เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 3 ดอกไม้แห่งปลายทาง

บทที่ 3 ดอกไม้แห่งปลายทาง

บทที่ 3 ดอกไม้แห่งปลายทาง


ทำเท่ได้แค่แป๊บเดียว สุดท้ายก็ต้องเดินคอตกไปเก็บมือถือกลับมา

ฉางเล่อวิ่งลงไปชั้นสอง เก็บมือถือที่หล่นอยู่บนสนามหญ้านอกระเบียงกลับมา

เดิมทีตั้งใจจะเคลียร์ภารกิจรายวันของเกมที่มีอยู่ต่อ แต่ถึงหอพักของมหาวิทยาลัยชิงโจวจะเป็นตึกใหม่ แต่ก็ไม่มีฮีตเตอร์เหมือนเดิม

เขานั่งบนเก้าอี้จนเท้าเย็นเฉียบ สุดท้ายก็ทนไม่ไหวต้องมุดกลับขึ้นไปบนเตียง

พอมุดเข้าผ้าห่ม ก็หยิบมือถือออกมาไถดูคลิปสั้นสักพัก แต่คลิปของพวกสตรีมเมอร์สายเซ็กซี่ที่ไม่มีอะไรใหม่ทำให้เขารู้สึกเบื่อหน่าย

ดังนั้น ฉางเล่อจึงเปิดเกมภาษาต่างดาวนั้นขึ้นมาอีกครั้ง

"บ้าเอ๊ย..."

"ไม่ให้เลือกน้องซัคคิวบัส สาวแว่นพี่สาวจริงๆก็ไม่เลวนะ..."

หน้าจอยังคงค้างอยู่ที่ฉากเลือกตัวละคร

สาวแว่นพี่สาวยังคงยืนพิงแท่นหินครุ่นคิดอยู่ตรงนั้น หุ่นเชิดไม้ยังคงนอนนิ่งไม่รู้เป็นตายร้ายดี ส่วนแม่ชีน้อย...

เอ๊ะ?

แม่ชีหายไปไหน?

ตำแหน่งที่เคยเป็นของแม่ชีลูเน็ต กลับถูกแทนที่ด้วยหมอกเลือดสีจางๆ?

และมีตัวเลขแถวหนึ่งที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนลอยขึ้นมาตรงนั้น

[เวลาที่เหลือในการเลือก 00:01:26]

[เวลาที่เหลือในการเลือก 00:01:25]

"หา?!"

เร่งกันขนาดนี้เลยเหรอ?!

มีแบบนี้ด้วยเหรอ!

"นี่มันหมายความว่าไง?"

เขาแค่หลุดปากถามออกมาโดยสัญชาตญาณ แต่ดูเหมือนเกมนี้จะคาดการณ์ความสงสัยของผู้เล่นไว้แล้ว จึงขึ้นคำอธิบายมาให้

[หมายเหตุ: ตัวละครจำกัดเวลา หากเวลานับถอยหลังถึงศูนย์ ตัวละครนี้จะถูกปิดผนึก ไม่สามารถเลือกได้ และจะไม่เข้าสู่ตู้กาชาอีกต่อไป]

แย่แล้ว!

ฉางเล่อตระหนักได้ทันที — นี่มันกำลังบีบคอผู้เล่นชัดๆ!

ไอ้เกมบ้า เปิดมาก็จะฆ่าตัวละครเลยเหรอ?!

แถมยังฆ่ามาสคอตสาวอีกต่างหาก!

ทำไม? จะใช้ศีลธรรมมากดดันผู้เล่นเหรอ?

ความดื้อรั้นของฉางเล่อพุ่งปรี๊ดขึ้นมาทันที!

เขาไม่เลือกหรอก!

เขาอยากจะรู้เหมือนกันว่า ถ้าฆ่ามาสคอตสาวทิ้งจริงๆไอคอนเกมของพวกนายจะต้องเปลี่ยนไหม!

"..."

"..."

