ตอนที่ 35 ศาสตร์แห่งการเลื่อนตำแหน่งสร้างฐานะ!

ภายในสนามฝึก

หมาป่าแดงสวมชุดเกราะเสริมกำลังขับเคลื่อนโครงกระดูกภายนอก หมุนตัวกระโดดได้อย่างรวดเร็วมาก และถือโอกาสสาดกระสุนหนึ่งชุดเข้ากลางเป้าหมายที่อยู่ห่างออกไปห้าสิบเมตรพอดี

จากนั้น เขาก็ยื่นแขนขวาออกไป พลังงานรวมตัวกัน ปืนใหญ่พลังงานหนึ่งนัดก็ระเบิดรถเก๋งคันเล็กที่ถูกทิ้งร้างไปแล้วซ้ำอีกรอบ

น่าสงสารรถเก๋งคันเล็กคันนี้ หลังจากที่ถูกปืนพกคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าแบบนอนนิวเคลียร์ของเย่ไป๋ยิงจนพังไปแล้ว ก็ตกต่ำกลายเป็นเป้ายิง ว่างๆ ก็ต้องโดนยิงเล่นเป็นเป้าซ้อม

ส่วนนอกสนาม ผู้การอาวุโสมองทุกสิ่งด้วยความตะลึงจนอ้าปากค้าง

“นี่มัน...”

ใบหน้าของผู้การอาวุโสแดงก่ำ อยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็พูดไม่ออก

ผู้อำนวยการและรองผู้อำนวยการของหน่วย 749 ที่อยู่เป็นเพื่อนข้างๆ ยิ้มออกมาอย่างเข้าใจเป็นอย่างดี อันที่จริง ครั้งแรกที่พวกเขาเห็นภาพฉากนี้ สีหน้ายังแย่ยิ่งกว่าสีหน้าของผู้การอาวุโสในตอนนี้เสียอีก

เพราะมีเพียงคนในวงการเท่านั้นที่รู้ว่า การที่จะทำทั้งหมดนี้ได้ มันมีความยากลำบากทางเทคนิคซ่อนอยู่มากเพียงใด

จากนั้น ภายใต้คำสั่งของหัวหน้าหยาง หมาป่าแดงก็ได้แสดงการป้องกันกระสุน

ก็เห็นเพียงหมาป่าแดงหยิบปืนพกมาตรฐานทั่วไปออกมาหนึ่งกระบอก ท่ามกลางสีหน้าที่ตื่นตระหนกของผู้การอาวุโส เขาก็จ่อปืนไปที่หมวกเกราะของตัวเอง

ปัง!

กระสุนถูกยิงออกไป

จากนั้น เจ้าหน้าที่คนหนึ่งก็คว้าปืนไรเฟิลบนโต๊ะขึ้นมา เปลี่ยนเป็นโหมดอัตโนมัติ กดไกปืนรัวจนสุดแม็ก

เปร่งๆๆ

เสียงโลหะปะทะกันอย่างรุนแรงดังขึ้น ก็เห็นเพียงประกายไฟกระเด็นไปทั่วร่างของหมาป่าแดง

ในตอนนี้ ผู้การอาวุโสพลันนึกถึงความหมายที่แท้จริงของประโยคที่หัวหน้าหยางถามว่ากันกระสุนได้ไหมออก

แต่นี่ยังไม่จบ

รอจนผู้การอาวุโสสงบจิตใจลงพักดื่มน้ำระงับความตกใจแล้ว หัวหน้าหยางก็สั่งการ

“หมาป่าแดง เปิดโหมดจ้าวหมาป่า!”

หมาป่าแดงในสนามพยักหน้า จากนั้นก็กดปุ่มบนแขนเสื้อสองสามครั้ง

แล้วจากนั้น  ผู้การอาวุโสก็ได้เห็นหมาป่าแดงกระโจนพรวดขึ้นไป ราวกับกำลังบิน ที่แท้กระโดดขึ้นไปบนอาคารสองชั้นที่ปกติใช้ในการซ้อมรบได้โดยตรง

ระยะห่างนั้น สูงถึงห้าเมตรเต็ม!

