บทที่ 18 ปะทะเดือดสัตว์ดารา

บทที่ 18 ปะทะเดือดสัตว์ดารา

ภายใต้การเตรียมการอย่างพิถีพิถันของไป๋เจ๋อ และการปฏิบัติงานที่มีประสิทธิภาพของจักรวรรดิโฮลีเทอร์รา ในที่สุดประตูมิติที่เชื่อมต่อสู่ 'โลกป่าสัตว์ดารา' ก็เสร็จสมบูรณ์

มันคือซุ้มประตูหินขนาดยักษ์สูงตระหง่านนับร้อยเมตร ก่อสร้างขึ้นจากหินผามหึมาที่สลักเสลาอักขระรูนนับไม่ถ้วน พื้นผิวของมันเปล่งประกายแสงอันลี้ลับและจับต้องไม่ได้

ณ ใจกลางของซุ้มประตู คือวังวนมิติขนาดใหญ่ที่แผ่กลิ่นอายชวนให้อกสั่นขวัญแขวน ผ่านวังวนนั้นไป สามารถมองเห็นภาพลางๆ ของโลกที่แปลกตาและเต็มไปด้วยอันตรายที่รออยู่อีกฝั่งหนึ่ง

วันนี้ กองทัพแห่งจักรวรรดิโฮลีเทอร์ราได้มารวมพลกันที่หน้าประตูมิติ เตรียมพร้อมที่จะก้าวสู่เส้นทางแห่งการพิชิตครั้งใหม่

ทหารนับหมื่นนายในชุดเกราะหนัก ถือหอก ดาบ และโล่ยักษ์ ยืนเรียงแถวอย่างเป็นระเบียบ สงบนิ่งรอคอยคำสั่ง

แววตาของพวกเขาแน่วแน่และเร่าร้อน เต็มเปี่ยมด้วยความกระหายในสงครามและความศรัทธาที่มีต่อ 'เทพแห่งความต่อเนื่อง'

รายล้อมกองทัพคือสัตว์อสูรสงครามขนาดยักษ์นับร้อยตัว

แมมมอธไททันคำรามต่ำ งาคู่มหึมาสะท้อนแสงแดดเป็นประกายเย็นเยียบ ไวเวิร์นพิษบินวนเวียนอยู่กลางเวหา กรีดร้องเสียงแหลมสูง แมงป่องยักษ์ท่องปฐพีซุ่มซ่อนอยู่ใต้พื้นดิน พร้อมที่จะเปิดฉากโจมตีสังหารได้ทุกเมื่อ

เบื้องหลังกองทัพคือกองพล 'แพะดำ' ที่บิดเบี้ยวและน่าสยดสยอง ก่อตัวเป็นกองทัพเดรัจฉานเทพ

"เพื่อเทพแห่งความต่อเนื่อง!"

ร่างอวตารของไป๋เจ๋อปรากฏขึ้นหน้าประตูมิติ ชูคทาขึ้นสูงและประกาศก้องด้วยความเคร่งขรึม

"เป้าหมาย... โลกป่าสัตว์ดารา! เคลื่อนพล!"

สิ้นคำสั่งของไป๋เจ๋อ กองทัพแห่งจักรวรรดิโฮลีเทอร์ราก็เริ่มเคลื่อนขบวนเข้าสู่ประตูมิติอย่างเป็นระเบียบ

ครั้งนี้ไม่ใช่สัตว์อสูรสงครามชั้นต่ำที่เป็นทัพหน้า แต่เป็นกองทหารอาชีพที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างดี

เพราะภารกิจในคราวนี้ไม่ใช่การตีฝ่าวงล้อมศัตรู แต่เป็นการสร้างหัวหาดที่มั่นคงในต่างโลก เพื่อปูทางให้กองทัพหลักที่จะตามมาในภายหลัง

แม้สัตว์อสูรชั้นต่ำเหล่านั้นจะดุร้าย แต่สติปัญญาที่ต่ำต้อยและการแยกแยะมิตรศัตรูไม่ได้ จะกลายเป็นตัวถ่วงในสถานการณ์เช่นนี้

