บทที่ 57 คฤหาสน์จู้อี้

บทที่ 57 คฤหาสน์จู้อี้

ที่ตั้งของคฤหาสน์จู้อี้อยู่ติดกับแคว้นหลินจง คือแคว้นเล่อผิง จางไป่เทารีบเดินทางไปตลอดทาง จนมาถึงหน้าคฤหาสน์จู้อี้

คฤหาสน์จู้อี้ในอดีตเป็นเพียงวัดร้างเล็กๆ ริมทาง ดังนั้นจึงไม่ได้ถูกสร้างขึ้นในเมือง

แต่เมื่อสามสิบกว่าปีก่อนที่นี่เป็นเพียงวัดร้างเล็กๆ แต่ตอนนี้กลับเป็นคฤหาสน์ขนาดใหญ่กว่าพันจั้ง ไม่ได้ตกแต่งอย่างหรูหราเหมือนคฤหาสน์ของคนร่ำรวย แต่ก็แสดงให้เห็นถึงความมั่นคงและสง่างาม

ที่หน้าประตูคฤหาสน์จู้อี้ มีศิษย์ของคฤหาสน์จู้อี้หลายคนยืนรออยู่ ผู้คนในยุทธภพที่มาเยี่ยมเยียนนั้นมากมายไม่ขาดสาย

ผู้คนในยุทธภพบางคนถือกล่องหรือห่อผ้า ภายในบรรจุศีรษะของโจรผู้ร้ายหรือคนชั่วช้า คนเหล่านี้จะถูกศิษย์ของคฤหาสน์จู้อี้นำเข้าไป หลังจากตรวจสอบแล้ว ก็จะมอบเงินทอง หรือทรัพยากรฝึกฝนต่างๆ ให้ทันที

กระทั่งผู้คนในยุทธภพที่มาด้วยมือเปล่า ก็จะถูกศิษย์ของคฤหาสน์จู้อี้นำทาง จัดให้อยู่ในคฤหาสน์จู้อี้ มีอาหารและสุราให้ดื่มได้ตามต้องการ จะอยู่กี่วันก็ได้

แน่นอนว่าผู้คนในยุทธภพที่มาด้วยมือเปล่า ย่อมมีไม่กี่คนที่มีหน้าหนาอยู่กินในคฤหาสน์จู้อี้นานๆ ต่อให้มีคนที่หน้าด้านจริงๆ ก็ไม่จำเป็นต้องให้คนของคฤหาสน์จู้อี้ลงมือ คนอื่นๆ ที่มาเยี่ยมเยียนคฤหาสน์จู้อี้ก็จะจัดการสั่งสอน 'คนไร้ยางอายในยุทธภพ' เช่นนี้เอง

เมื่อเห็นฉากที่คึกคักเช่นนี้ จางไป่เทาก็ส่ายหน้า

พรรคกระบี่ปาซานของพวกเขาแตกต่างจากคฤหาสน์จู้อี้มากนัก

ศิษย์ทางการของพรรคกระบี่ปาซานมีเพียงสามพันคนเท่านั้น แม้จะรวมศิษย์สายนอกและศิษย์รับใช้ ก็มีไม่ถึงหมื่นคน

ในวันธรรมดา ทุกคนจะฝึกฝนกระบี่อย่างเงียบสงบในภูเขาปาซาน จึงไม่ค่อยมีฉากที่ผู้คนมากมายเช่นนี้

จางไป่เทาเดินไปที่หน้าประตูคฤหาสน์จู้อี้ ศิษย์ของคฤหาสน์จู้อี้คนหนึ่งก็เดินเข้ามา ประสานมือคารวะด้วยความเคารพ “ไม่ทราบว่าคุณชายผู้นี้มาเยือนคฤหาสน์จู้อี้ของเราเพื่อการใด? มีสิ่งใดให้ข้าช่วยเหลือได้หรือไม่?”

