- หน้าแรก
- เปลี่ยนอาชีพเป็นหมอนวดไร้ค่า แต่ไหงลูกค้าทุกคนกลายเป็นเทพสงคราม
- บทที่ 35 - นวดไปชั่วชีวิต
บทที่ 35 - นวดไปชั่วชีวิต
บทที่ 35 - นวดไปชั่วชีวิต
บทที่ 35 - นวดไปชั่วชีวิต
ฝ่ามือที่ใช้พลังห้าส่วนฟาดลงไป แต่อีกฝ่ายที่เป็นไก่อ่อนเพิ่งปลุกอาชีพ ไม่มีพลังต่อสู้ กลับไร้รอยขีดข่วน แถมยังยืนอยู่ตรงนี้ได้สบายๆ
ฟังดูอาจจะเหลวไหล
แต่พิจารณาจากสถานะของอู่ชิงฮวนแล้ว ทุกอย่างก็สมเหตุสมผลขึ้นมาทันที——ในเงามืดมีผู้มีอาชีพสายปกป้องระดับยอดฝีมือคอยคุ้มกันอยู่!
ล้อเล่นน่า น้องชายไม่ได้เรื่องของตัวเองจะลงดันเจี้ยน ปู่ยังคัดผู้มีอาชีพจากกิลด์กิเลนมาคุ้มกันตั้งสองคน
อู่ชิงฮวนเป็นลูกสาวหัวหน้ากิลด์กุหลาบ แถมเป็นหลานสาวของหัวหน้าหน่วยพิทักษ์นภาระดับหัวกะทิ
ข้างกายจะเป็นไปได้ยังไงที่จะไม่มีขารใหญ่สักคนสองคนคอยคุ้มกัน?
"สามารถปกป้องไก่อ่อนคนหนึ่งให้รับการโจมตีของฉันได้..."
"ต่อให้เป็นแรงแค่ห้าส่วน... แต่การจะป้องกันคลื่นกระแทกของพลังงานได้ทั้งหมด โดยไม่ให้เขาได้รับผลกระทบเลยสักนิด ก็เป็นเรื่องที่ยากมาก!"
ในจังหวะที่ลงมือสองครั้งเมื่อกี้ หลิวเหมยสัมผัสได้ถึงพลังงานลึกลับที่จุติลงมา
เมื่อกี้ไม่ได้คิดให้ดี ตอนนี้เริ่มจะจับทางได้แล้ว
นี่คือสกิลที่ผู้มีอาชีพสายปกป้องระดับท็อปกระตุ้นขึ้นมา เพื่อใส่โล่ให้พวกเขาสองคน!
"มีโล่ที่แข็งแกร่งขนาดนี้ เลเวลของอีกฝ่ายอย่างน้อยต้องเจ็ดสิบ! เผลอๆ อาจจะเป็นผู้มีอาชีพเหนือมนุษย์เลเวลร้อยด้วยซ้ำ!"
"หึๆ..."
พอมองย้อนกลับไปดูสถานการณ์ก่อนหน้านี้ ทุกอย่างก็ลงล็อก
ไอ้เด็กนี่ดึงอู่ชิงฮวนไปข้างหลัง ออกหน้าอย่างกล้าหาญ เอาตัวเข้าแลก
ไม่ใช่เพราะรู้ว่าตัวเองเก่งแค่ไหน และไม่ใช่เพราะเลือดร้อน
แต่เป็นเพราะ... มันเองก็รู้ว่ามีผู้มีอาชีพยอดฝีมือคอยคุ้มกันอู่ชิงฮวนอยู่ในเงามืด!
อาศัยว่ามีคนคุ้มกะลาหัว ปั่นค่าความประทับใจจากอู่ชิงฮวนรัวๆ
ไอ้เด็กนี่... เป็นผู้ชายจอมมารยาชัดๆ!
พริบตานั้น หลิวเหมยรู้สึกสงสารน้องชายตัวเองจับใจ
ไอ้ซื่อบื้อคนหนึ่งจะไปสู้กับเขาได้ยังไง?
แกเล่นไม่ทันเขาหรอก!
"อู่ชิงฮวน ไม่มีใครคอยปกป้องเธอไปได้ตลอดหรอกนะ วันนี้ดันเจี้ยนจำกัดเวลาเปิด ฉันจะปล่อยเธอไปสักครั้ง แต่ถ้าคราวหน้ายังไร้มารยาทแบบนี้อีก ฉันจะสั่งสอนเธอแทนพ่อแม่เธอเอง!"
รู้ตัวว่าลงมือต่อไม่ได้แล้ว หลิวเหมยก็ทิ้งคำขู่ที่ไม่เจ็บไม่คันไว้ประโยคหนึ่ง
หันหลังเดินจากไป เตรียมตัวสำหรับการเปิดดันเจี้ยนในช่วงสุดท้าย
สิ่งที่น่าสังเกตคือ ก่อนไปหลิวเหมยหันมามองฉินเฟิงอย่างลึกซึ้งแวบหนึ่ง
ในใจแสยะยิ้ม ลอบคิดว่า 'จัดการนังเด็กเส้นอู่ชิงฮวนไม่ได้ ฉันยังจัดการไอ้เด็กเหลือขออย่างแกไม่ได้หรือไง!'
