บทที่ 26 'การแย่งความรัก' เล็กๆ น้อยๆ

"อินอิน ต่อไปนี้น้องอันอันจะมาอยู่กับเรานะ" เฉินโม่พูดเสียงอ่อนโยน "หนูเป็นพี่สาว ต้องดูแลน้องดีๆ นะลูก"

อินอินยืดอกเล็กๆ ขึ้นทันที "แน่นอนค่ะ! หนูเป็นพี่สาวที่เก่งที่สุด!"

เธอจูงมืออันอันแล้วพูดว่า "ไม่ต้องกลัวนะน้องสาว พี่มีของเล่นเยอะแยะเลย เดี๋ยวแบ่งให้เล่นหมดเลย"

ด้วยความกระตือรือร้นของอินอิน อันอันจึงค่อยๆ หยุดร้องไห้

ตอนกินอาหารเช้า เฉินโม่สังเกตเห็นว่าอันอันเลือกกิน โดยเฉพาะไข่แดงที่เธอไม่ชอบเลย

ขณะที่เขากำลังจะพูดเกลี้ยกล่อม อินอินก็ตักไข่ขาวในถ้วยตัวเองให้อันอัน "น้องสาว อันนี้อร่อย เอาไข่แดงมาให้พี่ พี่ชอบกินไข่แดงที่สุด"

เฉินโม่ปลื้มใจในความรู้ความของลูกสาวคนโต แล้วหันไปพูดกับอันอัน "ดูสิ พี่สาวรักหนูแค่ไหน แต่หนูก็ต้องพยายามกินของที่มีประโยชน์ด้วยนะ จะได้ตัวสูงเหมือนพี่สาวไง"

ด้วยตัวอย่างจากอินอินและคำชมของเฉินโม่ มื้อนี้อันอันจึงกินเยอะกว่าปกติมาก

หลังอาหาร เฉินโม่เริ่มวางแผนกิจกรรมวันนี้ เขาตัดสินใจหากิจกรรมสนุกๆ ทำกับลูกๆ ที่บ้าน เริ่มจากการช่วยเด็กสองคนจัดห้องรับแขกและเก็บเสื้อผ้าของอันอันเข้าตู้

"นี่เตียงใหม่ของหนูนะ" เฉินโม่ปูที่นอนให้ "คืนนี้จะนอนกับพี่สาว หรือจะนอนคนเดียวก็ได้"

อินอินรีบพูดแทรก "น้องสาวอยากนอนกับหนู เตียงหนูใหญ่มาก!"

หลังจากจัดห้องเสร็จ เฉินโม่ก็พาเด็กๆ ไปที่ห้องนั่งเล่น เริ่มชั่วโมงงานประดิษฐ์สร้างสรรค์

เขาหยิบกระดาษสี กาว และกรรไกรออกมา สอนพับเรือกระดาษ

อินอินเรียนรู้เร็วมาก พับออกมาได้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ส่วนอันอันทำช้า แต่ตั้งใจมาก ค่อยๆ รีดรอยพับอย่างประณีต

"ปะป๊า ดูสิ" อินอินชูเรือกระดาษที่พับเสร็จให้ดู "สวยไหม?"

"ยอดเยี่ยม!" เฉินโม่ยกนิ้วโป้งให้ แล้วหันไปหาอันอัน "อันอันพับละเอียดมาก รอยพับตรงเป๊ะเลย"

ได้ยินคำชม ใบหน้าเล็กๆ ของอันอันก็เผยรอยยิ้มจางๆ

ตอนเที่ยง เฉินโม่ตัดสินใจสอนเด็กๆ ให้มีส่วนร่วมในการทำอาหารง่ายๆ

เขาให้อินอินล้างผัก ให้อันอันส่งเครื่องปรุงให้ โดยมีเขาคอยกำกับดูแลอยู่ข้างๆ แม้สุดท้ายครัวจะเลอะเทอะไปหน่อย แต่เด็กหญิงทั้งสองคนก็กระตือรือร้นมาก

"นี่คือกับข้าวที่หนูทำกับปะป๊า!" อินอินประกาศอย่างภูมิใจ

อันอันพูดเสียงเบาเสริมว่า "หนูด้วย..."

