ตอนที่ 18 ทักษะวิญญาณแรก! ร่ำสุราประสานใจ!

ตอนที่ 18 ทักษะวิญญาณแรก! ร่ำสุราประสานใจ!

ถังอิน วิญญาจารย์สายต่อสู้ระดับ 15 วิญญาณยุทธ์ ชีพจรวิญญาณ โปรดชี้แนะด้วย

ถังซานเหนียง วิญญาจารย์สายสนับสนุนระดับ 14 วิญญาณยุทธ์ หญ้าเงินครามกลายพันธุ์ ฝากเนื้อฝากตัวด้วย

เสียวอู่ยิ้มกว้าง เอามือไพล่หลัง เสียวอู่ วิญญาจารย์สายสัตว์ระดับ 15 วิญญาณยุทธ์ กระต่ายอรชร

ดูไม่ออกเลยนะเนี่ย ว่าพวกเจ้าจะเป็นอัจฉริยะตัวน้อยกันทุกคน

ฮั่วอู่เชิดคางมนขึ้นอย่างถือดี

วิญญาณยุทธ์ของข้าคือ เงาอัคคี เราต่างกันแค่ระดับเดียว ในการปะทะหนึ่งต่อสาม ข้าไม่ออมมือให้หรอกนะ

ความกระหายชัยชนะของนางรุนแรงมาก เมื่อเข้าสู่การต่อสู้ นางจะทุ่มสุดตัวเสมอ

ไม่มีทางอ่อนข้อให้เพียงเพราะคู่ต่อสู้อ่อนแอกว่าเด็ดขาด

ถ้าแพ้ขึ้นมา อย่าร้องไห้ขี้มูกโป่งล่ะ

เสียวอู่แลบลิ้นสีชมพู วงแหวนวิญญาณสีเหลืองลอยขึ้น หูกระต่ายยาวคู่หนึ่งตั้งขึ้นบนศีรษะ หางปุยสั้นๆ ปรากฏขึ้นที่บั้นท้าย

ถังอินและถังซานเหนียงสบตากัน แล้วปลุกวิญญาณยุทธ์ของตนตามมา

แสงสีครามประสานกัน วงแหวนวิญญาณสีม่วงจางๆ หมุนวนขึ้น

วงแหวนวิญญาณพันปี? เป็นไปได้ยังไง!

ดวงตางามของฮั่วอู่เบิกกว้างด้วยความตกตะลึง ใบหน้าฉายแววประหลาดใจอย่างที่สุด

ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้ ขอแค่มีพรสวรรค์มากพอ ทุกอย่างก็เป็นไปได้

ถังอินกล่าวเสียงเรียบ

นี่เจ้ากำลังเยาะเย้ยข้าที่พรสวรรค์ไม่เท่าเจ้างั้นรึ?

เป็นผู้ชายที่น่าหงุดหงิดชะมัด

ฮั่วอู่กัดฟันกรอด จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ลุกโชน

ก็ได้ งั้นข้าขอดูหน่อยเถอะว่าพรสวรรค์ของเจ้าจะสูงส่งแค่ไหนเชียว!

ฮั่วอู่ตวาดเสียงใส วงแหวนวิญญาณสองวงปรากฏขึ้นใต้เท้าทันที

ท่ามกลางวงแหวนวิญญาณสีเหลืองสองวง ร่างเงาที่ถูกห่อหุ้มด้วยเปลวเพลิงปรากฏขึ้นด้านหลังนาง

คลื่นพลังวิญญาณระดับ 30 ถูกปลดปล่อยออกมาอย่างไม่มีกั๊ก

ลุยเลย เสียวอู่!

ถังอินตะโกนเสียงต่ำ ปลายเท้าแตะพื้น พุ่งตัวออกไปราวกับลูกธนูหลุดจากคันศร

ดวงตางามของถังซานเหนียงไหววูบ นางกระตุ้นวิญญาณยุทธ์จักรพรรดิหญ้าเงินครามด้วยความรู้ใจ

พันธนาการหญ้าเงินคราม!

ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ!

ใบหญ้าจักรพรรดิหญ้าเงินครามที่มีลวดลายสีทองสามใบพุ่งออกไป มาทีหลังแต่ถึงก่อน พยายามจะรัดตัวฮั่วอู่ไว้

ไฟชนะไม้ กล้าใช้วิญญาณยุทธ์พืชกับข้าเนี่ยนะ?

