บทที่ 13 เยว่ซวงซวงกับโต๊ะช่าง

ผมรออยู่ไม่กี่นาที

ผู้เล่นอีกฝั่งก็รับคำขอเป็นเพื่อน

เธอชื่อเยว่ซวงซวง เป็นผู้เล่นหญิง

หลินเจ๋อส่งข้อความไป [สวัสดี ผมอยากซื้อตะปูเหล็กที่คุณมี เราแลกเปลี่ยนเป็นไม้กันได้ไหม?]

ครู่ต่อมา เยว่ซวงซวงก็ตอบกลับ

—[คุณก็วางแผนจะอัปเกรดบ้านไม้เหมือนกันเหรอ? ฉันเหลือตะปูไม่เยอะแล้ว เลยวางขายในช่องแลกเปลี่ยนไปหมด อีกอย่าง ตอนนี้ฉันขาดน้ำกับอาหาร ไม่ต้องการไม้หรอก]

หลินเจ๋อเงียบไปครู่หนึ่ง

เขามีอาหารตุนไว้จริง

แต่เขาเก็บไว้กินเอง ไม่คิดจะขาย

อีกอย่างคือน้ำ เขาขายหมดเกลี้ยงแล้ว เหลือแค่น้ำแร่ไม่กี่ขวดไว้ดื่มเอง

ที่สำคัญคือตะปูเหล็กที่เยว่ซวงซวงขายราคาแพงหูฉี่ ถ้าเอาเนื้อกับน้ำที่กันไว้มาแลกคงขาดทุนยับ

หลินเจ๋อ—[ขอถามหน่อย คุณได้ตะปูเหล็กพวกนั้นมาจากไหน? จากกล่องสมบัติเหรอ?]

เยว่ซวงซวง – [ค่าปรึกษาเท่ากับเนื้อ 2 หน่วย]

หลินเจ๋อกดแลกเปลี่ยนเนื้อกวางสองชิ้นไปให้อย่างไม่ใส่ใจ

เยว่ซวงซวง—[ฮิฮิ บอสหลินเจ๋อสายเปย์จัง!]

—[ฉันเปิดกล่องสมบัติระดับทองแดงแล้วได้แร่เหล็ก 10 ก้อน กับพิมพ์เขียวโต๊ะช่าง... เอาแร่เหล็กมาคราฟต์เป็นตะปูเหล็กที่โต๊ะช่างได้ ฉันใช้แร่เหล็ก 10 ก้อนคราฟต์ตะปูได้ 100 ตัว แล้วก็วางขายในช่องแลกเปลี่ยนไปหมดแล้ว]

มองดูข้อความในช่องแชท~

หลินเจ๋อรู้สึกทันทีว่าเนื้อกวางสองชิ้นนั้นคุ้มค่ามาก

ทันใดนั้น

เยว่ซวงซวงก็ส่งข้อความมาอีก

—[ถ้าคุณมีแร่เหล็ก ฉันแปรรูปให้ได้นะ สร้างตะปูเหล็ก 100 ตัวคิดค่าแรงแค่ อาหาร 3 หน่วยกับน้ำ 1 ขวด]

เทียบกับราคาขายของเยว่ซวงซวงในช่องแลกเปลี่ยน ค่าแปรรูปนี้ถือว่าสมเหตุสมผลมาก

'ผู้หญิงคนนี้ฉลาดเป็นบ้า'

'แถมกำลังจะรวยเละด้วย!'

สำหรับผู้เล่นที่ต้องการอัปเกรดบ้านไม้ ตะปูเหล็กคือหัวใจสำคัญ

ไม้หาได้ง่าย แค่ตัดต้นไม้เพิ่มก็ได้แล้ว แต่ตะปูเหล็กต้องใช้โต๊ะช่างสร้างเท่านั้น

ถ้าเยว่ซวงซวงมีโต๊ะช่าง เธอจะไม่รวยเละได้ยังไง?

แค่ค่าธรรมเนียมแปรรูปอย่างเดียวก็ทำเงินมหาศาลแล้ว

หลินเจ๋อ – [นอกจากตะปู โต๊ะช่างใช้ทำอะไรได้อีก?]

