ตอนที่ 34 ให้ผมโชว์ของรักหวงให้ท่านดูหน่อยไหมครับ?

ชุดเกราะเสริมกำลังขับเคลื่อนโครงกระดูกภายนอกเป็นราวกับระเบิดลูกหนึ่ง ที่ระเบิดวงการอุตสาหกรรมทหารไปกว่าครึ่งจนกระจัดกระจาย

แตกต่างจากปืนพกคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าแบบนอนนิวเคลียร์ ชุดเกราะนี้มีระดับเทคโนโลยีที่สูงกว่า และแง่มุมต่างๆ ที่เกี่ยวข้องก็ได้รับผลกระทบไปทั่ว

อันดับแรกที่ได้รับผลกระทบก็คือแวดวงวัสดุ

ไม่ว่าจะเป็นหนังพิเศษและเกล็ดโลหะของชุดเกราะชั้นใน หรือเหล็กกล้าพิเศษของชุดเกราะชั้นนอก ล้วนเป็นสิ่งที่ไม่เคยเห็นมาก่อน

วัสดุคือข้อจำกัดพื้นฐานของการพัฒนาเทคโนโลยีทั้งหมด

สามารถจินตนาการได้เลยว่า วัสดุชนิดใหม่ที่เย่ไป๋วิจัยออกมา ในอนาคตอันใกล้นี้จะถูกนำไปประยุกต์ใช้ในแวดวงอุตสาหกรรมต่างๆ

แต่ทว่าครั้งนี้ หลังจากการประชุมหารือ กรมสรรพาวุธก็ตัดสินใจ กำหนดให้วัสดุส่วนใหญ่และข้อมูลของมันเป็นความลับ ในระยะเวลานี้ไม่มีความตั้งใจที่จะนำไปใช้ในแวดวงพลเรือนแต่อย่างใด

และนี่ก็หมายความว่า วัสดุชนิดใหม่นี้ มีเทคโนโลยีที่ก้าวล้ำนำหน้าไปมากเกินไป

มีคำกล่าวหนึ่งที่พูดกันบ่อยๆ คือเทคโนโลยีอุตสาหกรรมทหารต้องล้ำหน้าเทคโนโลยีพลเรือนอย่างน้อย 20 ปี!

คำพูดนี้ไม่ใช่การพูดไปเรื่อยเปื่อย โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับประเทศจีนที่ชอบเก็บงำของดีไว้

อาจเป็นเรื่องยากที่หลายคนจะจินตนาการได้ว่า เทคโนโลยีและผลิตภัณฑ์บางอย่างที่ยังคงอยู่ในแนวคิด แต่กลับถูกนำไปใช้จริงอย่างกว้างขวางในแวดวงอุตสาหกรรมทหารแล้ว

ลำดับต่อมาที่ได้รับผลกระทบก็คือแวดวงพลังงาน

หลังจากการทดสอบ ประสิทธิภาพการใช้งานต่อเนื่องของชุดเกราะเสริมกำลังขับเคลื่อนโครงกระดูกภายนอกเกินกว่าจินตนาการของทุกคนไปไกล

แม้ว่าส่วนหนึ่งจะเป็นเพราะการเติมพลังงานสำรอง แต่การออกแบบสถาปัตยกรรมการออกแบบการเก็บพลังงาน ก็ยังคงทำให้ทุกคนตะลึงจนอ้าปากค้าง

หัวหน้าหยางมองดูข้อมูลที่น่าสะพรึงกลัวทีละแถว อดไม่ได้ที่จะพูดเล่นว่า

“ฉันแค่คิดว่าแกจะวิจัยเสื้อเกราะกันกระสุน แต่กลับไปทำชุดเกราะเสริมกำลังขับเคลื่อนโครงกระดูกภายนอกออกมา นี่ถ้าฉันให้เธอไปวิจัยรถยนต์ คงไม่ใช่จะทรานส์ฟอร์มเมอร์สมาหรอกนะ”

“จะเป็นไปได้ยังไงครับหัวหน้า ถ้าผมสร้างทรานส์ฟอร์มเมอร์สได้ ผมคงเหาะขึ้นฟ้าไปแล้ว!”

เย่ไป๋กล่าวอย่างถ่อมตน

แต่ในใจของเขากลับแอบคิดว่า ทรานส์ฟอร์มเมอร์สคงเป็นไปไม่ได้ เราไม่มี ออลนิกสปาร์ค แต่ถ้าหุ่นรบเมก้าก็น่าจะได้อยู่...