นี่ยังไม่จบ

ก็เห็นหมาป่าแดงหากำแพงด้านหนึ่ง แล้วชกเข้าไปอย่างแรง ภายใต้การเสริมกำลังขับเคลื่อนอันมหาศาล กำแพงคอนกรีตเสริมเหล็กก็ถูกชกทะลุเป็นรูได้อย่างง่ายดาย

ในตอนนี้ หัวหน้าหยางก็ได้แนะนำให้ผู้การอาวุโสฟัง

“ชุดเกราะเสริมกำลังขับเคลื่อนโครงกระดูกภายนอกอเนกประสงค์ชุดนี้ของเรามีถึงห้าโหมด ในโหมดพื้นฐานสามารถใช้งานต่อเนื่องได้ 126 ชั่วโมง ในโหมดจ้าวหมาป่าที่เป็นขีดจำกัดสูงสุด ก็ยังสามารถใช้งานต่อเนื่องได้ 3 ชั่วโมงครับ”

ผู้การอาวุโสถึงกับเขียนคำว่าตกตะลึงสองคำไว้บนใบหน้าเลยทีเดียว

จำได้ว่าเมื่อครู่เขายังเพิ่งวิจารณ์ไปว่า ของประเทศสหรัฐอเมริกาใช้งานต่อเนื่องได้ 6 ชั่วโมง ก็ถือเป็นระดับที่ล้ำสมัยที่สุดในโลกแล้ว

แต่ตอนนี้ เขากลับได้เห็นชุดเกราะโครงกระดูกภายนอกที่ใช้งานต่อเนื่องได้ 126 ชั่วโมง แถมยังมีกำลังขับเคลื่อนแข็งแกร่ง และยังกันกระสุนได้อีกในประเทศของตัวเอง!

ส่วนไอ้ของของประเทศสหรัฐอเมริกา พอมาเทียบกับชุดนี้ในตอนนี้ ในหัวของผู้การอาวุโสก็อดไม่ได้ที่จะผุดคำขึ้นมา ของพวกนั้นไม่ต่างจากเศษเหล็ก

อะไรคือเศษเหล็ก?

ดูรถที่โดนระเบิดซ้ำอีกรอบนั่นก็รู้แล้ว

สรุปก็คือ หลังจากดูการสาธิตของหมาป่าแดงจบ ผู้การอาวุโสก็หลงใหลชุดเกราะโครงกระดูกภายนอกชุดนี้เข้าอย่างจังแล้ว

เขาถามว่า

“ชุดเกราะนี้ชื่ออะไร?”

กลับเห็นหัวหน้าหยางเกาหัวแล้วกล่าวว่า

“ยังไม่ได้ตั้งชื่อเลยครับ วันนี้ก็เหมาะเจาะพอดี ให้ท่านตั้งชื่อให้เลยดีไหมครับ?”

ในตอนนี้ ผู้อำนวยการและรองผู้อำนวยการต่างก็มองหน้าหัวหน้าหยางโดยมิได้นัดหมาย

คนในวงการต่างรู้ดีว่า การตั้งชื่อให้กับยุทโธปกรณ์ถือเป็นเกียรติยศที่มีเพียงผู้ออกแบบยุทโธปกรณ์นั้นๆ เท่านั้นที่จะได้รับ

แต่ในเมื่อหัวหน้าหยางทำเช่นนี้ ย่อมต้องมีเหตุผลของเขา

ผู้การอาวุโสหลังจากครุ่นคิดอย่างหนักอยู่ครู่หนึ่ง ก็ตบโต๊ะกล่าว

“ให้ชื่อว่าหลงเวยก็แล้วกัน!”

(หลงเวย แปลได้ประมาณ พลังมังกร อำนาจมังกร)

“เพื่อแสดงเดชานุภาพแห่งประเทศมังกรของเรา ต้องให้ชุดเกราะนี้เป็นผู้นำ!”

ผู้การอาวุโสดูตื่นเต้นขึ้นมาอีกครั้ง

หัวหน้าหยางและคนอื่นๆ ก็รีบปลอบโยนกันอีกพักใหญ่

จากนั้น หัวหน้าหยางก็ถามด้วยน้ำเสียงมีความหมายลึกซึ้งเล็กน้อย

“ผู้การครับ ท่านอาจจะไม่เชื่อ ผู้ออกแบบชุดเกราะหลงเวยชุดนี้ วันนี้ก็อยู่ในหน่วย ท่านอยากจะพบกับเด็กหนุ่มผู้มีความสามารถคนนี้สักหน่อยไหมครับ?”

