ตอนที่ 40 : ค่ำคืนก่อนศึกตัดสิน

ตอนที่ 40 : ค่ำคืนก่อนศึกตัดสิน

หลังจากกลุ่มของซาสึเกะมาถึงหอคอยกลาง ทีมอื่นๆ ก็ทยอยตามมาเรื่อยๆ

มีผู้คนหลายสิบคน ทั้งกลุ่ม 12 เกะนินโคโนฮะ, พวกจากหมู่บ้านโอโตะ, หมู่บ้านอาเมะ และหมู่บ้านซึนะ

ด้วยความจำเป็น จึงต้องมีการจัดการแข่งขันรอบคัดเลือกเพิ่มเติม

ในการแข่งขันรอบคัดเลือกนี้ กลุ่ม 12 เกะนินโคโนฮะต่างก็ได้แสดงฝีมือของตน

ซากุระและอิโนะต่อสู้กันจนหมดสภาพทั้งคู่ ผลออกมาเสมอกัน

นารูโตะใช้คาถาแยกเงาพันร่างและไหวพริบในการต่อสู้เอาชนะคิบะได้สำเร็จ

ผลงานของคนอื่นๆ อย่าง ชิกามะรุ, ชิโนะ, ฮินาตะ, โจจิ... ก็น่าประทับใจเช่นกัน ทำให้ผู้คนต่างทึ่งว่าโคโนฮะผลิตอัจฉริยะออกมาได้อย่างต่อเนื่องจริงๆ!

แต่คนที่โดดเด่นที่สุดในหมู่พวกเขาคือสองคนนี้

คนแรก : ซาสึเกะ

ไม่มีอะไรต้องพูดมาก ทันทีที่ซาสึเกะก้าวลงสนามและกรรมการให้สัญญาณเริ่ม เขาก็จัดการคู่ต่อสู้ได้ในพริบตาด้วยคาถาลวงตาเพียงครั้งเดียว!

ซาสึเกะจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าคู่ต่อสู้ชื่ออะไร

สำหรับซาสึเกะ การสอบจูนินครั้งนี้ก็เหมือนกับการไล่ตบเด็กอนุบาล

เมื่อเห็นซาสึเกะจัดการคู่ต่อสู้ได้อย่างเด็ดขาด โจนินที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างก็ตกตะลึงเงียบๆ

พวกเขามองไม่เห็นความลึกล้ำของซาสึเกะเลยแม้แต่น้อย!

นี่คือเกะนินที่เพิ่งจบการศึกษามาไม่นานจริงๆ งั้นเหรอ?

และเหล่าโจนินโคโนฮะที่เคยเห็นอุจิวะ อิทาจิมาก่อน ต่างก็มองเห็นเงาของอุจิวะ อิทาจิซ้อนทับอยู่ในตัวซาสึเกะ

ความแข็งแกร่งที่เหนือกว่าคนรุ่นเดียวกันอย่างเทียบไม่ติด ความสุขุมเยือกเย็น ความเชี่ยวชาญด้านคาถาลวงตา... ทุกอย่างเหมือนกับอุจิวะ อิทาจิในอดีตไม่มีผิด

แม้แต่ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่าเขาไม่สามารถควบคุมซาสึเกะได้

เมื่อเผชิญหน้ากับอุจิวะ อิทาจิ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นยังสามารถใช้เจตจำนงแห่งไฟ ความถูกต้อง สันติภาพ... เพื่อควบคุมเขาได้

แต่สำหรับซาสึเกะล่ะ? ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นจะควบคุมเด็กหนุ่มที่ในสายตาของเขาจมดิ่งอยู่ในความเกลียดชังได้อย่างไร?

ช่วยเขาแก้แค้นเหรอ? อย่าตลกน่า!

การสังหารหมู่ตระกูลอุจิวะของอิทาจิ เป็นสิ่งที่ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นรู้เห็นเป็นใจด้วย

ไม่มีอะไรรับประกันได้ว่าเมื่อซาสึเกะรู้ความจริงข้อนี้ เขาจะไม่หันความเกลียดชังมาที่โคโนฮะแทน

ถึงแม้อุจิวะ อิทาจิจะไม่พูดอะไร แต่ด้วยกำลังรบของโคโนฮะในปัจจุบัน การจะจัดการกับเขาก็คงต้องแลกด้วยความสูญเสียอย่างหนักเป็นอย่างน้อย

ในฐานะศิษย์ของโฮคาเงะรุ่นที่ 2 เซ็นจู โทบิรามะ ผู้ที่รู้จักตระกูลอุจิวะดีที่สุด ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นรู้ดีว่าพลังของอุจิวะที่เบิกเนตรกระจกเงาหมื่นบุปผาได้นั้นน่ากลัวเพียงใด

มันคือพลังที่เทียบเคียงได้กับพระเจ้า!