เวลานอนกลางวัน อินอินลากอันอันไปนอนด้วยกันจริงๆ

ตอนเฉินโม่เล่านิทานก่อนนอน อินอินก็ยืนกรานจะกอดน้องสาวฟังนิทาน แล้วไม่นานเด็กน้อยทั้งสองก็ซุกตัวกอดกันหลับไป

มองดูลูกสาวสองคนนอนกอดกันอย่างสงบสุขบนเตียง เฉินโม่รู้สึกอิ่มเอมใจอย่างบอกไม่ถูก

แม้การกลายเป็นพ่อลูกสองปุบปับจะสร้างความกดดันมหาศาล แต่พอเห็นพวกเธอเข้ากันได้ดี ความเหนื่อยยากทั้งหมดก็คุ้มค่า

กิจกรรมช่วงบ่ายคือการอ่านนิทานภาพและเล่นบทบาทสมมติ เฉินโม่หยิบตัวอย่างหนังสือ 'เสี่ยวเหมียนฮวา' ออกมา อินอินอธิบายให้อันอันฟังอย่างตื่นเต้น "นี่คือหนังสือที่ปะป๊าวาดให้พี่ เสี่ยวเหมียนฮวาในนี้ก็คือพี่เอง!"

อันอันฟังอย่างตั้งใจ แล้วถามเสียงเบา "แล้วหนูล่ะคะ?"

เฉินโม่ฉุกคิดขึ้นมาได้ จึงพูดเสียงนุ่มว่า "วันหลังปะป๊าวาดอันอันลงไปในหนังสือด้วยดีไหม?"

ดวงตาของอันอันเป็นประกายขึ้นมาทันที พยักหน้าหงึกหงัก

เฉินโม่ได้รับวิดีโอคอลจากฉินวางซูที่อยู่ที่สนามบิน

อันอันชูงานประดิษฐ์ที่ทำเมื่อกลางวันให้ดูอย่างตื่นเต้น "หม่าม้า ดูสิ นี่เรือที่หนูกับคุณพ่อพับด้วยกัน"

ฉินวางซูที่อยู่ปลายสายตาแดงก่ำ "ดีจังเลยลูก... เชื่อฟังคุณพ่อนะ เดี๋ยวแม่จะรีบกลับไป"

หลังจากวางสาย อารมณ์ของอันอันดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ตอนมื้อเย็นเธอยอมกินผักที่ไม่เคยชอบด้วยซ้ำ

ก่อนนอน ตอนล้างหน้าแปรงฟัน อินอินทำหน้าที่พี่สาว บีบยาสีฟันให้อันอัน และส่งผ้าขนหนูให้ เฉินโม่ยืนมองอยู่ข้างๆ รู้สึกอบอุ่นในหัวใจ

[ติ๊ง! ทำภารกิจเลี้ยงลูกแฝดวันแรกสำเร็จ ทักษะความเป็นพ่อเพิ่มขึ้น]

[รางวัล: 80 แต้มคุณพ่อ, ได้รับสกิล 'การดูแลอย่างสมดุล']

ในความเงียบสงัดของยามค่ำคืน เฉินโม่ค่อยๆ ผลักประตูห้องนอนเด็ก ภายใต้แสงจันทร์ ลูกสาวสองคนนอนกอดกันกลม มือของอินอินวางบนไหล่อันอัน ราวกับกำลังปกป้องน้องสาว

วินาทีนี้ เฉินโม่ตระหนักได้อย่างลึกซึ้งว่า ความรักไม่เคยลดน้อยลงเพราะการแบ่งปัน แต่กลับเพิ่มพูนทวีคูณ

การดูแลเด็กหญิงสามขวบสองคนทำให้เฉินโม่เข้าใจอย่างถ่องแท้ว่าอะไรคือ 'ความสุขปนความทุกข์'

ความสุขเพิ่มเป็นสองเท่า แต่ความลำบากเหนื่อยยากก็เพิ่มขึ้นแบบทวีคูณเช่นกัน ตั้งแต่ลืมตาตื่นจนหลับตาลง เขายุ่งเป็นลูกขาง แม้ใจจะอิ่มเอม แต่ร่างกายก็ล้าเต็มที

คืนนั้น หลังจากกล่อมอินอินกับอันอันหลับไปได้ในที่สุด เฉินโม่ทิ้งตัวลงบนโซฟา รู้สึกเหมือนร่างจะแตกเป็นเสี่ยงๆ

เขาเรียกหน้าจอระบบขึ้นมาดูตามความเคยชินเพื่อเช็กผลลัพธ์ที่ได้ สิ่งที่เห็นทำให้เขาชะงักไปครู่หนึ่ง มัวแต่วุ่นวายกับการปรับตัวเลี้ยงลูกสองคนจนไม่ได้สังเกต แต้มคุณพ่อของเขาพุ่งไปถึง 358 แต้มโดยไม่รู้ตัว!