กองทหารเดินสวนสนามด้วยจังหวะที่พร้อมเพรียง ก้าวผ่านประตูมิติและหายลับเข้าไปในวังวนมิติ

ตามมาติดๆ คือเครื่องจักรกลทางวิศวกรรมและเสบียงจำนวนมหาศาล

เหล่า 'ช่างฝีมือ' ของจักรวรรดิล้วนเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการสร้างป้อมปราการ พวกเขาจะใช้อุปกรณ์และวัสดุเหล่านี้เนรมิตป้อมปราการที่แข็งแกร่งดั่งหินผาขึ้นในโลกป่าสัตว์ดารา

เมื่อทหารชุดสุดท้ายก้าวเข้าสู่ประตูมิติ ร่างอวตารของไป๋เจ๋อก็เลือนหายไปจากจุดเดิม

จิตสัมผัสเทพส่วนหนึ่งของเขาได้ผนึกเข้ากับแพะดำขนาดยักษ์ เดินทางสู่โลกป่าสัตว์ดาราด้วยตนเอง เพื่อกำกับดูแลและบัญชาการ มั่นใจว่าการพิชิตครั้งนี้จะดำเนินไปอย่างราบรื่น...

...

ณ หุบเขาแห่งหนึ่งในโลกป่าสัตว์ดารา

กองทัพจักรวรรดิโฮลีเทอร์ราปรากฏตัวขึ้นบนผืนแผ่นดินที่ไม่คุ้นเคย

พวกเขาเริ่มปฏิบัติการทันที เร่งก่อสร้างป้อมปราการป้องกันอย่างขะมักเขม้น

ทหารใช้จอบและเสียมขุดสนามเพลาะ ขนย้ายก้อนหิน และติดตั้งขวากหนาม

ช่างฝีมือควบคุมเครื่องจักรกลทางวิศวกรรม สร้างป้อมค่ายและติดตั้งหน้าไม้ยักษ์ บรรยากาศเต็มไปด้วยความวุ่นวายแต่เป็นระบบ

เหล่านักบวชแห่งลัทธิแห่งชีวิตก็ยุ่งไม่แพ้กัน นอกจากจะคอยรักษาและร่ายเวทเสริมพลังให้เหล่าทหารแล้ว พวกเขายังใช้วิชาเทพเร่งการเจริญเติบโตของเถาวัลย์และหนามแหลมจำนวนมาก เพื่อเสริมความแข็งแกร่งให้กับโครงสร้างป้องกัน

ภายใต้การคุ้มกันของกองทัพ หอคอยเวทมนตร์เริ่มผุดขึ้นจากพื้นดิน

หอคอยเหล่านี้จะมอบการสนับสนุนทางเวทมนตร์อันทรงพลังแก่กองทัพ เพื่อให้มั่นใจว่าพวกเขาสามารถยึดครองพื้นที่หน้าประตูมิติไว้ได้ ท่ามกลางการโจมตีของ 'สัตว์ดารา' ที่กำลังจะมาถึง

"เร็วเข้า! เร็วเข้า! เร็วเข้า!"

ผู้บัญชาการของจักรวรรดิคอยเร่งเร้าทหารและช่างฝีมืออยู่ตลอดเวลา

พวกเขารู้ดีว่าเวลาเหลือน้อยเต็มที

ตามข้อมูลที่ได้รับจากไป๋เจ๋อ สัตว์ดาราจะลงมาจุติในยามค่ำคืนและอาละวาดเป็นเวลานานถึงหนึ่งเดือนครึ่ง

พวกเขาต้องสร้างแนวป้องกันที่แข็งแกร่งพอที่จะต้านทานการโจมตีของพวกมันให้เสร็จก่อนที่สัตว์ดาราจะมาถึง เพื่อรักษาทางถอยเพียงหนึ่งเดียวในโลกใบนี้ไว้

"เร่งมือเข้า! พวกนอกรีตและสัตว์ประหลาดจากต่างโลกกำลังจะมาแล้ว!" นายพลขี่ม้าศึกตระเวนไปทั่วค่าย ตะโกนสั่งการเสียงดัง "ถ้าไม่อยากตาย ก็ทำป้อมปราการนี้ให้แข็งแกร่งขึ้นอีก!"