ฮั่วอู่แค่นเสียงหัวเราะ วงแหวนวิญญาณวงแรกสว่างวาบ

ทักษะวิญญาณที่หนึ่ง... เปลวเพลิงผลาญทุ่ง!

เงาอัคคีด้านหลังนางเปลี่ยนรูปร่างเป็นงูไฟหลายตัวในพริบตา พุ่งคำรามออกไปปะทะกับใบหญ้าจักรพรรดิหญ้าเงินคราม

สีครามและสีแดงเพลิงตัดกัน ราวกับน้ำและไฟมาบรรจบ

การโจมตีของถังอินตามมาติดๆ เพียงดีดนิ้ว หินก้อนเล็กก็พุ่งออกไป

ลูกเล่นเยอะจริงนะ

ฮั่วอู่หัวเราะเสียงใส ข้อมือปัดผ่านเข็มขัดเก็บของ พัดสีแดงเพลิงปรากฏขึ้นในมือ ปัดก้อนหินกระเด็นออกไป

ในขณะเดียวกัน ฮั่วอู่ยกขาขวาขึ้น บล็อกลูกเตะกวาดล่างของเสียวอู่ได้ทันท่วงที

แรงที่ส่งมาจากขาถอยกลับทันทีที่สัมผัส สีหน้าของฮั่วอู่เปลี่ยนไปเล็กน้อย ท่าหลอก?

แววตาเจ้าเล่ห์วาบผ่านดวงตาของเสียวอู่ เอวของนางอ่อนช้อยราวกับไร้กระดูก อาศัยแรงส่งกระโดดลอยตัวขึ้นกลางอากาศ ไขว้ขาเหมือนกรรไกร เล็งตรงไปที่คอของฮั่วอู่

ทักษะวิญญาณที่หนึ่ง... คันศรเอว

ฮั่วอู่ตะโกนลั่น ระวังตัวด้วย!

วงแหวนวิญญาณวงที่สองสว่างวาบ ทักษะวิญญาณที่สอง... ประกายไฟระเบิด!

อุณหภูมิของเปลวไฟที่พันอยู่กับใบหญ้าจักรพรรดิหญ้าเงินครามพุ่งสูงขึ้น ระเบิดรุนแรงจนเผาผลาญใบหญ้าจนวอดวาย

เปลวไฟหมุนวนกลับมา บีบให้เสียวอู่หน้าถอดสี ต้องกระโดดถอยหลังเพื่อหลบหลีก

ถังซานเหนียงหรี่ตาลงเล็กน้อย ปลายเท้าแตะพื้น ตัดสินใจเข้าประชิดตัวฮั่วอู่ทันที

ทักษะวิญญาณที่หนึ่ง... วายุโหยหวน!

ใบไม้สีครามนับไม่ถ้วนโปรยปรายราวกับพายุฝน แฝงความคมกริบที่น่าเกรงขาม

นี่นะเหรอวิญญาจารย์สายสนับสนุน?!

ดวงตางามของฮั่วอู่หรี่ลง ผมยาวสีแดงเพลิงปลิวไสวอย่างบ้าคลั่ง

พัดเหล็กในมือร่ายรำดุจสายลม เสียงโลหะปะทะกันดังไม่ขาดสาย

ทันใดนั้น เงาร่างหนึ่งก็เข้าประชิดตัวอย่างรวดเร็ว ข้อมือขาวผ่องของฮั่วอู่ถูกกำแน่นในพริบตา

สายตาของถังอินเคร่งขรึม

จบแค่นี้แหละ!

ฝันไปเถอะ! ฮั่วอู่แค่นเสียงเย็น บิดเอวอย่างรุนแรง

เคร้ง!

น้ำเต้าเหล้าที่เอวหลุดร่วงลงกลิ้งกับพื้น

ล่วงเกินแล้ว!

ในชั่วพริบตา มืออีกข้างของถังอินเลื่อนผ่านกระดูกสันหลังของฮั่วอู่ นิ้วกดลงเบาๆ ที่จุดชีพจรตรงรอยบุ๋มเล็กน้อย

เอวของฮั่วอู่พลันอ่อนแรง นางเผลอครางออกมาเบาๆ แล้วทรุดตัวลงในอ้อมกอดของถังอินอย่างไร้เรี่ยวแรง

เจ้า...

