บทที่ 34 - ปะทะเดือด
บทที่ 34 - ปะทะเดือด
บทที่ 34 - ปะทะเดือด
เมื่อเห็นมังกรอัสนีทะลวงเข้าสู่ร่างกายของหลิวฉางเซิง ชายชุดดำทั้งสองแทบจะเบิกตาจนฉีกขาด
"จบกัน!"
ในวินาทีเป็นตาย เงาร่างหนึ่งก็แวบเข้ามา ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าหลิวฉางเซิง
หญิงสาวรูปร่างอรชร เอวบางร่างน้อย
ฝ่ามือทาบทับลงบนหน้าอกของหลิวฉางเซิง แล้วสั่นเบาๆ
ฟุ่บ!
พลังงานลึกลับสีดำสนิทค่อยๆ ก่อตัวขึ้น ราวกับหลุมดำที่หมุนวนอย่างมั่นคง
มังกรอัสนีที่บ้าคลั่งตัวนั้นถูกดูดกระชากออกมา แล้วถูกกลืนเข้าไปในวังวนสีดำ
พลังงานสลายไปในพริบตา! ท่าไม้ตายถูกรับไว้ได้!
ณ เวลานี้ หลิวฉางเซิงหน้าซีดเผือด เหงื่อท่วมตัว
เพิ่งไปเดินเล่นหน้าประตูผีมาหมาดๆ ในใจเขานอกจากความกลัวก็มีแต่ความกลัว
หอบหายใจอย่างหนักหน่วง
แต่พอได้เห็นคนตรงหน้า หลิวฉางเซิงที่ขวัญหนีดีฝ่อเมื่อครู่ก็กลับมามีความมั่นใจทันที
"พี่!"
หัวหน้าหน่วยพิทักษ์นภา หลิวเหมย
อาชีพสายต่อสู้: ผู้ควบคุมพลังงาน
สามารถควบคุมพลังงานได้ทุกรูปแบบ รวมถึงแต่ไม่จำกัดเพียงพลังงานไฟฟ้า... พลังงานลม... พลังงานความร้อน...
เลเวล ห้าสิบสอง
แม้สถานะของหลิวเหมยในหน่วยพิทักษ์นภาจะไม่สูงเท่าอู่ไหวเยียน ยังไม่ถึงระดับหัวหน้าหน่วยหัวกะทิ แต่ก็เป็นผู้มีอาชีพคลาสหนึ่งตัวจริงเสียงจริง
ภายใต้บังคับบัญชามีลูกทีมสามคน เป็นระดับหัวหน้าหน่วยที่มีชื่อเสียงสมฐานะ
ครั้งนี้ เธอรับหน้าที่มาดูแลความเรียบร้อยของดันเจี้ยนจำกัดเวลาที่นี่พอดี
เพียะ!
หลิวเหมยตบหน้าหลิวฉางเซิงฉาดใหญ่ สีหน้าเย็นชา
"พี่ พี่ตบผมทำไม?"
"หุบปาก!"
หญิงสาวมองหลิวฉางเซิง แววตาเต็มไปด้วยความผิดหวังที่น้องชายไม่ได้ดั่งใจ
น้องชายตัวเองดันไปปักใจรักยัยเด็กกะโปโลคนหนึ่ง!
น่าขายหน้าจริงๆ!
ยัยอู่ไหวเยียนนั่นก็วางก้ามในหน่วยพิทักษ์นภา!
หลานสาวอู่ชิงฮวนก็มาทำตัวยโสโอหังในโรงเรียนอีก!
ทั้งน้าทั้งหลาน น่าหมั่นไส้ทั้งคู่!
หลิวเหมยดูเวลา ตอนนี้เหลืออีกสามนาทีก่อนดันเจี้ยนจะเปิด
เพียงพอแล้ว
เธอเดินตรงเข้าไปหาอู่ชิงฮวน
พูดเสียงเย็น "ลงมือกับเพื่อนนักเรียนนอกดันเจี้ยน แถมยังระเบิดท่าไม้ตายใส่ หลานสาวของอู่ไหวเยียนไม่มีมารยาทขนาดนี้เลยเหรอ? คิดว่าดันเจี้ยนนี้ตระกูลอู่ของพวกเธอคุมหรือไง? หรือคิดว่าหนานหยางเป็นที่ที่กิลด์กุหลาบจะสั่งซ้ายหันขวาหันได้?"
เด็กสาวแค่นหัวเราะ ไม่พูดพร่ำทำเพลง
สายฟ้าบ้าคลั่งรอบกายสั่นสะเทือนหวีดหวิว
เห็นชัดว่าเตรียมพร้อมรบแล้ว
เหล่าผู้มีอาชีพบนลานกว้างเห็นภาพนี้ ต่างก็อึ้งจนตาค้าง
"โอ้โห! คนหนึ่งไม่ถึงสามสิบ อีกคนคลาสหนึ่งแล้ว ห่างกันยี่สิบกว่าเลเวล อู่ชิงฮวนไม่กลัวเลยเหรอ?"