ศิษย์ที่รับหน้าที่ต้อนรับแขกที่หน้าประตูคฤหาสน์จู้อี้ล้วนเป็นคนฉลาดแกมโกง สำหรับคนในยุทธภพทั่วไปที่มา พวกเขาจะพาไปกินข้าวและพักผ่อน สำหรับผู้ที่นำศีรษะของโจรผู้ร้ายมา ย่อมต้องเป็นคนที่มีพลังฝีมือพอสมควร หลังจากได้รับรางวัลจากคฤหาสน์จู้อี้แล้ว ก็จะได้รับอาหารและสุราในระดับที่สูงขึ้น

ส่วนผู้ฝึกยุทธ์อย่างจางไป่เทาที่อายุน้อย แต่มีพลังฝีมือขั้นเสียนเทียน และมีกลิ่นอายที่ไม่ธรรมดา ย่อมต้องได้รับการต้อนรับอย่างดี

จางไป่เทาประสานมือคารวะ “ข้าต้องการขอเข้าพบนายน้อยเนี่ยตงหลิว”

ศิษย์ผู้นั้นลังเล “คุณชายผู้นี้โปรดให้อภัย นายน้อยของเรามีเรื่องราวมากมายที่ต้องจัดการ คฤหาสน์จู้อี้มีผู้คนในยุทธภพมากมายมาเยี่ยมเยียน นายน้อยย่อมต้องช่วยต้อนรับด้วย”

อันที่จริงเนี่ยตงหลิวไม่ได้ยุ่งมากนัก เพียงแต่ในฐานะนายน้อยของคฤหาสน์จู้อี้ เป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงในหมู่คนรุ่นใหม่ของยุทธภพ หากใครมาขอเข้าพบเขาก็ยอมพบทั้งหมด ก็คงจะยุ่งจนไม่มีเวลาฝึกฝน

จางไป่เทาประสานมือคารวะ “ข้ามีเรื่องด่วนจริงๆ ที่ต้องการเข้าพบนายน้อย ขอให้น้องชายผู้นี้ช่วยแจ้งให้ทราบ บอกว่าจางไป่เทาแห่งพรรคกระบี่ปาซานมาขอเข้าพบ”

ศิษย์ผู้นั้นได้ยินว่าจางไป่เทามาจากพรรคกระบี่ปาซาน ซึ่งเป็นหนึ่งในเจ็ดนิกายเก้าพรรค ก็พยักหน้าทันที “คุณชายโปรดรอสักครู่ในห้องรับแขก ข้าจะรีบไปแจ้งนายน้อยให้”

กล่าวจบ ศิษย์ผู้นี้ก็จัดคนให้พาจางไป่เทาไปยังห้องรับแขก ส่วนตนเองก็รีบไปแจ้งเนี่ยตงหลิว

หากเป็นผู้ฝึกยุทธ์ที่มาจากกองกำลังเล็กๆ เนี่ยตงหลิวอาจจะไม่ยอมพบ แต่หากอีกฝ่ายเป็นศิษย์ของพรรคกระบี่ปาซาน ซึ่งเป็นหนึ่งในเจ็ดนิกายเก้าพรรค เขาย่อมต้องแจ้งให้เนี่ยตงหลิวทราบก่อนตัดสินใจ

ในห้องหนังสือของคฤหาสน์จู้อี้ บุรุษหนุ่มรูปงามสวมเสื้อคลุมสีน้ำเงินกำลังถือคัมภีร์หมัดเล่มหนึ่ง ศึกษาอย่างเงียบๆ

บุรุษหนุ่มผู้นี้อายุเพียงยี่สิบกว่าปี มีใบหน้าหล่อเหลา เส้นสายบนใบหน้าคมชัดราวกับแกะสลักด้วยมีดและขวาน

เพียงแต่ที่มุมปากของเขาเผยรอยยิ้มอยู่เสมอราวกับหน้ากาก ปกปิดกลิ่นอายที่คมกริบของเขาไว้ ทำให้คนอื่นรู้สึกอบอุ่น

บุรุษหนุ่มผู้นี้คือเนี่ยตงหลิว นายน้อยแห่งคฤหาสน์จู้อี้ 'วายุทะยานพิรุณโปรย'!

ฉายาของเนี่ยตงหลิวคือ 'วายุทะยานพิรุณโปรย' ฉายาที่คนในยุทธภพตั้งให้นั้นน่าเชื่อถือกว่าชื่อจริงมากนัก มีเพียงชื่อที่เรียกผิด ไม่มีฉายาที่ผิดพลาด

ในฉายาของเนี่ยตงหลิว 'วายุทะยาน' หมายถึงวรยุทธ์ของเขา ที่อายุน้อยก็สามารถฝึกฝน 'หัตถ์พิรุณโฉมจักรวาล' ของบิดา เนี่ยเหรินหลง ได้ถึงขั้นสำเร็จขั้นต้นแล้ว ส่วน 'พิรุณโปรย' หมายถึงวิธีการทำงานของเขา มีความหมายสองอย่าง

