บทที่ 20 คำเชิญสู่การผลิตอนิเมชัน

บทที่ 20 คำเชิญสู่การผลิตอนิเมชัน

ภายนอกห้องประชุม บรรยากาศความร้อนแรงจากการอภิปรายยังคงไม่จางหายไป

บริเวณทางเดิน พนักงานที่จับกลุ่มกันยังคงพูดคุยกันด้วยเสียงกระซิบกระซาบ ความตื่นเต้นของพวกเขาแล่นพล่านไปในอากาศราวกับกระแสไฟฟ้า บทสนทนาหนีไม่พ้นเรื่องการประชุมอันสะเทือนเลือนลั่นที่เพิ่งจบลงไปเมื่อครู่

"เกมต่อสู้... แค่ได้ยินชื่อหมัดของฉันก็สั่นไปหมดแล้ว" นักวางแผนคนหนึ่งอดไม่ได้ที่จะทำท่าทางประกอบ

"แผนของคุณนากายามะคราวนี้ สเกลงานมัน..." พนักงานฝ่ายการตลาดอีกคนส่ายหน้า ดูเหมือนจะหาคำพูดที่เหมาะสมไม่ได้ "ใครจะไปกล้าคิดฝันเรื่องแบบนี้มาก่อน"

"อีสปอร์ต? ฉันเพิ่งเคยได้ยินคำนี้ครั้งแรก แต่พอลองคิดดูดีๆ ถ้าการแข่งขันเกมของเราได้รับความนิยมขึ้นมาจริงๆ ดูเหมือนว่าเราจะไปในทิศทางนั้นได้จริงๆ นะ"

"ประเด็นสำคัญคือสองชื่อสุดท้ายนั่นต่างหาก ผู้กำกับโอบาริ กับอาจารย์คารุดะ... ให้ตายสิ ถ้าเชิญมาได้จริง ระดับของโปรเจกต์นี้จะสูงเกินไปแล้ว!"

ท่ามกลางเสียงวิพากษ์วิจารณ์ เป็นระยะๆ จะมีคนลอบมองไปยัง ทาคุยะ นากายามะ ที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องประชุมด้วยสายตาที่ผสมปนเปไปด้วยความยำเกรง ความอยากรู้อยากเห็น หรือแม้แต่การเพ่งพินิจ ทั้งที่กาลครั้งหนึ่ง สายตาเหล่านั้นเคยมีไว้เพื่อ "ดูละครฉากใหญ่" และ "รอซ้ำเติมเวลาเขาพลาด" เท่านั้น

คำว่า "ทาคุยะเอฟเฟกต์" ซึ่งเดิมทีแฝงแววเย้ยหยัน ในเวลานี้กลับดูมีน้ำหนักอย่างน่าประหลาด หลายคนพึมพำกับตัวเองว่า "นายน้อย" คนนี้ดูเหมือนจะไม่ได้เข้ามาแค่เพื่อลอยชายไปวันๆ เสียแล้ว

ทาคุยะทำเหมือนไม่รับรู้สายตาโดยรอบ สายตาของเขาจับจ้องไปที่ คุณซูซูกิ หัวหน้าฝ่ายการตลาด ซึ่งอยู่ไม่ไกลนัก กำลังสั่งงานผู้ช่วยและเตรียมตัวจะเดินจากไป

เขารีบก้าวเข้าไปหา พร้อมรอยยิ้มที่เหมาะสมบนใบหน้า

"คุณซูซูกิครับ รบกวนรอสักครู่"

คุณซูซูกิ หัวหน้าฝ่ายการตลาดหันกลับมาตามเสียงเรียก เมื่อเห็นว่าเป็นทาคุยะ ใบหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นรอยยิ้มที่อบอุ่นยิ่งกว่าตอนอยู่ในห้องประชุมทันที แถมยังโค้งคำนับให้อีกเล็กน้อย

"คุณนากายามะ มีอะไรให้ผมรับใช้ครับ?" ท่าทีของเขาเปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือ

"ไม่ต้องเกรงใจขนาดนั้นหรอกครับ" ทาคุยะโบกมือ รักษากิริยาอ่อนน้อมถ่อมตน แต่น้ำเสียงกลับแฝงไว้ด้วยความมุ่งมั่นที่ไม่อาจปฏิเสธได้ "เรื่องการเชิญผู้กำกับโอบาริและอาจารย์คารุดะ ผมอยากจะยืนยันการดำเนินการขั้นต่อไปกับคุณหน่อยครับ"

