บทที่ 20 ชื่อเสียงโด่งดังสะท้านโลกเพียงชั่วข้ามคืน

บทที่ 20 ชื่อเสียงโด่งดังสะท้านโลกเพียงชั่วข้ามคืน

ช่วงเวลาที่ศึกบาสเกตบอลมหาลัยหรือ "มาร์ช แมดเนส" (March Madness) เพิ่งจะรูดม่านปิดฉากลง นิตยสารสแลม (SLAM) ฉบับนี้ก็วางแผงพอดีและมียอดจำหน่ายพุ่งสูงขึ้นอย่างมหาศาล

ณ หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐอเมริกา "ฉลาม" ผิวสีร่างยักษ์คนหนึ่งเพิ่งโผล่พ้นขึ้นมาจากสระว่ายน้ำ ชายร่างสูงผู้มีใบหน้าเรียบเฉยเดินตรงไปยังเก้าอี้ชายหาดที่อยู่ใกล้ๆ เขาหยิบนิตยสารขึ้นมาเปิดอ่านอย่างละเอียด

"...บุคลิกภาพที่สงบและมีความเป็นผู้ใหญ่ พอยต์การ์ดอันดับหนึ่งแห่งเวอร์จิเนีย ผู้แบกรับหน้าที่ในการจัดการทีม ทั้งที่อายุยังไม่ครบ 16 ปีด้วยซ้ำ?" "เขาคลุกคลีอยู่กับชีวิตข้างถนนแต่ยังรักษาความดีงามเอาไว้ได้ แม้จะมีพื้นฐานที่ยากจนแต่ก็เลี้ยงดูตัวเองด้วยน้ำพักน้ำแรงของตนเอง"

เขาอ่านเนื้อหาในรายงานนั้นเงียบๆ ภายในใจเกิดความรู้สึกบางอย่างที่สั่นคลอน เขาประทับใจในบทความส่วนนั้นมาก

จากนั้น พี่สาวของเขาก็เดินมาบอกว่ามีโทรศัพท์สายเข้า นั่นคือเฮดโค้ชของทีมบาสเกตบอลมหาวิทยาลัยเวก ฟอเรสต์ ที่คอยตามจีบเด็กหนุ่มร่างสูงผู้เชี่ยวชาญการว่ายน้ำคนนี้มานาน ในที่สุดเขาก็ยอมตกลง เขาบอกกับเฮดโค้ช เดฟ โอดอม ว่า "คุณได้อ่านสแลมฉบับมัธยมปลายหรือยัง? ดาวรุ่งบนหน้าปกฉบับนี้ถูกใจผมจริงๆ"

เดฟ โอดอม เฮดโค้ชเวก ฟอเรสต์ รีบรับคำทันที โดยประกาศว่าปีหน้าเขาจะทำทุกวิถีทางเพื่อดึงตัวพอยต์การ์ดคนนี้มาให้ได้ เพื่อสร้างคู่หูแบ็คคอร์ทระดับซูเปอร์ให้แก่เขา...

ในทำนองเดียวกัน ณ โรงยิมของโรงเรียนมัธยมโลเวอร์ เมเรียน ในแถบชานเมืองฟิลาเดลเฟีย เด็กหนุ่มผิวสีคนหนึ่งเงยหน้าขึ้นมองเฮดโค้ชพ่วงตำแหน่งพ่อของเขา โจ ไบรอันท์

ในมือของเขาถือสแลมฉบับล่าสุดเอาไว้ มีบทความส่วนหนึ่งที่ประทับใจเขาอย่างลึกซึ้ง: "แจ็ค ฟาน พอยต์การ์ดเพียงคนเดียวที่สามารถควบคุม อัลเลน ไอเวอร์สัน ได้ ในวันที่ผู้เล่นมัธยมปลายอันดับหนึ่งของประเทศรุ่นปี 94 ไม่อยู่ในสนาม เขานำทีมพลิกนรกกลับมาเอาชนะได้สำเร็จ โดยโชว์ทักษะเกมบุกที่หลากหลายในช่วงสิบนาทีสุดท้าย ชูตลงไป 8 จาก 10 ลูก และถล่มโรงเรียนที่แข็งแกร่งที่สุดของเวอร์จิเนียขาดลอยถึง 17 แต้ม"

"เมื่อไหร่ผมจะได้เป็นมิสเตอร์บาสเกตบอลแห่งเพนซิลเวเนียบ้างครับ?" เด็กหนุ่มถามออกไป

โจ ไบรอันท์ อดีตผู้เล่น NBA ที่เคยถูกเรียกว่าเป็น 'แมจิก จอห์นสัน คนที่สอง' เมื่อตอนเข้าลีกใหม่ๆ มองลูกชายด้วยสายตาจริงจัง ลูกชายคนนี้คือผลงานสร้างสรรค์ที่ยอดเยี่ยมที่สุดของเขา

เด็กคนนี้มีความมุ่งมั่นและหมกมุ่นในแบบที่ตัวเขาเองไม่เคยมีตลอดอาชีพการเล่น เขามักจะแสวงหาความสมบูรณ์แบบเสมอ และความแข็งแกร่งก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วทุกวัน ตั้งแต่เดือนที่แล้วเป็นต้นมา โจ ไบรอันท์ ก็ไม่สามารถเอาชนะลูกชายในการดวลตัวต่อตัวได้อีกเลย

"ฤดูกาลหน้า ลูกทำได้แน่" โจ ไบรอันท์ มองลูกชายที่ตอนนี้เพิ่งจะอยู่ปีแรกของมัธยมปลายด้วยความคาดหวัง

เด็กหนุ่มกำนิตยสารในมือแน่น พลางคิดในใจว่าวันหนึ่งเขาจะได้ประลองฝีมือกับสองการ์ดแห่งเวอร์จิเนียที่กำลังโด่งดังอยู่ในตอนนี้...

