บทที่ 27: ฆ่าบอสอย่างง่ายดาย

[หมีจอมเดือดดาล]

[เลเวล: 20]

[พลังชีวิต: 600,000]

[พลังโจมตี: 20,000]

[พลังป้องกันกายภาพ: 18,000]

[พลังป้องกันเวทมนตร์: 12,000]

......

หลินฮ่าวเพิ่งเช็คค่าสถานะบอสเสร็จ หลิวหยวนซานก็หัวเราะแล้วพูดว่า "หลินฮ่าว นายก็จะฆ่าบอสตัวนี้เหมือนกันเหรอ? งั้นมาร่วมมือกันเถอะ!"

"ดาเมจของพวกเราขาดไปอีกแค่สองแสนนิดๆ ถ้านายมาช่วย เราต้องล้มมันได้แน่ๆ"

"ถ้ามีอุปกรณ์ดรอป ยกให้นายหมดเลย!"

สมาชิกในทีมคนอื่นๆ ต่างเบะปากด้วยความไม่พอใจ

ติงรุ่ยเฟิงตะโกนก้องในใจ "ทำไมต้องให้มันด้วยวะ?"

หลิวหยวนซานไม่สนว่าคนอื่นจะคิดยังไง เขาแค่อยากเอาใจหลินฮ่าว อีกอย่าง เขาก็ติดหนี้บุญคุณคนเลี้ยงดูอยู่ และนี่ก็เป็นโอกาสดีที่จะให้หลินฮ่าวได้เห็นความแข็งแกร่งของกิลด์มังกรปีศาจด้วย!

แต่ผิดคาด หลินฮ่าวปฏิเสธอีกครั้ง "ขอบคุณที่ชวนครับ แต่ก็แค่บอสเลเวล 20 ไม่จำเป็นต้องร่วมมือหรอกครับ เพราะผมฆ่ามันได้ในพริบตาเดียว"

"ฆ่าได้ในพริบตาเดียว?!"

ได้ยินดังนั้น ทุกคนถึงกับอึ้ง

นี่บอสเลือด 600,000 นะ ไม่ใช่ 60,000!

ต่อให้อาชีพระดับ SSS ก็ไม่น่าจะฆ่าได้ง่ายๆ ขนาดนั้นไม่ใช่เหรอ?

หลินฮ่าวไม่สนว่าพวกเขาจะคิดยังไง เขาเสกเวทลูกไฟขึ้นมาง่ายๆ แล้วขว้างใส่มันตรงๆ

ขณะที่ลูกไฟพุ่งข้ามระยะหลายร้อยเมตรเข้าใส่บอส ทุกคนต่างเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ

นี่มันสกิลเทพอะไรกัน? ระยะยิงไกลขนาดนี้!

แต่สิ่งที่เกิดขึ้นต่อมายิ่งน่าตกใจกว่า ลูกไฟปะทะร่างบอส แล้วตัวเลขความเสียหายที่ทุกคนรับไม่ได้ก็เด้งขึ้นมาทันที

-1,482,000!

ตัวเลขเจ็ดหลักทำเอาทุกคนแทบคิดว่าตัวเองประสาทหลอน

แต่หลอดเลือดของบอสบอกพวกเขาว่าไม่ได้ตาฝาดไป!

ดาเมจกว่าล้านหน่วย ล้างหลอดเลือดบอสเกลี้ยงในพริบตา!

"พระเจ้าช่วย! นี่คือดาเมจที่คนเลเวลไม่ถึง 20 ทำได้จริงๆ เหรอเนี่ย?!"

"พูดบ้าอะไรของแก? ดาเมจล้านกว่า! ต่อให้เป็นผู้เปลี่ยนอาชีพระดับ 2 เลเวล 20 ของกิลด์เรา ยังทำไม่ได้ขนาดนี้เลย!"

"พวกเรามันแค่กบในกะลาจริงๆ! เราคิดว่าหลินฮ่าวอวดดีที่ลุยเดี่ยว แต่ตอนนี้ถึงรู้ว่าเขาถ่อมตัวขนาดไหน ถ้าฉันเก่งขนาดนี้ตอนอายุสิบกว่าขวบ ฉันคงเดินกร่างไปทั่วป่าแล้ว!"

