บทที่ 16: หานเยียนหลิงลงมือ! ซูเซวียนถอยรถใหม่!

“เรียกรถหมายเลข ทะเบียนรถ 0225”

ซูเซวียนเปิดแอปสมาคมผู้ฝึกยุทธ แล้วกดเข้าไปที่หน้าเรียกรถส่วนตัว

ลุงคนขับขับรถเข้ามาด้วยสีหน้าบอกบุญไม่รับสุดๆ

เขาเห็นไอ้หนูนี่เดินเข้าเมืองมาแต่ไกลแล้ว

อุตส่าห์รีบแวบเข้าไปหลบในลานจอดรถ

ไม่นึกเลยว่าจะยังถูกเรียกตัวออกมาจนได้

“พ่วงตู้ลากด้วยครับ”

ซูเซวียนกับลุงคนขับช่วยกันยกซากเสือดาวผลึกทมิฬขั้น 2 ขึ้นไปบนตู้ลากที่เพิ่งนำมาพ่วงท้ายรถ

นี่คือตู้ลากสำหรับขนย้ายชิ้นส่วนสัตว์อสูรของผู้ฝึกยุทธโดยเฉพาะ

“สัตว์อสูรตัวนี้คงแพงน่าดูเลยสินะครับ” ลุงคนขับพูดเอาใจซูเซวียน

เขารู้ดีว่าซากสัตว์อสูรราคามันไม่ได้ถูกๆ

ไอ้หนูนี่น่าจะแค่อยากอวดก็เท่านั้น

“ก็งั้นๆ แหละ ประมาณสามล้านกว่า” ซูเซวียนตอบเสียงเรียบก่อนจะขึ้นรถไป

ลุงคนขับถึงกับอึ้ง

แค่...สามล้านกว่า

‘ถ้าอยากจะขิงกันก็พูดมาตรงๆ เถอะ’ เขาคิดในใจ ‘จำเป็นต้องโม้ขนาดนี้เลยเหรอ?’

สัตว์อสูรบ้าอะไรราคาตั้งสามล้านกว่า

อสูรแมงป่องมังกรขั้น 3 ระดับสูงสุดรึไง?

หรือว่าเป็นอสูรงูหลามป่าเขียวขั้น 3 ระดับสูงสุด

ตัวเปล่าเล่าเปลือยไม่มีมีดสักเล่ม จะโม้ก็ให้มันน้อยๆ หน่อยเถอะ

แต่ลุงคนขับก็ไม่กล้าปริปากบ่น

เพราะชะตาหน้าที่การงานของตัวเองและครอบครัวล้วนอยู่ในกำมือของไอ้หนุ่มคนนี้

‘เอาเถอะ... เอาที่พ่อหนุ่มสบายใจก็แล้วกัน’

เสียงแจ้งเตือนมือถือดังติ๊ง พร้อมกับเสียงพูดคุยที่คุ้นเคยและตื่นเต้นดังขึ้นอัตโนมัติ

นี่คือกลุ่มแชตคนขับรถของพวกเขา ที่มักจะคุยเล่นกันเป็นประจำ

“เชี่ย พวกนายรู้ไหม? วันนี้มีสัตว์อสูรหายากขั้น 2 โผล่มาตัวนึง—เสือดาวผลึกทมิฬ!”

“อะไรนะ? ไอ้ตัวนั้นมันไม่โผล่มา 3 ปีแล้วไม่ใช่เหรอ?”

“ไม่ผิดแน่ ทหารหวังเหมิงยืนยันด้วยตัวเอง งานประมูลรอบนี้มีของดีระดับท็อปหลุดมาแล้ว”

“พวกคุณนายไฮโซคงแย่งกันตายเลยงานนี้”

“......”

หลังจากนั้นในกลุ่มคุยอะไรกันต่อ ลุงคนขับก็หูอื้อฟังไม่รู้เรื่องแล้ว

ในหัวมีแต่เรื่องที่ว่า...

ไอ้หนูนี่หาเงินคืนเดียวได้ 3 ล้านกว่าจริงๆ เหรอเนี่ย

นี่มันไม่ใช่แค่ขิงใส่แล้ว

นี่มันเอาท่อดับเพลิงมาฉีดอัดหน้ากันชัดๆ

“ลุงครับ เบาเสียงหน่อย ผมจะงีบสักพัก...” ซูเซวียนยกยิ้มมุมปาก ก่อนจะหลับตาลง

“ด... ได้ครับ”

......

