บทที่ 26 กิลด์มังกรปีศาจ

ติงรุ่ยเฟิงนึกว่าชายคนนั้นเดินมาหาเขา ก็อดหัวเราะอย่างลำพองใจไม่ได้

สมแล้วที่เป็นอาชีพระดับ S ขนาดกิลด์มังกรปีศาจยังให้ความสนใจ!

ถ้าได้เข้าร่วมกิลด์มังกรปีศาจ อนาคตของเขาคงรุ่งโรจน์อย่างไม่ต้องสงสัย

แต่ไม่นาน รอยยิ้มของติงรุ่ยเฟิงก็แข็งค้าง

สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจคือ หลิวหยวนซานเดินมาทางเขาได้ไม่กี่ก้าว ก็เลี้ยวขวับเดินไปหาคนอื่นซะงั้น

"เกิดอะไรขึ้น? ฉันเป็นอาชีพระดับ S นะ จะทิ้งฉันไว้ตรงนี้ดื้อๆ เลยเหรอ?"

ติงรุ่ยเฟิงงงเป็นไก่ตาแตก พอมองตามทิศที่หลิวหยวนซานเดินไป เขาก็เห็นแผ่นหลังที่คุ้นเคยทันที

"บ้าเอ๊ย! หลินฮ่าวนี่นา!"

มิน่าล่ะหลิวหยวนซานถึงเปลี่ยนทิศกะทันหัน เมื่อเทียบกับระดับ SSS ระดับ S ของเขาก็ดูหมองไปเลย

ตั้งแต่เหตุการณ์ในแดนลับโรงเรียน เขาเข้าใจช่องว่างระหว่างพวกเขาสองคนอย่างถ่องแท้

แต่เขาต่างจากหลินฮ่าวตรงที่เขาไม่ใช่เด็กกำพร้า ครอบครัวเขามีฐานะดีทีเดียว

ด้วยความช่วยเหลือจากพ่อแม่ ตอนนี้เขาสวมใส่อุปกรณ์ระดับตำนานถึงสามชิ้น!

เขามั่นใจว่าดาเมจของเขาตอนนี้ไม่ด้อยไปกว่าหลินฮ่าวแน่!

ทว่า พอเห็นอุปกรณ์ระดับตำนานที่เปล่งแสงสีทองอร่ามบนตัวหลินฮ่าว ความเหนือกว่าที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิดของเขาก็แตกสลายไม่มีชิ้นดี

ในขณะเดียวกัน หลิวหยวนซานและทีมก็เดินมาถึงหน้าหลินฮ่าว

"น้องชาย จอมเวทต้องห้ามของนายเป็นอาชีพระดับ SSS ใช่ไหม? สนใจมาร่วมทีมกับพวกเราไหม?" หลิวหยวนซานถามตรงๆ

หลินฮ่าวส่ายหน้าโดยไม่ต้องคิด "ขอโทษครับ ไม่สนใจ"

ได้ยินคำปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย หลิวหยวนซานดูเหมือนจะคาดไว้แล้ว เขายังคงยิ้มและพูดต่อ "อย่าเพิ่งรีบปฏิเสธสิ สวัสดิการของกิลด์มังกรปีศาจของเรา เหนือกว่ากิลด์เล็กๆ ทั่วไปเยอะนะ"

"ขอแค่นายยอมเข้าร่วม เรายินดีจ่ายค่าตอบแทนรายปีให้ 10 ล้าน และนายจะมีสิทธิ์เลือกไอเทมสำหรับสายเวทก่อนใครเพื่อนเลย!"

"ซี้ด!" ติงรุ่ยเฟิงที่เพิ่งเดินตามมา ได้ยินเข้าถึงกับสูดปาก

ปีละ 10 ล้าน!

นี่คือรายได้ต่อปีที่เขาไม่กล้าแม้แต่จะฝันถึง!

ต่อให้บ้านเขามีฐานะ แต่รายได้ต่อปีของพ่อแม่รวมกันก็แค่ไม่กี่แสน

ถ้าเขาหาเงินได้ขนาดนั้น เขาคงสั่งให้พ่อแม่ล้างจานตอนกินข้าวได้เลย!