อย่างไรก็ตาม สำหรับตอนนี้ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นยังไม่มีเวลาคิดเรื่องซาสึเกะมากนัก เขาต้องโฟกัสไปที่การสอบจูนินและโอโรจิมารุที่อาจจะบุกโจมตี...

และหลังจากคู่ของซาสึเกะ คู่ที่ดึงดูดความสนใจมากที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัยคือการต่อสู้ระหว่างร็อค ลี กับ กาอาระ

เมื่อปลดน้ำหนักถ่วงและเปิดประตูด่านพลังทั้งแปด ร็อค ลีก็ระเบิดความเร็วและพลังที่น่าตกใจออกมา

ไม่มีใครคาดคิดว่า "เจ้าคิ้วเหลี่ยมผมทรงกะลา" ที่ถอดแบบมาจากไมท์ ไก จะมีความแข็งแกร่งที่น่าเกรงขามขนาดนี้

ช่วงหนึ่ง เขาอัดกาอาระจนโงหัวไม่ขึ้น

น่าเสียดายที่ประตูด่านพลังทั้งแปดยังคงเป็นภาระที่หนักเกินไปสำหรับร็อค ลี ในขณะที่กาอาระอาศัยเกราะทรายและการป้องกันของแม่ ยืนหยัดต้านทานพายุการโจมตีของร็อค ลี ได้อย่างดื้อรั้น

ในท้ายที่สุด หลังจากร็อค ลีหมดแรง กาอาระก็ควบคุมทรายบดขยี้แขนและขาของลีจนหัก

มันแสดงให้เห็นว่า ถ้าไม่ใช่พระเอก ก็อย่าใช้สูตรโกง!

โผล่หน้ามาปุ๊บก็โดนเก็บปั๊บ!

โดนแบนไอดีแน่นอน!

ร็อค ลีก็เป็นแบบนั้น และไมท์ ไกก็เช่นกัน

ไมท์ ไก ที่เปิดประตูด่านมรณะนั้นแข็งแกร่งมาก!

ลูกเตะ 'กายราตรี' เพียงครั้งเดียวก็เพียงพอที่จะสังหารพระเจ้าได้!

แม้แต่อุจิวะ มาดาระ ที่กลายเป็นร่างสถิตสิบหางและก้าวข้ามไปสู่ระดับเซียนหกวิถี ก็เกือบจะจบชีวิตลงด้วยลูกเตะกายราตรีของไก

อย่างไรก็ตาม ไมท์ ไกสามารถใช้มันได้เพียงครั้งเดียวในชีวิต... ถ้านารูโตะไม่ได้ใช้พลังหยางของเซียนหกวิถีช่วยยื้อชีวิตไมท์ ไก ไว้ ไกคงตายก่อนมาดาระเสียอีก

แม้จะรอดชีวิตมาได้ แต่ตลอดชีวิตที่เหลือ ไมท์ ไกก็ต้องนั่งรถเข็นไปตลอดกาล

ดาวตกเพียงชั่วครู่นั้นเจิดจรัสก็จริง แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ซาสึเกะต้องการ

เขาต้องการเป็นดวงอาทิตย์ที่ไม่มีวันตกดิน!

อยู่สูงเสียดฟ้าและอยู่เหนือสรรพชีวิตตลอดกาล!

...

ในรอบคัดเลือกนี้ ผู้ที่ผ่านเข้ารอบจากโคโนฮะได้แก่ ซาสึเกะ, นารูโตะ, เนจิ, ชิโนะ และชิกามะรุรวม 5 คน

จากซึนะงากุระ ได้แก่ กาอาระ, เทมาริ และคันคุโร่รวม 3 คน

บวกกับโดสึ จากหมู่บ้านโอโตะ

โดยรวมแล้ว ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นพอใจ ในฐานะเจ้าภาพ โคโนฮะมีคนผ่านเข้ารอบมากที่สุด ดังนั้นหมู่บ้านจึงไม่เสียหน้า

ทีมจากซึนะงากุระก็เป็นทีมระดับแนวหน้า การผ่านเข้ารอบจึงเป็นเรื่องปกติ

อย่างไรก็ตาม โดสึจากหมู่บ้านโอโตะ เป็นสิ่งที่ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นคาดไม่ถึงเล็กน้อย

หมู่บ้านนินจาเล็กๆ ที่ไม่มีชื่อเสียง กลับมีคนหลุดเข้ามาถึงรอบสุดท้ายได้?