ที่โรงยิมบาสเกตบอลของโรงเรียนมัธยมฟาร์รากัตในชิคาโก เด็กหนุ่มผิวสีร่างสูงโปร่งนั่งอยู่บนม้านั่งสำรอง เขาถือสแลมที่เพิ่งแย่งมาจากเพื่อนร่วมทีมที่ชื่อ รอนนี่ ฟิลด์ส เช่นกัน

แม้ว่ารอนนี่จะทำเสียงหึในลำคออย่างไม่ใส่ใจมิสเตอร์บาสเกตบอลเวอร์จิเนียคนนี้ แต่หนุ่มร่างโย่งผิวสีกลับประทับใจคำบรรยายส่วนหนึ่งมาก: "แจ็คอาจกล่าวได้ว่าเป็นพอยต์การ์ดที่เล่นลูกพิคแอนด์โรลและส่งบอลได้ดีที่สุดในบาสเกตบอลมัธยมปลายทั้งหมด เขามักจะหาเพื่อนร่วมทีมที่ว่างอยู่ได้เสมอ และการปั้นเกมที่เสียสละของเขาคือเหตุผลที่โรงเรียนเบเซอร์ยังคงเกาะแต้มได้สูสีในครึ่งแรก เพื่อนร่วมทีมต่างขนานนามเขาว่า 'ตัวจ่ายพลังงาน' แม้แต่ตำนานบาสเกตบอลเวอร์จิเนียอย่าง ราล์ฟ แซมป์สัน ยังชื่นชมเทคนิคการส่งบอลให้ผู้เล่นวงในของเขา และถือว่าเขาเป็นเพื่อนร่วมทีมที่สมบูรณ์แบบ"

"ฉันว่าเขาติดทีมออล-อเมริกันมัธยมปลายปีนี้ได้เลยนะ ทั้งที่เขายังอยู่แค่ปีสาม" หนุ่มร่างโย่งบอกกับรอนนี่ ฟิลด์ส

รอนนี่ ฟิลด์ส ผู้มีพลังกระโดดสูงถึง 50 นิ้วกลับไม่แยแส เป้าหมายของเขาคือ ไมเคิล จอร์แดน ตำนานทีมชิคาโก บูลส์ และเขาไม่มีความสนใจในพอยต์การ์ดมัธยมคนไหนทั้งนั้น...

"ไอ้หมอนี่มีการครองบอลที่เก่งที่สุดในเวอร์จิเนียจริงเหรอ? ฉายามันคือ 'ตัวปัญหา' แล้วมันเก่งกว่าฉันหรือเปล่า?" นักเรียนมัธยมปลายท่าทางเกเรจากย่านโรกนีย์ไอแลนด์ในบรูคลิน นิวยอร์ก ถาม อัล แฮร์ริงตัน เด็กมัธยมที่ดังที่สุดในย่านควีนส์

ทั้งสองคนมีชื่อเสียงโด่งดังมากในบาสเกตบอลข้างถนนของนิวยอร์ก และต่างก็ขึ้นชื่อเรื่องการครองบอล

อย่างไรก็ตาม อัล แฮร์ริงตัน มีชื่อเสียงเรื่องการเลี้ยงบอลที่ฉูดฉาด แต่เจ้าหนุ่มท่าทางเกเรคนนี้ไม่เพียงแต่มีการครองบอลที่แข็งแกร่งมากเท่านั้น พรสวรรค์ของเขายังสนับสนุนให้เขาสามารถใช้ท่า 'คิลเลอร์ ครอสโอเวอร์' ได้ในชั่วพริบตา

ดังนั้นเขาจึงไม่ประทับใจพอยต์การ์ดที่เก่งที่สุดในเวอร์จิเนียตามที่สแลมรายงานเลย เขารู้สึกว่า... ในเวอร์จิเนียทั้งหมด มีแค่ไอเวอร์สันคนเดียวเท่านั้นที่พอจะสู้กับเขาได้

ไอ้หมอนี่น่ะเหรอ? หึ! วันหนึ่งเขาจะน็อกมันให้ดู

"ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะเข้าร่วมค่ายฝึกซ้อมที่ ไอเซอาห์ โทมัส จัดร่วมกับ ASICS นายจะไปด้วยกันไหม?" อัล แฮร์ริงตัน ถามเพื่อนข้างกาย

"แน่นอน ค่ายนี้จัดขึ้นเพื่อรวบรวมพอยต์การ์ดมัธยมปลายที่เก่งที่สุดในประเทศ ถ้าฉันไม่ไป มันจะมีความหมายอะไรล่ะ? ถึงฉันจะไม่คิดว่าไอเซอาห์ โทมัส จะมีปัญญามาสอนอะไรฉันได้ก็เถอะ" คำพูดของเขาเต็มไปด้วยความโอหังเสมอ

อัล แฮร์ริงตัน ได้แต่แบมือ เขาไม่กล้าเถียงคนอย่างหมอนี่หรอก...

