บทที่ 33 - มังกรอัสนีทรงฤทธิ์!
บทที่ 33 - มังกรอัสนีทรงฤทธิ์!
บทที่ 33 - มังกรอัสนีทรงฤทธิ์!
สิ้นเสียงของอู่ชิงฮวน ลานกว้างก็เงียบกริบลงในทันที
หลิวฉางเซิงและพรรคพวกมองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
เกิดอะไรขึ้น?
หูฝาดไปเอง? หรือฟังผิดไป?
เมื่อกี้เหมือนจะได้ยิน... ดาวโรงเรียนผู้เย็นชาคนนี้ด่ากราด?
ด่าทออย่างหยาบคายแบบไม่รักษาภาพลักษณ์เลยเนี่ยนะ?
เธอ... เมื่อก่อนเธอไม่ได้เป็นแบบนี้นี่นา!
แถมเธอไปเข้าข้างฉินเฟิงตั้งแต่เมื่อไหร่ สองคนนี้ไม่ใช่คู่ปรับกันเหรอ ไม่ใช่ว่าเห็นหน้ากันก็ขัดหูขัดตาแล้วเหรอ?
"เดี๋ยวสิ ดาวโรงเรียนอู่ พวกเราไม่ได้มีเจตนาอื่นนะ แต่ไอ้ฉินเฟิงมันเป็นตัวถ่วงจริงๆ เธอพาเขาลงดันเจี้ยนด้วย ก็เหมือนหาภาระให้ตัวเองไม่ใช่เหรอ? จะทำแบบนั้นไปทำไม?"
"ใช่ๆ ตอนนี้พี่หลิวเลเวลสิบเก้าแล้ว แถมยังมีผู้คุ้มกันที่ตระกูลส่งมาให้ เลเวลสูงถึงสามสิบเอ็ด ตามพวกเราไปน่ะคือทางที่ถูกต้อง!"
"ฉินเฟิงแม้จะเคยเป็นอัจฉริยะ แต่นั่นมันก็แค่อดีตไปแล้ว พวกเธอลงดันเจี้ยนด้วยกัน ถ้าเจอสัตว์อสูรเข้าจริงๆ เขาจะทำอะไรได้? นวดให้สัตว์อสูรเหรอ? ตลกตายชัก!"
......
แม้หลิวฉางเซิงจะไม่ได้พูดอะไร แต่กลุ่มคนที่ยืนอยู่ด้านหลังต่างพากันพูดแทนเขา
ในห้องเรียนใครบ้างจะไม่รู้ว่าหลิวฉางเซิงมีใจให้อู่ชิงฮวน
ตอนนี้พวกเขาได้เกาะขาหลิวฉางเซิงลงดันเจี้ยน ได้อานิสงส์กินแรงฟรี ก็ต้องช่วยพูดแทนเขาเป็นธรรมดา
ทุกคนต่างพูดกันคนละประโยคสองประโยค นึกว่าอู่ชิงฮวนจะ 'กลับตัวกลับใจ'
แต่คิดไม่ถึงเลยว่า อีกฝ่ายจะเปิดใช้งานสกิลต่อสู้ทันที
สายฟ้าอันบ้าคลั่งที่เต็มไปด้วยจิตสังหารปรากฏขึ้นฉับพลัน ประกายสายฟ้าน่าสะพรึงกลัวแล่นพล่านไปตามท่อนแขนขาวผ่องของเธอ
แรงกดดันของผู้มีอาชีพชั้นสูงถาโถมลงมาทันที
วิ้งๆๆ!