ทหารและช่างฝีมือเร่งจังหวะการทำงาน ความตึงเครียดและความจริงจังฉายชัดบนใบหน้าของทุกคน ท่ามกลางบรรยากาศเช่นนี้ ฐานทัพทางทหารก็ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นในโลกป่าสัตว์ดารา

สนามเพลาะพาดผ่านไปมา ป้อมปราการตั้งตระหง่าน และหอคอยเวทมนตร์เปล่งประกายแสงลี้ลับ

ฐานทัพทั้งมวลเปรียบเสมือนสัตว์ร้ายเหล็กกล้าขนาดยักษ์ที่หมอบนิ่งอยู่บนแผ่นดินต่างถิ่น แผ่กลิ่นอายที่น่าเกรงขาม

และกองทัพจักรวรรดิโฮลีเทอร์รา ก็เปรียบเสมือนกรงเล็บและเขี้ยวของสัตว์ร้ายตัวนี้ ที่พร้อมจะเผชิญหน้ากับความท้าทายที่กำลังคืบคลานเข้ามา

"รายงานท่านนายพล! ป้อมปราการป้องกันทั้งหมดสร้างเสร็จแล้วครับ!" ทหารม้าส่งสารควบม้าเข้ามารายงานผู้บัญชาการเสียงดัง

"ดีมาก!" ผู้บัญชาการพยักหน้า แววตาฉายความมุ่งมั่น "ถ่ายทอดคำสั่ง... ทั้งกองทัพเข้าสู่สถานะพร้อมรบ! เตรียมรับมือข้าศึก!"

ไม่นานนัก ดวงอาทิตย์ก็ลาลับขอบฟ้า ท้องฟ้าของโลกป่าสัตว์ดาราถูกแทนที่ด้วยราตรีกาลแห่งดวงดาวอย่างสมบูรณ์ กลิ่นอายความหวาดกลัวที่ไม่อาจบรรยายได้ปกคลุมไปทั่วทั้งโลกในพริบตา

มันคือความกลัวที่ฝังลึกอยู่ในก้นบึ้งของจิตวิญญาณ ราวกับถูกจ้องมองโดยตัวตนอันยิ่งใหญ่ที่ไม่อาจเอ่ยนาม สรรพชีวิตต่างสั่นสะท้านอย่างไม่อาจควบคุมภายใต้เงามืดแห่งกลิ่นอายนี้

กองทัพจักรวรรดิโฮลีเทอร์ราก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวนี้ แม้แต่ทหารผ่านศึกผู้เจนสนามยังรู้สึกขนลุกซู่และเหงื่อกาฬไหลซึมฝ่ามือ

พวกเขาไม่เคยเผชิญกับสถานการณ์ที่น่าขนพองสยองเกล้าเช่นนี้มาก่อน ความรู้สึกนี้เลวร้ายยิ่งกว่าการเผชิญหน้ากับกองทัพนับพันเสียอีก

เหล่าสัตว์อสูรสงครามก็เริ่มกระสับกระส่าย ส่งเสียงคำรามต่ำในลำคอ ราวกับต้องการระบายความหวาดกลัวในใจ

มีเพียงนักบวชบนหอคอยเวทมนตร์เท่านั้นที่ยังพอประคองสติไว้ได้ ภายใต้การคุ้มครองจากเทพแห่งความต่อเนื่อง พวกเขาต้านทานการกัดกร่อนของกลิ่นอายแห่งความกลัวและร่ายเวทเสริมพลังให้กองทัพต่อไป

"นี่หรือคือ... สัตว์ดารา..."