"นี่คือพอยต์การ์ดที่โค้ชคาลฮูนบอกว่าจะดึงตัวมาร่วมทีมปีหน้าใช่ไหม?" ณ ฐานทัพอากาศในแคลิฟอร์เนีย ชายผิวสีหน้าตาหล่อเหลาดูภูมิฐานกำลังยืนกระสับกระส่ายอยู่ที่หน้าประตูโรงพยาบาล เขาเรียนอยู่ปีสุดท้ายของมัธยมปลาย แต่แฟนสาวของเขากลับตั้งท้องลูกของเขาแล้ว

ในฐานะชายผิวสีที่มาจากครอบครัวที่เข้มงวดมาก เขาไม่มีความคิดที่จะทำตัวเหมือนพวกเด็กข้างถนนที่ทำใครท้องแล้วทิ้ง เขาจึงมาส่งแฟนสาวตรวจครรภ์ด้วยตัวเอง และระหว่างที่รอก็หยิบนิตยสารขึ้นมาอ่านฆ่าเวลา

แล้วเขาก็ได้เห็นสุดยอดพอยต์การ์ดจากเวอร์จิเนีย แจ็ค ฟาน ที่จิม คาลฮูน สัญญาอย่างมั่นใจว่าจะคว้าตัวมาให้ได้

เนื้อหาในบทความทำให้เขาประทับใจจริงๆ โดยเฉพาะการบรรยายถึงลูกยิงสามแต้มของแจ็คในช่วงท้ายเกม และการจ่ายบอลที่เสียสละในครึ่งแรก

ในฐานะการ์ดที่มีอาวุธหลักคือการยิงประตู การมีคู่หูเป็นพอยต์การ์ดที่ดีถือเป็นเรื่องสำคัญมาก แถมตอนนี้แฟนสาวกำลังท้อง เขาต้องการความช่วยเหลือ: เขาจะได้รับทุนการศึกษาเต็มจำนวนจากมหาวิทยาลัยคอนเนตทิคัต รวมถึงเบี้ยเลี้ยงค่าอาหารที่สูงมากในแต่ละเดือน ด้วยเงินจำนวนนี้ อย่างน้อยลูกของเขาก็จะไม่ต้องอดตายหลังจากลืมตาดูโลก

ดังนั้นเขาจึงรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหา จิม คาลฮูน ทันที พร้อมสัญญาว่าจะไปรายงานตัวที่มหาวิทยาลัยในเดือนกันยายน

เรื่องนี้ทำให้ความปรารถนาอย่างหนึ่งของ จิม คาลฮูน เป็นจริงเสียที

จิม คาลฮูน รู้สึกตื่นเต้นมากที่ปลายสาย ถึงกับบอกชายหนุ่มที่เพิ่งจะได้เป็นพ่อคนคนนี้ว่า: "นายได้อ่านรายงานในสแลมหรือยัง? นั่นแหละคือพอยต์การ์ดที่ฉันเตรียมไว้ให้นายกับ ดอนเนลล์ มาร์แชลล์ ในฤดูกาลหน้า เขาเจ๋งสุดๆ ไปเลยล่ะ อ้อ แล้วเบอร์เกอร์จีนของบ้านเขาก็รสชาติใช้ได้เลยนะ"

...ในความเป็นจริง ไม่ใช่แค่คนเหล่านี้เท่านั้น เฮดโค้ชบาสเกตบอลมหาวิทยาลัยหลายคน รวมถึงแมวมองจาก NBA ต่างก็เริ่มให้ความสนใจในตัวฟานซี

นิตยสารสแลมได้ผลักดันฟานซีให้เข้าสู่ใจกลางของโลกบาสเกตบอลมัธยมปลายอย่างกะทันหัน บางคนอาจจะชื่นชมเขา แต่คนจำนวนมากกว่ากลับมองว่าเขาคือคู่แข่งที่ต้องเอาชนะให้ได้

อย่างที่ไอเวอร์สันพูด ชื่อเสียงของฟานซีพุ่งทะยานสู่เวทีระดับประเทศอย่างรวดเร็ว ตอนนี้เขามีออร่าของความเป็นดาราแผ่กระจายไปทั่วทั้งประเทศแล้ว

"รักษาตำแหน่งนี้ไว้ให้ดีนะ เราจะเข้า NBA ไปด้วยกัน" ไอเวอร์สันบีบมือฟานซีแน่น

ฟานซีพยักหน้าอย่างแรง ในคืนนั้น ความทะเยอทะยานของเด็กหนุ่มทั้งสองลุกโชนอย่างโชติช่วง...