ตอนที่ 22 ชุดเกราะคนร่วมเป็นหนึ่ง การเดินทางสู่จุดสูงสุดของหมาป่าแดง

1 ธันวาคม

เทียนหนานมีหิมะโปรยปรายลงมาแต่เช้าตรู่ ราวกับกำลังเฉลิมฉลองอะไรบางอย่าง

ตั้งแต่เช้าตรู่ เย่ไป๋ก็พาหมาป่าแดงเดินเข้าไปในโรงงานผลิต

เครื่องจักรกลึงอันแม่นยำไม่ใช่เป้าหมายของคนทั้งสอง แต่ตู้คอนเทนเนอร์สูงเท่าคน ที่สร้างจากเหล็กกล้าสีเงินขาวซึ่งอยู่ไม่ไกลต่างหากคือเป้าหมาย

เย่ไป๋ไม่ได้เปิดตู้คอนเทนเนอร์ทันที แต่หันไปพูดกับหมาป่าแดงว่า

“เนื่องจากขาของคุณถูกตัดทั้งสองข้าง การที่จะปรับตัวให้เข้ากับชุดเกราะเสริมกำลังขับเคลื่อนโครงกระดูกภายนอกอเนกประสงค์ชุดนี้ ต้องใช้ทั้งเวลาและความเข้าใจสูงมาก และความยากลำบากที่ต้องเผชิญระหว่างนั้น จะมากกว่าคนปกติหลายเท่า!”

“ยอมรับได้ไหม?”

เมื่อเผชิญกับคำถามของเย่ไป๋ หมาป่าแดงกลับยิ้มแล้วถามกลับ

“พูดแบบนี้คือ…ไม่คิดจะคืนแอปเปิ้ลที่ขโมยของฉันไปใช่ไหม?”

ต้องบอกว่า หลังจากที่ได้ใช้เวลาร่วมกับเย่ไป๋ หมาป่าแดงที่มองเห็นความหวังก็กลับกลายเป็นคนร่าเริงขึ้นกว่าเมื่อก่อนไม่น้อย

มีคำกล่าวโบราณว่า ไม่ทำลายก็ไม่เกิดใหม่

หมาป่าแดงที่คลานออกมาจากขุมนรกอเวจี มีสภาพจิตใจที่ดีขึ้น โดยเฉพาะเมื่อได้มองดูชุดเกราะโครงกระดูกภายนอกนี้ค่อยๆ ก่อตัวขึ้น

มนุษย์ที่วิ่งเข้าหาความหวังย่อมมีความสุขเสมอ

“แต่ก็ไม่ใช่ว่าไม่มีข่าวดีนะ”

เย่ไป๋เปลี่ยนเรื่องทันทีแล้วพูดต่อ

“เพราะว่าคุณไม่มีขาท่อนล่างทั้งสองข้าง ภายในของชุดเกราะนี้จึงเป็นการทำขึ้นโดยเฉพาะ เมื่อไหร่ที่คุณสามารถควบคุมชุดเกราะนี้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ จะสามารถหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับมัน และดึงประสิทธิภาพที่แท้จริงของชุดเกราะนี้ออกมาได้!”

“คนกับเกราะหลอมรวมเป็นหนึ่งงั้นเหรอ...”

หมาป่าแดงกล่าวอย่างครุ่นคิด

“คนกับเกราะหลอมรวมเป็นหนึ่ง ฟังดูที่ดีทีเดียว!”

เย่ไป๋พยักหน้า จากนั้นก็ไม่พูดจาไร้สาระอีก หันไปพูดกับหมาป่าแดงตรงๆ

“ตอนนี้คุณสามารถป้อนรหัสผ่าน เพื่อสวมชุดเกราะเสริมกำลังขับเคลื่อนโครงกระดูกภายนอกอเนกประสงค์ชุดแรกของโลกที่ทำขึ้นเพื่อคุณโดยเฉพาะได้แล้ว!”

หมาป่าแดงพยักหน้าอย่างหนักแน่น แต่ก็ไม่ได้ลงมือทันที หากแต่จ้องมองอย่างลึกซึ้งอยู่ครู่หนึ่ง ถึงได้ขยับนิ้วป้อนรหัสผ่าน

พร้อมกับเสียงประตูแรงดันอากาศเปิดออก เสียงดนตรีอันเร้าใจก็ดังกระหึ่มขึ้นตามมา มีทั้งเสียงตีกลองรบ เสียงกีบม้ากระทบกัน เสียงอาวุธดาบปะทะกัน…

หมาป่าแดงถึงกับมีเส้นสีดำสามเส้นปรากฏขึ้นบนหน้าผาก

“ไอ้เสียงนี่มันอะไรกัน?”