พลังงานอันบ้าคลั่งทำให้ทุกคนหุบปากฉับ
ทั้งลานกว้างเงียบสงัดลง
หลิวฉางเซิงตะลึงงัน คิ้วขมวดมุ่น
เขามองอู่ชิงฮวน สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายสายฟ้าที่น่ากลัวนั้น ในใจนอกจากความตกตะลึงก็มีแต่ความตกตะลึง
คนอื่นอาจจะไม่รู้ แต่เขาที่เป็นหลานชายผู้อาวุโสกิลด์กิเลนรู้ดีว่า สถานการณ์ปัจจุบันของอู่ชิงฮวนไม่สามารถฝึกฝนได้
พลังธาตุในร่างกายของเธออุดตัน กองรวมกันอยู่ในเส้นชีพจร ไม่สามารถกระตุ้นพลังธาตุใดๆ ได้เลย
เพราะจุดนี้ ตัวเขาเองยังเคยขอให้ปู่ช่วยหาหมอเก่งๆ มาให้ตั้งเยอะ
รอแค่จังหวะดีๆ จะไปบอกเธอ เพื่อเอาใจเธอ
แต่ตอนนี้ ทำไมจู่ๆ เธอถึงหายดีแล้ว ไม่เพียงควบคุมธาตุสายฟ้าได้สมบูรณ์ แต่เลเวลของเธอยังแข็งแกร่งขนาดนี้?
ถึงขั้น...
เหนือกว่าตัวเขาไปไกลลิบ!
"ใครจะพล่ามอีกไหม?"
อู่ชิงฮวนหรี่ตาลงเล็กน้อย ปลายคางเรียวมนเชิดขึ้นนิดๆ
กวาดสายตามองไปรอบๆ อย่างเย่อหยิ่ง น้ำเสียงเย็นชาและถือตัว
ประกายสายฟ้าในฝ่ามือเต้นเร่า วูบวาบไปมา
ฝ่ามืออัสนีบาตนั้นราวกับจะพุ่งออกไปได้ทุกเมื่อ
เหมือนกับว่าใครกล้าพูดมากอีกแม้แต่คำเดียว เทพฤทธิ์แห่งสายฟ้านี้จะฟาดลงบนตัวคนคนนั้นทันที!
ชั่วพริบตา ลานกว้างเงียบกริบไร้เสียง
"ชิงฮวน เพื่อนๆ ก็ไม่ได้มีเจตนาร้าย เธอทำแบบนี้มันจะ..."
ตูม!
มังกรอัสนีที่เต็มไปด้วยจิตสังหารอันบ้าคลั่ง พุ่งคำรามเข้าใส่หลิวฉางเซิง!
วิ้งๆๆ!
พลังงานสั่นสะเทือน สายฟ้าแลบแปลบปลาบ
นี่คือการโจมตีเต็มกำลังของเธอ!
วินาทีที่มังกรอัสนีปรากฏ ทั้งลานกว้างสว่างวาบไปด้วยแสงสายฟ้า
เพื่อนนักเรียนจำนวนมากที่เห็นภาพนี้ต่างตกใจจนทำอะไรไม่ถูก
ในใจเหลือเพียงคำสองคำ: หวาดกลัว!
หวาดกลัวอย่างลึกซึ้ง!
บ้าไปแล้ว! ยัยนี่บ้าไปแล้ว!
เธอคิดจะฆ่าคนจริงๆ! เธอลงมือจะเอาให้ตายจริงๆ!
หลิวฉางเซิงอ้าปากค้างตาถลน
ต่อให้คิดจนหัวแตกเขาก็คิดไม่ถึงว่า อีกฝ่ายจะกล้าลงมือจริงๆ
"แย่แล้ว! รีบถอย!"