บาร์ด ผู้บัญชาการแคมเปญของจักรวรรดิ ยืนอยู่บนยอดป้อมปราการสูง จ้องมองไปยังท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวระยิบระยับ สีหน้าเคร่งขรึมขณะพึมพำกับตนเอง

ทันใดนั้น ดาวดวงใหญ่ดวงหนึ่งก็เริ่มเคลื่อนที่ พาดผ่านท้องฟ้ายามราตรีพร้อมหางไฟยาวเหยียด พุ่งตกลงสู่พื้นดิน

ตามมาด้วยดวงที่สอง ที่สาม... ดวงดาวจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ เริ่มเคลื่อนไหว เป้าหมายของพวกมันคือผืนแผ่นดินของโลกใบนี้

"ทุกคน เตรียมพร้อมต่อสู้!"

ในขณะนั้นเอง ดาวขนาดยักษ์ดวงหนึ่งก็ตกลงมาไม่ไกลจากฐานที่มั่นของกองทัพจักรวรรดิ

มันคือ 'สัตว์ดาราปูยักษ์' ที่มีความกว้างหลายร้อยเมตร เปรียบเสมือนเกาะเคลื่อนที่ได้

ร่างกายของมันดูกึ่งจริงกึ่งฝัน ปกคลุมด้วยกระดองแข็งที่เปล่งแสงประหลาด ราวกับท้องฟ้าจำลองถูกดึงลงมาสู่โลกแห่งวัตถุ

มันกวัดแกว่งก้ามยักษ์สองข้างที่สะท้อนแสงเย็นเยียบ

ดวงตาของมันแดงฉาน เต็มไปด้วยความโหดเหี้ยมและกระหายเลือด

แม้ขนาดของสัตว์ดาราปูยักษ์ตัวนี้จะถือว่าอยู่ในระดับกลางถึงค่อนข้างเล็กในหมู่สัตว์ดารา แต่กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวที่มันแผ่ออกมาก็ทำให้ทุกคนที่อยู่ ณ ที่นั้นหนาวสะท้านไปถึงไขสันหลัง

รูปลักษณ์ของมันช่างแปลกประหลาด มีทั้งความดิบเถื่อนน่ากลัวของสิ่งมีชีวิตที่มีเลือดเนื้อ แต่ก็แฝงไว้ด้วยแสงดาวแห่งจักรวาลที่ชวนฝัน ราวกับเป็นสัตว์ในตำนานที่หลุดออกมาจากทางช้างเผือก

"โจมตี!"

สิ้นคำสั่งของผู้บัญชาการบาร์ด กองทัพจักรวรรดิก็เปิดฉากโจมตีทันที

เครื่องยิงหินที่เตรียมพร้อมอยู่แล้วคำรามลั่น ส่งก้อนหินขนาดยักษ์พุ่งเข้าใส่สัตว์ดาราปูยักษ์

หน้าไม้ยักษ์ส่งเสียงหวีดหวิว ปล่อยหอกแหลมพุ่งเข้าใส่ร่างของสัตว์ดารา

นักบวชบนหอคอยเวทมนตร์ร่ายคาถา ลำแสงเวทมนตร์พุ่งลงมาจากฟากฟ้าระดมยิงใส่เป้าหมาย

เมื่อเผชิญกับการโจมตีอันดุเดือดของจักรวรรดิ สัตว์ดาราปูยักษ์คำรามลั่นด้วยความโกรธเกรี้ยว

มันเหวี่ยงก้ามยักษ์ บดขยี้ก้อนหินที่ถูกยิงมาจนแตกละเอียด

หอกที่ยิงจากหน้าไม้ยักษ์แม้จะเจาะทะลุกระดองได้ แต่ก็ไม่อาจสร้างบาดแผลฉกรรจ์ถึงชีวิต

