ตอนที่ 9: สมรภูมิเดือด

ตอนที่ 9: สมรภูมิเดือด

เหมืองหินอุด้ง “เร็วเข้า! รีบหนีไปซะ!” เกิดการจลาจลขึ้นที่เหมืองหิน ไรโซได้ทำการปลดปล่อยนักโทษทั้งหมดออกมาแล้ว

คุริ “ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป โคสึกิ โอเด้ง บุตรชายของข้า จะรับตำแหน่งโชกุนแห่งวาโนะคุนิ” โคสึกิ สุกิยากิ ปรากฏตัวขึ้นและส่งมอบตำแหน่งโชกุนให้กับโอเด้งอย่างเป็นทางการ

เวลาล่วงเลยไปนาทีต่อนาที วินาทีต่อวินาที โอเด้งในฐานะโชกุนได้ระดมพลเหล่าซามูไรทั้งหมดมุ่งหน้าสู่ อุด้ง ซึ่งถูกเลือกเป็นสมรภูมิตัดสินด้วยเหตุผลสำคัญสองประการ:

1. อุด้งถูกไคโดยึดครองและไล่ชาวบ้านออกไปจนหมดเพื่อใช้แรงงานทาส พื้นที่นี้จึงร้างผู้คน ช่วยลดความสูญเสียของประชาชนผู้บริสุทธิ์
2. เมื่อเทียบกับการบุกเกาะโอนิกาชิมะโดยตรง อุด้งเป็นพื้นที่ที่ซามูไรวาโนะคุ้นเคยมากกว่า ทำให้ได้เปรียบทางชัยภูมิ

หลายชั่วโมงต่อมา โอเด้งนำทัพซามูไรมาถึงอุด้งและรวมพลกับเหล่านักโทษที่เพิ่งถูกปล่อยตัวจากเหมืองหิน โชคดีที่ผู้คุมระดับสูงของไคโดเพิ่งเดินทางกลับไปรายงานตัวที่โอนิกาชิมะก่อนหน้านี้เพียงหนึ่งวัน ส่วนโอโรจินั้นถูกขังอยู่ในกรงหินเรือนจำภายใต้การคุ้มกันอย่างหนาแน่น

ทัพของวาโนะคุนิครั้งนี้ทรงพลังอย่างยิ่ง นำโดย:

ถึงแม้กำลังพลจะดูมหาศาล แต่เนื่องจากไดเมียวระดับยอดนักดาบหลายคนถูกไคโดสังหารไปก่อนหน้านี้ ทำให้ขุมกำลังระดับท็อปยังดูเสียเปรียบ มีเพียงโอเด้งที่เป็นระดับสูง ส่วนเฮียวโกโร่, อาชูร่า โดจิ และยาสึอิ ก็ทำได้เพียงยื้อสถานการณ์ไว้เท่านั้น

เกาะโอนิกาชิมะ “อูโรโรโรโร่ ข้าแค่เมาหลับไปไม่กี่วัน เกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้ในวาโนะคุนิเชียวรึ? โคสึกิ โอเด้งงั้นรึ... ช่างเป็นเจ้าหนุ่มที่ใจกล้าบ้าบิ่นดีแท้ที่กล้าท้าทายข้า”

ไคโดได้รับข่าวการจลาจลแล้ว “พี่ใหญ่ไคโด เราจะทำยังไงดี? ให้ข้าระดมพลไปฆ่าพวกมันให้หมดเลยไหม?” ควีน ถามอย่างลนลาน เพราะเขาคือคนรับผิดชอบเหมืองหินโดยตรง

“อูโรโรโรโร่ ไปกันเถอะ! รวมพลทุกคนไปเจอหน้าโคสึกิ โอเด้งสักหน่อย” สิ้นคำสั่ง ทัพร้อยอสูรกว่า 5,000 นายก็เคลื่อนพลออกจากโอนิกาชิมะทันที

