ตอนที่ 18 รอยุทโธปกรณ์ใหม่

17 กันยายน

หน่วย 749 ห้องทำงานของหัวหน้าหยาง

หยางหยงชุนที่เปิดคอมพิวเตอร์กำลังไล่ดูอีเมลตามปกติ

โครงการหลักและโครงการรองที่เขาเป็นผู้นำ ทั้งเล็กทั้งใหญ่รวมกันแล้วหลายสิบโครงการ

ด้วยเหตุนี้ ทุกวันเขาจะได้รับอีเมลหลายร้อยฉบับ ในจำนวนนั้นมีทั้งรายงานความคืบหน้าของโครงการ และยังมีบางจุดที่ไม่เข้าใจที่ต้องการให้เขาชี้แนะ

ครึ่งชั่วโมงต่อมา หยางหยงชุนก็เห็นรายงานโครงการที่มาจากเย่ไป๋

หลังจากดูไปสักพัก เขาก็รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย

-ยุทโธปกรณ์ป้องกันส่วนบุคคลแบบอเนกประสงค์-

นี่คือชื่อโครงการของเย่ไป๋

แค่คิดตามเล็กน้อย ก็รู้ว่านี่คือโครงการเกี่ยวกับเสื้อเกราะกันกระสุนรูปแบบใหม่

แม้ว่าเสื้อเกราะจะเป็นโครงการสำคัญในบรรดายุทโธปกรณ์ส่วนบุคคล แต่การที่มีผลงานปืนพกคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าแบบนอลนิวเคลียร์อันน่าทึ่ง ก็ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะคาดหวังในตัวเย่ไป๋อยู่บ้าง

หวังว่าเย่ไป๋จะสามารถสร้างสรรค์เปลี่ยนแปลงอุตสาหกรรมทหารให้ดีขึ้น และน่าทึ่งยิ่งขึ้นออกมา

ส่วนเสื้อเกราะกันกระสุนรูปแบบใหม่ ภายใต้ข้อจำกัดของวัสดุที่มีอยู่ในปัจจุบัน จุดที่จะสามารถบุกเบิกและสร้างนวัตกรรมใหม่ๆ ได้นั้นยังมีกำแพงกั้นอยู่

นี่ต่างหากคือจุดที่ทำให้หยางหยงชุนรู้สึกผิดหวัง

จากสายตาของเขามองว่าเย่ไป๋น่าจะถนัดด้านอาวุธปืนมากกว่ายุทโธปกรณ์ป้องกัน ทำให้ในใจของหยางหยงชุนรู้สึกไม่มั่นใจเล็กน้อย

แต่ถ้าเย่ไป๋สร้างผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมทหารที่น่าทึ่งออกมาได้อีก มันก็จะคลื่นลูกใหม่ที่กินคลื่นลูกเก่า ทำเขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเศร้าใจในชะตากรรมที่ต้องถูกคนรุ่นใหม่กลืนกิน

“แต่ให้เขาได้ทดลองอะไรใหม่ ได้ฝึกปรือฝีมือไปเลย ทำงานอย่างสม่ำเสมอก็ดีเหมือนกัน”

หยางหยงชุนคิดเผื่อเย่ไป๋

ไม่นาน เขาก็ส่งอีเมลตอบกลับเย่ไป๋

ส่วนอีกด้านหนึ่ง เย่ไป๋ก็เห็นอีเมลตอบกลับจากหัวหน้าหยาง

“อนุมัติให้จัดตั้งโครงการ หวังว่าจะใช้ทรัพยากรอย่างคุ้มค่า จงตั้งมั่นในแนวคิดที่ต้อฃการสร้างคุณประโยชน์แก่ทหารแนวหน้าและภาคสนาม เรื่องงบประมาณ วัสดุ และอุปกรณ์ที่เกี่ยวข้องกับโครงการ ได้แจ้งให้ทีมโครงการอนุมัติแล้ว จะผ่านในไม่ช้า”

“เสื้อเกราะกันกระสุนแม้จะยิ่งใหญ่อะไร แต่ก็เป็นพื้นฐานที่จะช่วยให้ทหารคนหนึ่งเอาชีวิตรอดออกมาจากสนามรบ ขอให้ใช้ความสามารถทั้งหมดที่มีพัฒนาอย่างสุดกำลัง”

“ปล. ช่วงนี้ฉันจะเข้าร่วมประชุมหารือโครงการอื่น แบบร่างการออกแบบของคุณแค่ยื่นรายงานในระบบก็พอ ไม่จำเป็นต้องรายงานขอคำสั่งจากฉันเป็นพิเศษ!”

