บทที่ 22 คำเชิญที่สำเร็จ

บทที่ 22 คำเชิญที่สำเร็จ

สำนักงานใหญ่ของนินเทนโด ณ เกียวโต

ฮิโรชิ ยามาอูจินั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานตัวใหญ่ นิ้วมือเคาะลงบนพื้นโต๊ะโดยไม่รู้ตัว สายตาจับจ้องออกไปนอกหน้าต่าง

กอไผ่เขียวขจีในสวนพลิ้วไหวตามแรงลม เกิดเสียงเสียดสีกันแผ่วเบา พร้อมแสงและเงาที่ทอดตัวลงมาเป็นหย่อมๆ

บรรยากาศเงียบสงบอบอวลไปทั่วห้องทำงาน มีเพียงเสียงพลิกหน้าเอกสารแผ่วเบาเป็นครั้งคราว

"เตตริส..." เขาเริ่มพูดขึ้น น้ำเสียงไม่ดังนัก แต่แฝงด้วยน้ำหนักที่ไม่อาจปฏิเสธได้ "มันกำลังสร้างความเปลี่ยนแปลงบางอย่างในร้านเกมตู้"

ผู้ใต้บังคับบัญชายืนสำรวมอยู่ข้างกาย มือประสานกัน และเมื่อสบโอกาสอันเหมาะสม จึงยื่นรายงานการตลาดที่เข้าเล่มอย่างเรียบร้อยส่งให้

เสียงกระดาษเสียดสีกันเบาๆ

"ท่านประธานครับ นี่คือข้อมูลสรุปล่าสุดจากร้านเกมตู้ใหญ่ๆ ในย่านอากิฮาบาระครับ" น้ำเสียงของผู้ใต้บังคับบัญชาชัดเจนและระมัดระวัง "สัดส่วนของผู้เล่นหญิงเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญจริงๆ ครับ โดยเฉพาะที่เครื่องเตตริส"

"เล่ารายละเอียดมาซิ" ฮิโรชิ ยามาอูจิยังไม่ก้มลงมองรายงานในทันที สายตายังคงจับจ้องบางสิ่งนอกหน้าต่าง ราวกับกำลังชั่งน้ำหนักอะไรบางอย่าง

ผู้ใต้บังคับบัญชาไม่กล้าชักช้า รีบรายงานโดยละเอียดทันที "ก่อนหน้านี้ สัดส่วนลูกค้าผู้หญิงในร้านเกมตู้มักจะต่ำกว่า 10% ครับ และสภาพแวดล้อมก็ค่อนข้างเสียงดังและวุ่นวาย

แต่ในช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา จากผลตอบรับของร้านหลายแห่งที่เราเน้นสังเกตการณ์ สัดส่วนนี้โดยทั่วไปเพิ่มขึ้นเกิน 20% แล้วครับ

ในศูนย์เกมขนาดใหญ่บางแห่งอย่างของเซก้า ตัวเลขนี้พุ่งสูงเกือบ 40% ในช่วงเวลาที่มีลูกค้าหนาแน่นครับ

ผู้จัดการร้านหลายคนรายงานว่า ในช่วงเวลาน้ำชายามบ่ายและตอนเย็น จะเห็นกลุ่มหญิงสาวเดินเข้ามาด้วยกัน แม้แต่พนักงานออฟฟิศในชุดทำงานก็มีครับ เป้าหมายของพวกเธอชัดเจน คือตรงดิ่งไปที่ตู้เตตริสทันที"

ปลายนิ้วของฮิโรชิ ยามาอูจิชะงักลง

"สี่สิบเปอร์เซ็นต์งั้นรึ" เขาทวนคำ น้ำเสียงไม่บ่งบอกว่าเป็นคำถามหรือการยืนยัน

"ครับท่านประธาน

ยิ่งไปกว่านั้น อัตราการหยอดเหรียญของเตตริสยังสูงกว่าเกมอื่นๆ ในช่วงเวลาเดียวกันอย่างมาก แทบไม่มีช่วงที่เครื่องว่างเลยครับ

ผู้จัดการร้านคนหนึ่งพูดติดตลกว่า พวกเขาเก็บเงินจนมือระบมไปหมดแล้ว

สิ่งที่น่าสนใจยิ่งกว่าคือ การปรากฏตัวของเกมนี้ดูเหมือนจะช่วยกระตุ้นยอดการเล่นของเกมเก่าๆ รอบข้างด้วยครับ