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วหลายสิบวินาที

เมื่อเห็นเวลาเหลือเพียงหนึ่งนาทีสุดท้าย จู่ๆฉางเล่อก็ได้ยินเสียงอื่นลอดผ่านม่านหมอกเลือดบางๆ นั้นออกมา

"อึก..."

"ปัง!"

"อือ..."

"แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก..."

นั่นคือ...

เสียงครางด้วยความเจ็บปวดจากการถูกโจมตี...

น้ำเสียงที่เป็นเอกลักษณ์ เยือกเย็นแต่แฝงความเจ็บปวด เจ้าของเสียงต้องเป็นแม่ชีน้อยมาสคอตสาวแน่ๆ

จริงด้วยสิ คำอธิษฐานของแม่ชีน้อยดูเร่งด่วนที่สุด

เธอ... น่าจะเจอกับปัญหาที่แก้ไม่ตก

ที่บอกว่า... จะใช้เลือดของตัวเองนำทางสู่พระเมตตา อะไรนั่น ฟังดูน่ากลัวชะมัด

"นี่..."

ฉางเล่อลังเล

หมอกเลือดดูหนาแน่นขึ้น

ราวกับม่านที่ปกปิดความจริง ถูกย้อมด้วยเลือดสดๆจนชุ่มโชก และกำลังจะมีเลือดไหลออกมาในวินาทีถัดไป!

"อืม..."

เสียงครางด้วยความเจ็บปวดดูเหมือนจะเหลือเพียงเสียงหอบหายใจ และเสียงขอความช่วยเหลืออันแผ่วเบาที่เล็ดลอดออกมาจากลำคอและริมฝีปาก

"ได้โปรด... ช่วยด้วย..."

ทำไงดี ฟังดูเหมือนจะขาดใจตายในวินาทีถัดไปแล้ว

ฉางเล่อขมวดคิ้ว สุดท้ายก็ถอนหายใจออกมา: "เออๆ ก็ได้ๆ"

"คนแก่ขี้งกอย่างฉัน จะพลาดตัวละครสะสมให้ครบทุกตัวได้ยังไงล่ะ?"

"ตัวละครจำกัดเวลาก็ต้องเอาอยู่แล้ว เอาแบบนี้มาทดสอบจิตใจผู้บริหาร? ผู้บริหารคนไหนจะทนการทดสอบแบบนี้ได้..."

เขาขยับนิ้วโป้ง กดลงไปตอนที่เวลานับถอยหลังเหลือเพียงครึ่งนาที

[ยืนยันที่จะเลือกผู้ภาวนา 'ลูเน็ต' เป็นจุดเริ่มต้นของ 'ฉางเล่อ' ในทวีปเดคาชอมบีหรือไม่?]

"ยืนยัน ยืนยัน เธอกำลังจะตายอยู่แล้ว..."

[ได้รับผู้ภาวนา 6 ดาว 'ลูเน็ต']

[ปลดล็อกแผนที่ 'สหพันธรัฐสิบสามเกาะ']

[ปลดล็อกเนื้อเรื่องหลัก · บทที่ 1 · การไถ่ถอนของสตรีศักดิ์สิทธิ์ผู้เข้าตาจน]

"WOW แจก 6 ดาวตั้งแต่เริ่มจริงๆ ด้วย... เดี๋ยวนะ เกมพวกนายคงไม่มี 7 ดาวใช่ไหม?"

ฉางเล่อบ่นอุบ แต่ก็เอนหลังพิงหมอนอย่างสบายอารมณ์ กดหูฟังให้แน่น เตรียมเสพเนื้อเรื่องของเกมนี้ดูว่าจะเป็นยังไง

[สหพันธรัฐสิบสามเกาะ นครรัฐขนาดเล็กที่ตั้งอยู่อย่างโดดเดี่ยวรอบนอกอาณาจักรยักษ์ใหญ่]

[และเป็นจุดเริ่มต้นเรื่องราวของท่าน]