“อ้อใช่ ช่วงนี้เธอต้องพยายามลดออกไปข้างนอกให้น้อยที่สุด”

หัวหน้าหยางกล่าวเตือนขึ้นมากะทันหัน

จากนั้นเขาก็ได้ยินหัวหน้าหยางอธิบาย

“การซ้อมรบที่หลานโจวจัดขึ้นต่อหน้าต่อตาคนมากมายขนาดนั้น คาดว่าชุดเกราะนี้คงยากที่จะเก็บเป็นความลับ เมื่อก่อนอาจจะไม่มีอะไร แต่ตอนนี้เธอาจจะไปอยู่ในรายชื่อของกองกำลังต่างชาติบางกลุ่มแล้วก็ได้”

“แต่เธอก็ไม่ต้องกังวล ในเขตประเทศจีน ต่อให้พวกมันใจกล้ากว่านี้สิบเท่าก็ไม่กล้าทำอะไรอันตรายหรอก แต่อย่างมากก็แค่อาจจะพยายามดึงตัวเธอแบบตั้งใจบ้าง และไม่ตั้งใจบ้าง!”

ฟังจบ เย่ไป๋ก็ถอนหายใจโล่งอก ด้วยร่างกายเล็กๆ ของเขา ยังกลัวว่าพวกกองกำลังต่างชาติจะมาเล่นมุขลอบสังหารอยู่เหมือนกัน

จากนั้น หยางผู้การก็รินชาให้เย่ไป๋ด้วยตัวเอง แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“ฉันว่าพวกเราควรจะคุยกันดีๆ สักหน่อย”

“เธอเพิ่งประจำการได้แค่ครึ่งปี สองโครงการก็โดดเด่นขนาดนี้แล้ว และด้วยชุดเกราะเสริมกำลังขับเคลื่อนโครงกระดูกภายนอกชุดนี้ ในด้านยุทโธปกรณ์ส่วนบุคคล ถือว่าเธอทำมันจนถึงขีดสุดแล้ว”

หยางผู้การมองเย่ไป๋ที่ยังหนุ่มแน่น ในใจก็รู้สึกทึ่งอย่างสุดซึ้ง จากนั้นก็กล่าวด้วยน้ำเสียงคาดหวัง

“รอหลังปีใหม่ ฉันวางแผนจะเพิ่มภาระรับผิดชอบให้เธอมากขึ้น เธอมั่นใจไหม?”

หลังจากที่ข้อมูลการทดสอบทั้งหมดของชุดเกราะเสริมกำลังขับเคลื่อนโครงกระดูกภายนอกอเนกประสงค์เสร็จสมบูรณ์ หยางผู้การแห่งเขตทหารหลานโจวที่เฝ้าติดตามเรื่องนี้มาตลอด หลังจากได้ดูผลการทดสอบต่างๆ ก็ได้แต่ถอนหายใจยาว แล้วกล่าวประโยคหนึ่งว่า

“จุดสูงสุดของทหารบุคคลระดับโลกได้ถือกำเนิดขึ้นแล้ว และภายในไม่กี่สิบปีนี้ยากมากที่จะมีใครก้าวข้ามไปได้!”

ในความเป็นจริง หัวหน้าหยางก็คิดเช่นนั้นเหมือนกัน

ชุดเกราะเสริมกำลังขับเคลื่อนโครงกระดูกภายนอกชุดนี้ ได้ดึงเอาพลังของปัจเจกบุคคลออกมาจนถึงขีดสุด นี่เป็นเรื่องที่ในอดีตไม่กล้าแม้แต่จะจินตนาการถึง

ด้วยเหตุนี้ หัวหน้าหยางจึงรู้สึกว่า ในเมื่อการพัฒนาของทหารบุคคลมาถึงจุดสูงสุดแล้ว และเย่ไป๋ก็ยังหนุ่มแน่นขนาดนี้ บางทีอาจจะลองมุ่งหน้าไปสู่ขอบเขตที่กว้างขวางกว่านี้ได้

ส่วนเย่ไป๋ไม่ได้คิดอะไรมากขนาดนั้น เพียงแค่กล่าวอย่างดีใจ

“ผู้การ ท่านจะเลื่อนตำแหน่งให้ผมเหรอครับ?”

หัวหน้าหยางเหลือบมองเย่ไป๋อย่างไม่สบอารมณ์ทันที

“ต้องเลื่อนตำแหน่งเท่านั้นหรอถึงจะเพิ่มภาระหน้าที่ได้?”