อีเมลตอบกลับฉบับนี้ล้วนเป็นเนื้อหาที่เป็นทางการมากๆ

มองออกได้ว่าหัวหน้าหยางไม่ได้ให้ความสำคัญกับโครงการยุทโธปกรณ์ป้องกันส่วนบุคคลอเนกประสงค์นี้สักเท่าไหร่ เพียงแค่ให้การสนับสนุนตามสมควรเท่านั้น

บางทีในสายตาของหัวหน้าหยางคงคิดว่า แค่เสื้อเกราะกันกระสุนตัวเดียว จะพลิกแพลงเล่นท่าอะไรได้อีก?

แต่เย่ไป๋ไม่ได้สนใจว่าหัวหน้าหยางจะให้ความสำคัญหรือไม่

ในตอนนี้ ในหัวของเขามีเพียงโมเลกุลของวัสดุและโครงสร้างทางกลไกที่ซับซ้อนหลากหลายชนิดเต็มไปหมด

เมื่อไม่นานมานี้ เขาได้ป้อนข้อมูลโครงการเข้าไปในระบบช่างยุทโธปกรณ์ทหารขั้นเทพของตัวเองแล้ว

และเขาก็ได้รับการตอบกลับ

-ชื่อภารกิจ: ยุทโธปกรณ์ป้องกันอเนกประสงค์

-รายละเอียดภารกิจ: เนื่องด้วยยุคสมัยที่เปลี่ยนไป ความก้าวหน้าของเทคโนโลยีมากขึ้น หน่วยรบพิเศษต้องการยุทโธปกรณ์ที่สามารถรองรับฟังก์ชันและภารกิจได้มากขึ้นอย่างเร่งด่วน เมื่อสัมผัสได้ถึงเสียงเรียกร้องแห่งความยุติธรรม ท่านจึงตัดสินใจแน่วแน่ที่จะแก้ไขปัญหานี้ เพื่อพิทักษ์ความปลอดภัยของปิตุภูมิและความสงบสุขของโลก โปรดเริ่มการวิจัยและพัฒนาของท่านได้เลย

-รางวัลภารกิจ: คะแนนอุตสาหกรรมทหารพื้นฐาน 500 คะแนน

-คำใบ้ภารกิจ: ระบบนี้ได้จับคู่ยุทโธปกรณ์ที่เหมาะสมที่สุดให้ท่านโดยอัตโนมัติแล้ว——ชุดเกราะเสริมกำลังขับเคลื่อนโครงกระดูกภายนอกเชิงกลอเนกประสงค์

ชุดเกราะเสริมกำลังขับเคลื่อนโครงกระดูกภายนอกเชิงกลอเนกประสงค์: ชุดเกราะโครงกระดูกภายนอกที่ช่วยสนับสนุนการรบของทหารราบ มีพลังป้องกันที่ค่อนข้างแข็งแกร่งและคุณสมบัติในการติดตั้งฟังก์ชันหลากหลาย สามารถปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมที่ซับซ้อนได้ทุกชนิด

เย่ไป๋คิดอยู่ครู่หนึ่ง

ความคาดหวังของเหล่าทหารคือการรองรับภารกิจการรบที่มากขึ้น พร้อมทั้งเพิ่มอำนาจการยิงและพลังป้องกัน ทำลายกำลังรบของศัตรูให้รวดเร็วและปลอดภัยยิ่งขึ้น เพื่อรักษากำลังรบของฝ่ายเราไว้

ชุดเกราะเสริมกำลังขับเคลื่อนโครงกระดูกภายนอกเชิงกลอเนกประสงค์ ช่างเหมาะกับโครงการนี้อย่างสมบูรณ์แบบ

“ต้องเจ้านี่แหละ!”

เย่ไป๋เผยรอยยิ้มอย่างมั่นใจ

เขาเชื่อว่า เหล่าทหารจะต้องชอบยุทโธปกรณ์ชิ้นนี้ของเขาอย่างแน่นอน

ส่วนเสื้อเกราะกันกระสุนน่ะเหรอ?

ชุดเกราะเสริมกำลังขับเคลื่อนโครงกระดูกภายนอก  นั้นโดยตัวมันเองก็สวมอยู่ด้านนอกอยู่แล้ว ยังมีฟังก์ชันกันกระสุนด้วย จะเรียกว่าเป็นเสื้อเกราะกันกระสุนที่ล้ำหน้าขึ้นมาหน่อยก็ไม่มีปัญหาอะไร

เมื่อคิดได้ดังนี้ เย่ไป๋ก็เริ่มซึมซับความรู้ทางทฤษฎีต่างๆ ที่ระบบมอบให้ อย่างใจจดใจจ่อ

ส่วนอีกด้านหนึ่ง หลู่ไขช๋วนกำลังรายงานต่อเหล่าผู้บังคับบัญชาของเขา

“ผู้การครับ ภารกิจการสั่งทำยุทโธปกรณ์ตามความต้องการจริงของเหล่าทหาร ผมดำเนินการเสร็จสิ้นแล้ว วิศวกรเย่ที่มาจากหน่วย 749  น่าจะเริ่มทำงานแล้วครับ”