เขาจำได้ว่าระบบเคยบอกไว้ว่าถ้าแต้มถึง 100 จะปลดล็อกร้านค้าระบบได้

เขารีบกวาดตามองหน้าจอ และพบไอคอนรูปรถเข็นตรงมุมที่เคยเป็นสีเทา ตอนนี้สว่างวาบขึ้นมาแล้ว

[ติ๊ง! แต้มคุณพ่อของโฮสต์เกิน 100 แต้ม ตรงตามเงื่อนไข ร้านค้าระบบเปิดให้บริการอย่างเป็นทางการ!]

ยินดีต้อนรับสู่ห้างสรรพสินค้ายอดคุณพ่อ! ที่นี่เรามีการสนับสนุนครบวงจรสำหรับการเลี้ยงลูก ช่วยให้คุณเป็นคุณพ่อที่ผ่อนคลายและทรงพลังยิ่งขึ้น!

หน้าจอเปลี่ยนไป เผยให้เห็นรายการสินค้าที่จัดหมวดหมู่อย่างชัดเจน คล้ายกับแอปช้อปปิ้งเวอร์ชันย่อส่วน เฉินโม่ไล่ดูด้วยความสนใจ

สินค้าในห้างมีหลากหลาย แต่ล้วนหมุนรอบสองแกนหลักคือ 'การเลี้ยงลูก' และ 'การพัฒนาตนเอง'

สินค้าแบ่งเป็น 'สกิล' 'ไอเทม' และ 'ไอเทมพิเศษ' เป็นหลัก เฉินโม่ตาลายไปหมดกับสินค้าสารพัดอย่าง ดูน่าใช้ไปหมด

เมื่ออันอันเริ่มคุ้นเคยกับบ้านใหม่มากขึ้นเรื่อยๆ และสนิทสนมกับเฉินโม่และอินอินมากขึ้น อารมณ์ความรู้สึกละเอียดอ่อนที่พบได้ทั่วไปในโลกของเด็กสามขวบก็เริ่มก่อตัวขึ้นเงียบๆ นั่นคือความไวต่อระดับความรักของพ่อ

เช้าวันนั้น เฉินโม่กำลังใช้แล็ปท็อปจัดการอีเมลปรึกษาโภชนาการสัตว์เลี้ยง

อินอินกับอันอันเล่นต่อจิ๊กซอว์อยู่บนพรมในห้องนั่งเล่น เป็นจิ๊กซอว์รูปสัตว์ป่าขนาดค่อนข้างใหญ่ ซึ่งยากไปหน่อยสำหรับเด็กสามขวบ

อินอินหัวไวและมือไว ต่อได้เร็วมาก ใบหน้าเล็กๆ เต็มไปด้วยความภูมิใจ "ปะป๊า ดูสิ หนูต่อกระต่ายเสร็จแล้ว"

เฉินโม่เงยหน้าขึ้นยิ้มชม "อินอินเก่งมาก ต่อได้เร็วและสวยด้วย"

ได้รับคำชม อินอินยิ่งมีไฟ ก้มหน้าก้มตาต่ออย่างขะมักเขม้น

อันอันมองดูอยู่ข้างๆ เธอต่อจิ๊กซอว์ได้ค่อนข้างช้า ถือชิ้นส่วนค้างไว้ในมือ พยายามหาที่ลงอยู่นานก็หาไม่เจอ ทำให้เริ่มร้อนรน

พอเห็นพ่อชมแต่พี่สาว ปากเล็กๆ ของเธอก็ยื่นออกมานิดหน่อย วางจิ๊กซอว์ในมือลง เลิกต่อ แล้วกอดตุ๊กตากระต่าย ก้มหน้าเงียบกริบ