ตอนที่ 41 : การฝึกฝนก่อนศึกตัดสิน

ตอนที่ 41 : การฝึกฝนก่อนศึกตัดสิน

ในช่วงเวลาต่อจากนั้น ผู้เข้าแข่งขันที่ผ่านเข้าสู่รอบสุดท้ายต่างฝึกฝนอย่างหนักเพื่อพัฒนาตัวเอง

นารูโตะที่ได้เห็นความยากลำบากของคู่ต่อสู้คนอื่นๆ ก็ตระหนักถึงความอ่อนแอของตัวเองอย่างลึกซึ้ง

เขาไม่ต้องการถูกซาสึเกะแซงหน้าไปตลอด และหวังที่จะชนะการสอบจูนิน ดังนั้นเขาจึงไปหาครูคาคาชิ เพื่อขอคำแนะนำในการฝึกฝน

เมื่อเผชิญกับคำขอของนารูโตะ คาคาชิไม่ได้ตอบตกลง แต่กลับแนะนำโจนินที่มีประสบการณ์การสอนมากมายให้แทน

'ประกายแสงทมิฬ' แห่งโคโนฮะ!  เอบิสึ

นี่ไม่ใช่เพราะคาคาชิลำเอียง สอนแต่ซาสึเกะแล้วปฏิเสธนารูโตะ แต่เป็นเพราะสไตล์ของเขากับนารูโตะเข้ากันไม่ได้เลย

นารูโตะมีจักระมหาศาล ในขณะที่จุดอ่อนที่สุดของคาคาชิคือจักระ

คาคาชิเชี่ยวชาญคาถานินจาทั้งห้าธาตุ ในขณะที่นารูโตะมีเพียงจักระธาตุลม และยังมีปัญหาในการเรียนรู้วิชาธาตุลมที่ง่ายที่สุดด้วยซ้ำ

สไตล์การต่อสู้ของคาคาชิเน้นกลยุทธ์และการวางแผนก่อนลงมือ ในขณะที่นารูโตะเป็นสายลุยแหลก

ยิ่งไปกว่านั้น คาคาชิไม่ได้มีทักษะในการสอนเก่งกาจอะไรนัก

ส่วนเอบิสึ แม้จะไม่ได้แข็งแกร่งเป็นพิเศษ แต่ความสามารถในการสอนของเขาก็เป็นที่ยอมรับทั่วโคโนฮะ

แม้แต่โฮคาเงะรุ่นที่ 3 ยังไว้วางใจฝากฝังหลานชายไว้กับเอบิสึ ซึ่งนั่นก็บ่งบอกอะไรได้หลายอย่าง

ดังนั้น เอบิสึจึงเป็นครูที่เหมาะสมที่สุดที่คาคาชิจะนึกถึงสำหรับนารูโตะ

อย่างไรก็ตาม นารูโตะไม่ค่อยประทับใจเอบิสึ จอมลามกแอบจิต ที่แต่งตัวชุดดำทั้งตัวและสวมแว่นกันแดดคนนี้เท่าไหร่นัก

คนที่จะแพ้คาถามหารัญจวนของเขาในทันที จะเก่งสักแค่ไหนกันเชียว?

ในขณะที่เอบิสึเพิ่งจะได้รับความยอมรับจากนารูโตะเพียงเล็กน้อย จิไรยะ หนึ่งในสามนินจาในตำนาน ฉายา 'ผู้กล้าหาญ' ก็ปรากฏตัวขึ้น

ด้วยกระบวนท่าเดียว เขาจัดการเอบิสึได้ในพริบตา

หลังจากเห็นพลังของจิไรยะ นารูโตะก็เกาะติดเขาแจ เรียกร้องให้จิไรยะสอนวิธีที่จะทำให้เขาแข็งแกร่งขึ้น

โดยหารู้ไม่ว่า นี่คือสิ่งที่จิไรยะวางแผนไว้แล้ว

จิไรยะเดินทางไปทั่วโลกนินจาตลอดทั้งปี ส่วนหนึ่งเพื่อตามหาโอโรจิมารุ เพื่อนเก่าของเขา และอีกส่วนเพื่อเขียนนิยายอีโรติก นานๆ ครั้งถึงจะกลับมาที่โคโนฮะ

หลังจากตามโอโรจิมารุกลับมาที่โคโนฮะในครั้งนี้ จิไรยะก็ถือโอกาสมาดูความเป็นอยู่ของ อุซึมากิ นารูโตะ ลูกชายของศิษย์เอก นามิคาเสะ มินาโตะ

