บทที่ 2 - จุดเริ่มต้นสุดนรกแตก

บทที่ 2 - เปิดเกมมาก็วิกฤต

โนเวนมองดูเหล่า "สาวก" กลุ่มนี้ผ่านเนตรเทพด้วยความรู้สึกซับซ้อน

เขารู้สึกว่ามนุษย์ในโลกนี้ดูจะเข้าใจอะไรเกี่ยวกับตัวเขาผิดไปหน่อย

พลังศรัทธาที่ได้รับจากการสวดอ้อนวอนของกลุ่มคนชุดดำ ทำให้โนเวนเข้าใจถึงอำนาจและหน้าที่เทพของตนเอง

สิ่งที่พวกชุดดำร้องขอ "พลังความหิวกระหายของฮาดาร์" แท้จริงแล้วคือเวทมนตร์ทรงพลังบทหนึ่งที่มีชื่อว่า ความหิวกระหายแห่งฮาดาร์ ซึ่งต้องใช้วิธีสร้างแบบจำลองเวทมนตร์ในการร่ายออกมา

เมื่อโนเวนเพ่งมองและรับคำอธิษฐานของสาวก เขาก็เรียนรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเวทมนตร์บทนี้ได้เองโดยอัตโนมัติในชั่วพริบตา ตั้งแต่ต้นกำเนิด วิวัฒนาการ ไปจนถึงรูปแบบดัดแปลง การปรับปรุง และขั้นพัฒนาการต่างๆ ข้อมูลทั้งหมดกระจ่างแจ้งอยู่ในหัว ทั้งความเข้าใจและความเชี่ยวชาญพุ่งทะลุขีดจำกัดไปถึงระดับสูงสุดของโลกทันที

และเพียงแค่เขายอมจ่ายพลังเทพส่วนหนึ่ง เขาก็สามารถถ่ายทอดความรู้และพลังนี้ให้กับสาวกได้อย่างรวดเร็ว

ต่อให้สาวกคนนั้นจะเป็นมือสมัครเล่นที่ไม่เคยร่ายเวทมนตร์มาก่อน ก็สามารถกลายเป็นปรมาจารย์ที่เชี่ยวชาญเวทมนตร์บทนั้นได้ทันทีด้วยพลังที่เทพประทานให้

โนเวนคิดว่าอำนาจเทพของเขามันโกงจนน่าเหลือเชื่อ สำหรับมนุษย์ธรรมดาแล้ว นี่เท่ากับเป็นการข้ามขั้นตอนการวิจัย เรียนรู้ และฝึกฝนอันยาวนานไปได้เลย แถมยังเมินเฉยต่อข้อจำกัดด้านพรสวรรค์หรือปัจจัยภายนอกต่างๆ ขอแค่เทพประทานพลังให้ มนุษย์ก็สามารถเชี่ยวชาญทักษะนั้นๆ ได้อย่างสมบูรณ์ทันที

แต่ประเด็นสำคัญมันอยู่ตรงนี้นี่แหละ

ตามหลักแล้ว พลังเทพที่เหมือนสูตรโกงแบบนี้ ควรจะมีมนุษย์แห่กันมากราบไหว้บูชาสิ

แต่ในสัมผัสแห่งเทพของโนเวน นอกจากเสียงสวดอ้อนวอนที่เขาอาจจะบังเอิญได้ยินผ่านๆ เพราะมีการพูดถึงข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับเขาแล้ว ในตอนนี้มีเพียงกลุ่มคนชุดดำที่ทำตัวเหมือนพวกคลั่งลัทธิกลุ่มนี้เท่านั้น ที่สวดอ้อนวอนส่งตรงมาถึงเขาอย่างชัดเจนเจาะจง

เรื่องผิดปกติย่อมมีเบื้องหลัง โนเวนรู้สึกสังหรณ์ใจแปลกๆ ว่ามีอะไรบางอย่างไม่ถูกต้อง แต่เขาก็นึกไม่ออกว่าคืออะไร

...