ดวงตางามของฮั่วอู่เบิกกว้าง ใบหน้าฉายแววทั้งอับอายและโมโหระคนกัน

นี่เป็นครั้งแรกตั้งแต่เกิดมาที่นางพ่ายแพ้

ไออุ่นจากแผงอกของเด็กหนุ่มทำให้นางรู้สึกแปลกๆ

กลิ่นหอมเฉพาะตัวของจักรพรรดิหญ้าเงินครามลอยแตะจมูก

ฮั่วอู่ตาลอย

ผู้ชายมีกลิ่นหอมแบบนี้ด้วยเหรอ?

เจ้าแพ้แล้ว!

ถังอินค่อยๆ ปล่อยเอวบางที่โอบไว้อย่างนุ่มนวล

เสียวอู่และถังซานเหนียงเข้ามารุมล้อม ใบหน้าเปื้อนยิ้ม

นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้ประลองฝีมือกับวิญญาจารย์คนอื่น

รสชาติของชัยชนะช่างหอมหวานดุจสุราชั้นเลิศ

ถังอินหยิบน้ำเต้าเหล้าบนพื้นขึ้นมา เปิดจุกออกดม เหล้าผลไม้เพลิง? รสชาติดีนี่

เจ้ารู้เรื่องเหล้าด้วยเหรอ? ลองชิมดูไหมล่ะ

ฮั่วอู่เลิกคิ้ว

ได้สิ ถังอินหัวเราะเบาๆ

เขาเงยหน้าขึ้นทำท่าจะดื่ม

น้ำเหล้าสีแดงสดกลายเป็นลำแสงสีแดงไหลลงคอ กลิ่นหอมหวานละมุนอบอวลในปาก

เหล้าดี!

ถังอินเอ่ยชม แล้วโยนน้ำเต้ากลับคืนให้

ท่าทางที่ทั้งห้าวหาญและสุภาพนี้ ทำให้ฮั่วอู่รู้สึกประทับใจในตัวถังอินขึ้นมาทันที

ขอบใจ ถ้าเจ้าชอบ เหล้าขวดนี้ข้ายกให้

สุราชั้นเลิศมอบให้ผู้รู้ใจ ไม่มีอะไรเหมาะสมไปกว่านี้แล้ว

ฮั่วอู่ยิ้มกว้าง สีหน้าแฝงความไม่ถือตัวแบบเด็กผู้ชาย ยื่นน้ำเต้าให้

เสียวอู่ยื่นหน้าเข้ามาด้วยความอยากรู้อยากเห็น พี่ใหญ่ ข้าขอลองบ้าง

ดวงตาเป็นประกายของถังซานเหนียงก็จ้องมองน้ำเต้าเหล้า ชัดเจนว่าสงสัยในรสชาติที่พี่ชายเอ่ยชม

ถังอินไม่ได้ห้ามปรามด้วยคตินิยมว่าเด็กไม่ควรดื่มสุรา

แค่จิบเดียวพอนะ อย่าดื่มเยอะ

ถังอินกำชับ

เสียวอู่ยกดื่มอึกใหญ่จากปากน้ำเต้า

เผ็ดอ่า ไม่อร่อยเลย

นางแลบลิ้นทำหน้าแหยง

ท่าทางเปิ่นๆ น่ารักทำเอาทุกคนระเบิดเสียงหัวเราะ

ถังซานเหนียงไม่รังเกียจน้ำลายเสียวอู่ ยกขึ้นจิบโดยตรง ดวงตาเป็นประกาย

เหล้าดีจริงๆ

สมกับเป็นของที่พี่ชายชมเชย

ถังซานเหนียงเติมประโยคนี้ในใจเงียบๆ

ถ้าชอบ วันหลังพี่สาวจะเอามาฝากอีกสักสองสามขวด

ฮั่วอู่เลิกคิ้วเรียวงาม แววตามีเสน่ห์เฉพาะตัว

ไม่ใช่ความยั่วยวนแบบหญิงสาวทั่วไป แต่เป็นความห้าวหาญที่เป็นเอกลักษณ์ของนาง

นางช่างเหมือนกับนักแสดงที่รับบท ตงฟางปู้ป้าย ในหนัง กระบี่เย้ยยุทธจักร ที่ถังอินเคยดูในชาติก่อน ห้าวหาญองอาจแต่ก็ไม่ทิ้งเสน่ห์ของอิสตรี

งั้นต้องขอบคุณพี่สาวฮั่วอู่ล่วงหน้า

ถังอินประสานมือคารวะ

อย่างที่เขาว่า ศัตรูมักกลายเป็นมิตร หลังจากการประลองครั้งนี้

กลุ่มเด็กๆ ก็เริ่มคุ้นเคยกัน บรรยากาศเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและบทสนทนา

ฮั่วอู่ได้รับคำแนะนำจากถังอินว่านางอาจจะเดินผิดทางไปบ้าง นางอดไม่ได้ที่จะยิ้มบางๆ

ข้าเข้าใจแล้ว ขอบคุณน้องชายถังอินที่ชี้แนะ ไว้ฮั่วอู่ล่าวงแหวนวิญญาณเสร็จเมื่อไหร่ ต้องขอประลองกับเจ้าอีกสักรอบ

ส่วนหินตะวันชาด คงต้องรอฮั่วอู่กลับไปที่โรงเรียนก่อนถึงจะช่วยหาให้ได้นะ

ฮั่วอู่กะพริบตาอย่างขี้เล่น

น้องชายถังอินคงไม่กลัวข้าเบี้ยวหนี้หรอกนะ?

เมื่อได้ยินดังนั้น ถังอินกระดกเหล้าเข้าปากแล้วหัวเราะร่า

พี่สาวฮั่วอู่ดูถูกข้าเกินไปแล้ว สำหรับข้า หินตะวันชาดเทียบไม่ได้กับมิตรภาพของพี่สาวฮั่วอู่หรอก

ดี! พูดได้ตรงใจข้านัก!

ฮั่วอู่คว้าน้ำเต้าเหล้ามาแล้วกระดกอึกใหญ่

นางลุกขึ้นยืน สะบัดแขนเสื้อเตรียมจากไป ฮั่วอู่หันกลับมายิ้ม

น้องชายถังอิน ไว้ข้ากลับมาพร้อมชัยชนะ ข้าจะมาดื่มกับเจ้าให้หนำใจอีกครั้ง

ทันใดนั้น ถังอินยกมือขึ้นกดลงเบาๆ

ช้าก่อน พี่สาวฮั่วอู่ ข้ามีข้อสงสัยอย่างหนึ่งที่ต้องถามให้ได้

ว่ามาสิ น้องชายถังอิน

ฮั่วอู่เลิกคิ้ว หัวเราะเบาๆ

ถังอินโงนเงนศีรษะ ใบหน้าแดงระเรื่อด้วยฤทธิ์สุราเล็กน้อย

แม้การพูดลึกซึ้งทั้งที่เพิ่งรู้จักจะเป็นเรื่องต้องห้าม แต่ข้ากับพี่สาวฮั่วอู่เหมือนเพื่อนเก่าที่เพิ่งได้พบกัน

วันนี้ ถังอินขอบังอาจพูดตรงๆ ระหว่างประลองเมื่อครู่ พี่สาวฮั่วอู่ชัดเจนว่าดุดันก้าวร้าว ความเข้ากันได้กับธาตุไฟสูงส่งจนน่าตกใจ แถมอุปนิสัยยังร้อนแรงดั่งไฟ

ดวงตาของฮั่วอู่หรี่ลงเล็กน้อย

ถังอินกระดกเหล้าคำโตแล้วเช็ดปาก

เอิ๊ก~ แล้วทำไมท่านถึงบอกว่าเป็นวิญญาจารย์สายควบคุม ทั้งที่ท่านเหมาะกับสายโจมตีชัดๆ แปลกจริงๆ แปลกมาก!

พูดจบ ถังอินก็หงายหลังล้มตึง

ม่านหมอกสีเทาบางๆ ดูเหมือนจะบดบังดวงตาสดใสของฮั่วอู่

น้องชายถังอินเมาแล้ว พยุงเขากลับไปพักผ่อนเถอะ

เสียงผิวปากดังยาว นกอัคคีดุร้ายโฉบลงมา

ฮั่วอู่กระโดดขึ้นหลังนกแล้วจากไป

ถังอินที่พิงอยู่ในอ้อมกอดของถังซานเหนียงลืมตาขึ้น

ดวงตาใสกระจ่าง ไม่มีแววเมามายแม้แต่น้อย

ถังอินมองไปทางที่ฮั่วอู่จากไปด้วยสีหน้าซับซ้อน

เมฆดำปกคลุมท้องฟ้า บดบังแสงตะวัน

ม่านฝนยาวทิ้งตัวลงจากขอบฟ้าเพราะพายุและฝนที่ตกลงมาอย่างกะทันหัน

ชั่วพริบตา โลกก็มืดมิด

ทุกสรรพสิ่งถูกห่อหุ้มด้วยความมัวหมอง...

จบตอน