"ลูกวัวเกิดใหม่ไม่กลัวเสือจริงๆ! เลเวลต่างกันขนาดนี้ ถ้าสู้กันจริงโดนบดขยี้ฝ่ายเดียวแน่นอน!"
"ไม่หรอก ตอนนี้อยู่นอกดันเจี้ยนนะ อู่ชิงฮวนเป็นลูกสาวหัวหน้ากิลด์ ไอเท็มระดับท็อปบนตัวต้องไม่น้อยแน่!"
......
แม้ดันเจี้ยนจะเปิดในไม่ช้า
แต่ตอนนี้ ความสนใจของทุกคนต่างพุ่งเป้ามาที่ตรงนี้ จ้องมองตาไม่กระพริบ
คนรอบนอกที่มองไม่เห็นภาพตรงนี้ ต่างพากันใช้สกิลลอยตัว หรือไม่ก็ขับขี่ยานวิญญาณขึ้นไปดูบนฟ้า
"นังหนู! ในเมื่อผู้ใหญ่ที่บ้านไม่สอนให้รู้จักกฎระเบียบ วันนี้ฉันจะสอนเธอเอง!"
แม้ปากของหลิวเหมยจะพูดจาสวยหรู
แต่ใครตาไม่บอดก็ดูออกว่า หัวหน้าหน่วยพิทักษ์นภาคคนนี้เตรียมจะหาเรื่องระบายแค้นแล้ว
อาศัยพลังต่อสู้คลาสหนึ่งเลเวลห้าสิบ มาจัดการกับนักเรียนที่เพิ่งปลุกอาชีพได้ไม่นาน
การกระทำแบบนี้แม้จะน่ารังเกียจ แต่ผลการต่อสู้ไม่มีทางพลิกโผ——อู่ชิงฮวนจะต้องถูกหลิวเหมยสยบ!
วิ้ง!
หลิวเหมยก้าวเท้าออกมา ค่าสถานะระดับห้าสิบอันน่าสะพรึงกลัวทำให้ร่างของเธอราวกับภูตพราย
ผู้มีอาชีพเลเวลยี่สิบสามสิบในสนามมองตามการเคลื่อนไหวของเธอไม่ทันเลยสักคน
ร่างเงาวูบไหว ปรากฏตัวอีกทีก็มาอยู่ตรงหน้าอู่ชิงฮวนแล้ว
หลิวเหมยซัดฝ่ามือออกไป หมายจะตบแก้มอู่ชิงฮวน
ท่านี้นางยั้งมือไว้ ไม่กะให้ถึงสาหัส แต่รับรองว่าไม่ง่าย
ให้ไปนอนหยอดน้ำข้าวสักสิบวันครึ่งเดือนเถอะ!
ถือดีว่าน้องชายฉันชอบเธอ! แล้วมาทำตัวกร่างยโสแบบนี้! มันน่าสั่งสอนนัก!
อู่ชิงฮวนไม่ถอยแม้แต่ก้าวเดียว แสงสายฟ้ารวมตัวที่ฝ่ามือ ซัดสวนกลับไป
ไม่กลัวเลยสักนิด!
บ้า! บ้าไปแล้วจริงๆ!
ในใจทุกคนต่างรู้สึกแบบเดียวกัน!
ยัยนี่มันสายบู๊ระห่ำของแท้! ในสถานการณ์แบบนี้ยังไม่ถอยเลยสักนิด!
จะมาก็มา! จะสู้ก็สู้! ใครกลัวก็เป็นหลาน!
ช่างหยิ่งทระนงอะไรขนาดนี้!
ต่อให้ต้องแลกด้วยการเจ็บหนักปางตาย ก็จะไม่ยอมให้แกอยู่อย่างสบายใจเด็ดขาด!
"กล้าดีนี่!"
หลิวเหมยแสยะยิ้ม เธอก็ไม่นึกว่าอู่ชิงฮวนจะใจกล้าขนาดนี้
ถ้าพลังงานปะทะกันจริงๆ องค์หญิงน้อยแห่งกิลด์กุหลาบคนนี้คงไม่ใช่แค่นอนซมสิบวันครึ่งเดือนแน่
อาจจะบาดเจ็บสาหัส รากฐานถูกทำลาย แบบนั้นเรื่องคงบานปลาย
ทางฝั่งเธอจะแก้ตัวลำบาก แถมอาจสร้างปัญหาให้ปู่ด้วย
ความคิดทั้งหมดแล่นผ่านสมองในชั่วพริบตา
แอบผ่อนแรงลงอีกหลายส่วน
ขณะที่ฝ่ามือทั้งสองกำลังจะปะทะกัน พลังงานกำลังจะระเบิดใส่กัน
แต่ในวินาทีนั้นเอง หลิวเหมยสัมผัสได้ถึงพลังงานลึกลับสายหนึ่งจุติลงมา
ภายใต้สายตาตกตะลึงของเธอ อู่ชิงฮวนถูกเด็กหนุ่มที่ปรากฏตัวขึ้นด้านหลังตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ดึงตัวออกไป
จากนั้น! เด็กหนุ่มคนนั้นก็ซัดฝ่ามือสวนมา!
