บทที่ 20 การเล่นแร่แปรธาตุสายเลือด

"ฮ่าฮ่า ของแบบนี้ที่ไม่มีการสังเคราะห์ แค่ต้องกำจัดสิ่งเจือปน สามารถใช้ระบบเตาหลอมได้จริงๆ ด้วย"

ริชาร์ดตบเข่าฉาดอย่างตื่นเต้น

ที่ผ่านมา ริชาร์ดใช้ระบบเตาหลอมสกัดข้อมูลมาตลอด แต่ความสามารถในการสกัดสสารของมันยังไม่เคยถูกใช้งานจริงจัง ตอนนี้เขารับภารกิจสกัดปรอทแดงมาแล้ว ถือเป็นโอกาสอันดีที่จะทดสอบความสามารถด้านนี้ของเตาหลอม

"ยังก่อน"

แต่ริชาร์ดไม่ได้รีบร้อนจะสกัด เขายังจำได้ดีถึงคุณสมบัติระเบิดง่ายของปรอทแดง

"ปรอทแดงไวต่อแรงกระเบิดมาก หลังจากสกัดแล้วต้องเก็บให้พ้นแสง ห้ามกระทบกระแทกหรือเขย่า ต้องไปซื้อขวดแก้วสีชามาก่อน"

โดยไม่รอช้า ริชาร์ดตรงดิ่งไปย่านการค้าและซื้อขวดแก้วสีน้ำตาลมาใบหนึ่ง

เมื่อกลับมาถึงห้อง ริชาร์ดถือหินตะวันขนาดเท่ากำปั้นไว้ในมือ แล้วเลือกทำการสกัด

วินาทีถัดมา ริชาร์ดรู้สึกว่าพลังเวทของเขาไหลออกไปยังที่ที่เขาไม่อาจสัมผัสได้

กระบวนการสกัดนี้ใช้พลังเวทไปถึงสองในสามของทั้งหมดที่เขามี ซึ่งถ้าเทียบเป็นหน่วย หนึ่งหน่วยพลังจิตจะเท่ากับสิบหน่วยพลังเวท

เมื่อพลังเวทถูกใช้ไป หินตะวันในมือริชาร์ดก็ไปปรากฏอยู่ในเตาหลอมทันที หินตะวันหดเล็กลงด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ และในชั่วพริบตา มันก็กลายเป็นก้อนของเหลวสีแดงทองอยู่ในมือริชาร์ด

ปรอทแดงซึ่งถูกห่อหุ้มด้วยพลังเวทลอยนิ่งอยู่กลางอากาศ ริชาร์ดเปิดขวดแก้วสีน้ำตาลที่เพิ่งซื้อมา แล้วใช้พลังเวทประคองปรอทแดงให้ไหลลงไปในขวดอย่างระมัดระวัง

เมื่อทุกอย่างลงไปอยู่ในขวด ริชาร์ดหาตาชั่งมาลองชั่งน้ำหนักดู

หินตะวันหนึ่งกิโลกรัม สกัดได้ปรอทแดงห้าสิบกรัมพอดีเป๊ะ

"โดนโกงหรือเปล่าเนี่ย?" ริชาร์ดรู้สึกโมโหเล็กน้อย แต่พอลองคิดดู เขาใช้ระบบเตาหลอมสกัด ซึ่งแทบจะไม่มีการสูญเสียเลย ผู้ฝึกหัดธรรมดาที่สกัดปรอทแดงด้วยวิธีปกติคงไม่มีทางทำได้คุ้มค่าเท่าเขา

ดังนั้น การที่หินตะวัน 1 กิโลกรัมสกัดได้ปรอทแดง 50 กรัม จึงเป็นอัตราส่วนที่สมเหตุสมผลแล้ว

"เอาเถอะ ยังไงภารกิจก็สำเร็จ ต่อให้ไม่ได้เป็นศิษย์โจลอร์ด เงินหนึ่งร้อยหินเวทก็ไม่ใช่จำนวนน้อยๆ"

หลังจากสกัดปรอทแดงเสร็จ ชีวิตของริชาร์ดก็กลับคืนสู่ความปกติ

ชีวิตประจำวันของริชาร์ดวนเวียนอยู่แค่ หอคอยทมิฬส่วนกลาง ห้องสมุด และหอพัก เป็นกิจวัตรที่เรียบง่าย นานๆ ทีเขาจะไปกินข้าวกับเอลลี่หรือเดินเล่นย่านการค้าบ้าง นั่นคือชีวิตทั้งหมดของริชาร์ดในช่วงนี้