รอยยิ้มของคุณซูซูกิแข็งค้างไปเล็กน้อย เรื่องนี้ฟังดูน่าตื่นเต้นในที่ประชุม แต่พอถึงเวลาต้องลงมือทำจริง เขาก็อดหวั่นใจไม่ได้ แม้ว่าทั้งสองท่านจะไม่ได้อยู่ในจุดพีคที่สุดในตอนนี้ แต่การจะเชิญมาทำอนิเมชันแบบเฉพาะเจาะจงคงไม่ใช่เรื่องง่าย

"คุณนากายามะครับ อย่างที่คุณทราบ ปรมาจารย์ทั้งสองท่านเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงในวงการของตน คิวงานย่อมต้องรัดตัวมาก โดยเฉพาะอาจารย์คารุดะที่ยังมีงานมังงะต้องเขียนลงนิตยสารต่อเนื่อง และ..." เขาหยุดครู่หนึ่ง เลือกใช้คำอย่างระมัดระวังเพราะกลัวจะทำลายความมั่นใจของดาวรุ่งพุ่งแรงคนนี้ "และพูดตามตรง คอนเนกชันของเซก้าในวงการอนิเมชันและมังงะถือว่าค่อนข้างจำกัดครับ การจะบุ่มบ่ามเข้าไปหาพวกเขาอาจจะ..." เขาไม่ได้พูดออกมาตรงๆ แต่ความหมายนั้นชัดเจน ยาก... ยากมาก

"ผมทราบดีครับว่ามีความยากลำบาก" ทาคุยะตัดบทเข้าประเด็นทันทีโดยไม่อ้อมค้อม "แต่เพราะมันยากนั่นแหละครับ มันถึงช่วยขับเน้นคุณค่าของโปรเจกต์เรา ถ้าทำสำเร็จได้ง่ายๆ ก็คงไม่ถึงคิวเราที่จะมาบุกเบิกยุคสมัยนี้หรอกครับ"

"คุณซูซูกิครับ ผมเชื่อมั่นในศักยภาพของฝ่ายการตลาด และผมเชื่อในทรัพยากรที่คุณมี" ทาคุยะมองตรงไปที่คุณซูซูกิ สายตาไม่ได้กดดัน แต่กลับเต็มไปด้วยความเชื่อใจและความคาดหวังอย่างจริงใจ ซึ่งทำให้คุณซูซูกิรู้สึกถึงความรับผิดชอบมากกว่าการถูกสั่งงาน "ตราบใดที่เราแสดงความจริงใจมากพอ นำเสนอโอกาสในการร่วมมือข้ามวงการที่ไม่เคยมีมาก่อน และยื่นข้อเสนอโปรเจกต์ที่สามารถทำให้พวกเขาตื่นเต้นได้เหมือนกัน ผมเชื่อว่ามีโอกาสที่จะทำให้พวกเขาใจอ่อนได้ครับ"

คุณซูซูกิเห็นความมั่นใจและท่าทีแบบ "ต้องชนะให้ได้" ของทาคุยะแล้วก็ไม่รู้จะตอบอย่างไร

"เอาอย่างนี้ไหมครับคุณซูซูกิ" ทาคุยะเห็นว่าเป็นจังหวะที่เหมาะสม จึงเสนอแผนการที่เป็นรูปธรรมทันที "ผมจะรีบสรุปรายละเอียดโครงการที่ละเอียดกว่าเดิม รวมถึงโลกทัศน์ในเกมที่เราวางไว้ คอนเซปต์ตัวละครหลัก และไอเดียเบื้องต้นสำหรับความเป็นไปได้ในการร่วมมือทำอนิเมชันในอนาคต ทางฝั่งคุณ ช่วยพยายามติดต่อทั้งสองท่านให้เร็วที่สุดผ่านทางสำนักพิมพ์ชูเอฉะและทัตสึโนโกะโปรดักชั่น โดยตั้งเป้าหมายแค่ขอโอกาสให้ได้เข้าไปพบปะพูดคุยกัน แม้จะเป็นเวลาแค่ครึ่งชั่วโมงก็ยังดีครับ"

"ขอแค่ได้นั่งคุยกัน ผมมั่นใจว่าผมจะทำให้พวกเขามองเห็นศักยภาพของโปรเจกต์นี้ได้"

"รับทราบครับ คุณนากายามะ" ด้วยเส้นตายขั้นต่ำที่ "ครึ่งชั่วโมง" ของทาคุยะ แรงกดดันของคุณซูซูกิจึงลดน้อยลง และน้ำเสียงของเขาก็กลายเป็นเด็ดขาดขึ้น "ผมจะรีบจัดการทันที และจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อประสานงานให้เกิดการพบปะกันเร็วที่สุดครับ"

"ถ้าอย่างนั้น ผมฝากด้วยนะครับคุณซูซูกิ" ทาคุยะโค้งเล็กน้อย บนใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มที่รู้ทัน