ดูเหมือนหมู่บ้านโอโตะนี้จะมีฝีมืออยู่บ้างเหมือนกัน

"ขอแสดงความยินดีที่ผ่านเข้าสู่รอบสุดท้ายได้สำเร็จ"

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นยืนอยู่ต่อหน้าผู้เข้าแข่งขันที่ผ่านรอบคัดเลือกและกล่าวอย่างใจเย็น

"การแข่งขันรอบสุดท้ายจะจัดขึ้นในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า"

"เมื่อถึงเวลานั้น พวกเธอจะได้ประลองฝีมือต่อหน้าสาธารณชน ในฐานะตัวแทนของประเทศและหมู่บ้านนินจาของตน ขอให้พวกเธอแสดงความแข็งแกร่งออกมาให้เต็มที่โดยไม่ต้องยั้งมือและไม่ต้องเสียใจภายหลัง"

เหตุผลที่ต้องเว้นระยะเวลาหนึ่งเดือน ด้านหนึ่งก็เพื่อเชิญไดเมียวจากแคว้นต่างๆ ผู้นำหมู่บ้านต่างๆ และบุคคลสำคัญมากมายมาร่วมชม

จุดประสงค์คือเพื่อแสดงแสนยานุภาพต่อหน้าคนเหล่านี้

ดูสิ ขนาดนินจาที่ยังไม่ได้เป็นจูนินของเรายังเก่งขนาดนี้ แล้วโจนินของเราจะน่ากลัวขนาดไหน!

ในอนาคต ถ้ามีภารกิจอะไร ก็อย่าลืมมาจ้างพวกเราล่ะ

อีกด้านหนึ่ง ก็เพื่อให้นินจาที่ผ่านการประเมินมีเวลาพัฒนาตัวเอง

สำหรับนินจา เว้นแต่จะมีความแตกต่างด้านความแข็งแกร่งอย่างขาดลอย ข้อมูลข่าวสารเป็นสิ่งสำคัญ!

หลังจากผ่านการประเมินมาหลายรอบ ข้อมูลของนินจาเหล่านี้ก็ถูกคนอื่นล่วงรู้ไปไม่มากก็น้อย

ด้วยข้อมูลเหล่านี้ แม้คู่ต่อสู้จะแข็งแกร่งกว่า ก็อาจพลิกสถานการณ์จากแพ้เป็นชนะได้ด้วยกลยุทธ์ที่เจาะจงจุดอ่อน

ดังนั้น เวลาหนึ่งเดือนนี้สำหรับทุกคนในการเพิ่มความแข็งแกร่ง ฝึกฝนเทคนิค หรือแม้แต่อัปเกรดอุปกรณ์ จึงมีความสำคัญมาก

โคโนฮะและหมู่บ้านต้นสังกัดของแต่ละคนก็หวังว่าพวกเขาจะก้าวไปสู่ระดับที่สูงขึ้นในการแข่งขันรอบจริง

เพราะเกียรติยศที่พวกเขาได้รับ ท้ายที่สุดแล้วก็จะตกเป็นของหมู่บ้าน...

"หนึ่งเดือนงั้นเหรอ..."

ซาสึเกะพึมพำกับตัวเอง

เดือนนี้อาจจะเป็นเดือนสุดท้ายของเขาในโคโนฮะ

'ดื่มด่ำกับช่วงเวลาสุดท้ายซะเถอะ... ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น'

ซาสึเกะมองซารุโทบิ ฮิรุเซ็น แววตาแฝงความเย้ยหยัน

ถูกฆ่าโดยศิษย์ของตัวเอง... ช่างน่าขันสิ้นดี!

แต่ไม่ต้องห่วงว่าจะเหงาบนเส้นทางสู่ปรโลกหรอกนะ

เดี๋ยวฉันจะส่งเพื่อนรักของแกตามไปอยู่เป็นเพื่อนด้วย

ช่วงการแข่งรอบจริงของการสอบจูนิน คือช่วงเวลาที่โคโนฮะเปราะบางที่สุด

พันธมิตรของโอโรจิมารุร่วมกับซึนะงากุระและหมู่บ้านโอโตะที่บุกโจมตีโคโนฮะพร้อมกัน ก็เพียงพอที่จะตรึงกำลังนินจาระดับสูงของโคโนฮะไว้ได้เกินครึ่ง

ในเวลานี้ที่โคโนฮะ โฮคาเงะรุ่นที่ 4 เสียชีวิตไปแล้ว สามนินจาในตำนานก็ไม่อยู่ ทั้งจิไรยะและซึนาเดะต่างเดินทางอยู่ต่างแดน

คาคาชิก็เอาแต่อู้ งานจริงจังไม่ค่อยทำ ไมท์ ไกก็ไม่มีใครรู้ฝีมือที่แท้จริง และซารุโทบิ ฮิรุเซ็นก็แก่ชราและอ่อนแอ

มันเป็นโอกาสที่สมบูรณ์แบบที่สุดสำหรับซาสึเกะที่จะลงมือ...