หลังจากได้เจอกัน จิไรยะก็พอจะเข้าใจตัวตนของนารูโตะบ้างแล้ว... อืม... สีผมและสีตานี่ถอดแบบมาจากมินาโตะเปี๊ยบ แต่ส่วนนิสัย... ไม่เหมือนกันสักนิด

กลับไปเหมือนแม่ของเขา อุซึมากิ คุชินะทั้งเสียงดังและซุ่มซ่าม

อาจเป็นเพราะความรู้สึกผิดต่อลูกกำพร้าของศิษย์ เนื่องจากเขาไม่ได้มาดูดำดูดีนารูโตะเลยตลอดหลายปีที่ผ่านมา

จิไรยะจึงวางแผนจะสอนหนึ่งในวิชาไม้ตายของเขา คาถาอัญเชิญ จากหนึ่งในสามดินแดนศักดิ์สิทธิ์ภูเขาเมียวโบคุ ให้นารูโตะ...

ในอีกด้านหนึ่ง ซาสึเกะนึกไม่ออกว่าจะมีวิธีไหนที่จะเพิ่มความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขาได้อย่างรวดเร็ว นอกจากการผสานเนตรกระจกเงาหมื่นบุปผานิรันดร์

อย่างไรก็ตาม เนตรนิรันดร์เป็นภาระที่หนักเกินไป ด้วยสภาพร่างกายปัจจุบันของเขา เขาอาจจะรับไม่ไหว

ดังนั้น ซาสึเกะจึงตัดสินใจมุ่งเน้นความสนใจไปที่วิชาสายฟ้าในขณะนี้

เขตตระกูลอุจิวะ, สนามฝึกซ้อม

ซาสึเกะกางมือออก จักระไหลเวียนผ่านตัวเขา ในวินาทีถัดมา กระแสไฟฟ้าจำนวนนับไม่ถ้วนก็พุ่งพล่านรอบตัวเขา...

"พันปักษา... หลั่งไหล!"

จิ๊บ! จิ๊บ!

เสียงสายฟ้าร้องประสานกัน ปล่อยแสงสีขาวเจิดจ้าออกมา

ครู่ต่อมา เมื่อสายฟจางหายไป ก็เหลือเพียงรอยไหม้เกรียมรอบตัวซาสึเกะ

"เฮ้อ..."

ซาสึเกะค่อยๆ ผ่อนลมหายใจออก โดยใช้ความรู้เกี่ยวกับการพัฒนาพันปักษาจากไทม์ไลน์เดิมเป็นต้นแบบ เขาประสบความสำเร็จในการเลียนแบบ 'พันปักษาหลั่งไหล' ต่อจาก 'ดาบพันปักษา'

ดาบพันปักษา คือการอัดพันปักษาลงในดาบเพื่อเพิ่มความเร็ว ความคม และพลังการตัด

พันปักษาหลั่งไหล คือการนำสายฟ้าที่เดิมรวมตัวกันที่ฝ่ามือ มากระจายไปทั่วทั้งร่างกาย เพื่อป้องกันตัวและโจมตีศัตรูที่อยู่ใกล้เคียงโดยไม่เลือกเป้าหมาย

สองวิชานี้ไม่ได้ยากอะไร... ส่วนวิชาอื่นๆ อย่าง หอกคมพันปักษา ที่รวบรวมพันปักษาไว้ในมือแล้วบีบอัดให้เป็นรูปทรงของแข็งเพื่อยืดออกไป และ เข็มพันปักษา ที่บีบอัดสายฟ้าเป็นเข็มยาวเพื่อยิงออกไป... วิชาเหล่านี้ต้องใช้การควบคุมการเปลี่ยนแปลงคุณสมบัติของจักระที่แข็งแกร่งกว่า และซาสึเกะยังต้องฝึกฝนเพิ่มเติม

"ออกมาเถอะครับ ครูคาคาชิ"

ซาสึเกะพูดขึ้นโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย มองขึ้นไปทางจุดหนึ่ง

"..."

"อา~ ครูปิดบังเธอไม่ได้จริงๆ สินะ ซาสึเกะ"

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง ร่างที่ดูเกียจคร้านของคาคาชิก็ปรากฏตัวออกมาจากหลังต้นไม้ใหญ่

"จะพูดยังไงดีล่ะ..."

คาคาชิเกาหัวแล้วพูดว่า

"สมกับเป็นเธอจริงๆ ซาสึเกะ นึกไม่ถึงว่าจะพัฒนาและประยุกต์ใช้พันปักษาได้ถึงขนาดนี้ในเวลาสั้นๆ..."

