บทที่ 26: ผู้หญิงของฉัน ใครหน้าไหนกล้าแตะ !

บทที่ 26: ผู้หญิงของฉัน ใครหน้าไหนกล้าแตะ !

แววตาของซูเสี่ยวเนี่ยนเย็นยะเยือก กล้าถีบเธอเหรอ ?

หญิงสาวออกแรงบิดตัวเพียงนิดเดียว ร่างของรปภ. สองคนที่พยายามจะเข้ามาล็อกตัวเธอก็ล้มกลิ้งลงไปกองกับพื้นทันที !

เสียงอุทานด้วยความตกใจดังขึ้นจากฝูงชนรอบข้างอีกครั้ง ทุกสายตาจ้องมองซูเสี่ยวเนี่ยนด้วยความอึ้งกิมกี่ ใครจะไปคิดว่าสาวน้อยรูปร่างบอบบางดูบองแบงน่าทะนุถนอม จะมีแรงช้างสารขนาดนี้ !

นั่นมันรปภ. ผู้ชายตัวบึ้ก ๆ สองคนเลยนะ !

รปภ. คนอื่น ๆ เห็นท่าไม่ดีก็ตกตะลึง รีบงัดเอากระบองไฟฟ้าออกมา ชี้หน้าซูเสี่ยวเนี่ยนแล้วตะคอก "หยุดนะ ! ยกมือขึ้นเดี๋ยวนี้ ! "

เหตุการณ์ชักจะบานปลายเกินกว่าที่พวกเขาคาดไว้ เริ่มมีคนหยิบมือถือขึ้นมาโทรแจ้งตำรวจแล้ว

ซูเสี่ยวเนี่ยนขมวดคิ้ว ค่อย ๆ ยกมือขึ้นอย่างจำใจ...

เฮ้อ ก่อเรื่องจนได้สิน่า เธอก็ไม่ได้ตั้งใจสักหน่อย

แต่ทันใดนั้นเอง ! จู่ ๆ จอ LED ขนาดมหึมาทั้งด้านในและด้านนอกห้างสรรพสินค้า ภาพโฆษณาทั้งหมดก็หยุดชะงัก "กึก" ภาพหน้าจอกะพริบวูบ ก่อนจะตัดไปฉายคลิปวิดีโอสั้น ๆ ที่มีความคมชัดระดับ 4K ทั้งภาพและเสียง ! เนื้อหาในคลิปทำเอาคนดูแทบกระอักเลือด !

ภาพของชายหญิงคู่หนึ่งกำลังนัวเนียฟัดเหวี่ยงกันด้วยร่างเปลือยเปล่าขาวจั๊วะ ร่างกายบิดเร่าดุจงูเลื้อย เสียงหอบหายใจ เสียงกรีดร้อง... แม้กระทั่งจุดซ่อนเร้นก็ยังเห็นชัดแจ๋วเต็มสองตา ฝูงชนในที่เกิดเหตุเบิกตากว้าง อ้าปากค้างมองจอภาพยักษ์ด้วยความตะลึงพรึงเพริด

ชั่วพริบตาเดียว เสียงวิพากษ์วิจารณ์ก็ดังกระหึ่มราวกับผึ้งแตกรัง

"เฮ้ย ! นั่นมันคู่หมั้นท่านประธานเหยียนไม่ใช่เหรอ ? หน้าตาก็ดูใสซื่อบริสุทธิ์นะ แต่ทำไมลีลาถึงได้ร่านขนาดนี้... จุ๊ ๆ ดูหุ่นนั่นสิ ท่าทางยาก ๆ ก็ทำได้ เอวอ่อนชะมัด ไม่กลัวหลังหักหรือไง..."

"เอ๊ะ? แล้วผู้ชายคนนั้นเป็นใคร ? ดูเหมือนจะไม่ใช่ท่านประธานเหยียนนะ ! ไม่นึกเลยว่าแม่คุณจะเล่นบทนางแมวยั่วสวาทได้ดุเดือดขนาดนี้"

"สุดยอด ! 66666 (สุดจัด) ! ปรบมือรัว ๆ ให้เจ๊แกเลย ! พระเจ้าช่วย ร่านได้ใจขนาดนี้ ท่านประธานเหยียนนี่ลาภปากจริง ๆ ! "

"ลาภปากบ้านแกสิ ! บนหัวท่านประธานเขียวจนเป็นทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์ได้แล้ว... สวมเขาให้กันชัด ๆ ! "

ในชั่วขณะนั้น

บรรดาผู้ชายในห้างต่างพากันจ้องหน้าจอตาเป็นมัน... ถึงภาพจะดูบัดสีบัดเถลิง แต่มันก็เร้าใจสัญชาตญาณดิบเถื่อนได้ดีนักแล ! เปิดหูเปิดตาจริง ๆ !