ผู้อำนวยการและรองผู้อำนวยการมองหน้ากันอีกครั้ง ก็ยิ้มออกมาอย่างเข้าใจในทันที

“เอาต้องเจอให้ได้!”

ผู้การอาวุโสกล่าวอย่างหนักแน่น

สำหรับผู้ออกแบบที่วิจัยชุดเกราะหลงเวยออกมาได้นี้ ในใจเขานับถืออย่างแท้จริง

เมื่อได้ดูการสาธิตเมื่อครู่ เขาผู้ผ่านสมรภูมิมาอย่างโชกโชน ย่อมรู้ดีว่านี่หมายถึงอะไร

นี่หมายความว่า ตั้งแต่นี้ต่อไป ประเทศจีนจะมีจุดสูงสุดของกำลังรบแบบบุคคลอย่างไม่ต้องสงสัย!

การแย่งชิงตำแหน่งอันดับหนึ่งในด้านสงครามการทหารมาให้ประเทศได้ คนเช่นนี้ คือผู้สร้างคุณูปการต้องเห็นหน้าให้ได้!

ชั่วครู่ต่อมา เย่ไป๋ที่สวมเครื่องแบบทหารเต็มยศ ก็ปรากฏตัวต่อหน้าผู้การอาวุโส

“เป็นเด็กหนุ่มผู้มีความสามารถจริงๆ! ไม่เลว ไม่เลว!”

เมื่อมองใบหน้าที่หล่อเหลาอ่อนเยาว์ของเย่ไป๋ ผู้การอาวุโสก็รู้สึกว่าคนรุ่นใหม่ในยุคนี้ช่างยอดเยี่ยมจริงๆ กล่าวชมไม่หยุดปาก

หลังจากได้ทำความเข้าใจเกี่ยวกับโครงสร้างและแนวคิดบางอย่างของชุดเกราะหลงเวยจากปากของเย่ไป๋อีกครั้ง ผู้การอาวุโสก็ยิ่งชื่นชมเย่ไป๋มากขึ้น มองเขาด้วยสายตาราวกับกำลังมองของล้ำค่า

จากนั้นผู้การอาวุโสก็จับมือของเย่ไป๋ พูดคุยเรื่องสัพเพเหระในฐานะผู้ใหญ่

ผู้การอาวุโสถามว่า

“สหายเสี่ยวเย่ มาอยู่ที่ 749 นานแค่ไหนแล้วล่ะ ชีวิตความเป็นอยู่เป็นยังไงบ้าง?”

เย่ไป๋ตอบกลับ

“ครึ่งปีแล้วครับ ชีวิตความเป็นอยู่ทุกด้านดีมากครับ เมื่อไม่นานมานี้ทางหน่วยยังจัดสรรห้องชุดให้ผมห้องหนึ่ง บอกว่าเป็นรางวัลให้ผมครับ!”

ในตอนนี้ ผู้อำนวยการและรองผู้อำนวยการอดไม่ได้ที่จะมองไปทางหัวหน้าหยาง กลับเห็นฝ่ายหลังยิ้มเล็กน้อย

เรื่องจัดสรรห้องนี่ พวกเขาไม่เห็นได้ยินว่ามีการเสนอเรื่องอะไรเลยนี่นา?

แต่พวกเขาก็เข้าใจว่า วันนี้ในเมื่อเย่ไป๋พูดต่อหน้าผู้การอาวุโสแบบนี้แล้ว เรื่องนี้ก็ต้องทำให้เป็นจริง!

อีกอย่าง ด้วยคุณูปการจากสองโครงการของเย่ไป๋ เรื่องจัดสรรห้องก็ถือว่าสมควรแล้วจริงๆ

ต่อมา ผู้การอาวุโสก็ถามอีกว่า

“แล้วในการทำงานมีปัญหาอะไรบ้างไหม?”