ริชาร์ดยังไม่ได้ส่งมอบภารกิจ

จากการทดลองกับหินตะวันที่เหลือ ริชาร์ดประเมินว่าการสกัดปรอทแดงสำหรับผู้ฝึกหัดทั่วไปต้องใช้เวลาอย่างน้อยหนึ่งเดือน ภายใต้เงื่อนไขว่าทุกอย่างราบรื่นและไม่มีข้อผิดพลาด ถ้าล้มเหลว เวลาอาจเพิ่มเป็นสองเท่าหรือมากกว่านั้น

ต้นไม้ที่สูงเด่นกว่าใครในป่า ย่อมถูกลมพัดโค่นก่อนเพื่อน

ยิ่งไปกว่านั้น ริชาร์ดไม่ใช่แค่เก่ง แต่เขามีสูตรโกง

ในสถานการณ์แบบนี้ ริชาร์ดต้องซ่อนคมเล็บไว้ก่อน เขาจึงกำหนดเส้นตายส่งงานไว้ที่สามเดือนหลังจากรับภารกิจ

นอกเหนือจากภารกิจ ริชาร์ดก็มุ่งเน้นไปที่การหาวัสดุสำหรับการเล่นแร่แปรธาตุสายเลือด แทนที่จะไปแลกเปลี่ยนโมเดลเวทมนตร์เพื่อจารึกตราเวท

การเป็นผู้ฝึกหัดพ่อมดต้องมีองค์ประกอบสามอย่าง: เชื่อมต่อทะเลแห่งวิญญาณ, สร้างวงจรมานาหมุนวน, และจารึกตราเวท การจารึกตราเวทช่วยให้พ่อมดร่ายคาถาได้อย่างรวดเร็ว แต่ในฐานะผู้ฝึกหัดระดับต่ำ ตอนนี้ริชาร์ดมีคาถาให้เลือกเรียนน้อยมาก

แต่การเล่นแร่แปรธาตุสายเลือดนั้นต่างออกไป

สูตรที่ริชาร์ดสกัดได้จากสมุดบันทึกเล่มนั้นชื่อว่า 'อัศวินทมิฬ' สามขั้นแรกสามารถทำได้ในช่วงที่เป็นผู้ฝึกหัด และสายเลือดที่ต้องใช้ก็ไม่ได้หายาก ขั้นแรกที่ง่ายที่สุดต้องการเพียงสายเลือดของสัตว์อสูรระดับต่ำที่เรียกว่า 'อสูรเหล็กดำ'

การต่อสู้กับซาบันทำให้เขาประจักษ์แล้วว่า อัศวินที่เสริมพลังด้วยเวทมนตร์นั้นแข็งแกร่งเพียงใด และการเล่นแร่แปรธาตุสายเลือดก็สามารถเพิ่มสมรรถภาพร่างกายให้เขาได้เช่นกัน

ริชาร์ดเข้าใจดีว่าความสงบสุขในตอนนี้ เป็นเพียงเพราะพวกเขาเพิ่งเข้าสถาบันและยังไม่คุ้นเคยกับอะไรหลายๆ อย่าง

เมื่อเวลาผ่านไป ความขัดแย้งย่อมปะทุขึ้นในหมู่คนที่มีเลือดเปื้อนมือพวกนี้อย่างแน่นอน

...

สามเดือนต่อมา ณ ห้องทดสอบตนเองของผู้ฝึกหัด

[ค่าพลังจิต 16.2, ค่าความแข็งแกร่งร่างกาย 10, พลังเวท 162, ระดับ: ผู้ฝึกหัดมือใหม่]

ริชาร์ดพยักหน้าอย่างพอใจเมื่อมองดูข้อมูลที่แสดงในลูกแก้ว

หลังจากทำสมาธิอย่างขยันขันแข็งมาสามเดือน ในที่สุดค่าพลังจิตของเขาก็ทะลุสิบหกจุด

"พัฒนาขึ้นนิดหน่อยทุกสามเดือน ด้วยความเร็วนี้ อีกหนึ่งปีฉันน่าจะถึงระดับผู้ฝึกหัดระดับต่ำ นี่ขนาดยังไม่ได้เปลี่ยนวิธีทำสมาธินะ ถ้าเปลี่ยนไปใช้วิธีระดับกลางได้ คงเร็วกว่านี้อีก!"