ภาพหมุนเปลี่ยนไป วาดภาพประเทศที่ประกอบด้วยเมืองเกาะหลายเกาะรวมตัวกัน

[พลังของเทพธิดาจันทราเคลื่อนย้ายไปทางตะวันออก ไม่สามารถครอบคลุมดอกไม้ใบหญ้า และเมืองทุกแห่งหนของที่นี่ได้]

[เมืองจันทร์เสี้ยวที่เดิมทีนับถือเทพธิดาจันทรา ก็ค่อยๆ ตกอยู่ในสายตาของศัตรูคู่อาฆาต — เทพธิดาจันทร์ทมิฬ]

เทพธิดาจันทราผู้มีบุคลิกบริสุทธิ์ผุดผ่องเหลือเพียงแผ่นหลัง ในขณะที่เทพธิดาจันทร์ทมิฬผู้มีกลิ่นอายอันตรายกลับเผยรอยยิ้มที่น่าเกลียดน่ากลัว

[บัดนี้ กองทัพของเทพธิดาจันทร์ทมิฬได้ยกมาประชิดเมือง เปลี่ยนเมืองจันทร์เสี้ยวที่เคยไร้กังวล ให้กลายเป็นกรงขัง!]

เลือดและไฟย้อมเมืองใต้แสงจันทร์แห่งนี้ ให้กลายเป็นทุ่งสังหารขนาดยักษ์

[คำอธิษฐานของพวกเขา ไร้ซึ่งการตอบรับ]

[ดังนั้น ความตาย ดูเหมือนจะเป็นจุดจบเพียงหนึ่งเดียว]

ดอกไม้ใบหญ้าร่วงโรย

แต่ทว่า ยังมีแต่ทว่า

[ในยามวิกฤตนี้ อดีตสตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งศาสนจักรเทพธิดาจันทรา ดอกไม้แห่งปลายทางในปัจจุบัน ลูเน็ต ได้ก้าวออกมา]

ภาพโฟกัสไปที่ใบหน้าอันงดงามไร้ที่ติ

ผมสีทองอ่อนพลิ้วไหวตามสายลม เผยให้เห็นความขลาดกลัวที่ซ่อนอยู่ใต้เส้นผม และความมุ่งมั่นที่เอาชนะความขลาดกลัวนั้นได้

คิ้วเรียวสีทองอ่อนขมวดเข้าหากันด้วยความลังเลแวบหนึ่ง แต่สุดท้าย สตรีศักดิ์สิทธิ์ผู้บอบบางก็ก้าวออกมา

"โอ้โห..."

เมื่อเห็นภาพวาดตัวละครที่ยิ่งใหญ่นี้ ความไม่พอใจที่สะสมมาทั้งหมดของฉางเล่อก็มลายหายไปจนหมดสิ้น

"นี่มันผลงานของใคร? ชื่อบริษัทเกมก็ไม่เขียน..."

"พวกนายต้องเกาะติดนักวาดท่านนี้ไว้ให้แน่นเหมือนผีสิงเลยนะ อย่าปล่อยให้หลุดมือไปเด็ดขาด..."

ฉางเล่อกล้ายืนยันเลยว่า ลายเส้นและภาพตัวละครของเกมนี้กินขาดบริษัทเกมอนิเมะในท้องตลาดไปกว่า 99%

แถมการเรนเดอร์ภาพนี้... อย่าบอกนะว่าใช้ Unreal Engine 5?

งั้นขอให้ไม่มีระบบต่อสู้เถอะ ไม่งั้นคงกินสเปกเครื่องจนพังแน่

[นางเลือก — ที่จะใช้คมมีดแทงทะลุหัวใจ ใช้เลือดนำทางเทพเจ้าผู้ไม่สังกัดดินแดนแห่งนี้ ให้มาช่วยกอบกู้เมืองที่กำลังจะล่มสลาย]

"เอ๊ะ? ทำไมถึงแทงหัวใจตัวเองล่ะ?"

ฉางเล่อสูดปาก ไม่คาดคิดว่าเนื้อเรื่องจะดำเนินไปแบบนี้

เสียสละตัวเอง เพื่อให้ทั้งเมืองรอดพ้น?