ผู้เล่นหญิงบางคน ระหว่างรอคิวหรือหลังจากเล่นเสร็จ ก็จะลองเล่นเกมอื่นที่เล่นง่ายๆ แถวนั้นดูบ้าง"

"อืม..." ฮิโรชิ ยามาอูจิละสายตากลับมาในที่สุด หยิบรายงานบนโต๊ะขึ้นมาพลิกดูอย่างรวดเร็ว สายตาคมกริบราวกับพยายามขุดค้นความหมายที่ลึกซึ้งยิ่งกว่าจากตัวเลขที่เย็นชาเหล่านั้น

แผนภูมิในรายงานแสดงเส้นกราฟที่พุ่งสูงขึ้นอย่างชันเจน และการเปลี่ยนแปลงสัดส่วนของผู้เล่นหญิงในช่วงเวลาต่างๆ ได้อย่างชัดเจน

เขามองดูข้อมูล แต่สมองกำลังแล่นเร็วรี่

ตลาดผู้หญิง?

ร้านเกมตู้?

เรื่องนี้ดูเหมือนจะขัดแย้งกับความเข้าใจเดิมของเขาเกี่ยวกับสถานที่ที่เต็มไปด้วยควันบุหรี่ เหงื่อไคล และฮอร์โมนวัยรุ่นชาย

แต่ตัวเลขไม่เคยโกหก

การพุ่งทะยานอย่างกะทันหันนี้หมายความว่าอย่างไร?

จะเป็นแค่ไฟไหม้ฟาง หรือเป็นจุดเริ่มต้นการเติบโตครั้งใหม่?

"แล้วพวก... 'ลูกค้ากลุ่มใหม่' เหล่านี้ มีปฏิกิริยากับเกมอื่นยังไงบ้าง อย่างเช่นดองกี้คองของเรา หรือพวกเกมต่อสู้กับเกมยิงปืนพวกนั้น"

"จากการสังเกต พวกเธอมีความสนใจต่ำมากต่อเกมที่มีการควบคุมซับซ้อนและเน้นการแข่งขันสูงครับ

ดูเหมือนพวกเธอจะชอบเกมที่มีกติกาง่ายๆ ที่ให้ท้าทายคะแนนของตัวเองไปเรื่อยๆ มากกว่า

แง่มุมทางสังคมของเตตริสก็น่าสนใจมากครับ ไม่ใช่การเผชิญหน้ากันตรงๆ แต่เป็นการที่เพื่อนๆ มาแข่งคะแนนกันหรือเชียร์กันเองมากกว่า"

"กระตุ้นยอดเล่นเกมเก่าๆ บางเกมงั้นรึ" นิ้วของฮิโรชิ ยามาอูจิหยุดอยู่ที่แผนภูมิข้อมูลในรายงาน คิ้วเลิกขึ้นเล็กน้อย สายตากลับมาจับจ้องที่เส้นกราฟที่พุ่งสูงชันอีกครั้ง

ผู้ใต้บังคับบัญชาก้าวเข้าไปข้างหน้าทันที "ใช่ครับท่านประธาน

สถานการณ์นี้เป็นเรื่องที่คาดไม่ถึง ลูกค้าจำนวนมากเป็นผู้ชายที่ไม่ค่อยเข้าร้านเกมตู้ แต่ถูกแฟนสาวที่มาเล่นเตตริสลากเข้ามาด้วยครับ"

ฮิโรชิ ยามาอูจิเลิกคิ้วเล็กน้อย ดูเหมือนจะแปลกใจกับคำตอบนี้อยู่บ้าง แต่ก็ราวกับว่ามันอยู่ในความคาดหมายเช่นกัน

เขาวางรายงานลง เอนหลังพิงเก้าอี้ ประสานมือไว้หน้าท้อง มองดูผู้ใต้บังคับบัญชาด้วยความสนใจ รอคำอธิบายที่ละเอียดกว่านี้

ผู้ใต้บังคับบัญชากระแอมไอและกล่าวต่อ "จากผลตอบรับของผู้จัดการร้านเกมตู้ คู่รักหนุ่มสาวจำนวนมากมาด้วยกันครับ

ฝ่ายหญิงตั้งใจมาเล่นเตตริสอย่างชัดเจน และพวกเธอก็เล่นเก่ง เห็นได้ชัดว่าเป็นขาประจำ