"หือ?!"
ไอ้เด็กนี่บ้าไปแล้วเหรอ?
เสนอหน้ามาหาที่ตายเอง?
หลิวเหมยยืนดูอยู่ข้างๆ ตลอด เมื่อกี้พอเห็นหน้าอีกฝ่ายก็นึกข้อมูลออกทันที
ฉินเฟิง ตัวตลกแห่งโรงเรียนหนานหยางที่หนึ่ง อัจฉริยะที่ทำให้อาจารย์และผู้บริหารทุกคนผิดหวัง
ปลุกอาชีพขยะที่ไม่มีพลังต่อสู้ เป็นพวกกากเดนที่มีพลังต่อสู้แค่ห้า
สมองมันพังไปแล้วเหรอ? อยากเป็นพระเอกขี่ม้าขาวจนเป็นบ้าไปแล้ว?
ตอนนี้จะชักมือกลับก็ไม่ทันแล้ว
หลิวเหมยหลับตาลง
เธอรู้ว่าจุดจบของอีกฝ่ายจะเป็นยังไง
เด็กผู้ชายธรรมดาที่ไม่มีพลังต่อสู้ ภายใต้ฝ่ามือของผู้มีอาชีพคลาสหนึ่งอย่างเธอ...
ต่อให้ใช้แรงแค่ห้าส่วน อีกฝ่ายก็ไม่มีทางรับไหว
คงโดนซัดจนร่างแหลก ตัวระเบิดกระจุยกระจายแน่
แต่ช่วยไม่ได้ ตอนนี้เธอหยุดไม่ทันแล้ว
นี่เป็นทางเลือกของมันเอง
ในที่สุด ฝ่ามือทั้งสองก็ปะทะกัน!
แต่ทว่าในวินาทีต่อมา...
หลิวเหมยกลับสัมผัสได้เพียงพลังงานลึกลับสายนั้นปรากฏขึ้นอีกครั้ง! ราวกับแฝงไว้ด้วยพลังแห่งการปกป้องอันพิเศษ!
เคร้ง!
ภาพการปะทะของพลังงานที่จินตนาการไว้ ภาพเด็กหนุ่มถูกระเบิดร่างแหลกเหลวไม่ได้เกิดขึ้น
ฝ่ามือของทั้งสองคนยันกันอยู่
ฉินเฟิงแม้อายุแค่สิบแปด แต่กลับสูงกว่าหลิวเหมยวัยยี่สิบสามอยู่พอสมควร
ตอนนี้กลับกลายเป็นว่าเขาก้มมองหลิวเหมยลงมานิดๆ
ผู้มีอาชีพคลาสหนึ่งคนนี้ ดูเหมือนจะตกเป็นรอง
"เอ๊ะ? นี่มันสถานการณ์อะไร? มันดูแปลกๆ นะ?"
"คลาสหนึ่งแค่นี้เองเหรอ? สู้เด็กนักเรียนไม่ได้เนี่ยนะ?"
"ฉินเฟิงไม่ใช่สายดำรงชีพเหรอ? ทำไมเก่งขนาดนี้ล่ะ?"
"อะไรกัน! เห็นชัดๆ ว่าหัวหน้าหน่วยพิทักษ์นภายั้งมือต่างหาก!"
......
เสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังระงมไปทั่วลานกว้าง
ฝูงชนแตกตื่น เสียงดังสนั่นหวั่นไหว
หลิวเหมยมองเด็กหนุ่มตรงหน้าอย่างเหม่อลอย สมองขาวโพลนไปหมด
เกิดอะไรขึ้น?
นี่มัน... ไม่ถูกต้องสิ?
ในใจเธอมีเครื่องหมายคำถามผุดขึ้นมาเต็มไปหมด
ฝ่ามือเดียวฟาดลงไป เขาไม่เพียงไม่ตาย แต่ยังไม่บาดเจ็บด้วยซ้ำ
ยังยืนอยู่ตรงนี้ดีๆ
ไม่ถูกสิ! ฉันเป็นคลาสหนึ่งนะ! คลาสหนึ่งตัวจริงเสียงจริงนะ!
ห้าสิบกว่าเลเวลของแท้แน่นอน!
หรือว่าหมอนี่ก็คลาสหนึ่งแล้ว?
ความคิดนี้เพิ่งผุดขึ้นมา หลิวเหมยก็หัวเราะเยาะตัวเอง เป็นไปได้ยังไง ความคิดนี้มันเหลวไหลสิ้นดี
"แก..."
ทันใดนั้น คิ้วของเธอก็กระตุก
เข้าใจสถานการณ์แล้ว
[จบแล้ว]