เยว่ซวงซวง – [โต๊ะช่างของฉันตอนนี้ยังเลเวลต่ำ ทำได้แค่เครื่องมือง่ายๆ อย่างตะปูเหล็ก ขวานหิน อีเทอร์เหล็ก ฉมวก แล้วก็ธนูไม้... หลังจากอัปเกรดน่าจะคราฟต์ของได้เยอะขึ้น รวมถึงอุปกรณ์ระดับสูงด้วย]

หลินเจ๋อคิดในใจ 'โต๊ะช่างนี่ของดีจริงๆ มีมูลค่ามหาศาลแม้กระทั่งในช่วงกลางถึงท้ายเกม'

'เพราะยังไงโต๊ะช่างก็ใช้สร้างอุปกรณ์สวมใส่ได้!'

หลินเจ๋อคิดครู่หนึ่งแล้วส่งข้อความ: [อีเทอร์เอาไว้ขุดแร่ใช่ไหม?]

เยว่ซวงซวง – [ใช่ค่ะบอส]

หลินเจ๋อ – [ต้องใช้วัสดุอะไรบ้างถึงจะสร้างอีเทอร์เหล็กได้?]

เยว่ซวงซวง – [แร่เหล็ก 5 ก้อน, ไม้ 1 หน่วย]

โดยไม่ลังเล หลินเจ๋อยอมจ่ายแพงเพื่อซื้อแร่เหล็ก 5 ก้อนจากช่องแลกเปลี่ยนซื้อขาย แล้วส่งไม้ 1 หน่วยไปให้เธอ

หลังจากคิดสักพัก เขาก็ส่งเนื้อกวาง 3 ชิ้นและน้ำแร่ 1 ขวดตามไป

หลินเจ๋อ – [คุณช่วยตีอีเทอร์เหล็กให้ผมหน่อย เนื้อกับน้ำนี่เป็นค่าแปรรูป]

เยว่ซวงซวง—[ฮิฮิ... ขอบคุณที่บริจาคค่ะ! แต่ไม่กลัวฉันเชิดของหนีเหรอ?]

หลินเจ๋อ: [ไม่เป็นไร เราอยู่โซนเดียวกัน ยังไงช้าเร็วก็ได้เจอกัน]

เยว่ซวงซวง—[โอเคๆ อย่าขู่กันสิบอส อย่างช้าหนึ่งชั่วโมงฉันส่งอีเทอร์ให้]

หลินเจ๋อ: [โอเค ตกลงตามนี้ เดี๋ยวคุณค่อยกดแลกเปลี่ยนมาให้ผม]

...

ปิดช่องแชทเพื่อน

หลินเจ๋อนอนคิดบนเตียง 'มีอีเทอร์เหล็กแล้ว หลังจากจัดการฝูงไฮยีน่าพวกนั้น ก็ขุดแร่เหล็กได้'

'แต่ต้องเร็วกว่านี้'

'ตามไทม์ไลน์ ช่วงคุ้มครองมือใหม่จะจบลงเช้ามะรืนนี้ ใครจะรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง ต้องเตรียมบ้านไม้ให้เสร็จก่อนหน้านั้น'

หลังจากครุ่นคิดครู่หนึ่ง

หลินเจ๋อก็วางแผนในใจ

ราชาไฮยีน่าระดับทองแดงขั้น 5 ตัวเดียว กับไฮยีน่าธรรมดาอีกเป็นร้อย จัดการทีเดียวไม่ไหวแน่ ต้องทยอยล่า

ล่อมาบางส่วน แล้วฆ่าทิ้ง

พอได้จังหวะเหมาะๆ ค่อยจัดการราชาไฮยีน่า

'พรุ่งนี้ฉันอัญเชิญสัตว์เลี้ยงตัวที่ 3 ได้'

'พอมีสัตว์เลี้ยง 3 ตัว ความมั่นใจในการรับมือฝูงไฮยีน่าคงเพิ่มขึ้นเยอะ'

หลินเจ๋อคิดต่ออีกหน่อย

ก็หลับตาลงและผล็อยหลับไป

...

อีกด้านหนึ่ง

ภายในกระท่อมฟางระดับสูง

ผู้เล่นหญิงหุ่นเว้าโค้งยืนอยู่หน้าโต๊ะช่าง มือระดมทุบค้อนไม่ยั้ง

"ใช้เวลาตั้งครึ่งชั่วโมงกว่าจะสร้างของเสร็จ"

"เฮ้อ ต้องนอนดึกอีกวันสินะ!"

