บทที่ 26: เตรียมความพร้อมเสร็จสรรพ

บทที่ 26: เตรียมความพร้อมเสร็จสรรพ

หลังจากที่ได้ฟังคำร้องขอของฮอว์ก สมูทตี้ก็ไม่ได้เอ่ยคำใดออกมา เธอเพียงแค่ยืนนิ่งเงียบพลางก้มมองฮอว์กจากมุมสูง

“เอ่อ... มีอะไรหรือเปล่า? หรือว่ามันจะเป็นไปไม่ได้?” ฮอว์กเริ่มรู้สึกใจคอไม่ดีและแอบผิดหวังเล็กๆ ในใจ

เขาอุตส่าห์คิดว่าความสัมพันธ์ของเขากับสมูทตี้สนิทสนมกันพอสมควรแล้ว เธอจึงน่าจะยอมรับคำขอของเขาโดยง่าย

“ถึงข้าจะไม่รู้ว่าเจ้าเอาความมั่นใจมาจากไหนที่คิดว่าข้าจะตกลงตามคำขอของเจ้า แต่ว่า... ข้าตกลง...” สมูทตี้เผยยิ้มออกมาบางๆ

ในขณะเดียวกัน เธอก็ขยิบตาข้างที่ไม่ได้ถูกเส้นผมบดบังส่งให้เขา เป็นภาพที่ดูงดงามจับใจจนน่าเหลือเชื่อ

“หะ? นางยอมตกลงจริงๆ ด้วย!!!” ฮอว์กตกตะลึงไปถึงขั้วหัวใจ ก่อนที่ความปีติยินดีอย่างหาที่เปรียบไม่ได้จะถาโถมเข้ามาในอก

“อย่างไรก็ตาม...”

จังหวะที่ฮอว์กกำลังดีใจจนเนื้อเต้น สมูทตี้ก็เปลี่ยนน้ำเสียงกะทันหัน

ใบหน้าที่ยิ้มแย้มของฮอว์กแข็งค้างไปในทันที “เจ้าไม่ได้จะกลับคำพูดใช่ไหม?”

“เปล่า ข้าไม่กลับคำเรื่องที่จะช่วยเจ้าหรอก แต่เจ้าต้องเข้าใจนะว่าข้าไม่มีพันธะหรือความจำเป็นใดๆ ที่ต้องทำเรื่องพวกนี้ให้เจ้าเลย ดังนั้น ข้าเองก็มีข้อเสนอของข้าเช่นกัน” สมูทตี้กล่าว

“ว่ามาเลย! บอกข้ามาได้เลย ข้ายอมตกลงทุกอย่าง!” ฮอว์กตบอกตัวเองอย่างมั่นใจสุดขีด

เขาไม่ได้เฉลียวใจเลยสักนิดว่าหากสมูทตี้ขอในสิ่งที่เขาทำไม่ได้ เขาจะจัดการอย่างไร หลังจากรับปากอย่างดิบดีเขาก็ยืนรอฟังคำพูดของเธอ

ทว่า ในวินาทีนั้นสมูทตี้กลับเงียบไป หรือจะพูดให้ถูกก็คือ เธอกำลังหวนนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืนนี้...

เมื่อคืนที่ผ่านมา

“ม๊าม่า ม๊าม่า ม๊าม่า ม๊าม่า... สมูทตี้ เจ้าพอจะรู้ไหมว่าทำไมข้าถึงเรียกเจ้ามาพบ?”

“หม่าม้ามีคำสั่งอะไรให้ลูกหรือคะ?” สมูทตี้เอ่ยถามหม่าม้าด้วยท่าทีเคารพนอบน้อม

“เจ้ารู้ไหมว่าทำไมวันนี้ข้าถึงยอมปล่อยเจ้าเด็กเหลือขอนั่นไปง่ายๆ?” ใบหน้าของบิ๊กมัมเต็มไปด้วยรังสีที่น่าหวาดหวั่น

“ไม่ใช่เพราะหม่าม้าพึงพอใจในตัวเขาหรอกหรือคะ?” สมูทตี้ตั้งข้อสงสัย

“ต่อให้ข้าจะพอใจแค่ไหน ข้าก็ไม่มีวันปล่อยเด็กที่กล้าปฏิเสธคำขอของข้าไปง่ายๆ หรอก อีกอย่าง เรื่องที่ข้าจะพูดในวันนี้มันเป็นคนละเรื่องกับการที่ข้าถูกใจเจ้าเด็กนั่น” บิ๊กมัมเอ่ยพลางแสยะยิ้มที่ชวนขนหัวลุก

เธอกล่าวต่อไปว่า “สมูทตี้ ดูเหมือนเจ้าจะมีความสัมพันธ์ที่ดีกับเจ้าเด็กนั่นนะ และบางทีเขาก็อาจจะมีใจให้เจ้าด้วย เพราะฉะนั้น จงตามเขาไปซะ ข้าต้องการรู้ทุกอย่างที่เขารู้เกี่ยวกับโรเจอร์ แม้กระทั่ง... ที่ตั้งของลาฟเทล... ม๊าม่า ม๊าม่า ม๊าม่า ม๊าม่า”