วันหลังค่อยมาคิดบัญชีกับแกให้สาสม!
จะรังแกไอ้ผู้ชายจอมมารยาอย่างแกให้เข็ด!
หลิวฉางเซิงและพรรคพวกถูกหลิวเหมยลากตัวไป พาไปยังโซนอื่น เพื่อป้องกันไม่ให้หลังจากเข้าดันเจี้ยนแล้วถูกส่งไปอยู่โซนเดียวกับอู่ชิงฮวน
ดันเจี้ยนจำกัดเวลานั้นกว้างใหญ่มาก ขอแค่เข้าจากคนละโซน พื้นที่ที่ถูกส่งไปก็จะต่างกัน
ตอนนี้คนที่จากไปไม่ได้มีแค่กลุ่มของหลิวฉางเซิง
ผู้มีอาชีพเลเวลสูงหลายคนที่อยู่ในโซนเดียวกับอู่ชิงฮวนก็ทยอยกันเดินหนี
ล้อเล่นน่า ยัยนี่มันเทพสังหารชัดๆ
ใครจะอยากอยู่กับพวกที่เกิดมาเพื่อฆ่าล้างผลาญแบบนี้
ข้างนอกดันเจี้ยนยังมีหน่วยพิทักษ์นภาคอยคุม แต่ถ้าเข้าไปแล้วเกิดการฆ่าฟันแย่งชิง ใครจะไปรู้!
ถ้าอู่ชิงฮวนจ้องจะฆ่าพวกเขา ใครจะไปกันอยู่
ไม่ถึงหนึ่งนาที พื้นที่รอบตัวอู่ชิงฮวนแทบจะกลายเป็นพื้นที่สุญญากาศ
พวกไทยมุงทั้งหลายต่างพากันหนีกระเจิงไปโซนอื่น
ต่อให้เข้าดันเจี้ยนแล้วไม่ได้ไปโผล่คนละที่ แต่ขอแค่ตอนนี้อยู่ห่างจากเธอสักหน่อยก็ยังดี
อยู่ให้ห่างจากเธอไว้!
เวลานี้ อู่ชิงฮวนสีหน้าปกติ ราวกับไม่รู้สึกถึงสายตาแปลกๆ ของคนอื่น
เธอเดินมาข้างกายฉินเฟิง เอ่ยเสียงเบา "นายเก่งขึ้นอีกแล้ว"
"ก็พอตัว"
"ฉันยิ่งห่างจากนายไปไกลขึ้นเรื่อยๆ ฉันนี่มันไม่ได้เรื่องจริงๆ..."
เด็กสาวก้มหน้า ในใจเกิดความรู้สึกพ่ายแพ้อย่างรุนแรงอีกครั้ง
ซูเสี่ยวเสี่ยวมองอู่ชิงฮวน แล้วมองฉินเฟิง
เบ้ปาก นั่งยองๆ เอาไม้วาดวงกลมบนพื้น
เจ้าพวกนี้พูดจาภาษาคนไม่เป็น เป็นสัตว์ประหลาดกันทั้งนั้น
สัตว์ประหลาดระดับท็อปที่เก่งกว่ากันและโรคจิตกว่ากัน
พวกมันไม่ใช่คน!
ไม่อยากฟังพวกมันคุยกัน!
ความจริงอู่ชิงฮวนฟังไม่เข้าใจคำพูดของหลิวเหมยเลยด้วยซ้ำ และยิ่งไม่รู้ว่าหลิวเหมยมโนไปไกลถึงไหนต่อไหนแล้ว
เธอคิดแค่ว่า เมื่อกี้อีกฝ่ายเห็นฝีมือของฉินเฟิง เกรงกลัวลูกไม้ของเขา เลยยอมปล่อยเธอไป ใช่แล้ว ไม่ผิดแน่ เธอถูกฉินเฟิงช่วยไว้อีกครั้ง
อู่ชิงฮวนมีความรู้สึกอย่างหนึ่ง นั่นคือไม่ว่าเธอจะพยายามแค่ไหน ก็เหมือนจะไล่ตามผู้ชายคนนี้ไม่ทัน
ในใจเธอก่อเกิดความรู้สึกไร้หนทางสู้
"พวกเขาโดนเธอขู่จนหนีไปหมดแล้ว"
ฟังน้ำเสียงติดตลกของฉินเฟิง อู่ชิงฮวนก็พูดเสียงเย็น "ไปซะได้ก็ดี! ใครใช้ให้ปากมาก! หนวกหูจะตาย!"
"ปากมากก็ต้องลงมือฆ่าแกงกันเลย?"
"ฉันเตือนเขาแล้ว! เขายังพล่ามไม่หยุด!"
