บทที่ 28 จอมตะกละ
บทที่ 28 จอมตะกละ
ทันใดนั้น หลิวซางยงก็เห็นคนอีกกลุ่มเดินเข้ามา
"หานซวงเย่ ตู้ชิงเฟิง ลมอะไรหอบพวกนายสองคนมาที่นี่ด้วย?"
ผู้มาเยือนคือหัวหน้ากิลด์ใหญ่อีกสองกิลด์แห่งเมืองหลินหยวน
"กิลด์มังกรปีศาจของนายมาได้ แล้วทำไมกิลด์เหมันต์ของฉันจะมาไม่ได้?" หญิงสาวยิ้มถาม
อีกด้านหนึ่ง ชายหนุ่มท่าทางสุขุมพูดหยอกล้อ "ไม่เจอกันไม่กี่วัน หัวหน้ากิลด์หลิวทำตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของขนาดนี้เชียว? ดันเจี้ยนสมบัติลับเป็นของกิลด์มังกรปีศาจตั้งแต่เมื่อไหร่?"
หลิวซางยงแค่นเสียง "เลิกเสแสร้งได้แล้ว กิลด์ของพวกนายหูไวตาไวจะตาย แต่หลินฮ่าวเข้าไปในดันเจี้ยนแล้ว ต่อให้พวกเราอยากจะแย่งกัน ก็ต้องรอให้เขาออกมาก่อน"
ทั้งสองคนอึ้งไปเมื่อได้ยิน แม้จะพอเดาได้อยู่แล้ว แต่พอมารู้ว่าหลินฮ่าวเข้าไปในดันเจี้ยนสมบัติลับจริงๆ ก็ยังอดประหลาดใจไม่ได้
ต้องเข้าใจนะว่าข้างในมีบอสระดับ 5 เลเวล 50 อยู่ แล้วหลินฮ่าวยังเลเวลไม่ถึง 20 ด้วยซ้ำ เขาไปเอาความกล้ามาจากไหน?
หลังจากหายตกใจ ทุกคนต่างก็รู้สึกเสียดายกุญแจที่ต้องเสียไปเปล่าๆ
......
ภายในดันเจี้ยน
หลินฮ่าวแปลกใจที่ดันเจี้ยนนี้ไม่มีพระจันทร์สีเลือด
นั่นหมายความว่าดันเจี้ยนนี้แยกตัวจากโลกภัยพิบัติ และเป็นดันเจี้ยนเอกเทศ
ถือเป็นเรื่องดีสำหรับหลินฮ่าว เพราะบอสจะไม่มีสถานะภัยพิบัติ และไม่มีพลังชีวิตเพิ่มขึ้น 10 เท่า
อย่างไรก็ตาม เมื่อหลินฮ่าวเห็นบอส เขาก็อดขนลุกกับค่าสถานะเวอร์วังของมันไม่ได้
มันคือมอนสเตอร์ตัวเขียวปี๋ หน้าตาน่าเกลียดสุดขีด แถมตัวใหญ่เท่าภูเขาย่อมๆ
[จอมตะกละ]
[เลเวล: 50]
[พลังชีวิต: 100,000,000]
[พลังโจมตี: 200,000]
[พลังป้องกันกายภาพ: 190,000]
[พลังป้องกันเวทมนตร์: 180,000]
[สกิล: ค้อนยักษ์ถล่มปฐพี, ขุนเขาทับถม]
......
"เชี่ย! เลือดร้อยล้าน? บอสระดับ 5 มันโหดบัดซบแบบนี้ทุกตัว หรือแค่ไอ้ตัวนี้ที่มันผิดปกติ?"
หลินฮ่าวเริ่มสับสน แต่เขารู้ดีว่าคราวนี้เจอตอเข้าจังๆ แล้ว!
ขณะที่หลินฮ่าวกำลังสังเกตบอส บอสก็เห็นเขาเช่นกัน แววตาโลภมากฉายชัดในดวงตาของมัน
"อาหาร! ข้าอยากกิน!"
มอนสเตอร์เหวี่ยงค้อนยักษ์แล้วพุ่งเข้าใส่หลินฮ่าว ทำให้ทั้งดันเจี้ยนสั่นสะเทือนเล็กน้อยตามจังหวะการวิ่งของมัน!
"แรงกดดันน่ากลัวชะมัด!"