ในช่วงท้าย บิ๊กมัมโน้มตัวมาข้างหน้า ดวงตาที่อาบไปด้วยเส้นเลือดฝอยเบิกกว้างพลางหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง ท่ามกลางความมืดมิดในยามค่ำคืน บิ๊กมัมในสภาพนี้ดูราวกับแม่มดที่น่าสยดสยองเป็นที่สุด

“ข้อเสนอของข้าเรียบง่ายมาก ข้าต้องการให้เจ้าประลองดาบกับข้าเป็นเวลาหนึ่งเดือน และหลังจากนั้นเจ้าต้องตกลงให้ข้าขึ้นเรือไปกับเจ้าด้วย ข้าตัดสินใจแล้วว่าจะออกเดินเรือไปพร้อมกับเจ้า” สมูทตี้เอ่ยขึ้นหลังจากหลุดจากห้วงความคิด และจ้องมองไปที่ฮอว์ก

“เรื่องประลองดาบกับเจ้าหนึ่งเดือนน่ะไม่มีปัญหาหรอก” ฮอว์กพยักหน้า

จากนั้นเขาก็เปลี่ยนประเด็น “แต่เจ้าแน่ใจแล้วเหรอว่าจะไปกับข้าน่ะ? ไม่กลัวว่าหม่าม้าของเจ้าจะว่าเอาหรือไง?” ฮอว์กยังคงสับสนกับการตัดสินใจของสมูทตี้อยู่บ้าง

“นี่คือคำขอของหม่าม้า!” สมูทตี้ชั่งใจอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบออกไป

“คำขอของหม่าม้างั้นเหรอ? นางต้องการจะได้อะไรจากข้าหรือเปล่านะ? เข้าใจแล้วล่ะ ในเมื่อข้ารู้ว่าเจ้ามีจุดประสงค์แอบแฝง ข้าก็ตกลง” ฮอว์กฉีกยิ้มกว้าง

ไม่ว่าบิ๊กมัมจะมีแผนการอะไร ตราบใดที่เขายังมีพรสวรรค์และพลังที่พัฒนาขึ้นได้เรื่อยๆ เขามั่นใจว่าภายใน 10 ปี เขาจะตามทันบิ๊กมัมแน่นอน เมื่อถึงเวลานั้น ไม่ว่าแผนร้ายหรือเล่ห์เหลี่ยมใดๆ ของเธอก็ย่อมไร้ความหมายต่อหน้าพลังที่สัมบูรณ์

ยิ่งไปกว่านั้น ฮอว์กไม่มีความลับอะไรจะให้ใครขุดคุ้ยอยู่แล้ว เขาไม่คิดว่าบิ๊กมัมจะได้ประโยชน์อะไรจากเขาหรอก

ที่สำคัญที่สุดคือ... “สมูทตี้ เจ้ามีความรู้เรื่องการเดินเรือด้วยใช่ไหม!” ฮอว์กเอ่ยถาม

“ใช่ ข้าทำได้ และถ้าเจ้าให้ข้าขึ้นเรือ ข้าจะทำหน้าที่เป็นทั้งต้นหนเรือและนักสู้ของเจ้าจนกว่าข้าจะลงจากเรือ” สมูทตี้ตอบด้วยความมั่นใจ

เห็นได้ชัดว่าเธอเชื่อมั่นในพลังและทักษะการเดินเรือของตัวเองอย่างมาก

“โซกะ (เข้าใจแล้ว) ถ้าอย่างนั้นก็ยินดีต้อนรับสู่เรือของข้า” ฮอว์กมองสมูทตี้ด้วยรอยยิ้ม

“ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ข้าจะเตรียมทุกอย่างที่เจ้าต้องการให้พร้อม แต่น่าจะใช้เวลาประมาณหนึ่งเดือนนะ” สมูทตี้พยักหน้าและบอกกับฮอว์ก

“หนึ่งเดือนงั้นเหรอ? เยี่ยมเลย ถือว่าเป็นเวลาที่เหมาะแก่การประลองดาบกับเจ้าพอดี ไม่เลวเลยจริงๆ” ฮอว์กย่อมไม่มีข้อโต้แย้ง

เขาได้ทุกอย่างมาฟรีๆ ทั้งต้นหนเรือ เรือลำใหญ่ นักสู้ที่แข็งแกร่ง แถมยังมีสาวงามระดับล่มเมืองร่วมทางไปด้วย มันช่างวิเศษสุดๆ หากจะอธิบายความรู้สึกของฮอว์กในตอนนี้ได้เพียงคำเดียวคงเป็นคำว่า “สะใจสุดๆ!”