ติงรุ่ยเฟิงที่ยืนอยู่ข้างๆ ยังคงช็อกจนพูดไม่ออกไปพักใหญ่

เขาคิดว่าการมีอุปกรณ์ระดับตำนานสามชิ้นจะทำให้เขาเทียบรัศมีหลินฮ่าวได้ แต่ตอนนี้เขาตระหนักแล้วว่าความคิดของเขาช่างไร้เดียงสาแค่ไหน

หลิวหยวนซานสูดหายใจลึก ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมหลินฮ่าวถึงไม่อยากเข้าร่วมกับพวกเขา... ก็เพราะเขาไม่ได้อยู่ในสายตาหลินฮ่าวเลยน่ะสิ!

ถึงอย่างนั้น เขาก็ไม่คิดจะถอดใจ "น้องหลินฮ่าว..."

ยังพูดไม่ทันจบ เขาก็พบว่าหลินฮ่าวหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยแล้ว

......

หลังจากจัดการบอส หลินฮ่าวก็กระตุ้นเอฟเฟกต์โชคสัมบูรณ์อีกครั้ง ได้อุปกรณ์ระดับตำนานเลเวล 20 มาสองชิ้น

ด้วยสกิลนี้ เขาค้นพบว่าต่อให้วันๆ เอาแต่ฟาร์มมอนสเตอร์ในป่า เขาก็มีกินมีใช้อย่างสุขสบายไปตลอดชีวิต

แน่นอน เป้าหมายของหลินฮ่าวตอนนี้ไม่ได้ตื้นเขินขนาดนั้น เขาต้องการเป็นชายที่แข็งแกร่งที่สุดในปฐพี!

ถ้าหยุดพัฒนาตัวเองแค่นี้ แล้วสองโลกเกิดผสานรวมกันขึ้นมาจริงๆ เขาอาจจะไม่มีแม้แต่เรี่ยวแรงจะปกป้องตัวเองด้วยซ้ำ

นอกจากอุปกรณ์ระดับตำนานสองชิ้น เจ้านี่ยังมอบค่าพลังงานให้หลินฮ่าวอีก 200,000 แต้ม บวกกับโบนัสฆ่าข้ามเลเวล 6 เลเวล อีก 120,000 รวมเป็น 320,000 แต้ม

"ชักคิดถึงดันเจี้ยนขึ้นมาตงิดๆ แฮะ ค่าประสบการณ์และพลังงาน 5 เท่ามันดีกว่าเห็นๆ ยิ่งถ้าบวกโบนัสฆ่าข้ามเลเวลเข้าไปด้วย ยิ่งฟิน!"

"หลังจากได้หีบสมบัติจากดันเจี้ยนสมบัติลับแล้ว ลองไปเช็คดันเจี้ยนแถวๆ นี้ดูหน่อยดีกว่า"

ขณะที่หลินฮ่าวกำลังคิดเรื่องพวกนี้ เขาก็ต้องประหลาดใจเมื่อพบบอสป่าอีกตัวปรากฏขึ้นไม่ไกลข้างหน้า!

บอสตัวนี้คือวัวไบซันเลเวล 20 ร่างยักษ์ มันคำรามลั่นแล้วพุ่งเข้าใส่หลินฮ่าว

"กล้าดีนี่?"

หลินฮ่าวแปลกใจเล็กน้อยแล้วเหลือบมองค่าสถานะของมัน

"พี่ชาย เลือด 600,000 นี่ใครให้ความกล้าพี่มายืนขวางหน้าผมเนี่ย?"

หลินฮ่าวโบกคทาเบาๆ ลูกไฟที่ดูธรรมดาๆ ก็พุ่งออกไป

-1,481,000!

ทันทีที่ลูกไฟปะทะร่าง บอสวัวไบซันก็ตายคาที่

คราวนี้สกิลติดตัวโชคสัมบูรณ์ไม่ทำงาน หลินฮ่าวเลยไม่เห็นแม้แต่เงาของอุปกรณ์ที่ดรอป แต่ไม่เป็นไร เพราะหลังจากฆ่าบอสวัวไบซัน หลินฮ่าวก็ได้พลังงานมาอีก 320,000 แต้ม และค่าประสบการณ์อีกประมาณ 200,000 แต้ม

"ขอบใจสำหรับความอบอุ่นนะเพื่อน"

หลินฮ่าวยิ้มบางๆ แล้วเดินหน้าลึกเข้าไปต่อ

......