เนื้อเรื่องมันเข้มข้นขนาดนี้เลยเหรอ?

นี่มัน... นี่มันยอดเยี่ยมไปเลย!

ทำให้ฉางเล่อที่ปกติชินกับเนื้อเรื่องเกมที่บอกว่า 12+ แต่เนื้อหาจริงแค่ 6+ รู้สึกสนใจขึ้นมาทันที

ใช่สิ!

วันๆเอาแต่ช่วยคนจับแมว ช่วยคนหาของ ช่วยคนส่งข่าว ช่วยคนส่งจดหมาย — เนื้อเรื่องแบบนั้นใครมันจะไปอยากดู!

ภาพตัดฉับ มุมมองเปลี่ยนไปที่ภายในเมือง

ฉางเล่อรู้แล้วว่าทำไมแม่ชีน้อยถึงไม่รอให้เขาเลือกอยู่ที่หน้าจอเลือกตัวละครดีๆ

ลูเน็ตกำลังทำพิธีบูชายัญ

โดยใช้ตัวเธอเองเป็นเครื่องสังเวย

ดูเหมือนจะเป็นจัตุรัสกลางเมืองจันทร์เสี้ยว เต็มไปด้วยซากศพเกลื่อนกลาด

ทหารที่หมดเรี่ยวแรงพิงกำแพงเมืองโดยรอบ พยายามต้านทานการโจมตีของทหารจันทร์ทมิฬอย่างสุดความสามารถ

ภายในเมือง ชาวบ้านที่เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งคุกเข่าอยู่บนพื้น บ้างก็ร้องไห้ บ้างก็สิ้นหวังจนไม่มีน้ำตาจะไหล

พวกเขาต่างก็มีบาดแผลไม่มากก็น้อย ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

ทิศทางที่พวกเขาหันหน้าไป ลูเน็ตยืนอยู่ตรงนั้น หลับตาแน่น ชูมีดคมกริบขึ้นสูงเหนือศีรษะ — กำลังจะแทงทะลุหน้าอกของเธอ!

"เฮ้ยๆๆ ทำบ้าอะไรเนี่ย?"

ฉางเล่อกำลังจะกดไปที่แม่ชีน้อยกลางหน้าจอ ทางซ้ายทหารจันทร์ทมิฬก็ระดมยิงธนู ฝนธนูตกลงมาใส่หัว — วงกลมโต้ตอบเด้งขึ้นมา!

ระบบ QTE นี่หว่า!

ฉางเล่อรีบกดวงกลม QTE รัวๆ จนการโจมตีของทหารจันทร์ทมิฬสลายไป

เขาหันกลับไปมองแม่ชีน้อยอีกครั้ง แทบจะกระอักเลือดตาย!

แม่ชีน้อยนอนอกมีมีดปักคาอยู่บนพื้น ข้างหัวมีอีโมติคอน "X_X" ลอยอยู่!

ไม่ใช่สิ... เธอจะไวขนาดนี้เลยเรอะ!!!

[กดค้างที่ผู้ภาวนาในภาพ เพื่อถ่ายทอดพลังของเทพเจ้าองค์ใหม่ให้นางเถอะ!]

อย่าเพิ่งรีบตาย! ฟื้นขึ้นมาเดี๋ยวนี้!

หมายเหตุ :

Quick time event หรือ QTE เป็นวิธีหนึ่งในบริบทของเกมการเล่นที่ผู้เล่นจะต้องกระทำการใดๆ เพื่อที่จะควบคุมสิ่งนั้นๆ ในเวลาสั้นๆ หลังจากที่มีการปรากฏปุ่มหรือคำแนะนำอย่างรวดเร็ว ซึ่งจะมีระยะเวลาจำกัดในการกระทำสิ่งนั้น ๆ

จบบทที่ บทที่ 3 ดอกไม้แห่งปลายทาง

คัดลอกลิงก์แล้ว