หลู่ไขช๋วนรายงาน

ผู้การจิบชาไปอึกหนึ่ง แล้วกำชับกับหลู่ไขช๋วนว่า

“เรื่องนี้ฉันถือว่าเปิดทางให้เป็นกรณีพิเศษ ที่ผ่านมาไม่เคยมีหน่วยไหนทำแบบนี้มาก่อน ดังนั้นผลลัพธ์ก็ต้องไม่ทำให้ฉันผิดหวังด้วย”

“ถ้ายุทโธปกรณ์ออกมา และใช้ยุทโธปกรณ์ใหม่รบกับกองทัพแดง นายมีความมั่นใจแค่ไหม?”

หลู่ไขช๋วนยืดอกเชิดหน้าทันที กล่าวด้วยขวัญกำลังใจสูงเสียดฟ้า

“ท่านผู้การ ผมมีความมั่นใจครับ!”

ผู้การเผยรอยยิ้มแปลกประหลาดออกมาแวบหนึ่ง แล้วพูดต่อ

“ในเมื่อเธอมั่นใจขนาดนี้ งั้นกองทัพแดงหน่วยนั้น ฉันจะบัญชาการรบเอง พอดีช่วงนี้ค่อนข้างว่าง!”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของหลู่ไขช๋วนก็ชะงักงัน ในใจรู้ได้ทันทีว่า ตัวเองคงโดนผู้การวางแผนเล่นงานเข้าให้แล้ว

แต่ในฐานะทหารไม่ว่าศัตรูจะเป็นใคร เขาก็จะไม่ขลาดกลัวการรบ

“ขอผู้การวางใจ ผมจะนำเอาศักยภาพที่แท้จริงออกมาใช้ จะไม่ทำให้ท่านผิดหวังอย่างแน่นอนครับ!”

หลู่ไขช๋วนกล่าว

หลังจากที่หลู่ไขช๋วนจากไป ผู้การก็ยกถ้วยชาขึ้นมาเงียบๆ มองออกไปนอกหน้าต่าง พึมพำกับตัวเอง

“เสี่ยวหลู่ อย่าหาว่าฉันใจร้ายเลยนะ ในช่วงหลายปีมานี้ผลงานและหน้าที่การงานนายมันราบรื่นเกินไป การเดินอ้อมบ้างมันดีต่อทั้งตัวนายและหน่วยลูกศรแดง!”

หลู่ไขช๋วนที่กลับมาถึงฐานที่มั่นของหน่วยรบพิเศษ ก็แจ้งให้สมาชิกในทีมทุกคนทราบในเย็นวันนั้นเลย

หลังจากที่ยุทโธปกรณ์ใหม่เสร็จสมบูรณ์ พวกเขาจะต้องซ้อมรบหนึ่งนัดกับกองทัพแดงที่ผู้บัญชาการกองทัพภาคสนามบัญชาการด้วยตนเอง

หลู่ไขช๋วนพูดอย่างตรงไปตรงมา

“ผิวเผินดูเหมือนเป็นการทดสอบยุทโธปกรณ์ใหม่ แต่ในความเป็นจริงแล้ว นี่คือการทดสอบขีดความสามารถในการรบของกองพันลูกศรแดงของเรา!”

“ดังนั้นการซ้อมรบครั้งนี้ พวกเราต้องทุ่มสุดตัวร้อยยี่สิบเปอร์เซ็นต์จำเป็นต้องปกป้องศักดิ์ศรีและเกียรติยศของลูกศรแดงให้จงได้!”

หลู่ไขช๋วนปลุกเร้าจิตวิญญาณนักสู้ของเหล่าทหารได้สำเร็จ

“ผู้กองวางใจได้เลยครับ ถึงจะเป็นกองกำลังพันธมิตร แต่ตราบใดที่ลงสนามรบ ผมจะอัดพวกมันให้กระเจิงเลย!”

“พวกเราไม่ไว้หน้าเหล่าผู้การแน่นอน!”

“แค่ไม่รู้ว่ายุทโธปกรณ์ใหม่นี่จะออกมาเมื่อไหร่ ผมนี่อยากจะไปอัดพวกกองทัพภาคใจจะขาดแล้ว!”

เหล่าทหารต่างวิพากษ์วิจารณ์กันอย่างสนุกปาก

แต่หลู่ไขช๋วนกลับส่งสายตาให้หมาป่าแดง ก่อนที่หมาป่าแดงจะประกาศเสียงดังทันที

“ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป จนถึงหนึ่งสัปดาห์ก่อนการซ้อมรบ รายการฝึกทั้งหมดเพิ่มเป็นสองเท่า!”

“ผู้ฝึกหมาป่าครับ อย่าทำแบบนี้สิครับ! โหดร้ายเกินไปแล้ว...”