ตอนที่ 17 ตะวันเฉิดฉายเช่นข้า! การพบกันครั้งแรกกับฮั่วอู่!

ตอนที่ 17 ตะวันเฉิดฉายเช่นข้า! การพบกันครั้งแรกกับฮั่วอู่!

ฝึกหนัง เอ็น กระดูกจากภายนอก ฝึกรวมปราณหนึ่งคำจากภายใน จนเมื่อปราณนอกและในผสานเป็นหนึ่ง กลมเกลียวไร้ตำหนิ จึงเรียกว่าขั้น ปรุงยา

นี่คือวิถีการฝึกตนที่ถังอินวางแผนไว้ให้ตัวเอง

เทพเจ้าเข้าสู่มรรคผลด้วยศรัทธา ยืมพลังฟ้าดิน

สุดท้ายก็ยังต้องตกอยู่ภายใต้กฎเกณฑ์ของฟ้าดิน ไม่อาจหลุดพ้น

ด้วยการเสริมพลังจากวิญญาณยุทธ์ ชีพจรวิญญาณ และแก่นแท้แห่งการฝึกตนจากสามโลกที่หลอมรวมอยู่ในร่างเดียว เขามีความมั่นใจที่จะเดินบนเส้นทางของตัวเอง

หากเส้นทางนี้พิสูจน์ได้ว่าสมบูรณ์แบบบนร่างกายของเขา

ในอนาคต เขาก็จะสามารถนำพาเสี่ยวซานเหนียงและเสียวอู่เข้าสู่มรรคผลได้เช่นกัน

แต่ก่อนหน้านั้น เขาต้องปูรากฐานให้สองสาวน้อยเสียก่อน

ก้มตัวไปข้างหน้า เตะขาไปข้างหลัง ขาทั้งสองงอเหมือนคันธนู ผ่อนไหล่กดศอก หลังตั้งตรง

มือหน้าเหมือนถือของ มือหลังเหมือนดึงเชือก นี่คือท่ายืนสามวิถี

ถังอินกำลังจัดระเบียบท่าทางให้เสียวอู่

เสียวอู่นิสัยร่าเริง จิตใจไม่อยู่นิ่ง เวลาเรียนอะไรมักจะวอกแวกได้ง่าย

ไม้เรียวในมือถังอินเตรียมไว้สำหรับนางโดยเฉพาะ

โชคดีที่ถึงแม้เสียวอู่จะซุกซน แต่พรสวรรค์ของนางยอดเยี่ยมมาก ในฐานะกระต่ายอรชรแปลงกาย กระดูกและกล้ามเนื้อของนางมีความยืดหยุ่นสูงมาก ฝึกแค่ไม่กี่วันก็เริ่มเข้าที่เข้าทาง

ส่วนถังซานเหนียงยิ่งน่าทึ่งกว่า แค่ชี้แนะนิดหน่อยก็จับเคล็ดลับได้และพัฒนาไปอย่างรวดเร็ว

สามวันต่อมา บนเนินเขานอกหมู่บ้านเซิ่งหุน

ถังซานเหนียง ลองดูสิ ถังอินให้กำลังใจ

ถังซานเหนียงเม้มปากพยักหน้า วงแหวนวิญญาณสีม่วงจางๆ สว่างวาบขึ้น

วิญญาณยุทธ์จักรพรรดิหญ้าเงินครามพุ่งออกมาจากฝ่ามือ พลังภายในวิชาเสวียนเทียนถูกถ่ายเทเข้าไป

ถังซานเหนียงสูดหายใจลึก สายตาจดจ่อแน่วแน่

ชั่วพริบตา ใบหญ้าจักรพรรดิหญ้าเงินครามก็ยืดขยายออกไปทันที เลื้อยพันไปทางถังอินดุจงูเงิน

หนึ่ง สอง!

ใบหญ้าทั้งหมดสามใบเลื้อยเข้ามาหา

เสียง แปะ ดังขึ้น พวกมันเกาะติดกับตัวถังอินแน่น

ทำได้จริงๆ ด้วย!

