ตอนที่ 6 เตาไมโครเวฟและการผจญภัยใต้น้ำครั้งยิ่งใหญ่

สถานการณ์รอบนอกเกาะ? อาคาอินุและอาโอคิยิตกตะลึงเล็กน้อย ในจังหวะนั้นเอง พวกเขาเห็นนิโค โรบินที่ยืนอยู่ข้างเวก้าพังค์ส่งยิ้มหวานพลางกดปุ่มบนรีโมทคอนโทรล ทันใดนั้น ผนังห้องวิจัยกลางทั้งหมดก็โปร่งใสขึ้น และเหล่าทหารเรือทุกคนก็ได้เห็นม่านพลังงานสีทองปรากฏขึ้นอย่างฉับพลัน ล้อมรอบขอบนอกของเกาะไว้จนหมดสิ้น

"เวก้าพังค์ แกคิดจะทำอะไรกันแน่?!"

เมื่อเห็นม่านพลังสีทองด้านนอก เหล่าทหารเรือแม้จะไม่เข้าใจเจตนาของเวก้าพังค์ แต่ก็เริ่มสังหรณ์ใจไม่ดี อาโอคิยิเป็นคนแรกที่เอ่ยปากถาม "ไอ้ข้างนอกนั่นมันคืออะไรกันแน่?"

"เดี๋ยวคุณก็รู้เอง!"

เวก้าพังค์ยักไหล่พลางเอ่ยเรียบ ๆ

อาคาอินุผู้เลือดร้อนหมดความอดทนในที่สุด เขาไม่คิดหน้าคิดหลังอีกต่อไป พุ่งตัวเข้าไปชกเปรี้ยงเดียวจนเวก้าพังค์ล้มคว่ำลงกับพื้น

"บอกมา! แกต้องการทำอะไรกันแน่?!"

"หึ... เดี๋ยวคุณก็รู้..." เลือดค่อย ๆ ไหลออกมาจากทวารทั้งเจ็ดของเวก้าพังค์ หลังจากพูดจบประโยค เขาก็สิ้นลมหายใจไปในทันที

"อาคาอินุ! นายใจร้อนเกินไปแล้วนะ!"

อาโอคิยิมองดูศพของเวก้าพังค์ด้วยสีหน้าเคร่งเครียดถึงขีดสุด ทว่าอาคาอินุรีบส่ายหน้าปฏิเสธทันควัน "ฉันไม่ได้ทำ! ฉันออมแรงหมัดไว้แล้วนะ!"

หือ? อาโอคิยิชะงักไปเล็กน้อย รีบเงยหน้าขึ้นมอง ก็เห็นว่านิโค โรบินที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เมื่อครู่ ตอนนี้ก็มีเลือดไหลออกจากทวารทั้งเจ็ดและค่อย ๆ ล้มฟุบลงกับพื้นเช่นกัน

"โรบิน..." อาโอคิยิเรียกชื่อเธอเบา ๆ แต่ภายใต้การตรวจสอบด้วยฮาคิสังเกต เขาสัมผัสได้แล้วว่าโรบินไร้ซึ่งสัญญาณชีพโดยสิ้นเชิง

อย่างไรก็ตาม อาโอคิยิไม่มีเวลามานั่งไว้อาลัย เพราะในวินาทีนั้นเอง เกาะทั้งเกาะก็เริ่มสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น จากนั้นเกาะแห่งอนาคตทั้งเกาะก็ลดระดับลงอย่างรวดเร็ว น้ำทะเลทะลักเข้าท่วมพื้นที่รอบนอกเกาะในพริบตา จนมิดม่านพลังสีทองที่ห่อหุ้มเกาะอยู่

"แย่แล้ว! พวกเรากำลังจะจมลงไปก้นทะเล!"

ทหารเรือทุกคนหน้าถอดสี แม้แต่อาคาอินุก็ไม่เว้น พูดตามตรง ต่อให้เกาะแห่งอนาคตระเบิดตูมตามขึ้นมา มันอาจจะสร้างความเสียหายหนักหน่วงให้ทหารเรือชั้นผู้น้อย แต่คงยากที่จะทำอันตรายนายทหารระดับสูงที่เชี่ยวชาญฮาคิเกราะได้

แต่ถ้าจมลงสู่ทะเลลึก มันเป็นคนละเรื่องกันเลย ความลึกของมหาสมุทรในโลกวันพีซนั้นลึกกว่าโลกปกติมาก การจมลงไปลึกเป็นหมื่นเมตรถือเป็นเรื่องปกติ และที่ความลึกระดับหมื่นเมตร นอกจากอาโอคิยิผู้ใช้ผลฮิเอะ ฮิเอะ (ผลเยือกแข็ง) แล้ว คนอื่น ๆ แม้แต่อาคาอินุ ก็แทบไม่มีหวังรอดชีวิต

"รีบทำลายแนวป้องกันพลังงานด้านนอกเร็วเข้า เดี๋ยวฉันจะแช่แข็งน้ำทะเลด้านนอกเอง!"