ขณะที่ติงรุ่ยเฟิงกำลังจมอยู่ในจินตนาการ หลินฮ่าวกลับปฏิเสธทันควัน "คุณไปหาคนอื่นเถอะ"

พูดจบ หลินฮ่าวก็หันหลังเดินจากไป

ฉากนี้ทำเอาติงรุ่ยเฟิงที่ยืนอยู่ข้างๆ อ้าปากค้าง

เดี๋ยวนะพี่ชาย นั่นมันปีละ 10 ล้านนะ ไม่ใช่ 1 ล้าน หรือ 1 แสน ทำไมถึงปฏิเสธง่ายๆ แบบนั้นล่ะ?

สมาชิกคนอื่นๆ ของกิลด์มังกรปีศาจรู้สึกเสียหน้า หนึ่งในนั้นอดพูดไม่ได้ว่า "ไอ้เด็กนี่มันจะหยิ่งเกินไปแล้วมั้ง?"

"หุบปาก!" หลิวหยวนซานตวาดลูกน้อง แต่ยังหันไปพูดกับหลินฮ่าวอย่างกระตือรือร้น "น้องหลินฮ่าว เข้าไปคนเดียวมันอันตรายนะ ข้างในมีบอสเลเวล 20 อยู่ ไม่เข้าร่วมกิลด์ไม่เป็นไร แต่ปาร์ตี้กันไปก่อนดีกว่าไหม!"

ในเมื่อดึงตัวเข้ากิลด์ทันทีไม่ได้ ก็สร้างความสัมพันธ์อันดีไว้ก่อนแล้วกัน

แต่หลินฮ่าวโบกมือโดยไม่หันกลับมามอง แล้วเดินลุยเดี่ยวเข้าไปข้างในต่อ

แม้แต่หลิวหยวนซานตอนนี้ยังรู้สึกว่าหลินฮ่าวหยิ่งยโสเกินไปหน่อย

ต่อให้เป็นอาชีพระดับ SSS จะเก่งแค่ไหนก็เปลี่ยนความจริงที่ว่าเป็นนักเวทตัวบางไม่ได้หรอก การลุยเดี่ยวในพื้นที่ป่าแบบนี้มันไม่ฉลาดเอาซะเลย!

นี่ไม่ใช่เกมนะ โดนมอนสเตอร์รุมตบสองทีก็ตายจริงๆ ได้เลยนะ!

"หัวหน้า อย่าไปสนใจไอ้คนอวดดีพรรค์นั้นเลย มีเพื่อนร่วมทีมหลงตัวเองแบบนั้น รังแต่จะพาซวยเปล่าๆ!"

"ใช่ครับหัวหน้า ความหยิ่งยโสของมันจะพาทุกคนรอบข้างฉิบหายไปด้วยไม่ช้าก็เร็ว ถ้าไม่อยากเข้าก็ช่างมัน เราไม่ง้ออยู่แล้ว!"

"เฮ้อ" หลิวหยวนซานถอนหายใจยาว ยังรู้สึกเสียดายอยู่ดี

ติงรุ่ยเฟิงที่ยืนอยู่ข้างๆ เห็นโอกาสเหมาะ รีบเสนอตัวทันทีด้วยรอยยิ้ม "พี่ชาย หลินฮ่าวไม่อยากเข้า แต่ผมอยากเข้านะ! ผมขอแค่ปีละ 5 ล้านก็พอ!"

"นายเหรอ?" หลิวหยวนซานมองติงรุ่ยเฟิงหัวจรดเท้า "ฉันดูเหมือนคนที่มีเงิน 5 ล้านให้ผลาญเล่นหรือไง?"

......

เดินหน้าต่อไปไม่นาน หลินฮ่าวก็เจอมอนสเตอร์ป่าตัวแรก

[งูเหลือมมรกต]

[เลเวล: 16]

[พลังชีวิต: 5,200]

[พลังโจมตี: 640]

[พลังป้องกันกายภาพ: 520]

[พลังป้องกันเวทมนตร์: 490]

......

หลินฮ่าวเห็นพวกเลือดเป็นล้านในดันเจี้ยนมาจนชินตา

พอมาเจอเลือดหลักพัน จู่ๆ ก็รู้สึกแปลกๆ

เหลือบมองผ่านๆ หลินฮ่าวก็ยกมือซัดลูกไฟใส่

-1,493,510!