ชายฉกรรจ์สวมชุดยูนิฟอร์มสีดำสองคนที่อยู่ข้างๆ หน้าถอดสี
คนหนึ่งดึงหลิวฉางเซิงถอยไปด้านหลัง อีกคนยกสองมือขึ้นป้องกันด้านหน้า เปิดใช้งานสกิลสายปกป้อง
สองคนนี้ล้วนเป็นสมาชิกในกิลด์กิเลน เป็นผู้คุ้มกันที่ปู่ของหลิวฉางเซิงส่งมาดูแลเขาในการลงดันเจี้ยน
ก่อนออกเดินทาง ผู้อาวุโสเคยกำชับว่าถ้าไม่ถึงคราวจำเป็นห้ามลงมือ จุดประสงค์หลักของการลงดันเจี้ยนคือการฝึกฝน
แต่ใครจะไปนึกว่า นี่แม่งยังไม่ทันจะเข้าดันเจี้ยน ตัวเองก็ต้องลงมือซะแล้ว
ที่หลุดโลกที่สุดคือ ไม่ใช่แค่ต้องลงมือ แต่ต้องป้องกันสุดกำลัง แถมยังไม่แน่ว่าจะกันอยู่หรือเปล่า
นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันวะเนี่ย!
ชายชุดดำกัดฟันกรอด แรงสั่นสะเทือนของพลังงานระดับสามสิบสอง เปิดใช้งานสกิลสายปกป้องเต็มกำลัง
เขาสัมผัสได้ถึงมังกรอัสนีที่พุ่งเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง บนหน้าผากเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อ
เตรียมพร้อมรับมือกับท่าไม้ตายสุดโหดที่มาพร้อมกับภัยคุกคามแห่งความตาย!
แต่ทว่าในขณะนั้นเอง...
วิ้ง!
รอบกายมังกรอัสนีเกิดการสั่นสะเทือน ประกายสายฟ้าอันงดงามระเบิดกระจายหายไป เหลือเพียงแสงสายฟ้าจางๆ
หายไปแล้ว!
สิ่งที่สร้างขึ้นจากธาตุที่เปี่ยมด้วยอานุภาพแห่งสายฟ้านั้นหายไปแล้ว!
"นะ... นี่มันพลังการควบคุมธาตุที่น่ากลัวระดับไหนกัน!"
ชายชุดดำตกตะลึง
เขามองไปยังเด็กสาววัยแรกรุ่นที่อยู่ไม่ไกล ในใจเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น ถึงขั้นมีความหวาดกลัวปนอยู่หลายส่วน
น่ากลัว! น่ากลัวจริงๆ!
อายุแค่นี้กลับมีการควบคุมธาตุที่เว่อร์วังขนาดนี้! เธอฝึกฝนยังไงกันแน่? ทำได้ยังไงกัน!
ต่อให้เป็นนักศึกษาปีหนึ่งปีสองในวิทยาลัยชั้นนำ เกรงว่าคงยังทำไม่ได้ถึงระดับนี้กระมัง!
"เด็กคนนี้... การควบคุมธาตุเหนือกว่าคนรุ่นเดียวกันไปไกลโข! อายุสิบแปดก็ควบคุมได้สมบูรณ์แบบขนาดนี้ หลังคลาสหนึ่งพลังต่อสู้คงยกระดับขึ้นไปอีก ถึงตอนนั้น ต่อให้เผชิญหน้ากับผู้มีอาชีพคลาสหนึ่งเหมือนกัน ก็สามารถฆ่าได้ในพริบตา! เธอสามารถบดขยี้สัตว์อสูรข้ามเลเวลได้สบายๆ! น่ากลัวจริงๆ!"
ในฝูงชนมีผู้มีอาชีพคนหนึ่งรำพึงออกมา
สิ้นคำพูด คนรอบข้างต่างพากันพยักหน้า เห็นด้วยเป็นอย่างยิ่ง
ผู้มีอาชีพในละแวกใกล้เคียงต่างมองมาทางนี้
สายตาเต็มไปด้วยความหวาดระแวงและระมัดระวัง
ในใจจดจำชื่อนี้ไว้แล้ว อู่ชิงฮวน
เด็กคนนี้แข็งแกร่งอย่างเหลือเชื่อ! ต้องระวังให้ดี!
อาจจะเลเวลไม่ถึงสามสิบ แต่พลังงานที่ระเบิดออกมา สามารถสังหารสัตว์อสูรเลเวลสามสิบได้แน่นอน!
"อู่ชิงฮวน! เธอจะฆ่าฉันเหรอ?"