ในนาทีวิกฤต อาโอคิยิเตรียมพร้อมที่จะลงมืออย่างรวดเร็ว แต่ทันใดนั้น คลื่นความถี่ประหลาดก็ดังก้องไปทั่วทั้งเกาะ หลังจากก้าวไปได้เพียงไม่กี่ก้าว ร่างกายของอาโอคิยิก็เริ่มละลาย

"เกิดอะไรขึ้น?" เขาตะลึงงันเล็กน้อย ยังไม่ทันจะได้ตอบโต้ เสียงกรีดร้องโหยหวนก็ดังระงมไปทั่วรอบทิศ

ทหารเรือรอบกายต่างพากันร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด ร่างกายของพวกเขาเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน และมีเลือดสีแดงสดซึมไหลออกมา ราวกับว่าเลือดในกายกำลังเดือดพล่าน

"เครื่องกำเนิดคลื่นไมโครเวฟนี่ได้ผลดีทีเดียว ขนาดฮาคิเกราะก็กันคลื่นพวกนี้ไม่ได้เลยสักนิด"

ในอวกาศ บนดรีมสตาร์ เวก้าพังค์มองดูหน้าจออิเล็กทรอนิกส์ตรงหน้า เห็นได้ชัดว่าเวก้าพังค์และนิโค โรบินบนเกาะแห่งอนาคต เป็นเพียงร่างโคลนของเขาเท่านั้น

หน้าจอกะพริบแสงและเงา แสดงภาพเหตุการณ์บนเกาะแห่งอนาคต ทหารเรือนับไม่ถ้วนกำลังดิ้นทุรนทุรายด้วยความทรมาน ร่างกายมีเลือดไหลโชกดูราวกับไขมันสีแดงที่กำลังละลาย เพียงครู่เดียว ทหารเรือส่วนใหญ่ก็สิ้นลมหายใจ

สิ่งที่เรียกว่าเครื่องกำเนิดคลื่นไมโครเวฟนี้ ได้รับแรงบันดาลใจมาจากภาพยนตร์เรื่อง 'คนเล็กกุ๊กเทวดา' พูดง่าย ๆ ก็คือ มันเปลี่ยนเกาะแห่งอนาคตทั้งเกาะให้กลายเป็นเตาไมโครเวฟขนาดยักษ์ แล้วจับสิ่งมีชีวิตทั้งหมดข้างในมาอบจนสุก

คลื่นไมโครเวฟไม่มีผลต่อพลาสติกหรือเหล็กกล้า แต่สำหรับร่างกายมนุษย์ที่มีน้ำเป็นองค์ประกอบหลัก คลื่นไมโครเวฟความเข้มข้นสูงที่มีความสามารถในการทำความร้อนจากภายในนี้ ไม่สนหรอกว่าคุณจะมีพลังป้องกันทางกายภาพหรือฮาคิแข็งแกร่งแค่ไหน

ทหารเรือทั่วไปจะถูกกวาดล้างจนหมดสิ้นภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งนาที ส่วนทหารเรือที่เก่งกาจหน่อย ด้วยพลังชีวิตที่แข็งแกร่งกว่า อาจจะทนได้นานกว่านิดหน่อย แต่เมื่อเลือดในกายถูกต้มจนถึงจุดเดือด พวกเขาก็จะทนได้มากสุดไม่เกินสิบกว่านาทีเท่านั้น

ในบรรดาทุกคน มีเพียงอาคาอินุและอาโอคิยิที่มีภูมิคุ้มกันต่อความเสียหายจากคลื่นไมโครเวฟ แต่อาโอคิยิในร่างธาตุจะละลายลงเรื่อย ๆ มีเพียงอาคาอินุเท่านั้นที่ยังคงเคลื่อนไหวได้

ทว่า ตอนนี้เกาะทั้งเกาะได้จมลงสู่ทะเลแล้ว อาคาอินุไม่ใช่อาโอคิยิ เมื่อไม่มีความสามารถในการแช่แข็งน้ำทะเล เขาก็หมดหนทางที่จะช่วยเหลือคนอื่น และตัวเขาเองก็ติดแหง็กอยู่บนเกาะ