การได้รับความร่วมมือจากภายนอกเป็นเพียงก้าวแรก เครื่องยนต์ภายในองค์กรก็จำเป็นต้องเติมเชื้อเพลิงให้เต็มสูบเช่นกัน

ทาคุยะหันหลังกลับโดยไม่รีรอ เดินตรงไปยังพื้นที่ทำงานของทีมพัฒนาที่ 3 ทันที

ในเวลานี้ บรรยากาศภายในห้องทำงานของทีมพัฒนาที่ 3 ร้อนแรงยิ่งกว่าทางเดินด้านนอกเป็นสิบเท่า

เหล่าโปรแกรมเมอร์มุงดูหน้าจอมอนิเตอร์หลายเครื่อง ชี้ชวนและทำไม้ทำมือ ถกเถียงกันอย่างเผ็ดร้อนถึงความเป็นไปได้ในการสร้างเอฟเฟกต์บางอย่าง ในขณะที่ฝ่ายศิลป์กางกระดาษวาดภาพหรือสเกตช์ภาพบนคอมพิวเตอร์ แลกเปลี่ยนไอเดียกันอย่างกระตือรือร้น อากาศอบอวลไปด้วยความตื่นตัวจนถึงขีดสุดและความกระสับกระส่ายเหมือน "พายุกำลังจะก่อตัว"

"เฮ้ยๆ ได้ยินหรือเปล่า? ทีมเราได้รับมอบหมายให้ทำโปรเจกต์ 'K' ของคุณนากายามะ!"

"เกมต่อสู้? เกิดมาไม่เคยได้ยินมาก่อน! แต่ฟังจากที่ท่านประธานพูด มันฟังดูสุดยอดไปเลยนะ!"

"นั่นเป็นโปรเจกต์ที่ท่านประธานมอบหมายมาโดยตรงเชียวนะ! ทีม 3 ของเราจะสร้างชื่อก็คราวนี้แหละ! ทุกคนตื่นตัวกันหน่อย อย่าให้งานล่มเชียวล่ะ!"

"เรื่องสร้างชื่อน่ะแน่นอนอยู่แล้ว แต่ปัญหาคือ... เกมต่อสู้มันทำยังไงวะ? พวกเราเคยทำแต่เกมตะลุยด่าน เกมยิง อะไรพวกนั้น แต่อันนี้... ประสบการณ์เป็นศูนย์เลยนะ" โปรแกรมเมอร์อาวุโสคนหนึ่งเกาหัวที่เริ่มล้านเลี่ยน ใบหน้าเต็มไปด้วยความรู้สึก "ตื่นเต้นปนงุนงง"

หัวหน้าทีมชิมิซึยืนอยู่กลางห้อง มองดูสมาชิกในทีมที่ฮึกเหิมแต่ก็แฝงความไม่มั่นใจ ใบหน้าของเขาแสดงความตื่นเต้นที่ปิดไม่มิด แต่ก็มีร่องรอยความกังวลที่แทบมองไม่เห็นเจือปนอยู่ เขารู้ดีกว่าใครว่าโปรเจกต์ "K" นี้มีความหมายอย่างไรต่อทีมพัฒนาที่ 3 มันคือลาภลอยจากฟากฟ้า แต่ก็เป็นเผือกร้อนในเวลาเดียวกัน ถ้าทำออกมาดี ทีม 3 ก็จะติดปีกกลายเป็นทีมระดับเอซของเซก้า

"ทุกคน ทุกคนเงียบก่อน!" ชิมิซึปรบมือ พยายามลดอุณหภูมิความร้อนแรงในห้องลงเล็กน้อย "ผมรู้ว่าทุกคนตื่นเต้นมาก และผมรู้ดีกว่าใครว่าโปรเจกต์นี้มีความหมายกับพวกเราแค่ไหน แต่พวกเราต้องใจเย็น และตั้งสติให้ดี!"

เขาเน้นย้ำเสียงหนักแน่น "เกมต่อสู้... นี่เป็นแนวเกมใหม่ถอดด้ามสำหรับพวกเราทุกคน เราไม่มีประสบการณ์สำเร็จรูปให้ลอกเลียนแบบ ทุกอย่างต้องเริ่มสำรวจจากศูนย์ นี่หมายถึงความท้าทายอันยิ่งใหญ่ และหมายถึงอุปสรรคนับไม่ถ้วน"

"ดังนั้น นับจากนี้ไป เราต้องสามัคคีกัน ใช้สติปัญญาที่มีทั้งหมด และช่วยเหลือซึ่งกันและกันเพื่อจัดการกับความท้าทายสุดหินนี้ให้ได้!"

ทันทีที่เขาสิ้นเสียง ประตูห้องทำงานก็เปิดออก ทาคุยะ นากายามะ เดินเข้ามา