วาโนะคุนิ, อุด้ง บรรยากาศหนักอึ้ง ท้องฟ้ามืดครึ้มราวกับลางบอกเหตุ แสงสายฟ้าแปลบปลาบมาพร้อมกับเสียงคำรามของพายุ “มันมาแล้ว... ไคโด” ฮอว์กสกล่าวเตือน

“มาได้จังหวะพอดี! บังอาจมาทำตัวกร่างในวาโนะคุนิตอนข้าไม่อยู่ ครั้งนี้ข้าจะเตะมันออกไปให้พ้นแผ่นดินนี้เอง!” โอเด้งกระชับดาบแน่น ร่างกายสั่นสะท้านด้วยความตื่นเต้นที่จะได้สู้กับคนแข็งแกร่ง

ไคโดมาถึงในร่างมังกรสีน้ำเงินขนาดยักษ์เหนือน่านฟ้า ด้านล่างคือทัพโจรสลัดมืดฟ้ามัวดิน ทั้งสองฝ่ายเผชิญหน้ากันห่างเพียงไม่กี่สิบเมตร “อูโรโรโรโร่ ใครคือโคสึกิ โอเด้ง?” เสียงกัมปนาทของไคโดสะท้อนไปทั่วชั้นบรรยากาศ

“แกคือไคโดงั้นรึ? บังอาจมารุกรานวาโนะคุนิ ก็เตรียมใจไว้ได้เลย!” โอเด้งไม่รอช้า พุ่งทะยานเข้าหาพร้อมดาบคู่คู่กายทันที!

“ฆ่ามัน! ขับไล่พวกมันออกไป!” “ฆ่าพวกซามูไรให้หมด ยึดวาโนะคุนิมาเป็นของพวกเรา!” เสียงตะโกนดังก้องไปทั่วสมรภูมิ เสียงปืน เสียงปืนใหญ่ และเสียงดาบปะทะกันสนั่นหวั่นไหว

“ไคโด รับไปซะ!” โอเด้งกระโดดขึ้นฟ้าฟันใส่ร่างมังกร “ลมหายใจเผาไหม้ (Boro Breath)!” เปลวเพลิงมหาศาลพุ่งออกจากปากไคโดเข้าใส่โอเด้งที่อยู่กลางอากาศจนปลิวตกกระแทกพื้นอย่างแรง

ตูม!! “หนอย... พวกที่บินได้นี่มันน่ารำคาญจริงๆ!” โอเด้งลุกขึ้นมาสะบัดฝุ่น ร่างกายที่แข็งแกร่งราวกับรถถังทำให้เขาแทบไม่ได้รับบาดเจ็บ ก่อนจะปล่อยคลื่นดาบโจมตีใส่มังกรยักษ์อย่างต่อเนื่อง

ในขณะเดียวกัน ฮอว์กสเหวี่ยงดาบปลิดชีพโจรสลัดรอบข้างพลางประเมินสถานการณ์ “นอกจากคู่ของโอเด้งกับไคโด และยาสึอิกับเฮียวโกโร่ที่รุมคิง (King) อยู่... ในภาพรวมทั้งระดับล่างและระดับกลาง ทัพวาโนะคุนิถือว่าได้เปรียบกว่ามาก นี่เป็นเรื่องปกติ เพราะไคโดเพิ่งมาตั้งรากฐานที่นี่ได้ไม่นาน ขุมกำลังซามูไรที่ยังสมบูรณ์จึงกดดันได้ดีกว่า น่าเสียดายที่ในเนื้อเรื่องเดิมโอเด้งซื่อบื้อเกินไปจนปล่อยให้เวลาล่วงเลยไป 5 ปี ทำให้ไคโดมีเวลาฟูมฟักกองทัพจนไร้เทียมทาน”

ฮอว์กสพุ่งทะลวงเข้าสู่ใจกลางสมรภูมิ การฟันแต่ละครั้งของเขาเหมือนการหั่นผักปลา พวกปลายแถวไม่มีทางต้านทานเขาได้เลยแม้แต่คนเดียว!