ซูเซวียนหลับตาพักผ่อนตลอดทาง พลางครุ่นคิดถึงแผนการขั้นต่อไป

เขาไม่เคยคิดที่จะพึ่งพาหานเยียนหลิงแห่งตระกูลหาน

ตนเป็นที่พึ่งแห่งตนคือวิถีแห่งราชันย์

ไม่รู้ว่าตระกูลเย่จะกลับมาหาเรื่องอีกเมื่อไหร่

หลังจากเปลี่ยนวัสดุพวกนี้เป็นเงินแล้ว ต้องรีบยกระดับความแข็งแกร่งของตัวเองต่อไป

หาเงินมาซื้อชุดรบและอาวุธระดับสูง

เข้าร่วมการประลองยุทธ์หน้ากาก เพื่อชิงทักษะยุทธ์วิชาหอกระดับ B มาให้ได้

แล้วรีบพุ่งทะยานสู่การเป็นผู้ฝึกยุทธขั้น 4

อย่างน้อยตระกูลเย่ก็ไม่อาจแตะต้องครอบครัวของผู้ฝึกยุทธขั้น 4 ได้ง่ายๆ

ตระกูลใหญ่ถึงจะวางอำนาจบาตรใหญ่ แต่ก็ไม่ใช่คนโง่

พวกเขาย่อมคำนึงถึงผลได้ผลเสียเช่นกัน

......

ตึกสมาคมผู้ฝึกยุทธ

เคาน์เตอร์รับแลกเปลี่ยนวัสดุ

ซูเซวียนล้วงโทรศัพท์มือถือโนยาเกียรุ่นเก่าคร่ำครึออกมาดูข้อความ

เครื่องมือสองนี้ใช้มาสามปีกว่าแล้ว ได้เวลาปลดระวางสักที

พนักงานสาวหน้าตาน่ารักถึงกับงุนงง

ผู้ฝึกยุทธคนนี้ใส่ชุดรบราคาเป็นล้าน แต่กลับใช้มือถือสภาพดูไม่ได้แบบนี้เนี่ยนะ

ซากเสือดาวผลึกทมิฬและชิ้นส่วนอสูรกรงเล็บนักล่าถูกสแกนเข้าคลังโดยอัตโนมัติ

ดวงตาของหญิงสาวเป็นประกายขึ้นมาทันที

เธอถามด้วยน้ำเสียงหวานหยดย้อยที่สุดว่า “คุณซูคะ ซากเสือดาวผลึกทมิฬผ่านเกณฑ์สำหรับการประมูล คุณต้องการจะลงประมูลไหมคะ?”

“ขาย!” ซูเซวียนตอบอย่างเด็ดขาด

ใครๆ ก็รู้ว่าวัสดุระดับหายากหากนำไปประมูลจะได้ราคาสูงกว่า แต่จะไม่ได้รับแต้มสะสม

ตอนนี้เขาต้องการใช้เงินด่วนพอดี

“คุณซูคะ จากการประเมิน ขนของเสือดาวผลึกทมิฬไม่มีความเสียหายเลยแม้แต่น้อย จัดอยู่ในเกณฑ์วัสดุระดับ 3 ดาวขั้นสมบูรณ์แบบค่ะ”

“ตอนนี้ระบบเริ่มส่งข้อความโปรโมตล่วงหน้าแล้ว การประมูลออนไลน์จะเริ่มในอีก 2 ชั่วโมงค่ะ”

“ติ๊ง! เงินเข้าบัญชีธนาคาร 328,000 หยวน แต้มสะสม 20 แต้ม”

นี่คือราคาขายชิ้นส่วนอสูรกรงเล็บนักล่า

ข้อความแจ้งเตือนจากแอปสมาคมผู้ฝึกยุทธเด้งขึ้นมาทันที

“3 ปีมีหน! หนังเสือดาวผลึกทมิฬหายากขั้น 2 [ระดับสมบูรณ์แบบ] เปิดประมูลในอีก 2 ชั่วโมง~”

กลุ่มแชตเทพธิดาเมืองหลวงแทบแตก!

“เย่เสวียน: หะ?! เสือดาวผลึกทมิฬ!!! พี่สาวน้องสาวทั้งหลาย ฉันจะบ้าตายแล้ว รอบนี้อย่ามาแย่งฉันนะ!”

“หวังเจียนี: เย่เสวียน เธอมีเสื้อกั๊กผลึกทมิฬอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ?”

“หานอวี้เอ๋อร์: นี่มันระดับสมบูรณ์แบบ ในที่สุดฉันก็จะได้เสื้อโค้ตสักที”

“เฉินเจียฉี: ขนาดพวกเธอที่เป็นตระกูลระดับท็อปยังจะแย่งกัน ฉันร้องไห้แล้วนะ......”

