บทที่ 25: คำขอร้องหรือการขอพรกันแน่?

บทที่ 25: คำขอร้องหรือการขอพรกันแน่?

ฟรานซิส ฮอว์ก

อย่าได้ดูแคลนระดับที่เพิ่มขึ้นเพียงเล็กน้อยนี้ เพราะฮาคิราชันระดับ 4 นั้นถือว่าก้าวเข้าสู่ระดับกลางอย่างเต็มตัวแล้ว ความจริงในช่วงเวลาที่ติดอยู่ในวาโนะคุนิ ฮาคิราชันของฮอว์กไม่ได้พัฒนาไปเร็วเท่าใดนัก นั่นเป็นเพราะฮาคิราชันคือการสำแดงออกของจิตวิญญาณและประสบการณ์ชีวิต การที่เขาอุดอู้อยู่ในวาโนะคุนิถึงห้าปีโดยไม่ได้ออกไปเผชิญโลกกว้าง ประสบการณ์และแรงผลักดันทางจิตวิญญาณจึงมีไม่มากนัก

แต่ตอนนี้เมื่อเขาออกจากวาโนะคุนิและเริ่มก้าวเดินบนเส้นทางของตัวเอง ฮาคิราชันจึงพัฒนาไปอย่างก้าวกระโดด เพราะการมีเป้าหมายที่ชัดเจนและการเอาชนะอุปสรรคครั้งแล้วครั้งเล่าจะทำให้จิตวิญญาณเติบโตอย่างรวดเร็ว จนกว่าเขาจะบรรลุเป้าหมายสูงสุด เมื่อนั้นฮาคิราชันของเขาจะก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดอย่างแท้จริง

เมื่อวิเคราะห์ถึงความแข็งแกร่งโดยรวม พละกำลังกายระดับ 5 ของเขาเทียบเท่ากับโจรสลัดผู้ยิ่งใหญ่ที่มีค่าหัวเกิน 500 ล้านเบรี (หากวัดแค่พละกำลังเพียวๆ) พูดง่ายๆ คือในแง่ของร่างกาย ฮอว์กไม่ได้ด้อยไปกว่าพวก ‘เจ็ดเทพโจรสลัด’ ระดับล่างในเนื้อเรื่องเดิมเลย วิชาดาบระดับ 6 ก็แตะขอบเขตของ ‘นักดาบผู้ยิ่งใหญ่’ แล้ว ส่วนฮาคิสังเกตระดับ 6 ก็จ่อคิวจะเลื่อนขึ้นสู่ระดับสูงในอีกเพียงก้าวเดียว

หากวางระดับพลังของฮอว์กไว้ในช่วงที่ระบบเจ็ดเทพโจรสลัดถูกจัดตั้งขึ้น เขาจะรั้งตำแหน่งอยู่ในระดับกลางๆ ของเจ็ดเทพฯ ได้สบาย และหากวัดจากค่าหัวเพียงอย่างเดียว เขาน่าจะพุ่งไปถึงเจ็ดหรือแปดร้อยล้านเบรีได้ไม่ยาก พลังของเขาในตอนนี้เทียบได้กับลูฟี่ในช่วงที่เริ่มใช้เกียร์ 4 ใหม่ๆ เลยทีเดียว

อย่างไรก็ตาม สำหรับเด็กหนุ่มอายุ 17 ปี ที่ไม่ได้ใช้โปรแกรมโกงใดๆ แต่พึ่งพาเพียงพรสวรรค์และความพยายามจนมาถึงจุดนี้ได้ ฮอว์กก็รู้สึกพอใจเป็นอย่างมากแล้ว

วันต่อมา

ฮอว์กถือหนังสือพิมพ์และใบประกาศจับจำนวนหนึ่งอยู่ในมือ ซึ่งคนของสมูทตี้นำมาให้เมื่อเช้านี้ ข่าวในหนังสือพิมพ์สะดุดตาเขาเป็นอย่างมาก

รัฐบาลโลกได้จัดตั้งระบบ ‘เจ็ดเทพโจรสลัด’ ขึ้นในช่วงต้นของยุคสมัยแห่งโจรสลัดเพื่อคานอำนาจกับเหล่าจักรพรรดิแห่งท้องทะเล และล่าสุดมีโจรสลัดอีกคนเพิ่งเข้าร่วมกลุ่มเจ็ดเทพฯ นั่นคือชายที่ชื่อว่า ‘คร็อกโคไดล์’

“เหอะ คร็อกโคไดล์เข้ากลุ่มเจ็ดเทพฯ เร็วขนาดนี้เลยเหรอ! แต่คนอื่นๆ ในกลุ่มเจ็ดเทพฯ กลับไม่ใช่คนที่ข้ารู้จักแฮะ” ฮอว์กอ่านไล่ลงมา

ข่าวระบุถึง ‘สามจักรพรรดิแห่งท้องทะเล’ อันได้แก่ เอ็ดเวิร์ด นิวเกต (หนวดขาว), ชาร์ล็อต หลินหลิน (บิ๊กมัม) และ ไคโด แม้ทั้งสามจะถูกเรียกว่าจักรพรรดิ แต่ในยุคนี้ยังไม่มีคำว่า ‘สี่จักรพรรดิ’ อย่างเป็นทางการ คำว่าสี่จักรพรรดินั้นจะปรากฏขึ้นหลังจากที่ ‘แชงคูสผมแดง’ ก้าวขึ้นสู่อำนาจในภายหลัง