เย่ไป๋กลับกล่าวอย่างเป็นเรื่องปกติธรรมดา

“ช่วงเวลาสำคัญขนาดนี้ มันก็ต้องมีเพลงประกอบหน่อยสิ?”

มุกตลกเล็กๆ น้อยๆ ทำให้จิตใจของหมาป่าแดงที่เดิมทีค่อนข้างตึงเครียด ผ่อนคลายลงอย่างสิ้นเชิง

ในขณะนี้ ไอหมอกจากประตูแรงดันอากาศก็สลายไป ชุดเกราะเสริมกำลังขับเคลื่อนโครงกระดูกภายนอกอเนกประสงค์ชุดแรกของโลกได้เผยโฉมต่อหน้าคนทั้งสองอย่างสมบูรณ์

แม้ว่าแบบร่างการออกแบบจะได้เห็นมาแล้วนับพันนับหมื่นครั้ง แม้ว่าทุกวันทุกคืนกระทั่งในความฝันก็ยังคงจินตนาการถึงชุดเกราะนี้ แม้ว่าคนทั้งสองจะเฝ้ามองชุดเกราะนี้ถูกประกอบขึ้นมาจากเหล็กเส้นที่ละชิ้นส่วนก็ตาม

แต่ในวินาทีนี้ เมื่อมันปรากฏโฉมทั้งหมดต่อสายตาของคนทั้งสอง มันก็ยังคงดูสมบูรณ์แบบอย่างยิ่ง

หากจะเปรียบสำหรับเย่ไป๋แล้ว ชุดเกราะนี้คือลูกของเขา แต่สำหรับหมาป่าแดงแล้ว ชุดเกราะนี้ก็คือคนรักของเขา

แม้ว่าลำดับญาติอาจจะมั่วไปหน่อย แต่นั่นก็ไม่สำคัญเลย

ถ้าได้สวมชุดเกราะแบบนี้ อย่าว่าแต่เป็นลูกของเย่ไป๋เลย ต่อให้เป็นหลานก็ยอม!

เกล็ดรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนที่สะท้อนแสงแวววาวเย็นเชียบ ถูกเชื่อมต่อเข้าด้วยกันก่อตัวเป็นแผ่นอกและแผ่นหลัง ส่วนหัวไหล่ทั้งสองข้างถูกปกคลุมด้วยโลหะพิเศษสีเงินมันวาว

ใต้หัวไหล่สีเงินนั้น คือหนังพิเศษสีดำ ที่ดูนุ่มนวลอย่างยิ่ง

หนังนั้นทอดยาวไปจนถึงข้อมือ จากนั้นก็จะเห็นถุงมือสีดำที่ผลิตขึ้นเป็นพิเศษ

“นี่คือชุดเกราะชั้นในสามารถต้านทานกระสุนที่ยิงจากอาวุธปืนทั่วไปได้ ฤดูหนาวก็อบอุ่น ฤดูร้อนก็ระบายอากาศได้ดี ภายในยังติดตั้งระบบตรวจสอบนิวรอน สามารถทำการปรับแต่งย่อยๆ ได้ตามสภาพร่างกายจริงของผู้ใช้”

และถัดจากนี้ ก็คือชุดเกราะชั้นนอก

ชิ้นส่วนที่ประกอบขึ้นจากเหล็กกล้าชนิดพิเศษล้วนๆ นั้น ช่างสามารถกระตุ้นการหลั่งฮอร์โมนของผู้ชายได้ดีเหลือเกิน

การออกแบบโดยรวมของเกราะชั้นนอก ประหนึ่งแมงมุมเหล็กขนาดยักษ์ที่กางขาออก

อุปกรณ์โลหะที่คล้ายกับเป้สะพายหลังทอดยาวขึ้นไปด้านบน โค้งงอที่บริเวณหัวไหล่ ก่อตัวเป็นแพลตฟอร์มเครื่องมืออาวุธและอุปกรณ์เฉพาะบนแขน

โดยเฉพาะพื้นที่โครงอาวุธเบา ถ้าหากฮั่นจื่อหยานอยู่ที่นี่ด้วย เขาจะต้องจำได้ในปราดเดียวแน่ว่า พื้นที่โครงนี้ช่างคล้ายคลึงกับ desert eagle black ที่อาจารย์ของเขา กระบี่ลู่ซาน ออกแบบไว้มาก

ส่วนท่อนล่างประกอบขึ้นจากเหล็กกล้าพิเศษขนาดเท่านิ้วมือสองสามท่อน เหล็กกล้าเหล่านี้ไม่ได้เป็นชิ้นเดียวกัน แต่เป็นท่อนๆ โดยมีจุดเชื่อมต่อที่พิเศษอย่างยิ่งอยู่ตรงกลาง