อย่างแรกคือการไหลเวียนของเมฆและฝน ให้ความเมตตาแก่สรรพชีวิต

ผู้คนในยุทธภพต่างชื่นชมเนี่ยตงหลิวว่ามีคุณธรรมเหมือนบิดาของเขา ในยามวิกฤติก็มาช่วยเหลือได้ทันเวลา

อย่างที่สองคือความสามารถของเนี่ยตงหลิวเอง เขาเคยนำสหายในยุทธภพหลายคนล้อมสังหาร 'สิบแปดค่ายโจรเมฆดำ' ผู้ชั่วร้าย เนี่ยตงหลิวบัญชาการอยู่ตรงกลาง วางแผนซ้อนแผนอย่างเคร่งครัดและราบรื่นราวกับเมฆฝน ใช้คนเพียงร้อยกว่าคนก็สามารถทำลายสิบแปดค่ายโจรเมฆดำที่มีคนนับพันได้ ทำให้มีชื่อเสียงก้องในยุทธภพ

และก็เพราะการต่อสู้ครั้งนั้น เนี่ยตงหลิวจึงได้ขึ้นทำเนียบรายนามมังกรพยัคฆ์ของหอเฟิงม่าน อยู่ในอันดับที่หก

หอเฟิงม่านเป็นองค์กรขายข่าวที่ใหญ่ที่สุดในยุทธภพ ไม่เพียงแต่จัดอันดับกองกำลังชั้นนำในยุทธภพเท่านั้น แต่ยังจัดทำเนียบสามรายนาม คือ ทำเนียบรายนามมังกรพยัคฆ์ ทำเนียบรายนามวายุเมฆา และทำเนียบรายนามผู้ทรงเกียรติสูงสุด ซึ่งรวมกันเรียกว่าทำเนียบรายนามผู้ยิ่งใหญ่แห่งยุทธภพ

ในทำเนียบรายนามมังกรพยัคฆ์ กฎคืออายุไม่เกินสี่สิบปีสามารถขึ้นทำเนียบได้ แต่มีเพียงหนึ่งร้อยอันดับแรกเท่านั้น ความหมายคือยอดฝีมือรุ่นเยาว์ที่อยู่ในทำเนียบมีลักษณะดุจมังกรและพยัคฆ์

ทำเนียบรายนามวายุเมฆา หมายถึงผู้ที่สามารถสร้างความวุ่นวายในใต้หล้าได้ ไม่จำกัดอายุ ไม่จำกัดวรยุทธ์ ตราบใดที่มีชื่อเสียงพอสมควร สามารถมีอิทธิพลต่อความเปลี่ยนแปลงในยุทธภพ ก็สามารถขึ้นทำเนียบได้ ดังนั้นในทำเนียบจึงมีทั้งยักษ์ใหญ่ฝ่ายมาร ยอดฝีมือฝ่ายธรรมะ ปรมาจารย์การหลอมอาวุธ และกระทั่งคนธรรมดาจากราชวงศ์ด้วย การจัดอันดับขึ้นอยู่กับความโด่งดังเท่านั้น ไม่เกี่ยวกับพลังฝีมือ มีเพียงห้าสิบอันดับแรกเท่านั้น

ทำเนียบรายนามผู้ทรงเกียรติสูงสุดมีเพียงสิบอันดับ มีความหมายตามชื่อ คือผู้ที่สามารถขึ้นทำเนียบได้ล้วนเป็นที่สุดแห่งใต้หล้า เป็นผู้แข็งแกร่งที่มีพลังสามารถเปลี่ยนแปลงโครงสร้างของยุทธภพได้ในยุคสมัยนั้น การจัดอันดับของทำเนียบนี้ หอเฟิงม่านไม่มีสิทธิ์จัด ต้องได้รับการยอมรับจากคนในยุทธภพทั้งหมดเท่านั้นจึงจะมีคุณสมบัติขึ้นทำเนียบได้

แต่ตอนนี้ในทำเนียบรายนามผู้ทรงเกียรติสูงสุดมีเพียงแปดคนเท่านั้น อันดับหนึ่งและสองคือประมุขลัทธิมารคุนหลุนในอดีต ตูกู๋เว่ยหว่อ และเจ้าสำนักเจิ้นอู่แห่งเต๋าซานชิง 'เซียนมนุษย์' หนิงเสวียนจี