ฮอว์กหันไปดูใบประกาศจับ ใบแรกที่เตะตาคือกลุ่มโจรสลัดผมแดง

“คุณพระช่วย แชงคูสเริ่มสร้างชื่อเสียงจนค่าหัวพุ่งไปเจ็ดร้อยล้านแล้วเหรอเนี่ย!” ฮอว์กมองใบประกาศจับด้วยความรู้สึกอิจฉาเล็กๆ เขายังหาต้นหนเรือไม่ได้เลย แต่แชงคูสกลับรวบรวมพรรคพวกระดับหัวกะทิได้หลายคนแล้ว ช่างน่าเจ็บใจจริงๆ เมื่อเปรียบเทียบกัน

แต่ความอิจฉานั้นก็หายไปอย่างรวดเร็ว เพราะเขารู้ว่าอีกไม่นานเขาก็จะได้ออกเดินเรือ และด้วยความแข็งแกร่งระดับนี้ เขาคาดว่าใช้เวลาแค่ปีสองปีในทะเล ค่าหัวเขาก็คงพุ่งขึ้นมาอยู่ในระดับเดียวกันได้

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เสียงเคาะประตูดังขึ้น ฮอว์กวางใบประกาศจับลงแล้วไปเปิดประตู

เป็นสมูทตี้นั่นเอง

“เจ้าสัญญาไว้แล้วนะ ว่าจะประลองดาบกับข้า” สมูทตี้เอ่ยด้วยแววตามุ่งมั่น

“รอประเดี๋ยว ข้าไปหยิบดาบก่อน” ฮอว์กตอบ

ครู่ต่อมา ทั้งสองก็เผชิญหน้ากันในสนามหญ้า “เข้ามาเลย” ฮอว์กตั้งท่า สมูทตี้พุ่งเข้าใส่พร้อมดาบยักษ์คู่ใจทันที

เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง!

เสียงดาบปะทะกันดังสนั่น การประลองครั้งนี้เน้นไปที่ทักษะวิชาดาบเพียวๆ ทั้งคู่จึงไม่ได้ใช้ฮาคิหรือพลังจากผลปีศาจ หลังจากปะทะกันอีกชุดใหญ่ ทั้งคู่ก็กระโดดถอยหลังออกมาพร้อมกัน

“เจ้าพัฒนาขึ้นเร็วมากนะเนี่ย เมื่อไม่กี่วันที่วาโนะคุนิ เจ้ายังไม่แข็งแกร่งขนาดนี้เลย” ฮอว์กสัมผัสได้ถึงวิชาดาบของสมูทตี้ที่เฉียบคมขึ้น

“ยังห่างไกลนัก” สมูทตี้ไม่ได้ลำพองใจ เพราะถึงแม้เธอจะเก่งขึ้น แต่เธอก็รู้สึกได้ชัดเจนว่าวิชาดาบของฮอว์กยังคงเหนือกว่าเธออยู่หลายขุม “ระวังให้ดี ท่านี้ของข้าไม่เหมือนเดิมแล้วนะ... ผ่าสมุทร!”

สมูทตี้วาดดาบยักษ์ฟันลงมา เกิดคลื่นดาบสีครามพุ่งเข้าใส่ฮอว์กอย่างรุนแรง

“มาได้จังหวะพอดี!” ฮอว์กไม่หวั่นเกรง เขาตั้งท่า วิชาดาบเดียว: ฟันแนวราบ ดาบของฮอว์กวาดเป็นเส้นโค้งในแนวนอน เกิดคลื่นดาบยักษ์พุ่งไปปะทะกับท่าของสมูทตี้

ตูม! ตูม! ตูม!

คลื่นดาบทั้งสองชนกันจนเกิดการระเบิดอย่างรุนแรง แรงอัดอากาศทำให้บ้านขนมหวานรอบๆ ถึงกับแตกร้าว เมื่อฝุ่นควันจางลง การโจมตีของทั้งคู่ก็สลายไปพร้อมกัน

“จะต่อไหม?” ฮอว์กถาม ท่าเมื่อครู่คือไม้ตายที่แรงที่สุดของสมูทตี้แล้ว แต่ฮอว์กยังไม่ได้เอาจริงเลยด้วยซ้ำ

“ไม่จำเป็น ตอนนี้ข้ายังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเจ้า แต่ในอนาคตมันไม่แน่หรอก” สมูทตี้ส่ายหัวแต่ยังคงแฝงความดื้อรั้นไว้ในคำพูด

“ฮ่าๆ ได้เสมอ” ฮอว์กเก็บดาบเข้าฝักแล้วเดินเข้าไปหาเธอ

“มีอะไรเหรอ?” สมูทตี้รู้สึกว่าเขามีบางอย่างจะพูด

“ความจริงแล้ว ข้ามีเรื่องจะให้เจ้าช่วยหน่อย” ฮอว์กเอ่ย

“อะไรล่ะ?”

“เจ้าช่วยเตรียมเรือให้ข้าสักลำได้ไหม? ขอแบบที่แข็งแรงและลำใหญ่ๆ ถ้าทำจาก ‘ไม้อดัม’ ได้จะดีมาก แล้วก็ช่วยจัดหาต้นหนเรือให้ข้าสักคน ขนเสบียงและอุปกรณ์เดินเรือขึ้นไปให้พร้อม ที่สำคัญขอ ‘ล็อคโพส’ ให้ข้าด้วย ข้ากำลังจะออกเดินทางแล้วล่ะ” ฮอว์กร่ายยาวราวกับกำลังขอพรจากเทพเจ้า