“......”

......

แสงยามเช้าสาดส่องผ่านผ้าม่านที่แง้มไว้ครึ่งหนึ่ง ทอประกายสีทองนวลลงบนห้องนอนอันหรูหราและงดงาม

หานเยียนหลิงบิดขี้เกียจ

ชุดนอนสีอำพันปกคลุมร่างกายของเธอไว้อย่างหมิ่นเหม่ เผยให้เห็นสรีระอันงดงามและไหปลาร้าขาวผ่อง

เมื่อคืนเธอฝึกฝนทักษะยุทธ์ตลอดทั้งคืน เพื่อปรับตัวให้เข้ากับสภาพร่างกายในปัจจุบัน

จนสามารถฝึกฝนทักษะยุทธ์ระดับ C ‘เพลงแส้ตระกูลหาน’ ได้ถึงขั้นความสำเร็จเล็กแล้ว

เมื่อระดับการบ่มเพาะเพิ่มสูงขึ้น ความแข็งแกร่งของร่างกายก็จะสูงตาม และจะยิ่งชำนาญในทักษะยุทธ์มากขึ้น รวมถึงสามารถใช้ทักษะยุทธ์ที่มีอานุภาพรุนแรงกว่าเดิมได้

เธอเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ที่หัวเตียง แล้วเลื่อนหน้าจออย่างไม่ใส่ใจ

แต่แล้วสายตาที่งัวเงียก็พลันเปลี่ยนเป็นนิ่งค้าง จ้องเขม็งไปที่ข้อความอันน่าตกตะลึงนั้น

สัตว์อสูรหายากเสือดาวผลึกทมิฬ?

ชาติที่แล้วไม่เห็นมีนี่นา

ซากสัตว์อสูรหายากเพียงตัวเดียวจะช่วยผลักดันเทคโนโลยีอุปกรณ์สวมใส่ให้ก้าวหน้าไปอย่างมาก

นักวิจัยค้นพบว่าในขนของสัตว์อสูรหายากมีสารออกฤทธิ์พิเศษชนิดหนึ่งอยู่ ซึ่งเป็นวัสดุหลักของชุดรบระดับ A

และที่สำคัญกว่านั้น หากหนังและเนื้อแยกออกจากกัน สารออกฤทธิ์พิเศษนั้นจะสลายไป

คำว่า [ระดับสมบูรณ์แบบ] หมายความว่า ไม่ใช่แค่ขนที่สมบูรณ์ไร้ที่ติ แต่ซากศพก็ยังสมบูรณ์ครบถ้วนด้วย!

ต้องเอามันมาให้ได้

เพื่อเร่งกระบวนการพัฒนาของโลก และวิจัยชุดรบระดับ A ออกมาให้เร็วที่สุด!

แม้ว่าผู้ฝึกยุทธระดับสูงจะสามารถสังหารสัตว์อสูรหายากเหล่านี้ได้อย่างง่ายดาย แต่พวกเขาไม่คิดจะมาเสียเวลากับวัสดุสัตว์อสูรระดับต่ำพรรค์นี้หรอก เอาเวลาไปล่าสัตว์อสูรระดับเดียวกันหรือลงแดนลับยังจะคุ้มค่ากว่า

ดังนั้นในชาตินี้ เผ่าพันธุ์มนุษย์อาจจะยังมีทางรอด?

ถึงตอนนั้นค่อยดูท่าทีของพวกทายาทตระกูลใหญ่พวกนั้นแล้วกัน ลำพังตัวเธอคนเดียวคงไม่มีหวัง

......

สองชั่วโมงต่อมา

ข่าวราคาประมูลเสือดาวผลึกทมิฬที่ทำลายสถิติวัสดุขั้น 2 ของสมาคมผู้ฝึกยุทธ ก็พุ่งขึ้นติดเทรนด์อันดับหนึ่งของเมือง!

ในขณะเดียวกัน ซูเซวียนผู้เป็นต้นเหตุกำลังนอนหลับสบาย

เขาเช่าอพาร์ตเมนต์ส่วนตัวที่ชั้น 58 ของตึกสมาคมผู้ฝึกยุทธ

ค่าเช่าเดือนละตั้ง 2 หมื่นหยวน

ราคานี้สามารถซื้อห้องชุดสามห้องนอนสองห้องน้ำในเขตสามัญชนได้สบายๆ

เรียกได้ว่าเป็นค่าเช่าที่แพงหูฉี่

“ติ๊ง! เงินเข้าบัญชีธนาคาร: 5,830,000 หยวน!”