ณ พิธีกรรมในถ้ำใต้ดิน ชายชุดดำผู้เป็นหัวหน้าสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังเทพที่แตกต่างไปจากการสวดภาวนาบูชายัญครั้งก่อนๆ เขาตื่นเต้นจนตะโกนลั่น

"พี่น้องทั้งหลาย พระบิดาผู้รอบรู้ผู้ยิ่งใหญ่ ในที่สุดพระองค์ก็ตอบรับเราแล้ว ข้าสัมผัสได้ ข้าสัมผัสได้ถึงการจ้องมองของพระองค์"

"เพื่อท่านผู้ยิ่งใหญ่ พวกข้ายินดีสละทุกสิ่ง จะทำตามการชี้นำของท่าน โปรดนำทางพวกเราไปสู่ความจริงของโลกใบนี้ด้วยเถิด"

เมื่อเห็นท่าทีเคร่งครัดศรัทธาของพวกชุดดำ โนเวนก็ตัดสินใจ

"จะเป็นลัทธิมารก็ช่างมัน อย่างน้อยคนพวกนี้ก็มอบพลังศรัทธาให้ผม การมีแหล่งศรัทธาเพิ่มขึ้นถึงจะขยายลัทธิได้"

"อีกอย่างถึงจะเป็นลัทธิมาร ก็ใช่ว่าจะชี้นำให้เป็นคนดีไม่ได้นี่นา พลังในตัวมันเองไม่มีดีหรือเลว สำคัญที่ว่าจะเอาไปใช้ยังไงต่างหาก"

ในโลกที่มีเทพเจ้าดำรงอยู่ ความสัมพันธ์ระหว่างสาวกกับเทพเจ้าเป็นแบบสองทาง

เทพเจ้าต้องการความศรัทธาเพื่อดำรงอยู่ ส่วนมนุษย์ต้องการพรและพลังจากเทพเจ้า

มนุษย์สามารถเลือกมอบความศรัทธาให้เทพองค์ต่างๆ ได้ ผ่านการสวดอ้อนวอนอย่างจริงใจหรือทำพิธีกรรม ก็มีโอกาสได้รับพรจากเทพองค์นั้น

ในขณะเดียวกัน มนุษย์ก็ต้องปฏิบัติตามคำสอนหรือกฎข้อห้ามของเทพเจ้า มิเช่นนั้นเทพเจ้าก็สามารถเลือกที่จะเรียกคืนพลังที่มอบให้ได้ทุกเมื่อ และไม่รับความศรัทธาจากมนุษย์ผู้นั้นอีก

แน่นอนว่าในความสัมพันธ์แบบเลือกกันเองนี้ ฝั่งเทพเจ้าถือไพ่เหนือกว่าอย่างไม่ต้องสงสัย

ถ้าการกระทำของสาวกไม่ตรงตามความต้องการของเทพ เทพก็สามารถ "บล็อก" ฝ่ายเดียวได้ทันที เทพเจ้าแค่เสียแหล่งศรัทธาไปหนึ่งแห่ง แต่สาวกอาจจะสูญเสียพลังส่วนใหญ่ไปในพริบตา

เวลานี้โนเวนก็คิดคล้ายๆ กัน

ถ้ามนุษย์ในโลกนี้เข้าใจภาพลักษณ์ของเขาผิดจริงๆ เขาก็แค่เริ่มจากการยอมรับพวกชุดดำกลุ่มนี้ มอบพลังให้ แล้วค่อยๆ ชี้นำการกระทำของพวกเขา เพื่อกู้ชื่อเสียงของโนเวนให้กลับมาดีขึ้นทีละนิด

"เริ่มจากเจ้าตัวหัวหน้านี่ก่อนเลย มาดูกันว่าผลของการมอบพลังเทพจะเป็นยังไง"

โนเวนลองสร้างช่องทางพลังเทพเชื่อมต่อระหว่างเขากับสาวก หลังจากคลื่นความผันผวนจางๆ ผ่านพ้นไป โนเวนก็ถ่ายเทพลังของเขาเข้าสู่ร่างกายของหัวหน้าชุดดำ

"ข้าเห็นแล้ว ความจริงของโลกใบนี้ ใช่แล้ว ข้าเห็นทุกอย่างกับตาตัวเอง... อึก... อ๊ากกก..."

ขณะที่ชายชุดดำกำลังรับพลังจากเทพเจ้าด้วยน้ำเสียงเปี่ยมสุขจนล้นปรี่ จู่ๆ เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น

ร่างกายภายใต้ชุดคลุมสีดำของเขาขยายใหญ่ขึ้นอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ร่างที่เดิมทีดูผอมแห้ง กลับพองตัวขึ้นจนสูงถึง 4-5 เมตรในเวลาเพียงไม่กี่วินาที ก้อนเลือดเน่าเฟะและเนื้องอกอัปลักษณ์จำนวนนับไม่ถ้วนงอกเงยขึ้นมาอย่างรวดเร็วฉีกกระชากชุดคลุมจนขาดวิ่น ท่ามกลางเสียงกรีดร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด ชั้นเนื้อทับถมกันเป็นชั้นๆ ลูกตานับไม่ถ้วน ปากแหลมคม และหนวดระยาง งอกออกมาทั่วร่างอันน่าสยดสยองนั้น