หลินฮ่าวถอนหายใจ ดวงตาลุกโชนด้วยจิตวิญญาณการต่อสู้
ฝนลูกไฟระดมยิงใส่จอมตะกละในพริบตา
-1,334,000!
-1,334,000!
-1,334,000!
......
ดาเมจหลักล้านที่ฆ่าบอสเลเวล 20 ได้สบายๆ แต่พอยิงใส่เจ้านี่ กลับเหมือนแค่สะกิดให้คัน!
ช่องว่างระหว่างผู้เปลี่ยนอาชีพระดับ 1 กับบอสระดับ 5 มันช่างห่างไกลเหลือเกิน
ถ้าเป็นคนอื่นคงวิ่งหนีไปแล้ว แต่หลินฮ่าวไม่
ลูกไฟยังคงถูกปล่อยออกมาอย่างต่อเนื่อง
-1,334,000!
-1,334,000!
-1,334,000!
......
แม้บอสตัวนี้จะใหญ่โต แต่มันเคลื่อนที่เร็วมาก ก้าวเดียวของมันกินระยะทางเกือบร้อยเมตร
หลังจากโดนลูกไฟไปกว่า 10 ลูก บอสก็ประชิดตัวหลินฮ่าวได้สำเร็จ และเหวี่ยงค้อนยักษ์ใส่หัวหลินฮ่าว
หลินฮ่าวไม่คิดจะหลบ เพราะด้วยขนาดตัวของมอนสเตอร์ ต่อให้เป็นการโจมตีธรรมดา ก็ยังเป็นการโจมตีวงกว้างอยู่ดี!
แทบจะพร้อมๆ กัน เกราะวายุเลเวล 1,000 ก็ถูกเปิดใช้งาน
หลังจากพลังโจมตีเวทมนตร์เพิ่มขึ้นมหาศาล เกราะของหลินฮ่าวก็หนาขึ้นตามไปด้วย
เกราะที่มีค่าป้องกัน 1,514,000 หน่วย ห่อหุ้มตัวหลินฮ่าวทันที
-200,000!
แม้ค้อนจะฟาดลงมาเต็มแรง แต่เกราะของหลินฮ่าวก็ยังนิ่งสนิท
ด้วยเกราะที่แข็งแกร่งดั่งหินผา หลินฮ่าวไม่แม้แต่จะกระพริบตาเมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีของบอส เขายังคงระดมยิงลูกไฟต่อไป
-1,334,000!
-1,334,000!
-1,334,000!
......
"อ๊ากกก!" บอสคำรามด้วยความเจ็บปวดและโกรธเกรี้ยว "ไอ้แมลงน่ารำคาญ ข้าจะทุบแกให้เละ!"
บอสชาร์จพลัง แล้วกระโดดขึ้นไปบนอากาศ ก่อนจะทิ้งตัวลงมาอย่างแรง
-1,000,000!
ดาเมจมหาศาลทำลายเกราะแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ ทันที
เหลือค่าเกราะแค่ 134,000 แต้ม หลินฮ่าวไม่คิดจะฝืนทนต่อ
เลือดของเขามีไม่ถึง 60,000 หน่วย โดนค้อนอีกทีเดียว ดาเมจส่วนเกินก็พอจะส่งเขาไปยมโลกได้แล้ว
แต่หลินฮ่าวไม่ตื่นตระหนกเลยสักนิด เพราะเขามีไพ่ตายซ่อนอยู่อีกเพียบ!
หลินฮ่าวหยิบหินป้องกันระดับท็อปออกมาแล้วกดใช้ สร้างเกราะที่มีค่าป้องกัน 1 ล้านหน่วยขึ้นมาทันที
ค่าเกราะซ้อนทับไม่ได้ ทันทีที่เกราะนี้ถูกสร้าง เกราะเก่าจะหายไปทันที แต่ไม่เป็นไร เพราะเขายังมีหินป้องกันแบบนี้เหลืออีกตั้ง 9 ก้อน!
เห็นหลินฮ่าวสร้างเกราะใหม่ขึ้นมา บอสโกรธจนปากเบี้ยว
"ไอ้แมลง! แกมีดีแค่มุดหัวอยู่ในกระดองหรือไง?"
"หุบปากไปเลยไอ้อัปลักษณ์ เป็นถึงบอสระดับ 5 ยังมาทำตัวกร่างอีกเหรอ?"