หลิวฉางเซิงในที่สุดก็ได้สติกลับมาว่าเมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น
เขามองอู่ชิงฮวนอย่างไม่อยากจะเชื่อ
ในดวงตาเต็มไปด้วยความเคียดแค้น "เพื่อคนพิการคนหนึ่ง! เธอถึงกับจะฆ่าฉัน! เธอเป็นบ้าไปแล้วเหรอ!"
วิ้งๆๆ!
สายฟ้าอันบ้าคลั่งจุติลงมาอีกครั้ง!
มังกรอัสนีที่หายไปเมื่อครู่ ครั้งนี้ปรากฏขึ้นตรงหน้าหลิวฉางเซิงโดยตรง
ไม่มีเวลาให้ตอบสนองใดๆ!
ตูมใส่ร่างเขาเต็มๆ!
เปรี๊ยะๆๆ! เปรี๊ยะๆๆ!
ประกายสายฟ้าที่เต็มไปด้วยจิตสังหารเต้นเร่าบนร่างของหลิวฉางเซิง แสงสายฟ้าแต่ละสายราวกับมีชีวิตของตัวเอง พากันไหลทะลักเข้าไปในชีพจรหัวใจของเขาอย่างบ้าคลั่ง!
สีหน้าของชายชุดดำสองคนซีดเผือดในพริบตา สมองขาวโพลนไปชั่วขณะ ความกลัวเบ่งบานในจิตใจ
จบกัน! จบเห่แล้ว!
พวกเขาถูกผู้อาวุโสส่งมาปกป้องหลิวฉางเซิง
ถ้าไอ้เด็กนี่เป็นอะไรไป จุดจบของพวกเขาก็คงต้อง...
แต่ท่าไม้ตายที่ลึกลับพิสดารนี้ใครจะไปกันอยู่!
อีกฝ่ายควบคุมพลังธาตุสายฟ้าได้อย่างสมบูรณ์แบบแล้ว!
กันไม่ได้! กันไม่ได้แน่นอน!
ทั้งสองคนเต็มไปด้วยความคับแค้นใจ ไอ้หนูแกจะไปหาเรื่องใครไม่หา ดันมาหาเรื่องเทพสังหารองค์นี้!
ตัวเองน้ำหน้าแค่ไหนไม่รู้ตัวหรือไง!
เวลานี้ผู้มีอาชีพสายปกป้องทำได้เพียงกระตุ้นสกิลป้องกันสุดชีวิต ใส่โล่ให้หลิวฉางเซิง พยายามยื้อไม่ให้เขาตายคาที่!
อีกคนจ้องเขม็งไปที่อู่ชิงฮวน เหงื่อเม็ดโป้งไหลย้อยจากหน้าผาก
แม้เขาจะเป็นผู้มีอาชีพสายต่อสู้เลเวลสามสิบสี่ แต่ตอนนี้ก็ไม่กล้าบุ่มบ่ามพุ่งเข้าไป
ขืนพุ่งเข้าไปมั่วซั่ว ไม่รู้ใครจะเป็นฝ่ายตาย
ถึงเลเวลเขาจะสูงกว่าอีกฝ่าย แต่ถ้าเทียบพลังทำลายล้าง ดูเหมือนฝ่ายนั้นจะดุดันกว่า
แถม... เขาเป็นใคร อีกฝ่ายเป็นใคร?
เข้าไปลงไม้ลงมือตอนนี้ ไม่ใช่รนหาที่ตายเหรอ?
หลิวฉางเซิงไม่มีสมอง แต่เขามี!
เรื่องโง่ๆ แบบนี้ทำไม่ได้!
เพียงชั่วพริบตา มังกรอัสนีก็ได้ทะลวงเข้าสู่ร่างกายของหลิวฉางเซิงแล้ว!
บุกทะลวงเข้าสู่ชีพจรหัวใจของเขาอย่างโหดเหี้ยม!
[จบแล้ว]