ส่วนแฟนหนุ่มที่มาด้วย ตอนแรกอาจจะแค่ยืนดูอยู่ข้างๆ หรือเล่นพวกตู้คีบตุ๊กตาอะไรพวกนั้น

แต่พอแฟนสาวเล่นจนเครื่องติด ก็มักจะลากแฟนมาลองเล่นด้วยกันจนได้

ท่านก็รู้ ผู้ชายน่ะครับ มักอยากจะโชว์พาวต่อหน้าแฟนสาวเสมอ"

เขาหยุดสังเกตสีหน้าของฮิโรชิ ยามาอูจิ แล้วจึงพูดต่อ "ผลก็คือ ลูกค้าผู้ชายจำนวนมากที่เดิมทีไม่สนใจเกมตู้ ก็เริ่มหันมาลองเล่นเกมเก่าๆ ที่เล่นง่ายกว่า เช่น แพ็กแมน หรือเกมแนวตีบล็อก (Breakout) อะไรพวกนี้ครับ

ผู้จัดการร้านบางคนถึงกับบอกว่า มีผู้ชายบางคนแอบมาซ้อมเกมคลาสสิกเก่าๆ พวกนี้เพื่อเอาไว้ 'โชว์ออฟ' ต่อหน้าแฟนสาว กะว่าจะทำเซอร์ไพรส์แฟนในครั้งหน้าที่มาด้วยกันครับ"

ริมฝีปากของฮิโรชิ ยามาอูจิเม้มเข้าหากันเล็กน้อย ราวกับกำลังพิจารณาบางสิ่ง

"ผลพลอยได้" นี้นับว่าเกินคาดไปนิด เดิมทีเขาแค่อยากสังเกตปรากฏการณ์ผู้เล่นหญิงของเตตริส ไม่คิดว่ามันจะช่วยปลุกชีพเกมอื่นให้ฟื้นคืนมาได้ด้วย

นิ้วของเขาเคาะโต๊ะเบาๆ เป็นจังหวะ "ตึก-ตึก"

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็เงยหน้าขึ้นจ้องมองผู้ใต้บังคับบัญชาตรงๆ แววตาคมกริบดุจพญาอินทรี

"กระแสนี้จะอยู่ได้นานแค่ไหน"

จู่ๆ เขาก็ถามขึ้น น้ำเสียงเรียบเฉยแต่แฝงอำนาจเด็ดขาด

ผู้ใต้บังคับบัญชาคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนตอบอย่างระมัดระวัง "ตอนนี้ความนิยมยังคงพุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ ครับ แต่ผลในระยะยาวยังต้องรอดูกันต่อไป

ยังไงซะ ตลาดเกมตู้ก็คาดเดาได้ยาก ทำให้พยากรณ์ลำบากครับ"

ฮิโรชิ ยามาอูจิวางรายงานลง เอนหลังเล็กน้อย ตกอยู่ในความเงียบชั่วขณะ

มีเพียงเสียงใบไผ่เสียดสีกันนอกหน้าต่างที่ยังคงดังแว่วเข้ามาในห้องทำงาน

เขานึกถึงเครื่องเล่นเกมพกพาที่ยังอยู่ระหว่างการพัฒนา... หากแรงดึงดูดนี้สามารถขยายไปสู่เครื่องเล่นเกมภายในบ้านและส่วนตัวได้ล่ะก็...

ฮิโรชิ ยามาอูจิแค่นเสียง ใบหน้าฉายแววดูแคลน

"ก็แค่ลูกไม้ตื้นๆ"

"จับตาดูต่อไป" ในที่สุดเขาก็เอ่ยขึ้น น้ำเสียงกลับมาสุขุมเยือกเย็นดังเดิม "ขยายขอบเขตการสำรวจไปยังร้านเกมตู้ใหญ่ๆ ในโอซาก้าและนาโกย่าด้วย

ฉันต้องการรายงานที่ละเอียดกว่านี้ ทั้งช่วงอายุของผู้เล่น ระยะเวลาที่อยู่ในร้าน และการลองเล่นเกมประเภทอื่นๆ ของพวกเค้า

รายงานความเคลื่อนไหวที่ผิดปกติให้ฉันรู้ทันที"

เขาวางรายงานไว้บนโต๊ะ เอนหลังพิงพนัก สายตาลึกล้ำ

"ผู้เล่นหญิง... ท้ายที่สุดแล้วก็จะถูกคัดออกไปจากตลาดคอนโซล"