ตัวเลขความเสียหายยาวเหยียดส่งงูเหลือมมรกตกลับบ้านเก่าในพริบตา

[สังหารงูเหลือมมรกต กระตุ้นสกิลติดตัว "โชคสัมบูรณ์" ยินดีด้วยคุณได้รับ เสื้อคลุมงูเหลือมมรกต!]

หลินฮ่าวประหลาดใจเล็กน้อยที่โชคสัมบูรณ์มีผลดีขนาดนี้ เพิ่งจะเลเวล 5 อัตราดรอปก็สูงขนาดนี้แล้ว

ต้องเข้าใจนะว่า เมื่อก่อนเขาฆ่ามอนสเตอร์ข้างนอกเป็นร้อยตัว อุปกรณ์ที่ได้นับนิ้วมือข้างเดียวยังไม่ครบเลย!

"คงไม่ใช่อัตราดรอป 100% หรอกมั้ง ครั้งนี้คงแค่ฟลุค"

เพื่อพิสูจน์สมมติฐาน หลินฮ่าวเลิกเร่งรีบ แล้วเดินฆ่ามอนสเตอร์เล็กๆ น้อยๆ ระหว่างทางไปเรื่อยๆ

ในที่สุด เขาก็ได้ข้อสรุป

หลังจากโชคสัมบูรณ์ถึงเลเวล 5 โชคของเขาดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด โดยเฉลี่ยแล้ว ฆ่ามอนสเตอร์ 20 ตัวจะได้ไอเทม 1 ชิ้น ซึ่งสูงกว่าเมื่อก่อนหลายเท่าตัว

ถ้าอยู่ในดันเจี้ยน อัตราดรอปคงน่ากลัวกว่านี้อีก

หลินฮ่าวพอใจกับผลลัพธ์นี้มาก ยังไงซะสกิลติดตัวโชคสัมบูรณ์ก็เพิ่งเลเวล 5 เอง!

หลินฮ่าวชักอยากเห็นแล้วสิว่าถ้าอัปเกรดถึงเลเวล 100 ผลลัพธ์จะเป็นยังไง

หลังจากทดสอบอัตราดรอปเสร็จ หลินฮ่าวก็มุ่งหน้าไปยังจุดที่ตั้งของดันเจี้ยนสมบัติลับต่อ

แต่ทันใดนั้น เขาก็ได้ยินเสียงการต่อสู้ดุเดือดดังมาจากทางขวามือ

"บ้าเอ๊ย! บอสตัวนี้มันยังไงกัน สกิลแรงชะมัด!"

"ติงรุ่ยเฟิง แกช่วยทำดาเมจให้มันแรงกว่านี้หน่อยสิวะ! ฉันจะรับมือไม่ไหวแล้วนะ สกิลเดียวลดเลือดเป็นพัน วันนี้ไม่ได้กินข้าวเย็นมาหรือไง?"

ติงรุ่ยเฟิงตอบอย่างจนปัญญา "พวกนายไม่ได้บอกนี่ว่าจะให้มาสู้กับบอสเลเวล 20 เจ้านี่มันกันเวทตั้งหมื่นสาม ฉันเจาะเกราะเข้าก็บุญแล้ว"

"พอๆ เลิกทะเลาะกันได้แล้ว" หลิวหยวนซานห้ามทัพ "ทีมเรายังขาดๆ เกินๆ อยู่ ถอยไปตั้งหลักก่อน อย่าฝืน!"

ไม่นาน ทีม 5 คนก็ผละออกจากการต่อสู้ และแน่นอนว่าต้องเห็นหลินฮ่าวที่ยืนดูอยู่ข้างๆ

ติงรุ่ยเฟิงถามอย่างแปลกใจ "หลินฮ่าว นายอีกแล้วเหรอ?"

หลินฮ่าวกลอกตา "ฉันต่างหากที่ต้องพูดคำนั้น"

บ่นพึมพำจบ หลินฮ่าวก็เมินเจ้าหมอนั่น แล้วหันไปมองบอสตรงหน้า

บอสเลเวล 20 นี่มันค่าพลังงานวิ่งมาเสิร์ฟถึงที่ชัดๆ!