ทั้งสองคนหายสาบสูญไปหลังจากการต่อสู้ครั้งใหญ่ กระทั่งความเป็นความตายก็ไม่สามารถยืนยันได้ ดังนั้นอันดับหนึ่งและสองจึงถูกถกเถียงกันในยุทธภพมานานหลายปี ก็ยังไม่มีข้อสรุป

คฤหาสน์จู้อี้เต็มไปด้วยความคึกคัก แต่ห้องหนังสือของเนี่ยตงหลิวกลับเงียบสงบ

ไม่ว่าจะเป็นนายน้อยแห่งคฤหาสน์จู้อี้ที่มีชื่อเสียงในยุทธภพ หรือจะเป็นยอดฝีมือรุ่นเยาว์ที่อยู่ในอันดับหกของทำเนียบรายนามมังกรพยัคฆ์ เนี่ยตงหลิวก็ตระหนักดีว่าสิ่งเหล่านี้ตั้งอยู่บนพื้นฐานของพลังฝีมือ หากไร้พลังฝีมือ ต่อให้เขามีชื่อเสียงเป็นนายน้อยแห่งคฤหาสน์จู้อี้ก็ไม่มีประโยชน์

คนนอกไม่รู้ แต่เนี่ยตงหลิวเองรู้ดีว่าคฤหาสน์จู้อี้ไม่ใช่คฤหาสน์จู้อี้ของตระกูลเนี่ยเพียงตระกูลเดียว สหายทั้งสี่ที่เคยสาบานตนเป็นพี่น้องกับบิดาของเขาแม้จะตายไปแล้ว แต่พวกเขาก็ยังมีบุตรหลาน หากเขาไม่เก่งพอ ตามกฎของยุทธภพ คนเหล่านั้นก็มีสิทธิ์ที่จะเข้าครอบครองคฤหาสน์จู้อี้ได้เช่นกัน

เสียงเคาะประตูดังขึ้น เนี่ยตงหลิวกล่าวเรียบๆ “เข้ามา”

คนของคฤหาสน์จู้อี้รู้กฎของเนี่ยตงหลิว หากไม่มีคนที่มีความสำคัญเพียงพอมาหา พวกเขาก็ไม่กล้ามาขัดจังหวะเนี่ยตงหลิว

ศิษย์คฤหาสน์จู้อี้ผู้นี้ผลักประตูเข้ามา “นายน้อย มีคนชื่อจางไป่เทาแห่งพรรคกระบี่ปาซานมาขอเข้าพบ จะให้พบหรือไม่?”

“จางไป่เทา?”

เนี่ยตงหลิวค้นหาชื่อนี้ในสมอง นี่ไม่ใช่เพราะเขามีความจำที่ไม่ดี แต่เป็นเพราะมีคนรุ่นเยาว์ที่รู้จักเขาในยุทธภพมากเกินไป

คฤหาสน์จู้อี้รวบรวมวีรบุรุษในยุทธภพจากทั่วทุกสารทิศ เนี่ยตงหลิวรู้เรื่องนี้ตั้งแต่เด็ก และเขาก็ทำเช่นนั้นมาโดยตลอด มีความสัมพันธ์ที่ดี สร้างเครือข่าย

ในอดีตที่เขานำยอดฝีมือรุ่นเยาว์กว่าร้อยคนไปทำลายสิบแปดค่ายโจรเมฆดำ คนเหล่านี้ไม่ใช่คนที่เขาติดต่อผ่านคฤหาสน์จู้อี้ แต่เป็นสหายส่วนตัวของเขา

ครู่ต่อมา เนี่ยตงหลิวก็รู้สึกตัว “เขาเองรึ ศิษย์ของอาจารย์เฉิน 'บทเพลงสารทฤดูโศก' แห่งพรรคกระบี่ปาซาน แม้จะไม่ใช่ผู้ที่เก่งกาจที่สุดในพรรคกระบี่ปาซาน แต่ก็ถือว่าเป็นศิษย์สายในคนหนึ่ง

ตอนที่ข้าไปแสดงความยินดีกับผู้นำพรรคกระบี่ปาซานให้บิดา ข้าเคยพูดคุยกับจางไป่เทาสองสามคำ ก็ถือว่าเป็นคนที่สุขุมรอบคอบ”

ศิษย์คฤหาสน์จู้อี้ผู้นั้นรีบกล่าว “ข้าได้จัดคนไปรอที่ห้องรับแขกแล้ว”

เนี่ยตงหลิววางคัมภีร์หมัดในมือลง “เช่นนั้นก็ดี ข้าจะไปเดี๋ยวนี้”