"แร่เหล็กในช่องแลกเปลี่ยนหายไป น่าจะโดนหลินเจ๋อกว้านซื้อไปในราคาสูง"

"แทนที่จะใช้แร่เหล็กสร้างตะปูเพื่อตุนทรัพยากรอัปเกรดบ้านไม้ เขากลับอยากได้อีเทอร์เหล็ก..."

"เขาต้องไปเจอแหล่งแร่แน่ๆ"

"เผลอๆ เป็นเหมืองเหล็กด้วย!"

"เพราะตอนนี้หินยังไม่มีประโยชน์ ไม่จำเป็นต้องขุดหินในช่วงคุ้มครองมือใหม่หรอก"

"แร่เหล็กในช่องแลกเปลี่ยนไม่แค่หายาก แต่ราคายังแพงบรรลัย"

"ถ้าเขามีเหมืองเหล็ก ฉันร่วมมือกับเขาได้"

"เขาหาแร่เหล็ก ฉันรับหน้าที่แปรรูป"

"วิน-วินทั้งคู่!"

เยว่ซวงซวงยิ่งคิดก็ยิ่งมีความสุข

จังหวะการเคาะของมือเธอก็เร็วขึ้นโดยไม่รู้ตัว

ในที่สุด แสงสีทองจางๆ ก็สว่างวาบ อีเทอร์เหล็กใหม่เอี่ยมปรากฏขึ้นตรงหน้า

"ติดคริติคอลด้วยเหรอเนี่ย?"

มองดูข้อมูลอีเทอร์ เยว่ซวงซวงยิ้มแก้มปริและพูดว่า "สมเป็นบอสระดับท็อปจริงๆ ดวงดีชะมัด!"

"ฉันได้ค่าประสบการณ์ 20 แต้มด้วย"

"คราฟต์ของอีกไม่กี่ชิ้น ฉันก็น่าจะอัปเป็นระดับทองแดงขั้น 2 ได้แล้ว"

อาชีพของเธอคือช่างตีเหล็ก พรสวรรค์ระดับ A

ให้โบนัสในด้านการสร้างเครื่องมือและการก่อสร้าง

มีโอกาสสร้างเครื่องมือคุณภาพสูงขึ้น สิ่งปลูกสร้างที่มีคุณสมบัติพิเศษ และได้รับค่าประสบการณ์มากขึ้น

"ตอนนี้มีโต๊ะช่างแล้ว เลเวลฉันพุ่งพรวดพราดแน่"

ทันใดนั้น เสียงท้องร้องโครกครากก็ดังขึ้น

เยว่ซวงซวงลูบท้องที่แฟบลง หยิบขนมปังออกจากกระเป๋าเป้มากิน แล้วหยิบเนื้อสัตว์ชิ้นหนึ่งมาย่างไฟ

"นี่มันเนื้อกวาง!"

"ชีวิตของพวกบอสนี่น่าอิจฉาจริงๆ!"

ทรัพยากรในเขตปลอดภัยมีน้อย และข้างนอกก็อันตรายเกินไป เธอเลยไม่กล้าออกไป จึงจับสัตว์ไม่ได้เลย

นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้กลิ่นเนื้อสัตว์ตั้งแต่มายังโลกป่าดงดิบ

หลังกินอิ่มดื่มพอ เยว่ซวงซวงก็ล้มตัวลงนอนบนเตียงอย่างพอใจสุดๆ

ก่อนนอน เธอไม่ลืมกดแลกเปลี่ยนส่งอีเทอร์เหล็กไปให้หลินเจ๋อ

...

ค่ำคืนผ่านไปอย่างรวดเร็ว

หลินเจ๋อตื่นขึ้น

เขาแกะหางฟูๆ สีแดงอันใหญ่ที่พันรอบคอออก ลุกขึ้นล้างหน้าล้างตาอย่างรวดเร็ว แล้วเปิดกระเป๋าเป้

อีเทอร์อันหนึ่งปรากฏในสายตา

ทันทีที่หยิบอีเทอร์ออกจากกระเป๋าเป้ ข้อมูลก็ปรากฏขึ้น

[ไอเทม: อีเทอร์เหล็กชั้นดี]

[พลังโจมตี: 5]

[ผลลัพธ์: เพิ่มประสิทธิภาพการขุดแร่ 30% และมีโอกาสได้รับแร่คุณภาพสูง]

[คำแนะนำ: งานมืออาชีพต้องใช้เครื่องมือมืออาชีพ]