"ถ้าฉันเป็นบอสระดับ 5 บ้าง ลูกไฟลูกเดียวก็ส่งแกไปคุยกับรากมะม่วงได้แล้ว!"
หลินฮ่าวด่ากลับ แต่ก็ไม่หยุดยิงลูกไฟ
-1,334,000!
-1,334,000!
-1,334,000!
......
"อ๊ากกก! ไอ้แมลงเวร!" จอมตะกละโกรธจัด ไม่รู้ว่าเพราะเจ็บจากลูกไฟ หรือเพราะคำว่า "ไอ้อัปลักษณ์"
หลังจากชาร์จพลังชั่วครู่ ค้อนยักษ์ก็ฟาดลงมา
-1,000,000!
เกราะที่เพิ่งสร้างเสร็จ แตกละเอียดในพริบตา
แต่ไม่เป็นไร เพราะ 10 วินาทีผ่านไปแล้ว หลินฮ่าวเปิดใช้งานเกราะวายุได้อีกครั้ง
เกราะที่มีค่าป้องกัน 1,514,000 หน่วย ห่อหุ้มหลินฮ่าวอีกครั้ง
จอมตะกละถึงกับพูดไม่ออก "ไอ้แมลงเวร แกมีกระดองกี่อันกันแน่วะ!"
"แกก็ไม่อึดน้อยไปกว่ากันหรอก โดนลูกไฟฉันไปตั้งเยอะยังยืนอยู่ได้ สมชื่อ 'จอมตะกละ' จริงๆ"
เมื่อจอมตะกละเข้าสู่โหมดบ้าคลั่ง ความเร็วในการโจมตีของมันก็เร็วขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
มันระดมทุบใส่หลินฮ่าวไม่ยั้ง สวนกับการโจมตีอันรุนแรงของหลินฮ่าว
-200,000!
-200,000!
-200,000!
......
อย่างไรก็ตาม การต่อสู้นี้ถูกกำหนดให้หลินฮ่าวเป็นผู้ชนะตั้งแต่ต้น
ถึงตอนนี้ เลือดบอสลดลงเหลือไม่ถึงครึ่งแล้ว
หลังจากใช้หินป้องกันระดับท็อปไปอีกก้อน หลินฮ่าวเปิดเกราะวายุอีกครั้ง และเลือดบอสก็เกือบจะหมดหลอด
หลินฮ่าวไม่รีบฆ่ามัน แต่หันไปสนใจสกิลติดตัวระดับตำนาน โชคสัมบูรณ์ แทน
เดี๋ยวต้องใช้เปิดหีบสมบัติ อัปไว้ก่อนดีกว่า ได้เวลาอัปเกรดพอดี
ฆ่าบอสมาสองตัวระหว่างทาง ตอนนี้หลินฮ่าวมีพลังงาน 660,000 แต้ม
โดยไม่ลังเล หลินฮ่าวใช้พลังงาน 600,000 แต้ม อัปเกรดรวดเดียว 6 เลเวล
จังหวะนั้นเอง จอมตะกละเหมือนจะได้สติ รู้ตัวว่าสู้หลินฮ่าวไม่ได้ มันเลยหันหลังวิ่งหนีอย่างไม่คิดชีวิต
เห็นแบบนั้น หลินฮ่าวก็หัวเราะเบาๆ "บอสระดับ 5 แพ้ผู้เปลี่ยนอาชีพระดับ 1 อย่างน่าอนาถขนาดนี้ ต่อให้หนีกลับไปโลกซากปรักหักพังได้ แกยังมีหน้ามีชีวิตอยู่ต่ออีกเหรอ?"
"ไอ้แมลงเวร อย่าได้ใจไป ตั้งแต่มาอยู่ที่กันดารนี่ ข้ายังไม่เคยได้กินอิ่มเลยสักมื้อ ไม่งั้นข้าทุบแกแบนแต๊ดแต๋ไปนานแล้ว!"
หลินฮ่าวหัวเราะ "ข้ออ้างฟังไม่ขึ้นเลยว่ะ"
ลูกไฟยักษ์ก่อตัวขึ้นในพริบตา และแทบจะพร้อมๆ กัน มันก็พุ่งเข้าใส่บอสเต็มเปา
-3,605,000!