ซูเซวียนตื่นขึ้นมาอย่างงัวเงีย

นี่มันพลังการซื้อระดับไหนกันเนี่ย?

เงินพวกผู้หญิงนี่หาง่ายที่สุดจริงๆ ด้วย!

งั้นก็ไปทำเรื่องสำคัญต่อดีกว่า

ซูเซวียนลุกขึ้นลงไปชั้นล่าง แวะกินมื้อเช้าที่โซนพักผ่อนของสมาคมผู้ฝึกยุทธก่อน

ซาลาเปาเนื้อหนึ่งลูก ราคา 180 หยวน

ทำจากเนื้อสัตว์อสูร

เนื้อของสัตว์อสูรส่วนใหญ่มีเพียงไม่กี่ส่วนที่สามารถกินได้อย่างปลอดภัย แต่อิ่มท้องสุดๆ

การกินเป็นประจำยังช่วยเสริมสร้างสมรรถภาพร่างกายได้ด้วย

“มอเตอร์ไซค์คันนี้ขายยังไงครับ?” ซูเซวียนเดินมาที่โซนยานยนต์ สายตาถูกดึงดูดด้วยรถมอเตอร์ไซค์กวงซัวที่นั่งเดี่ยวคันใหม่เอี่ยม

พนักงานสาวสวยขายาวลุคพี่สาวในชุดถุงน่องดำเลิกคิ้วขึ้น ในใจลิงโลด

‘ใส่ชุดรบมาแบบนี้ เป็นผู้ฝึกยุทธชัวร์’

‘แต่ว่า... ดูเด็กไปหน่อยแฮะ’

‘งั้นใช้บทพูดชุดที่สองแล้วกัน’

“คุณลูกค้าคะ รุ่นนี้เป็นมอเตอร์ไซค์กวงซัวที่นั่งเดี่ยวรุ่นลิมิเต็ดล่าสุด ราคาแค่ 2 ล้านหยวนค่ะ” พนักงานสาวยิ้มอย่างเป็นอาชีพ ก่อนจะรีบเสริมว่า:

“คุณลูกค้าสามารถจองไว้ก่อนได้นะคะ รอให้เป็นผู้ฝึกยุทธขั้น 2 แล้วค่อยมารับรถ ตอนนี้มีส่วนลดพิเศษ 2%...”

“ตกลง ผมซื้อครับ” ที่ซูเซวียนเล็งไว้คือสิทธิ์ในการใช้เลนพิเศษในเมืองของมอเตอร์ไซค์กวงซัว

แบบนี้เขาจะได้ตระเวนไปทั่วเมืองเพื่อรวบรวมผลึกวิญญาณได้อย่างรวดเร็ว

“เอ่อ คือว่า... คุณลูกค้าคะ สงสัยดิฉันจะอธิบายไม่ชัดเจน มอเตอร์ไซค์กวงซัวต้องเป็นผู้ฝึกยุทธขั้น 2 ถึงจะมีสิทธิ์ขับขี่นะคะ” เหงื่อเม็ดเล็กๆ เริ่มผุดขึ้นบนหน้าผากของพนักงานสาว

ในใจคิดว่า ‘จบกัน ยอดขายนี้หลุดมือแน่แล้ว’

วัยรุ่นที่มาซื้อมอเตอร์ไซค์กวงซัว ส่วนใหญ่ก็เป็นลูกหลานตระกูลเศรษฐีทั้งนั้น

แต่กลับต้องมาติดตรงข้อจำกัดเรื่องผู้ฝึกยุทธขั้น 2 นี่แหละ ที่ทำให้พวกคุณหนูต้องเสียหน้า

จนรถรุ่นนี้ขายไม่ออกสักที

ผู้ฝึกยุทธน่ะมีเงิน แต่เอาเงินไปซื้อชุดรบกับอาวุธโลหะผสมไม่ดีกว่าเหรอ?

พนักงานสาวพยายามกู้สถานการณ์เป็นครั้งสุดท้าย “ค่าจองแค่ 180,000 หยวนเองนะคะ แถมฟรีค่าบำรุงรักษา...”

ซูเซวียนไม่รอให้เธอพูดจบ หยิบบัตรแม่เหล็กสีทองออกมารูดทันที

“ติ๊ด! ชำระเงินสำเร็จ!”

ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของพนักงานสาว เขาพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่า:

“ไม่ต้องหรอกครับ ผมนี่แหละผู้ฝึกยุทธขั้น 2”

“??????”