ถังซานเหนียงดีใจจนเนื้อเต้น

เมื่อสามวันก่อนที่นางลอง นางทำได้แค่ยืดใบหญ้าออกไปเท่านั้น

ตอนนี้สามารถใช้ความสามารถ พันธนาการ ได้แล้ว พัฒนาการรวดเร็วอย่างแท้จริง

เมื่อผนวกกับทักษะวิญญาณแรก ใบหญ้าที่พันรอบตัวคนจะกลายเป็นใบมีดคมกริบทันที มีพลังทำลายล้างมหาศาล

พอนึกถึงตรงนี้ ถังซานเหนียงก็ยิ่งชื่นชมพี่ชายมากขึ้นไปอีก

ถังอินลองออกแรงดิ้นให้หลุด แต่พบว่าความเหนียวแน่นโดยธรรมชาติของจักรพรรดิหญ้าเงินครามนั้นแข็งแกร่งมาก ไม่สามารถดึงให้ขาดได้ง่ายๆ

จากนั้นสองพี่น้องก็ทำการทดสอบอีกหลายอย่าง เช่น จำลองการต่อสู้จริง

หลังจากจับถังซานเหนียงกดลงกับพื้นได้สำเร็จ

ถังอินก็วิจารณ์ว่า

การควบคุมของเจ้ายังไม่เป็นธรรมชาติเหมือนขยับแขนขาตัวเอง ต้องฝึกฝนให้มากกว่านี้

จากนั้นเขาก็ช่วยพยุงน้องสาวลุกขึ้น

เสียวอู่ที่ยืนดูอยู่ข้างๆ จนตาลาย อดไม่ได้ที่จะพูดด้วยความอิจฉา

พี่ใหญ่ คิดท่าไม้ตายให้ข้าบ้างสิ

เจ้าฝึกท่าพื้นฐานให้แน่นก่อนเถอะ

ถังอินขยี้หัวเสียวอู่

เสียวอู่ถือโอกาสกอดเอวถังอินแล้วเริ่มออเซาะ

ยืนนิ่งเป็นเสาไม้ทุกวันน่าเบื่อจะตาย พี่ใหญ่ สอนข้าเถอะนะ

เมื่อเห็นดังนั้น หน้าอกเล็กๆ ของถังซานเหนียงก็กระเพื่อมด้วยความโกรธ

นางเดินเข้าไปดึงเสียวอู่ออกมา

เสียวอู่ เลิกก่อกวนได้แล้ว พี่ใหญ่มีแผนของเขาอยู่แล้ว

เสียวอู่ไม่รู้คิดอะไร หันมากอดถังซานเหนียงแล้วเริ่มอ้อนเหมือนเด็ก

ยัยหนูเสียวอู่นี่ สอนมาเป็นอาทิตย์แล้วทำไมยังหน้าหนาอยู่เลยนะ

ถังอินไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี

ทันใดนั้น เสียงหัวเราะใสกระจ่างก็ดังมาจากเบื้องบน

ฮ่าฮ่าฮ่า ดูสิเนี่ย เด็กผู้หญิงสองคนแย่งผู้ชายกันเหรอ

ชัดเจนว่าเป็นเสียงผู้หญิง แต่กลับแฝงความห้าวหาญแบบผู้ชาย

เสียงมาก่อนตัว

ถังอินมองไปตามเสียง เห็นนกไฟที่มีปีกกว้างราวสี่เมตรกำลังโฉบลงมา

ลมร้อนพัดวูบเข้าใส่ กิ่งไม้รอบข้างไหวเอนไม่หยุด

เงาสีแดงเพลิงกระโดดลงมาทันที

ด้วยขาเรียวยาวที่ยืนอย่างมั่นคงบนยอดไม้ เด็กสาววัยราวสิบเอ็ดปียืนตระหง่าน ผมยาวสลวยปลิวไสว ปลายผมสะบัดพลิ้วราวกับเปลวเพลิง

รูปร่างของเด็กสาวร้อนแรงดั่งไฟ ส่วนเว้าส่วนโค้งชัดเจน ที่เอวเหน็บน้ำเต้าใส่ไวน์สีแดงเพลิง