เขายังสังเกตเห็นค่าความแข็งแกร่งร่างกายของตัวเองด้วย ตามบันทึกของสถาบัน ค่าความแข็งแกร่งของผู้ติดตามอัศวินจะอยู่ที่ 10 ถึง 15 การไปถึง 15 จุดถือว่าเป็นอัศวินเต็มตัว และถ้าเกิน 20 จุดจะเป็นอัศวินชั้นสูง

ตอนนี้ริชาร์ดเพิ่มค่าความแข็งแกร่งร่างกายจนถึงระดับผู้ติดตามอัศวินได้โดยไม่ต้องฝึกฝนอะไรเลย

นี่มันเหลือเชื่อจริงๆ

ถ้าไม่ใช่เพราะเอลลี่ห้องข้างๆ ก็มีการเปลี่ยนแปลงแบบเดียวกัน เขาคงเริ่มสงสัยแล้วว่าตัวเองมีสายเลือดในตำนานอะไรหรือเปล่า

หลังจากออกจากห้องทดสอบ ริชาร์ดตรงไปที่ตลาดนัดในย่านการค้า

ถนนเส้นนี้เต็มไปด้วยแผงลอยของผู้ฝึกหัดที่ไม่มีเงินพอจะเช่าร้าน

ริชาร์ดมาที่นี่ไม่มีเหตุผลพิเศษอะไร แค่เพราะของมันถูก เหมาะแก่การมาหาของดีราคาประหยัด

มองซ้ายมองขวา เดินดูไปเรื่อยๆ ในที่สุดริชาร์ดก็เจอสิ่งที่ต้องการ

"เพื่อน กรงเล็บนี่ขายเท่าไหร่?" ริชาร์ดนั่งยองๆ หน้าแผง มองดูกรงเล็บที่มีเกล็ดสีดำติดอยู่ประปราย

หลังจากหามาหลายวัน ในที่สุดเขาก็เจอคนขายชิ้นส่วนอสูรเหล็กดำ

เจ้าของแผงเหลือบมองริชาร์ด เสื้อคลุมพ่อมดใหม่เอี่ยมและหน้าตาอ่อนเยาว์บ่งบอกว่าเป็นเด็กใหม่ เขาคิดในใจว่าจะฟันกำไรจากริชาร์ดให้เละ

"ห้าร้อยเหรียญสถาบัน" เจ้าของแผงบอกราคา

"ห๊ะ? ของสภาพโทรมขนาดนี้ กล้าดียังไงมาเรียกตั้งห้าหินเวท?" ริชาร์ดร้องเสียงหลง ชี้ไปที่กรงเล็บอย่างตกใจ

"ของแบบนี้อย่างมากก็สองร้อยเหรียญ ไม่เกินนี้หรอก"

"สองร้อย?" เจ้าของแผงแทบกระโดดตัวลอยเมื่อได้ยินราคาที่ริชาร์ดต่อ "จะปล้นกันหรือไง? รู้ไหมกว่าจะฆ่าอสูรเหล็กดำตัวนี้ได้มันยากแค่ไหน? ต้นทุนอย่างต่ำก็สี่หินเวทแล้ว!"

"สี่หินเวท? ทำไมคุณไม่ไปปล้นเขาเลยล่ะ?" ริชาร์ดเถียงกลับ ชี้จุดตำหนิบนกรงเล็บ "กรงเล็บอสูรเหล็กดำของคุณหักไปตั้งเยอะ แถมเกล็ดโลหะก็หลุดไปตั้งครึ่ง อย่างมากก็สองร้อยห้าสิบ ขาดตัว"

"สามร้อยห้าสิบ! ต่ำกว่านี้ไม่ขาย"

"สามร้อย! ถ้าแพงกว่านี้ผมไปดูร้านอื่นแล้ว!"

ริชาร์ดทำท่าจะเดินหนี พอเห็นท่าทีเด็ดขาดของริชาร์ด เจ้าของแผงก็กัดฟันยอมตกลงตามราคาที่ริชาร์ดเสนอ

เขาวางกรงเล็บนี้ขายมาสามวันแล้ว ถ้ายังขายไม่ออก มันจะเน่าและกลายเป็นขยะเสียเงินเปล่า

เห็นเจ้าของแผงกัดฟันกรอด ริชาร์ดก็หัวเราะเบาๆ โยนหินเวทสามก้อนให้ หยิบของ แล้วเดินจากไปอย่างสบายใจ

ถือกรงเล็บอสูรเหล็กดำไว้ในมือ ริชาร์ดฮัมเพลงเบาๆ ระหว่างเดินกลับหอพัก

ถึงกรงเล็บอสูรเหล็กดำจะมีคุณภาพต่ำ แต่มันก็เอาไว้ใช้เป็นวัตถุดิบเล่นแร่แปรธาตุ

ริชาร์ดไม่ได้ซื้อมาทำอาวุธสักหน่อย

"ด้วยกรงเล็บของอสูรเหล็กดำตัวนี้ ขั้นตอนแรกของการเล่นแร่แปรธาตุสายเลือดในบันทึกก็จะเสร็จสมบูรณ์"