มีเพียงลำแสงเวทมนตร์เท่านั้นที่สร้างความเสียหายได้อย่างเป็นรูปธรรม

ภายใต้การระดมยิงด้วยเวทมนตร์ ร่างของสัตว์ดาราปูยักษ์ส่งควันสีเขียวและกลิ่นเหม็นไหม้ออกมาไม่ขาดสาย ทว่าบนร่างของมันกลับมีเห็ดราและพืชกาฝากงอกเงยขึ้นมาอย่างรวดเร็ว เขียวขจีราวกับเกาะเล็กๆ ที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวา

การเคลื่อนไหวของมันเริ่มเชื่องช้าลงบ้าง แต่ความดุร้ายไม่ได้ลดน้อยลงเลย

"ไวเวิร์นพิษ... ลุย!"

บาร์ดสั่งการอีกครั้ง หน่วยรบพิเศษที่เตรียมพร้อมอยู่แนวหลังเริ่มเคลื่อนไหว

ไวเวิร์นพิษที่กระหายเลือดอยู่แล้วส่งเสียงกรีดร้อง บินโฉบขึ้นจากฐานทัพและพุ่งเข้าใส่สัตว์ดาราปูยักษ์

พวกมันบินวนอยู่เหนือหัวของสัตว์ดารา พ่นพิษร้ายแรงลงมา

พิษสีเขียวสาดกระจายลงบนร่างของปูยักษ์ เกิดเสียงฉ่าจากการกัดกร่อน

ภายใต้ฤทธิ์ของพิษ กระดองของสัตว์ดาราเริ่มเกิดฟองปุดๆ และค่อยๆ ผุพังเป็นหลุมเป็นบ่อ

"โฮก!"

สัตว์ดาราปูยักษ์ร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด คำรามอย่างบ้าคลั่งยิ่งกว่าเดิม

มันเหวี่ยงก้ามฟาดฟันทุกสิ่งที่อยู่รอบกายอย่างไม่เลือกหน้า

ภายใต้พละกำลังอันมหาศาล แนวป้องกันของจักรวรรดิเริ่มเกิดรอยร้าว

สนามเพลาะถูกก้ามยักษ์ฉีกกระชากอย่างง่ายดาย ป้อมปราการสั่นคลอนจากการปะทะ

ทหารบางนายที่หลบไม่ทันถูกก้ามหนีบจนร่างแหลกเหลวในพริบตา

เลือดสีแดงฉานย้อมพื้นดิน แขนขาที่ขาดสะบั้นกระจัดกระจาย เสียงกรีดร้องดังระงม ภาพเหตุการณ์ช่างน่าสยดสยอง

ไม่นานนัก แมมมอธไททันก็ย่ำเท้าหนักๆ เข้าสู่สนามรบ งาคู่ยักษ์พุ่งเข้าชนสัตว์ดาราปูยักษ์

งาของพวกมันกระแทกเข้ากับกระดองสัตว์ดาราอย่างจัง เกิดเสียงดังสนั่น

แมงป่องยักษ์ท่องปฐพีมุดขึ้นมาจากใต้ดิน ใช้ก้ามแหลมและหางพิษโจมตีเข้าที่ขาและท้องของสัตว์ดารา

ภายใต้การรุมโจมตีของเหล่าสัตว์อสูรสงคราม ในที่สุดการรุกรานของสัตว์ดาราปูยักษ์ก็ถูกยับยั้ง

แม้จะทรงพลัง แต่ก็ไม่อาจต่อกรกับศัตรูจำนวนมากพร้อมกันได้

ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีเหล่านักบวชบนหอคอยเวทมนตร์ที่คอยระดมยิงเวทมนตร์ใส่มันอย่างต่อเนื่อง

ท่ามกลางการต่อสู้ บาดแผลบนร่างของสัตว์ดาราปูยักษ์เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ละอองแสงดาวจำนวนมหาศาลพวยพุ่งออกมาจากบาดเหล่านั้น ราวกับฝนดาวตกที่งดงาม โปรยปรายไปทั่วสนามรบ ดูเหมือนภาพฝันอันลวงตา