โดยรวมแล้ว ชุดเกราะนี้ยังดูค่อนข้างเรียบง่าย มองแวบแรกเหมือนของเล่นชิ้นใหญ่ชิ้นหนึ่ง

แต่ภายใต้การช่วยเหลือของเย่ไป๋ หลังจากที่หมาป่าแดงสวมชุดเกราะชั้นในสำเร็จ แล้วสวมทับด้วยเกราะชั้นนอก รูปร่างที่สูงใหญ่บวกกับเหล็กกล้าสีเงินและหนังสีดำ รวมถึงเกล็ดสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนสีฟ้าอ่อนนั้น ก็ราวกับนักรบแห่งอนาคตที่เดินออกมาจากหนังไซไฟ

“ตอนนี้มันยังเป็นแค่เกราะเปลือย ถ้าอยากจะรบจริงๆ ยังต้องติดตั้งระบบปฏิบัติการรบ และอาวุธยุทโธปกรณ์ประเภทต่างๆ เพิ่ม”

“ภารกิจต่อไปก็คือ คุณต้องปรับตัวให้เข้ากับชุดเกราะนี้อย่างสมบูรณ์ ไม่เพียงแต่ต้องวิ่งได้กระโดดได้ แต่ยังต้องเรียนรู้ที่จะควบคุมอุปกรณ์ขับเคลื่อนอย่างละเอียดอ่อน หรือพูดตามภาษาของคุณก็คือ ต้องบรรลุคนกับเกราะหลอมรวมเป็นหนึ่งให้ได้!”

เย่ไป๋กล่าวเช่นนี้

“เข้าใจ ฉันจะควบคุมมันให้อยู่หมัดเลยค่อยดู!”

น้ำเสียงของหมาป่าแดงเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น

และในช่วงเวลาต่อจากนี้ เย่ไป๋ก็ได้ประจักษ์ถึงความมุ่งมั่นอันแน่วแน่ของหมาป่าแดง

ชุดเกราะเสริมกำลังขับเคลื่อนโครงกระดูกภายนอกอเนกประสงค์ที่เย่ไป๋พัฒนาขึ้นมานี้มีต้นทุนการเรียนรู้ที่สูงมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับหมาป่าแดงที่ร่างกายพิการ ทำให้ยิ่งยากลำบากมากขึ้นไปอีก

เพราะหมาป่าแดงต้องทำเหมือนทารก เริ่มต้นจากการคลานก่อน จากนั้นถึงจะค่อยๆ พยายามเดินและวิ่ง

อีกทั้งเนื่องจากอุปกรณ์ขับเคลื่อน ชุดเกราะได้รับพลังงานจลน์จำนวนมหาศาล หมาป่าแดงพลาดเพียงนิดเดียว ก็จะพุ่งตัวออกไปจนหัวโขกกำแพง

แม้ว่าชุดเกราะจะช่วยลดแรงกระแทกส่วนใหญ่ไปแล้ว แต่ก็ยังทำให้รู้สึกมึนหากกระแทกเต็มแรก

แต่ถึงกระนั้น หมาป่าแดงก็จะลุกขึ้นยืนเงียบๆ อีกครั้ง ทำกระบวนการเมื่อสักครู่ซ้ำต่อไป

สามวันต่อมา ในที่สุดหมาป่าแดงก็สามารถเดินได้อย่างมั่นคงภายใต้การช่วยเหลือของชุดเกราะเสริมกำลังขับเคลื่อน

และเมื่อก้าวข้ามผ่านจุดนี้ไปได้ การเรียนรู้หลังจากนั้นก็รวดเร็วขึ้นมาก

วันที่ห้า หมาป่าแดงเริ่มที่จะวิ่งเหยาะๆ ได้

วันที่เจ็ด หมาป่าแดงพยายามกระโดดในโหมดเสริมกำลังเอาหัวโขกเพดานจนทะลุเป็นรู

วันที่สิบ ภายใต้สายตาของเย่ไป๋ หมาป่าแดงเร่งความเร็วและออกตัววิ่ง กระโดดเพียงครั้งเดียว ก็ข้ามคานเดี่ยวที่สูงกว่าสองเมตรไปได้อย่างง่ายดาย

และในระหว่างนี้ หลู่ไขช๋วนซึ่งทราบว่าเย่ไป๋ได้สรุปแบบยุทโธปกรณ์เรียบร้อยแล้ว ก็ได้เดินออกจากห้องขังเดี่ยว และได้รับแจ้งจากผู้บัญชาการ

“อีกหนึ่งเดือนข้างหน้า หรือก็คือวันที่ 15 มกราคม การซ้อมรบ จะเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ ทีมที่ชนะ ก็ได้ฉลองปีใหม่ดีๆ ทีมที่แพ้ ก็เข้าเวรในคืนวันสิ้นปี!”