วินาทีนี้ ความเงียบงันของโนเวนดังสนั่นหู

ในที่สุดเขาก็รู้แล้วว่าไอ้ที่เขารู้สึกทะแม่งๆ ก่อนหน้านี้มันคืออะไร

"ชิบหาย ไม่ใช่โลกนี้เข้าใจผมผิด แต่เป็นผมเองต่างหากที่เข้าใจตัวเองผิด"

"มิน่าล่ะถึงมีแต่ไอ้พวกนี้ยอมมอบความศรัทธาให้ สรุปคือตัวผมเองนี่แหละที่เป็นเทพมารตัวพ่อเลยนี่หว่า"

อำนาจเทพแห่งความรู้และการตื่นรู้ของเขา สามารถทำให้เขาเข้าใจและเชี่ยวชาญทักษะต่างๆ ได้ทันทีเมื่อสาวกร้องขอ ก็จริงอยู่ แต่พร้อมๆ กับการส่งถ่ายพลังเทพ โนเวนสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าในพลังของเขามันมีกลิ่นอายของความโกลาหลไร้ระเบียบปะปนอยู่ด้วย

โนเวนที่เป็นเทพเจ้าจะไม่ได้รับผลกระทบ แต่สำหรับมนุษย์แล้ว แรงกระแทกจากกลิ่นอายแห่งความโกลาหลนี้มากพอที่จะทำลายสติสัมปชัญญะของพวกเขาได้ในพริบตา ทำให้มนุษย์เกิด การกลายพันธุ์ อย่างรุนแรง จนกลายเป็นสัตว์ประหลาดที่ไร้สติ

พวกชุดดำในพิธีเห็นหัวหน้าตัวเองกลายร่างเป็นสัตว์ประหลาด ก็แสดงปฏิกิริยาออกมาสองแบบที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

พวกสมาชิกที่อยู่ใกล้แท่นบูชาดูจะคลุ้มคลั่งยิ่งกว่าเดิม พากันตะโกนโห่ร้องอย่างบ้าคลั่ง

"ท่านผู้ยิ่งใหญ่ตื่นขึ้นแล้ว"

"กลับสู่อ้อมอกพระบิดา"

"อนาคตทั้งหมดกำลังเปิดประตูต้อนรับเรา"

ชุดดำบางคนตะโกนจนเสียงแหบแห้ง พร้อมกับกราบไหว้เจ้าก้อนเนื้อบิดเบี้ยวอัปลักษณ์ที่เพิ่งกลายร่างเสร็จอย่างบ้าคลั่ง

กระทั่งมีพวกที่สติหลุดไปแล้ว วิ่งถลาเข้าไปใน "อ้อมกอด" ของสัตว์ประหลาดกลายพันธุ์ด้วยตัวเอง

เสียงกระดูกและเนื้อถูกบดขยี้ดังกรุบกรับชวนขนหัวลุก ร่างมนุษย์สดๆ ถูกหลอมรวมเข้าไป ร่างของสัตว์ประหลาดขยายใหญ่ขึ้นไปอีก หนวดระยางจำนวนมากงอกออกมาจากตัวมันไม่หยุดและฟาดฟันไปทั่ว พอได้ลิ้มรสความหวานหอม มันก็เริ่มมองหาวัตถุดิบชิ้นใหม่อย่างตื่นเต้น

ส่วนพวกชุดดำที่อยู่วงนอกต่างพากันร้องโหยหวนด้วยความหวาดกลัว ตัวสั่นงันงก บางคนขวัญอ่อนถึงขั้นมีคราบน้ำน่าสงสัยซึมออกมาจากชุดคลุม

ภาพเหตุการณ์นี้มันรวมทุกองค์ประกอบของลัทธิบูชาเทพมารเอาไว้ครบถ้วน

พวกที่แย่งกันจะเป็นสัตว์ประหลาด ยอมถวายแม้กระทั่งชีวิตให้เทพ เห็นได้ชัดว่าเป็นพวกคลั่งลัทธิที่กู่ไม่กลับแล้ว

ส่วนพวกที่กลัวจนขวัญหนีดีฝ่อ น่าจะเป็นพวกซวยที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ ถูกหลอกมาเพื่อเตรียมเชือดบูชายัญพร้อมกันเพื่อถวายแด่โนเวน

ภารกิจเผยแผ่ศาสนาของโนเวน เจอเปิดเกมมาแบบวิกฤตระดับนรกแตกเข้าให้แล้ว

[จบแล้ว]