ในตอนนี้ เย่ไป๋มองไปทางหัวหน้าหยาง กลับเห็นหัวหน้าหยางขยิบตาให้เขา

เย่ไป๋คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วตอบว่า

“หัวหน้าหยางบอกว่าจะเพิ่มภาระหน้าที่ให้ผม แต่ก็กังวลว่าผมยังเด็กเกินไป ประสบการณ์ยังไม่เพียงพอครับ”

ผู้การอาวุโสพอได้ยินดังนั้น ก็เข้าใจทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น

ในเมื่อจะเพิ่มภาระหน้าที่ ก็ต้องมีตำแหน่งที่สอดคล้องกัน และเขาก็มองเห็นอินทรธนูบนไหล่ของเย่ไป๋เป็นเพียงร้อยโท แม้จะเป็นระดับนายทหาร แต่ก็ยังเป็นระดับล่างสุด

ส่วนที่พูดว่า ยังเด็กประสบการณ์ไม่เพียงพอ แฝงความหมายก็คือ อยากจะเลื่อนตำแหน่งก็ต้องรอเก็บเกี่ยวประสบการณ์เสียก่อน!

เมื่อคิดได้ดังนี้ ผู้การอาวุโสก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกขุ่นเคืองขึ้นมาเล็กน้อย

คนหนุ่มที่สร้างคุณูปการอันโดดเด่นให้กับประเทศชาติขนาดนี้ ก็ควรจะได้รับรางวัลที่สมควรได้รับ และยิ่งควรจะแบกรับความรับผิดชอบที่มากขึ้นด้วย!

ดังนั้น ผู้การอาวุโสจึงกล่าวกับผู้อำนวยการและคนอื่นๆ อย่างมีความหมายลึกซึ้งว่า

“นึกถึงสมัยก่อน ฉันได้เข้าร่วมพรรคคอมมิวนิสต์และไปอยู่แนวหน้า ได้รับการเลื่อนตำแหน่งอย่างรวดเร็ว ก็เพราะรบเก่ง!”

“ตอนนี้มันยุคใหม่แล้ว พวกเราจะทิ้งธรรมเนียมนี้ไปไม่ได้”

“ยังไงซะ พวกเราคือทหาร ขอเพียงมีคุณูปการ มีความสามารถ ก็อย่าไปคิดเรื่องจุกจิกไร้สาระพวกนั้น คนเก่งต้องได้รับการให้ความสำคัญ!”

เหล่าผู้บริหารหน่วยต่างรีบพยักหน้าเห็นด้วย

ส่วนเย่ไป๋ก็กระพริบตาปริบๆ ในใจแอบคิดว่า ไอ้การเลื่อนตำแหน่งนี่มันทำไมยากอย่างนี้นะ

หลังจากผู้การอาวุโสจากไป ผู้อำนวยการก็เดินมาหาหัวหน้าหยางแล้วกล่าวว่า

“หยาง แกนี่มันอาศัยโอกาสที่ผู้การอาวุโสมาตรวจงาน เลื่อนตำแหน่งให้คนของตัวเอง แถมยังถือโอกาสขอห้องชุดให้อีก เจ้าเล่ห์จริงๆ เจ้าเล่ห์จริงๆ!”

“แถมแกยังให้ผู้การอาวุโสตั้งชื่อแทนเย่ไป๋อีก รอจนผู้การอาวุโสรู้ถึงกฎใต้ดินในวงการของเราเข้า รับรองว่าจะต้องรู้สึกว่าตัวเองติดหนี้บุญคุณแน่ๆ นี่มันไม่น้อยเลยนะ!”

หัวหน้าหยางกลับยิ้มแล้วกล่าวว่า

“ตามคุณูปการของเย่ไป๋แล้ว การเลื่อนตำแหน่งจัดสรรห้องมันก็เป็นเรื่องไม่ช้าก็เร็วไม่ใช่เหรอ ผมก็แค่ทำให้กระบวนการนี้มันราบรื่นขึ้นหน่อยเท่านั้นเอง”

“อีกอย่าง แกเองก็อาศัยโอกาสนี้ คว้าตำแหน่งหน่วยงานดีเด่นประจำปีมาให้หน่วย 749 ได้เหมือนกันนี่ พวกเราก็ถือว่าหายกันไป!”

พูดจบ ทั้งสองคนก็สบตากันแล้วยิ้ม