ไม่นานนัก ขณะที่เกาะแห่งอนาคตลดระดับต่ำลงเรื่อย ๆ จนเข้าสู่เขตทะเลลึกโดยสมบูรณ์ ด้วยเสียงดังสนั่นหวั่นไหว ในที่สุดเกาะทั้งเกาะก็กระแทกเข้ากับก้นทะเล

ในความเป็นจริง เกาะแห่งอนาคตคือเกาะลอยฟ้าที่สร้างขึ้นโดยใช้สนามแม่เหล็กของดวงดาว เวก้าพังค์เพียงแค่ปิดอุปกรณ์ยกตัวด้วยสนามแม่เหล็ก เกาะทั้งเกาะก็ร่วงลงสู่ก้นทะเลตามแรงโน้มถ่วง ส่วนม่านพลังงานด้านนอกนั้น แท้จริงแล้วสร้างจากการดึงพลังงานมาจากอุปกรณ์ยกตัวด้วยสนามแม่เหล็กนั่นเอง

อย่างไรก็ตาม หลังจากจมลงสู่ก้นทะเลโดยสมบูรณ์ ม่านพลังงานแม่เหล็กด้านนอกก็กะพริบสองสามครั้งก่อนจะพังทลายลง และมวลน้ำทะเลมหาศาลก็กดทับลงมาทันที

หน้าจอทั้งหมดบนแฟนตาซีสตาร์กะพริบอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะดับวูบกลายเป็นสีดำสนิทในที่สุด

เวก้าพังค์ลูบคาง "สงสัยจังว่าอาคาอินุกับอาโอคิยิจะรอดมาได้ไหมนะ? ถ้าตายทั้งคู่ กองทัพเรือคงแย่แน่!"

ส่วนทหารเรือคนอื่น ๆ นั้นตายแน่นอนไม่ต้องสืบ จริง ๆ แล้วนอกจากพวกยอดมนุษย์สักคนสองคนที่อึดเป็นพิเศษ ทหารเรือที่เหลือคงถูกอบสุกด้วยไมโครเวฟแล้วถูกแรงดันน้ำบดขยี้ รับประกันได้เลยว่าจะกลายเป็นเนื้อบดกันถ้วนหน้า

เวก้าพังค์ถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก แล้วเลิกสนใจพวกทหารเรือ เพราะยังไงซะ คนที่อยู่บนเกาะแห่งอนาคตก็เป็นแค่ตัวเบี้ยใช้แล้วทิ้ง เจตจำนงของหุ่นยนต์และร่างโคลนเหล่านั้นถูกอัปโหลดขึ้นมาบนแฟนตาซีสตาร์หมดแล้ว ต่อให้ร่างกายถูกทำลาย ก็สร้างใหม่ได้ในเวลาแค่สิบวันหรือครึ่งเดือน

บนดรีมสตาร์ มีชิปเก็บรหัสพันธุกรรมที่สกัดมาจากร่างกายของผู้ใช้พลังผลบาคุ บาคุ (ผลเขมือบ) ตราบใดที่ป้อนวัตถุดิบเข้าไป ก็สามารถผลิตชิ้นงานออกมาได้อย่างต่อเนื่อง

ส่วนเรื่องต้นทุนวัตถุดิบ... ด้วยความสามารถของผลบาคุ บาคุ ต่อให้ไปเก็บเศษเหล็กจากกองขยะมา ก็ยังสามารถสร้างหุ่นยนต์จำนวนมากได้ ดังนั้นเวก้าพังค์จึงไม่แยแสกับความสูญเสียครั้งนี้เลย

สำหรับเวก้าพังค์ในตอนนี้ สิ่งที่เขากังวลมากที่สุดไม่ใช่เรื่องกองทัพเรือ แต่เป็นการผ่าตัดย้ายวิญญาณที่เขากำลังจะทำต่างหาก

ชิปชีวภาพควอนตัมพัฒนาเสร็จสมบูรณ์แล้ว และหลังจากการทดสอบหลายชุด ร่างกายที่สร้างขึ้นก็ไม่มีปัญหาใด ๆ ความคิดที่จะได้สลัดร่างแก่ชราอันเปราะบางนี้ทิ้งไป ทำให้เวก้าพังค์ที่ปกติมักจะเยือกเย็น ยังอดรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาไม่ได้