“ก็ไม่เชิงครับ ท่านมีความต้องการอะไรก็สั่งการมาได้เลย ขอแค่ท่านไม่โกรธก็พอครับ”

เย่ไป๋ยิ้มเจื่อนๆ

ในใจเขาก็รู้ดีว่าสองโครงการนี้ ทำให้หัวหน้าหยางสะดุ้งโหยงอยู่ตลอด เรียกว่าใจตุ้มๆ ต่อมๆก็ไม่เกินไป

ต่อจากนั้น ทั้งสองคนก็ได้พูดคุยแลกเปลี่ยนกันเกี่ยวกับเรื่องงานในอนาคตอีกพักหนึ่ง

และในขณะเดียวกัน เครื่องบินส่วนตัวของผู้การท่านหนึ่ง ก็ได้ลงจอดที่เรือบรรทุเครื่องบินที่เมืองไห่เฉิง

เมื่อยืนอยู่บนดาดฟ้าของเรือบรรทุเครื่องบินหมายเลข 01 ปะทะกับลมทะเล ผู้การอาวุโสก็หวนนึกถึงอดีต

“นึกถึงสมัยก่อน มีนายพลท่านหนึ่งไปดูงานยุทโธปกรณ์ทางทหารที่ประเทศสหรัฐอเมริกา แต่พวกนั้นกลับยอมให้คนของเราดูแค่ข้างนอก ไม่ยอมให้เข้าไปดูข้างใน!”

“ในตอนนั้น นายพลท่านนั้นกับเขย่งปลายเท้าสุดชีวิต ก็เพื่อที่จะมองเข้าไปข้างในให้ได้มากขึ้นอีกนิด ให้สหายของเราต้องเดินอ้อมให้น้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้!”

“ตอนนี้ประเทศชาติร่ำรวยแข็งแกร่งขึ้นแล้ว กองกำลังป้องกันประเทศของเราก็แข็งแกร่งขึ้นทุกวัน แต่เมื่อเทียบกับประเทศสหรัฐอเมริกาก็ยังคงมีช่องว่างอยู่บ้าง ดังนั้นทุกปีฉันจึงต้องไปเข้าร่วมงานแสดงยุทโธปกรณ์นานาชาติ ก็เพื่อที่จะทำความเข้าใจว่าช่องว่างเหล่านี้มันอยู่ตรงไหนกันแน่!”

ผู้การอาวุโสระบายความรู้สึกออกมา แต่ระหว่างทางในคำพูดนี้มีทั้งความยากลำบากในช่วงของการพัฒนา ความภาคภูมิใจในความสำเร็จปัจ และที่มากไปกว่านั้นคือการให้กำลังใจสำหรับการพัฒนาในอนาคต

จากนั้น ผู้การอาวุโสท่านนี้ก็มุ่งหน้าไปยังงาน EXPO ยุทโธปกรณ์นานาชาติประจำปีนี้เช่นเคย

สามวันต่อมา ผู้การอาวุโสก็ได้มาเยือนหน่วย 749

ภายในห้องประชุม ผู้การอาวุโสได้กล่าวระบายความรู้สึกของตนเองต่อหน้าผู้บริหารระดับสูงของหน่วย 749 อีกครั้ง

“ครั้งนี้แม้ว่าอาวุธหนักจะมีไม่มาก แต่ดูเหมือนว่าเพื่อตอบสนองต่อสถานการณ์ระหว่างประเทศ ครั้งนี้ประเทศสหรัฐอเมริกาได้จัดแสดงยุทโธปกรณ์ส่วนบุคคลออกมาไม่น้อยเลยทีเดียว!”

ได้ยินเพียงผู้การอาวุโสกล่าวด้วยสีหน้าอิจฉา

“ในจำนวนนั้นมีชุดเกราะโครงกระดูกภายนอกอยู่ชุดหนึ่ง ฉันดูอยู่นานมาก รู้สึกว่ามีศักยภาพในการพัฒนาสูงมาก”

ในขณะนั้น ผู้อำนวยการและรองผู้อำนวยการของหน่วย 749 ต่างมองหน้ากัน ส่วนหัวหน้าหยางที่นั่งอยู่ในที่ประชุมด้วยก็กระพริบตาปริบๆ

ชุดเกราะโครงกระดูกภายนอก ไอ้ของสิ่งนี้เขาคุ้นเคยดีเลยล่ะ!