ดวงตาสีเงินจางๆ เต็มไปด้วยความดุดันและป่าเถื่อน นางส่งยิ้มหวานให้ถังอิน

พ่อหนุ่ม ขอถามหน่อย ที่นี่คือเทือกเขาชายแดนใช่ไหม

ก่อนที่ถังอินจะได้ตอบ เสียวอู่ก็เต้นผางด้วยความโกรธแล้ว

นังแพศยาที่ไหนเนี่ย กล้าดียังไงมาอ่อยพี่ชายข้า

เสียวอู่ยืนเท้าสะเอว ท่าทางเอาเรื่อง

คนอย่างนางเสียวอู่ ไม่ใช่ประเภทที่จะยอมให้ใครมารังแกง่ายๆ

สาวน้อยผู้ร้อนแรงดั่งไฟเลิกคิ้วขึ้น ยิ้มด้วยเสน่ห์เย้ายวน

พี่ชาย? ฮ่าๆ พี่ชายเจ้าก็ดูน่ากินดีนะ แต่น่าเสียดาย ข้าไม่สนใจเด็กหรอก รอให้โตอีกสักสองสามปีเถอะ

จะถามทางก็ควรมีมารยาทหน่อย มายืนค้ำหัวคนอื่นแบบนี้หมายความว่าไง

ข้อมือของถังซานเหนียงสะบัด แสงเย็นวาบพุ่งออกไปอย่างรุนแรง

เฉือนกิ่งไม้ใต้เท้าของเด็กสาวขาดสะบั้น

นี่มัน...?

แววตาประหลาดใจปรากฏขึ้นในดวงตาของเด็กสาว นางกระโดดลงมายืนบนพื้น

ไม่นึกเลยว่าหน้าตาอ่อนหวานเหมือนน้ำ แต่วิธีการกลับเฉียบขาดขนาดนี้

ขอบคุณที่ชม

ถังซานเหนียงตอบเสียงเรียบ ดึงเสียวอู่มายืนชิดพี่ชาย

เมื่อเด็กสาวกวาดตามองรอบๆ นางก็แผ่กลิ่นอายองอาจผ่าเผยออกมา

คำพูดคำจาฉะฉานและมั่นใจ ไม่มีท่าทีเกรงกลัว

ข้าชื่อ ฮั่วอู่  อู่ ที่แปลว่าเต้นรำ มาจากเมืองเปลวเพลิง

ข้าเป็นคนตรงไปตรงมา เห็นอะไรก็พูดอย่างนั้น

เมื่อกี้ข้าไม่รู้ว่าเป็นพี่น้องกัน ต้องขออภัยที่ล่วงเกิน

นิสัยของฮั่วอู่นั้นอบอุ่นและใจกว้าง คำพูดจริงใจไร้จริตมารยา ทำให้เกลียดไม่ลงจริงๆ

เป็นนางจริงๆ ด้วย ถังอินคิดในใจ

เมืองเปลวเพลิงตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของเทือกเขาซีหลิง และเทือกเขาซีหลิงก็อุดมไปด้วยสัตว์วิญญาณบินประเภทไฟ... นกอัคคีดุร้าย ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ประจำถิ่น

ว่ากันว่าผู้อำนวยการโรงเรียนเปลวเพลิงเลี้ยงนกอัคคีดุร้ายไว้เป็นพาหนะสองตัว

ดังนั้นเมื่อครู่ ถังอินจึงพอจะเดาได้แล้ว

ดวงตาสีชมพูของเสียวอู่กระพริบปริบๆ การแนะนำตัวแบบนี้ก็น่าสนใจดี

ข้าชื่อเสียวอู่ อู่ ที่แปลว่าเต้นรำเหมือนกัน

เสียวอู่ยืนเท้าสะเอว ท่าทางเหมือนพริกขี้หนูเม็ดเล็กจอมเอาแต่ใจ ถึงเจ้าจะขอโทษแล้ว แต่ข้าก็ยังโกรธเรื่องที่เจ้าพูดเมื่อกี้อยู่ดี

เอางี้ มาสู้กับข้าสักตา ถ้าเจ้าชนะ ข้าถึงจะยกโทษให้

คิ้วของฮั่วอู่ขยับไหวราวเปลวไฟ ริมฝีปากแดงยกยิ้มมุมปากอย่างขี้เล่น

ได้สิ ข้ารับคำท้า

ฮั่วอู่ มหาวิญญาจารย์สายควบคุมระดับสามสิบ โปรดชี้แนะด้วย

เนื่องจากนางยังไม่ได้ดูดซับวงแหวนวิญญาณวงที่สาม ฮั่วอู่จึงยังอยู่ในระดับมหาวิญญาจารย์

มะ... มะ... มหาวิญญาจารย์??