เห็นฉินเฟิงจะพูดต่อ อู่ชิงฮวนก็กำหมัดแน่น "ฉันไม่อยากฟังเขาพูดถึงนายแบบนั้น! ฉันไม่สบายใจ!"
"เอ่อ..."
"แม่ฉันบอกว่า ได้ยินคำพูดที่ไม่สบายใจก็ซัดกลับไป อย่าเก็บไว้ อัดอั้นตันใจมากๆ จะป่วยเอาได้ แทนที่จะเก็บมาโกรธเอง สู้ระบายความโกรธออกไป ตีจนอีกฝ่ายไม่กล้าพูด ตีจนอีกฝ่ายหุบปาก!"
ที่แท้หัวหน้ากิลด์กุหลาบเป็นคนแบบนี้เองเหรอ?
ฟังดูเป็นคนเด็ดขาดฉับไวมาก
อู่ไหวเยียนก็ให้ความรู้สึกแบบนี้ ความรู้สึกแบบนี้บนตัวอู่ชิงฮวนก็รุนแรงมาก
ที่แท้ต้นตอก็มาจากหัวหน้ากิลด์นี่เอง
ฉินเฟิงเริ่มสนใจในตัวหัวหน้ากิลด์คนนี้มากขึ้นไปอีก
"นายคิดว่าฉันทำเกินไปหรือเปล่า?"
ฉินเฟิงกำลังจินตนาการเพลินๆ
จู่ๆ ก็รู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ รดที่ข้างหู หันกลับไปมอง พบว่าอู่ชิงฮวนขยับเข้ามาใกล้ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้
เธอเงยหน้าเล็กๆ มองมาที่เขา
เครื่องหน้าประณีตงดงาม บุคลิกเยือกเย็นดุจดอกไม้ศักดิ์สิทธิ์งามงดบนยอดเขาน้ำแข็ง
เพียงแต่ความหยิ่งผยอง ความถือดีที่มองลงมาจากเบื้องบนก่อนหน้านี้หายไปจนหมดสิ้น
เหลือเพียงความระมัดระวัง
"รู้สึกว่าฉันทำแบบนี้ไม่ค่อยดีเหรอ? ไร้มารยาทเกินไป?"
"เอ่อ ก็ไม่นะ ก็โอเคอยู่"
"โอเคเหรอ? งั้นนายรู้สึกว่าฉันทำถูกไหม?"
"จะพูดยังไงดีล่ะ..." ฉินเฟิงประหลาดใจ
เรื่องแบบนี้มาถามเขาทำไม เธอสถานะสูงส่ง แบ็คกราวนด์ระดับเทพ อยากทำอะไรก็ทำได้อยู่แล้ว ไม่เห็นต้องมาขอความเห็นเขาเลย?
เห็นเธอยังมองมาไม่ละสายตา
ก็ตอบกลับไปว่า "เธอออกหน้าแทนฉันนี่ งั้นก็ไม่มีปัญหา ฉันเชียร์เธอ"
"ฮิฮิ... งั้นก็ดี..."
"ไม่ใช่สิ ทำไมเธอยิ้มแปลกๆ แบบนั้น เหมือนพวกโรคจิตเลย"
อู่ชิงฮวนค้อนใส่ฉินเฟิงวงใหญ่
ไม่พูดอะไร
ผลลัพธ์ออกมาดี เขาไม่เกลียดก็พอ
เมื่อกี้ที่ระเบิดท่าไม้ตาย คือโดนเจ้าพวกนั้นยั่วโมโหจนฟิวส์ขาดจริงๆ
พล่ามบ้าบออะไรไม่รู้!
ไม่จบไม่สิ้น!
หาว่าฉินเฟิงเกาะแกะเธอ เกาะขาเธอ มาเบียดเบียนทรัพยากรของเธอ
ในหูของอู่ชิงฮวนฟังแล้วมันกลับตาลปัตรหมด!
ชัดเจนว่าเป็นเธอที่เกาะแกะเขา! เธอที่เกาะขาเขา! เธอที่มาเบียดเบียนสกิลนวดเทพๆ ของเขา!
เจ้าพวกนั้นไม่รู้สถานการณ์ของฉินเฟิงสักคน
พูดอยู่นั่นแหละ! ฟังแล้วรำคาญ!
ถ้าเป็นเมื่อก่อน อู่ชิงฮวนคงประกาศความสามารถอาชีพที่แท้จริงของฉินเฟิงออกไปแล้ว
แต่ตอนนี้... เธอไม่อยากพูด
เธอมีความคิดที่มหัศจรรย์มากอย่างหนึ่ง
เธออยาก... ให้ฉินเฟิงนวดให้เธอแค่คนเดียว
ไม่อยากให้เขามีลูกค้าคนอื่นอีก
ถึงขั้น... อยากจับฉินเฟิงมัดไว้ มัดตราสังให้แน่นๆ
แบกกลับบ้าน ขังไว้ในห้องใต้ดิน...
ให้เขานวดให้เธอคนเดียวไปชั่วชีวิต...
นวดให้เธอตลอดไป...
[จบแล้ว]