ก็เห็นเพียงผู้การอาวุโสกล่าวต่อ

“โครงกระดูกภายนอกของพวกเขาล้ำสมัยมาก ไม่เพียงแต่ใช้ขนย้ายของหนักได้ ยังสามารถติดตั้งอาวุธบางอย่างได้ด้วย ของหนักหลายร้อยกิโลกรัม พอสวมชุดโครงกระดูกภายนอกนี้ คนเดียวก็ยกขึ้นมาได้เลย เหมาะกับสนามรบที่สภาพแวดล้อมซับซ้อนมาก!”

หลังจากผู้การอาวุโสพูดจบ หัวหน้าหยางก็อดไม่ได้ที่จะถามด้วยความสงสัย

“งั้นผู้การครับ ชุดเกราะโครงกระดูกภายนอกของพวกเขากันกระสุนด้วยหรือเปล่าครับ?”

คาดไม่ถึงว่า ผู้การอาวุโสจะมองหัวหน้าหยางอย่างงงๆ แล้วตอบว่า

“ไอ้โครงกระดูกภายนอกนั่นมันก็แค่โครงเหล็กไม่กี่ท่อน จะกันกระสุนได้ยังไง?”

“อ๋อครับ อ๋อครับ...”

หัวหน้าหยางไม่พูดอะไรต่อ แต่สีหน้าดูเหมือนจะ... ผิดหวัง?

จากนั้น ผู้การอาวุโสก็ยังคงเล่าถึงสิ่งที่ได้พบเห็นในงานแสดงยุทโธปกรณ์นานาชาติต่อไป แต่ส่วนใหญ่ก็ยังคงวนเวียนอยู่ที่ชุดเกราะโครงกระดูกภายนอกชุดนี้ ดูเหมือนจะชื่นชอบเป็นพิเศษ

ในตอนนี้ หัวหน้าหยางก็ทนไม่ไหวอีกครั้ง จึงพูดแทรกขึ้นมาว่า

“งั้นผู้การเครับ ชุดเกราะโครงกระดูกภายนอกของพวกเขาสามารถทำให้คนวิ่งได้เร็วเหมือนรถ หรือกระโดดได้สูงห้าเมตรได้ไหมครับ?”

ผู้การอาวุโสรู้สึกสงสัยงุนงงอย่างมาก หัวหน้าหยางคนนี้เขาก็รู้จัก เพียงแต่ทำไมวันนี้ถึงได้เอาแต่ถามคำถามแปลกๆ

แต่เขาก็ยังตอบว่า

“ใส่แล้วไม่ใช่ว่าจะเป็นยอดคนนะ ทั้งวิ่งเร็วเหมือนรถ แถมยังกระโดดได้ห้าเมตร!”

“อ๋อครับ อ๋อครับ...”

หัวหน้าหยางก็ปิดปากเงียบอีกครั้ง

ผ่านไปอีกครู่หนึ่ง หัวหน้าหยางก็ยังอดไม่ได้ที่จะถาม

“งั้นผู้การครับ ชุดเกราะโครงกระดูกภายนอกของพวกเขามีโหมดกี่ระดับ แล้วประสิทธิภาพการใช้งานต่อเนื่องเกิน 72 ชั่วโมงไหมครับ?”

เหล่าโส่วจ่างอดไม่ได้ที่จะมองหัวหน้าหยางอย่างแปลกๆ อีกครั้ง เขางงไปหมดแล้วว่าวันนี้มันเป็นอะไรไป ทำไมพวกผู้บริหารของหน่วย 749 ถึงมองเขาด้วยสายตาแปลกๆ กันหมด?

แม้จะรู้สึกแปลก แต่ผู้การอาวุโสก็ยังคงให้คำตอบ

“ของพวกเขานั่นมันต้องชาร์จไฟ มันไม่ใช่รถนะที่จะมีเปลี่ยนโหมดทำงานได้ ส่วนความสามารถในการใช้งานต่อเนื่อง ได้ยินว่าใช้งานหกชั่วโมงก็ต้องชาร์จไฟหนึ่งครั้งแล้ว นี่ก็ถือว่าเป็นระดับที่ล้ำสมัยที่สุดในโลกแล้วนะ”

“อ๋อครับ อ๋อครับ...”

หัวหน้าหยางตอบรับ แต่ในใจกลับอดไม่ได้ที่จะผุดคำสองคำขึ้นมา แค่เนี้ย?

ในช่วงท้ายของการประชุม หัวหน้าหยางก็เข้าไปใกล้ผู้การอาวุโส คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงกล่าว

“ผู้การให้ผมโชว์ของหวงให้ท่านดูหน่อยไหมครับ?”