ประมาณสิบนาทีต่อมา หลินฮ่าวฆ่ามอนสเตอร์มาตลอดทาง ในที่สุดก็ถึงเลเวล 15

หลินฮ่าวเทแต้มสถานะฟรี 100 แต้มลงไปที่ค่าสติปัญญา เขาไม่ได้จะไปสู้กับบอสธรรมดา แต่เป็นบอสระดับ 5 เลเวล 50 เพราะฉะนั้น พลังโจมตียิ่งสูงยิ่งดี

หลังจากค่าสติปัญญาเพิ่มขึ้นอีก 100 แต้ม พลังโจมตีเวทมนตร์ของหลินฮ่าวก็เพิ่มขึ้นอีก 200 แต้ม กลายเป็น 15,140 แต้ม

เดินไปอีกสักพัก หลินฮ่าวก็มาถึงทางเข้าดันเจี้ยนสมบัติลับ

ดันเจี้ยนสมบัติลับต่างจากดันเจี้ยนอื่น ตรงที่ไม่มีประตู แต่มีหลุมดำมิติแทน เฉพาะผู้ที่มีกุญแจเท่านั้นที่จะเข้าสู่ดันเจี้ยนผ่านหลุมดำนี้ได้

ดังนั้นที่นี่จึงแทบไม่มีผู้เล่นคนอื่นเลย เพราะอยู่ไปก็ไร้ประโยชน์ถ้าไม่มีกุญแจ

ไม่นาน หลินฮ่าวก็ก้าวเท้าเข้าไปในหลุมดำ เขาอยากรู้จริงๆ ว่าบอสระดับ 5 จะเก่งขนาดไหนกันเชียว!

......

หลังจากหลินฮ่าวเข้าไปได้ไม่นาน กลุ่มผู้เปลี่ยนอาชีพกลุ่มใหญ่ก็มาถึงหน้าดันเจี้ยนสมบัติลับ

"ยังหาเขาไม่เจอเลย หรือว่าท่านเทพหลินฮ่าวจะเข้าไปในดันเจี้ยนสมบัติลับแล้ว?"

ตั้งแต่เห็นดาเมจนรกแตกของหลินฮ่าว สรรพนามที่หลิวหยวนซานเรียกหลินฮ่าวก็เปลี่ยนจาก "น้องหลินฮ่าว" เป็น "ท่านเทพหลินฮ่าว" ทันที

ยืนอยู่ข้างหน้าเขาคือชายร่างกำยำยิ่งกว่า หลิวซางยง หัวหน้ากิลด์มังกรปีศาจ

ได้ยินกิตติศัพท์ของหลินฮ่าวจากปากน้องชาย เขาก็รีบบึ่งมาที่นี่โดยไม่หยุดพัก

"แน่ใจนะว่าตาไม่ฝาด? หลินฮ่าวมุ่งหน้ามาทางนี้จริงๆ เหรอ?" หลิวซางยงถามย้ำ

"ชัวร์ป้าบครับ!" หลิวหยวนซานและลูกสมุนพยักหน้ายืนยัน

"แย่แล้ว! หรือว่าเขาจะเข้าไปในดันเจี้ยนจริงๆ?" สีหน้าของหลิวซางยงเคร่งเครียดขึ้น

"มีปัญหาเหรอพี่?" หลิวหยวนซานถามอย่างงุนงง เขาไม่เคยเข้าดันเจี้ยนนี้มาก่อน

"ปัญหาใหญ่เลยล่ะ!" หลิวซางยงพูดเสียงเครียด "ในดันเจี้ยนนั้นมีบอสเลเวล 50 ที่โคตรเก่งอยู่ตัวนึง!"

ต่อให้เลเวลเท่ากัน ความเก่งก็ต่างกันราวฟ้ากับเหวได้

เหมือนกับผู้เปลี่ยนอาชีพคนอื่น ต่อให้เลเวล 10 เท่ากัน หลินฮ่าวก็ตบคว่ำได้ทีละเป็นกองทัพ

และบอสข้างในก็เป็นประเภทนั้นแหละ!

"ทำไงดี? จะช่วยเขายังไงดี?" หลิวหยวนซานถามอย่างร้อนรน

"ไม่น่าจะมีปัญหาใหญ่อะไรหรอก" หลิวซางยงอธิบาย "ถึงมอนสเตอร์ข้างในจะเก่งมาก แต่ระยะเวลาโจมตีของพวกมันก็นานพอให้เขาใช้ไอเทมกลับเมืองหนีออกมาได้"

"เสียดายกุญแจดอกนั้นชะมัด กุญแจดันเจี้ยนสมบัติลับนี่หายากมากนะ ขนาดในเขตสงครามยังแทบไม่มี เสียของจริงๆ"