ปากเล็กๆ ของเสียวอู่อ้าค้าง

ฮั่วอู่นึกสนุกจึงแหย่เล่น

ตกใจล่ะสิ คาดไม่ถึงเลยใช่ไหม?

ฮั่วอู่หยิบน้ำเต้าหยกที่เอวขึ้นมา เงยหน้ากระดกเหล้าเข้าปาก ท่าทางห้าวหาญ

พวกเจ้าสามพี่น้องเข้ามาพร้อมกันเลยก็ได้ ขอแค่ทำให้พี่สาวคนนี้ล้มลงกับพื้นได้สักครั้ง ถือว่าพวกเจ้าชนะ

แต่ถ้าแพ้ ต้องนำทางให้ข้านะ

หลังจากกระดกเหล้าไปสองอึก แก้มของฮั่วอู่ก็แดงระเรื่อชวนมอง นางโน้มตัวเข้ามากระซิบข้างหูถังอิน น้ำเสียงยั่วยวน ว่าไงจ๊ะ พ่อหนุ่ม~

ลมหายใจอุ่นร้อน ผสมกลิ่นหอมเข้มข้นของสุรา

ถังอินเงยหน้าขึ้นยิ้ม

ได้สิ แต่เจ้ายังไม่ได้บอกรางวัลถ้าเราชนะเลยนะ

ว้าว~ ข้าชอบความมั่นใจของเจ้านะ พ่อหนุ่ม

แขนขาวผ่องของฮั่วอู่วางพาดบนไหล่ของสองพี่น้องสกุลถัง

นางขยิบตาให้ถังซานเหนียงที่กำลังตั้งท่าระวังตัว แล้วเป่าลมหายใจหอมกรุ่น แล้วแต่เจ้าจะบัญชาเลย~

ไม่ต้องหรอก

ถังอินโบกมือ

ข้าได้ยินมาว่าเมืองเปลวเพลิงมีแร่ธาตุไฟหายากชนิดหนึ่ง... หินตะวันชาด เนื้อสัมผัสเหมือนเหล็ก แต่ให้ความรู้สึกอุ่นและเนียนนุ่มเหมือนหยก

คิ้วเรียวของฮั่วอู่ขมวดเล็กน้อย หินตะวันชาดนั้นล้ำค่าและหายากอย่างยิ่ง

เพราะเครื่องประดับที่ทำจากหินตะวันชาด หากสวมใส่เป็นเวลานานจะช่วยสงบจิตใจและวิญญาณ ช่วยให้วิญญาจารย์เข้าสมาธิได้ง่ายขึ้น

บวกกับความขาดแคลนของแร่ธาตุชนิดนี้ ทำให้มันอยู่ในสถานะ มีราคาแต่ไม่มีของขาย

นางแค่ตั้งใจจะหยอกล้อเจ้าพวกตัวเล็กพวกนี้เล่นสนุกๆ

แต่นางไม่ได้โง่

จะไปตกลงรับเงื่อนไขบ้าบอแบบนั้นได้ยังไง

เจ้าหนูนี่ช่างรู้จักหาผลประโยชน์เกินตัวจริงๆ...

ช่วยซื้อให้ข้าสักก้อนสิ

ถังอินขยี้หัวเสียวอู่ แล้วยิ้มพร้อมเลิกคิ้ว

ใบหน้าของเด็กสาวแข็งค้างไปชั่วขณะ

จากนั้นดวงตาของนางก็โค้งลง คิ้วเริงระบำดั่งเปลวเพลิงร้อนแรง รอยยิ้มสดใสราวกับดอกท้อ

ตกลง~ พี่สาวคนนี้จัดให้~

นามของนางคือ ฮั่วอู่ หญิงสาวผู้อบอุ่นดั่งตะวันยามเช้า

เรือนร่างร้อนแรงดั่งเปลวเพลิง สดใสราวกับดอกท้อ

เส้นผมดำขลับม้วนตัวดั่งเปลวไฟนับพันชั้น รอยยิ้มสะท้อนความงดงามของเมฆใสและสีแดงนับหมื่นจุด

จบตอน