"ความต้องการในการเล่นเกมของพวกเธอต่างจากผู้เล่นชายอย่างสิ้นเชิง"

"พวกเธอไม่มีทางยอมจ่ายเงินให้กับเกมต่อสู้ฆ่าฟันพวกนั้นหรอก"

"สิ่งที่จะกำหนดทิศทางของตลาดเกมจริงๆ ก็คือเหล่าฮาร์ดคอร์เกมเมอร์ต่างหาก"

เขาหยุดพูด น้ำเสียงหนักแน่น

"รากฐานของนินเทนโดอยู่ที่เครื่องโฮมคอนโซล อยู่ที่เกมของเราเอง และอยู่ที่กลุ่มผู้เล่นหลักจำนวนมหาศาลเหล่านั้น"

"ต่อให้เซก้าจะประสบความสำเร็จชั่วคราวกับเตตริส ก็ไม่อาจสั่นคลอนตำแหน่งของเราได้"

สำนักงานใหญ่เซก้า

คุณซูซูกิ ผู้อำนวยการฝ่ายการตลาด เดินเข้ามาในห้องทำงานของทาคุยะด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส

"คุณนากายามะ ข่าวดีครับ!"

เขาพูดอย่างตื่นเต้น น้ำเสียงถึงกับสั่นเครือเล็กน้อย

ทาคุยะเงยหน้าขึ้น ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มแห่งความหวัง

"คุณซูซูกิ ดูเหมือนทุกอย่างจะราบรื่นสินะครับ?"

คุณซูซูกิพยักหน้าอย่างหนักแน่น น้ำเสียงตื่นเต้น "หลังจากความพยายามอย่างไม่ลดละของฝ่ายการตลาด ในที่สุดเราก็นัดหมายการประชุมกับผู้กำกับโอบาริ จูตารุ และอาจารย์คารูดะได้เรียบร้อยแล้วครับ!"

"จริงเหรอครับ?"

ดวงตาของทาคุยะเป็นประกาย น้ำเสียงแฝงความประหลาดใจ

"เยี่ยมไปเลย! คุณซูซูกิ ฝ่ายการตลาดของคุณสุดยอดจริงๆ ครับ!"

คุณซูซูกิพูดด้วยท่าทีอยากได้ความดีความชอบเล็กน้อย "คุณนากายามะ คุณคงไม่รู้หรอกครับว่าการจะจัดตารางเวลาของปรมาจารย์ทั้งสองท่านนี้ให้ตรงกันมันยากแค่ไหน

โชคดีที่ผู้กำกับโอบาริเพิ่งเสร็จงานช่วยทำอนิเมชันเรื่องหนึ่งพอดีเลยมีเวลาว่าง ส่วนอาจารย์คารูดะยังต้องเขียนมังงะรายสัปดาห์อยู่ เราเลยต้องทุ่มเทกันสุดๆ กว่าจะคว้าโอกาสนี้มาได้"

"ผมทราบครับ มันต้องไม่ง่ายแน่ๆ"

ทาคุยะกล่าวอย่างจริงใจ "คุณซูซูกิ ในนามของทีมพัฒนาที่ 3 ผมขอขอบคุณคุณและฝ่ายการตลาดสำหรับความทุ่มเทครั้งนี้ครับ!"

"เป็นเกียรติของพวกเราที่ได้รับใช้คุณนากายามะครับ"

คุณซูซูกิรีบโบกมือปฏิเสธ น้ำเสียงนอบน้อม

"ว่าแต่วันและเวลาที่แน่นอนคือเมื่อไหร่ครับ?"

ทาคุยะถาม

"วันอังคารหน้า เวลาบ่าย 3 โมง ที่บริษัททัตสึโนโกะ โปรดักชั่น ในเมืองมุซาชิโนะครับ"

คุณซูซูกิตอบ

"โอเคครับ ผมจะไปให้ตรงเวลา"

ทาคุยะพยักหน้า ดวงตาเปี่ยมด้วยความคาดหวัง

"คุณซูซูกิ การประชุมครั้งนี้สำคัญมาก เราต้องเตรียมตัวให้พร้อมที่สุด"

"โปรดวางใจครับ คุณนากายามะ"

คุณซูซูกิยืดอก น้ำเสียงมั่นคง "ฝ่ายการตลาดของเราจะให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่เพื่อให้การประชุมครั้งนี้สำเร็จลุล่วงอย่างงดงามครับ!"