ส่วนพวกผู้หญิงต่างพากันปิดหน้าด้วยความอาย แล้วถ่มน้ำลายใส่ซูซานซานที่นอนกองอยู่บนพื้นด้วยความรังเกียจ พ่อแม่ที่มีลูกมาด้วย รีบอุ้มลูกปิดตาแล้วเดินหนีแทบไม่ทัน ขืนให้ดูฉาก 18+ แบบนี้ เด็กผ้าขาวจะแปดเปื้อนเอาได้

ทางฝั่งรปภ. เองก็ยืนบื้อไปแล้ว จอโฆษณาของห้าง จู่ ๆ ฉายหนังสดแบบนี้ได้ยังไง ? พอดึงสติกลับมาได้ ก็หน้าซีดเผือด รีบตะโกนไล่คนดูให้ออกไป พร้อมกับวิทยุแจ้งฝ่ายเทคนิคหลังบ้านให้ตัดสัญญาณด่วน... ภาพเรตอาร์ขนาดนี้ ดูแล้วหน้าแดงใจสั่นพับ ๆ !

แต่ก็... เด็ดจริงว่ะ !

"ยังยืนบื้อกันอยู่ทำไม ? ลากตัวนังผู้หญิงคนนี้ไปสิ ! " ผู้จัดการฝ่ายรักษาความปลอดภัยวิ่งเหงื่อแตกพลั่กเข้ามา ชี้หน้าสั่งให้จับซูเสี่ยวเนี่ยน

ส่วนซูซานซานที่แกล้งสลบเหมือดอยู่บนพื้น ตอนนี้แกล้งต่อไม่ไหวแล้ว ! ตอนแรกเธอก็คิดว่าแกล้งสลบไปนั่นแหละดี จะได้เรียกคะแนนความสงสาร...

เห็นไหมล่ะ คนจีนขี้สงสารคนอ่อนแอจะตาย นังหน้าด้านซูเสี่ยวเนี่ยนรังแกเธอจนกระอักเลือด สายตาประชาชนย่อมเป็นธรรม

แต่ผ่านไปแป๊บเดียว... ซูซานซานอยากจะกระอักเลือดออกมาจริง ๆ แล้ว !

จอ LED ยักษ์กำลังฉายหนังสดของเธอแบบ Full HD !

ซูซานซานแทบคลั่ง ! ในใจทั้งตื่นตระหนก ทั้งหวาดกลัว ทั้งโกรธแค้นจนแทบกัดฟันแตก...

คลิปพวกนั้นมันหลุดมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง ?

ยิ่งเห็นกระแสสังคมพลิกกลับ ตราหน้าด่าทอเธอเสีย ๆ หาย ๆ ซูซานซานก็ทนหน้าด้านนอนต่อไม่ไหว เธอลุกพรวดพราดขึ้นมาจากพื้น โซซัดโซเซพุ่งเข้าไปหาซูเสี่ยวเนี่ยน กรีดร้องเสียงแหบแห้งเหมือนคนบ้า "แกทำฉันใช่ไหม ? นังแพศยา แกนั่นแหละ ! ทำไมแกไม่ตาย ๆ ไปซะ แกจะกลับมาทำไม..."

ซูเสี่ยวเนี่ยนกระตุกมุมปาก แล้ว "เผลอ" ตวัดขาไปเกี่ยวขาอีกฝ่ายเบา ๆ ซูซานซานหน้าทิ่มพื้นดังพลั่ก ! ล้มท่ากบไถนาอย่างสวยงาม เจ็บจนร้องไม่ออกได้แต่ส่งเสียงอู้อี้ ร้องไห้โฮ

ผู้จัดการรปภ. หน้าเขียวคล้ำ ชี้หน้าด่าซูเสี่ยวเนี่ยน "นี่ยังกล้าทำร้ายร่างกายคนอื่นต่อหน้าธารกำนัลอีกเหรอ ? ! "

"ผู้จัดการตาบอดเหรอคะ ? " ซูเสี่ยวเนี่ยนตอกกลับหน้าตาย ไม่เกรงใจผู้จัดการที่ลำเอียงเข้าข้างคนผิดเลยสักนิด "ตาข้างไหนของคุณเห็นว่าฉัน ตบตี หล่อนไม่ทราบ ? "

ฉันใช้ตีนขัดขาต่างหากย่ะ !

ผู้จัดการรปภ.: "......"

หน้าแดงก่ำจนลามไปถึงคอด้วยความโกรธ ถึงเขาจะไม่เห็นตอนทำร้ายร่างกายชัด ๆ แต่ในห้างนี้ คำพูดเขาคือประกาศิต เขาพูดว่าเห็นก็คือเห็น !

"ฉันเห็นเต็มสองตานี่แหละ ! มาสิ ! จับนังนี่มัดไว้เดี๋ยวนี้ ! "

รปภ. หลายคนเริ่มขยับตีวงล้อมเข้ามาหาซูเสี่ยวเนี่ยนอีกครั้ง แววตาของหญิงสาวดำดิ่งลงเตรียมพร้อมจะสู้อีกยก แต่ยังไม่ทันที่เธอจะได้ออกแรง...

ท่อนแขนแข็งแกร่งคู่หนึ่งก็เอื้อมมาดึงตัวเธอไปหลบไว้ด้านหลังอย่างมั่นคง !