ในฐานะผู้คิดค้นพันปักษา คาคาชิมองปราดเดียวก็รู้ว่าสายฟ้าที่ล้อมรอบตัวซาสึเกะเมื่อกี้ และวิชาดาบที่ใช้ตัดงูยักษ์ในป่ามรณะ

ล้วนเป็นวิชาที่แตกแขนงมาจากคาถาพันปักษาทั้งสิ้น

แม้คาคาชิจะใช้พันปักษามาหลายปี แต่เขาก็ต้องยอมรับ

เจ้าเด็กซาสึเกะคนนี้... เล่นกับพันปักษาได้สร้างสรรค์กว่าเขาเยอะ!

"มีธุระอะไรหรือเปล่าครับ ครูคาคาชิ?"

ซาสึเกะไม่ได้แสดงความภูมิใจหรือลำพองใจต่อคำชมของคาคาชิ

เขาแค่เดินตามรอยเดิมของการพัฒนาพันปักษาของตัวเอง ไม่มีอะไรน่าภูมิใจ

"ก็นะ~ การแข่งรอบจริงจะมีขึ้นในอีกหนึ่งเดือน ในฐานะครู อย่างน้อยก็ควรทำหน้าที่ให้สมบูรณ์บ้าง"

"เอ่อ... ครูคาคาชิ ครูจะสอนอะไรผมเหรอครับ?"

เมื่อได้ยินดังนั้น ซาสึเกะก็ชะงักไปเล็กน้อย

ขนแกะยังไม่หมดอีกเหรอ?

นี่ยังซ่อนอะไรไว้อีก?

ยังถ่ายทอด 'เคล็ดวิชาเพลิง' ไม่หมดใช่ไหม!

...เดี๋ยว ไม่ใช่นี่นา!

ในความทรงจำของซาสึเกะ นอกจากพันปักษาและตัดสายฟ้าแล้ว คาคาชิก็มีแค่วิชานินจาห้าธาตุ บวกกับเนตรวงแหวนคามุยของโอบิโตะ

เนตรคามุยคงจะเป็นประโยชน์กับซาสึเกะมหาศาลแน่ๆ!

แต่ดวงตานั้นมีความหมายกับคาคาชิมาก ซาสึเกะได้รับความดูแลจากคาคาชิมาเยอะ เขาจึงไม่เคยมีความคิดที่จะแย่งชิงดวงตานั้นมา

แต่นอกเหนือจากเนตรคามุย สิ่งอื่นๆ ที่คาคาชิรู้อย่างวิชานินจาห้าธาตุ หรืออัญเชิญสุนัขนินจาก็ไม่ได้มีความหมายอะไรกับเขามากนัก

แล้วเขาจะสอนอะไรได้อีก?

สอนวิธีสลักรูปหัวหมาบนกำแพงดินงั้นเหรอ?

"ก็นะ~ จริงอยู่ที่ครูคงสอนอะไรเธอไม่ได้มากแล้ว..."

คาคาชิยักไหล่ น้ำเสียงดูจนปัญญา การมีลูกศิษย์ที่เก่งเกินไปบางครั้งก็น่าปวดหัวเหมือนกัน

ซาสึเกะกับนารูโตะนี่ตรงข้ามกันคนละขั้วเลย

คนหนึ่งสอนไม่ได้ ต่อให้สอนก็ไม่จำ

อีกคนก็เรียนรู้เก่งเกิน ในเวลาสั้นๆ ก็ดูดวิชาครูไปจนหมดเกลี้ยง

สีหน้าของคาคาชิจริงจังขึ้นขณะพูด:

"แต่ว่า เมื่อกี้ครูเห็นเธอดูเหมือนจะกำลังฝึกเรื่องการเปลี่ยนแปลงรูปร่างและคุณสมบัติของจักระธาตุสายฟ้าอยู่..."

"ธาตุสายฟ้าก็เป็นธาตุที่ครูถนัดที่สุดเหมือนกัน เกี่ยวกับเรื่องธาตุสายฟ้า ถ้าเธอไม่รังเกียจ เรามาแลกเปลี่ยนความคิดเห็นและหารือกันหน่อยดีไหม"

คาคาชิพูดอย่างถ่อมตัวมาก ในมุมมองของเขา ความแข็งแกร่งของซาสึเกะไม่ได้ด้อยไปกว่าเขาแล้ว

ต่อให้งัดทุกกระบวนท่าออกมาสู้ เขาประเมินว่าคงทำได้แค่เสมอกับซาสึเกะเท่านั้น

ดังนั้น คาคาชิจึงมองซาสึเกะในฐานะผู้ที่เท่าเทียมกัน...