เมื่อทุกอย่างคลี่คลาย หัวใจที่เคยกระวนกระวายของเขาก็สงบลงเสียที

“อ้อ จริงด้วย ยามาโตะ ฮิโยริ และมาเรียไปไหนกันหมดแล้วล่ะ?” ฮอว์กเพิ่งนึกถึงพวก “เด็กแสบ” ขึ้นมาได้

“น้องสาวของข้าสองคนกำลังดูแลพวกเธออยู่ ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก” สมูทตี้กลับมามีท่าทีสงบนิ่งดังเดิม

“โอ้ น้องสาวเหรอ? ทำไมข้าไม่เห็นเลยล่ะ?” อาจเป็นเพราะในชาติก่อน น้องสาวของสมูทตี้ไม่ได้มีบทบาทมากนักและไม่ได้ถูกระบุชื่อไว้ชัดเจน ฮอว์กจึงไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับพวกเธอเลย

“พวกเธอเป็นน้องสาวแท้ๆ ของข้าเอง ทั้งสองต่างก็มีอาณาเขตที่ต้องดูแล ปกติพวกเธอจะอยู่ที่นั่นและจะแวะมาหาข้าบ้างเป็นครั้งคราวเท่านั้น” สมูทตี้บอกความจริง

“งั้นเหรอ? ในเมื่อเจ้าสวยขนาดนี้ น้องสาวของเจ้าก็คงจะหน้าตาไม่หนีกันเท่าไหร่ใช่ไหม?” ฮอว์กเอ่ยพลางทำตาเป็นประกายด้วยความคาดหวัง

สิ่งที่เขาคิดอยู่นั้นแสดงออกทางสีหน้าอย่างชัดเจนจนไม่ต้องเดา

“ถ้าตามรสนิยมของเจ้า น้องคนที่สองของข้าอาจจะไม่ค่อยถูกใจเท่าไหร่ แต่น้องคนที่สามน่ะน่าจะได้นะ ทำไมล่ะ? จะให้ข้าไปบอกหม่าม้าให้ยกพวกเธอให้เจ้าแต่งงานด้วยไหม?” สมูทตี้มองฮอว์กอย่างล้อเลียน

“ไม่... ไม่ต้องหรอก ข้าแค่ถามด้วยความอยากรู้อยากเห็นเฉยๆ ไม่มีเจตนาอื่นจริงๆ” ฮอว์กรีบส่ายหัวดิก

จะให้ไปบอกบิ๊กมัมงั้นเหรอ? อย่าว่าแต่เรื่องที่เขาเพิ่งปฏิเสธบิ๊กมัมไปหยกๆ เลย ขืนไปขอให้เธอยกลูกสาวคนอื่นให้แต่งงานด้วยอีก มีหวังบิ๊กมัมคงได้อาละวาดแน่ๆ อีกอย่าง ต่อให้เธอยอมตกลง ใครจะไปรู้ล่ะว่าเธอจะจับเขาคลุมถุงชนกับใคร? ถ้าน้องคนที่สองที่สมูทตี้พูดถึงหน้าตาไม่ผ่านล่ะก็ เขาขอผ่านดีกว่า

“หึๆ” สมูทตี้หัวเราะในลำคอเบาๆ

หนึ่งเดือนต่อมา ฮอว์กใช้เวลาไปกับการประลองดาบกับสมูทตี้ และเขาก็ได้พบกับน้องสาวทั้งสองของเธอ

ลูกสาวคนที่ 15 ของบิ๊กมัม หรือน้องคนที่สองของสมูทตี้คือ ชาร์ล็อต ซิทรอน (Citron) แห่งเผ่าขาสั้น (Longleg) แม้จะถูกอธิบายว่าเป็นเผ่าขาสั้น แต่ฮอว์กมองไม่ออกเลยว่าขาของเธอสั้นตรงไหน บางทีอาจเป็นเพราะเธออ้วนเกินไปจนทำให้ดูเหมือนขาสั้นล่ะมั้ง

ส่วนลูกสาวคนที่ 16 ของบิ๊กมัม หรือน้องคนที่สามของสมูทตี้คือ ชาร์ล็อต ซินนามอน (Cinnamon) แห่งเผ่าขาสั้นเช่นกัน ซินนามอนนั้นหน้าตาสะสวยทีเดียว และมีเรียวขาที่พอจะสู้กับสมูทตี้ได้เลย แต่ถึงอย่างนั้น ฮอว์กก็ยังรู้สึกว่าทั้งกิริยาท่าทาง หน้าตา และเสน่ห์ด้านอื่นๆ ยังคงเป็นรองสมูทตี้อยู่ดี

ก็นะ... คงไม่มีใครเทียบความงามของพี่สาวผมขาวขาสวยคนนี้ได้หรอก

หนึ่งเดือนผ่านไปอย่างรวดเร็ว สมูทตี้มาหาฮอว์กแต่เช้าตรู่อีกครั้ง แต่คราวนี้เธอไม่ได้มาเพื่อประลองดาบ แต่มาพร้อมกับข่าวดี

“ทุกอย่างที่เจ้าต้องการเตรียมพร้อมเสร็จหมดแล้ว เจ้าจะออกเดินทางเลยไหม หรือจะรออีกสักสองสามวัน? หรืออยากจะอยู่ที่นี่ต่ออีกหน่อยล่ะ?” สมูทตี้ยืนกอดอกพลางก้มมองฮอว์ก