บทที่ 15: การแข่งขันเลื่อนชั้นเริ่มต้น

บทที่ 15: การแข่งขันเลื่อนชั้นเริ่มต้น

หลังจากผ่านการบ่มเพาะอย่างหนักหน่วงมากว่าสองเดือน จ้าวหมิงอวี่ ก็มาถึงเลเวล 28 แล้ว เขาเชื่อว่าอีกไม่นานคงจะทะลวงผ่านระดับ 30 และไปหาวงแหวนภูตดวงต่อไปได้

ทางด้าน ถังอู่หลิน ก็มาถึงเลเวล 15 แล้ว ส่วน เซี่ยเซี่ย จากที่จ้าวหมิงอวี่รู้มา ก็เลเวล 19 และ กู่เยว่ อยู่ที่เลเวล 17

สำหรับโรงเรียนตงไห่ การแข่งขันเลื่อนชั้นถือเป็นงานใหญ่ประจำปี เพราะเป็นเพียงการแข่งขันเดียวที่ทุกระดับชั้นและทั้งโรงเรียนเข้าร่วม

นักเรียนที่ทำผลงานได้อย่างโดดเด่นในการแข่งขันเลื่อนชั้นจะได้รับการบันทึกไว้ในประวัติ ซึ่งจะมีบทบาทสำคัญมากในการแนะนำเข้าศึกษาต่อในสถาบันระดับสูงในอนาคต แถมของรางวัลยังค่อนข้างล่อใจอีกด้วย... วันนี้อากาศดี ท้องฟ้าโปร่งใสไร้เมฆหมอก ใจกลางสนามกีฬาส่วนมัธยมต้น มีเวทีประลองถูกจัดเตรียมไว้แล้ว จะเรียกว่าเวทีก็ไม่เชิง มันคือพื้นที่วงกลมเส้นผ่านศูนย์กลางร้อยเมตรที่ปูด้วยแผ่นโลหะหนาสิบเซนติเมตร

มันกินพื้นที่ส่วนใหญ่ของสนามกีฬาไปเลยทีเดียว รอบๆ เวทีประลองมีการติดตั้งเครื่องกำเนิดบาเรียพลังวิญญาณเพื่อป้องกันอุบัติเหตุระหว่างการแข่งขัน

เมื่อเสียงระฆังหมดคาบเรียนดังขึ้น จ้าวหมิงอวี่ก็เดินตามฝูงชนออกมาจากห้องเรียน แต่มีน้อยคนนักที่จะมุ่งหน้าไปทางเวทีประลอง การแข่งแบบนี้มีอะไรน่าดูกัน? มีเพียงนักเรียนปีหนึ่งไม่กี่ห้องเท่านั้นที่มาชม

จ้าวหมิงอวี่นั่งลงบนเก้าอี้ว่างเพื่อรอชม

ปีหนึ่งห้องห้า เดินแถวเข้ามาในสนามกีฬาอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย หลังจากผ่านการฝึกพิเศษมาสามเดือน พวกเขาก็เปลี่ยนไปเป็นคนละคน ตามมาด้วย ปีหนึ่งห้องสี่ ที่เดินมาอย่างสะเปะสะปะ จับกลุ่มคุยกันสองสามคน

แค่ดูก็รู้แล้วว่าระดับของอาจารย์ต่างกันแค่ไหน จ้าวหมิงอวี่คิดในใจ อู่ฉางคง มีฝีมือจริงๆ เขาเห็นอาจารย์อ้วนคนหนึ่งเดินเข้าไปทักทาย แต่อู่ฉางคงเมินใส่อย่างสิ้นเชิงและเดินผ่านไปเลย

คงฮั่นเหวิน ครูประจำชั้นปีหนึ่งห้องสี่ พูดจาเหน็บแนมสองสามคำ สะบัดมือ แล้วเดินกลับไปที่ห้องของตัวเอง

"..." ริมฝีปากของอู่ฉางคงขยับเล็กน้อย ดูเหมือนจะบ่นพึมพำอะไรบางอย่างที่ไม่น่าฟังนัก

ในตอนนั้นเอง ผู้อำนวยการ หลงเหิงซวี่ ก็ก้าวขึ้นไปบนเวทีประลอง

"การแข่งขันเลื่อนชั้นปีการศึกษาใหม่เริ่มขึ้น ณ บัดนี้ ปีหนึ่งห้องห้าจะท้าชิงปีหนึ่งห้องสี่ อาจารย์อู่ฉางคง ห้องของคุณตัดสินใจหรือยังว่าจะส่งใครลงแข่ง?"

การแข่งขันเลื่อนชั้นของระดับชั้นต่ำๆ มักไม่ค่อยได้รับความสนใจ ในฐานะผู้ตัดสิน สิ่งเดียวที่หลงเหิงซวี่สนใจคือลูกศิษย์ที่อู่ฉางคงสอนมาตลอดสามเดือนจะเป็นอย่างไร โดยเฉพาะเมื่อคราวนั้นอู่ฉางคงยอมก้มหัวขอโทษเขาเพื่อขอตัวนักเรียนคนหนึ่ง รวมถึงเจ้าหนูถังอู่หลินคนนั้นด้วย

อู่ฉางคงพยักหน้า "ห้องเราจะส่งสามคนลงแข่ง"

หลงเหิงซวี่หันไปทางคงฮั่นเหวิน อาจารย์ประจำชั้นห้องสี่ "ห้องห้าส่งสามคน อาจารย์คง ผมให้เวลาคุณห้านาทีในการเลือกนักเรียนลงแข่ง"

คงฮั่นเหวินเลิกปั้นหน้ายิ้มแย้มที่เคยทำต่อหน้าอู่ฉางคง และพูดด้วยน้ำเสียงดูแคลน "เจอกับห้องห้า ห้องสี่เราจะส่งใครไปก็ได้ เจียหลง, หลินซุนหยวน, โม่ซือ พวกเธอสามคนขึ้นไป จำไว้ว่าพวกเธอเป็นตัวแทนเกียรติยศของห้องสี่เรา ต้องแสดงออร่าของห้องสี่ออกมาให้เห็น"

อู่ฉางคงเพียงแค่โบกมือ ถังอู่หลิน, เซี่ยเซี่ย และกู่เยว่ ก็เดินขึ้นไปบนเวทีประลอง

'ว่าเป็นแล้วต้องเป็นสามคนนี้ หนึ่งคืออัจฉริยะเซี่ยเซี่ย อีกคนก็นักเรียนหญิงที่อู่ฉางคงยอมก้มหัวขอร้องเพื่อให้ได้รับเข้าเรียน และถังอู่หลิน' หลงเหิงซวี่คิดในใจขณะมองดูพวกเขา

"สู้ๆ นะ ถังอู่หลิน!" จ้าวหมิงอวี่ตะโกนเชียร์จากข้างสนาม

ใบหน้าของถังอู่หลินแดงซ่านราวกับแอปเปิ้ลสุก เธอพยักหน้าให้จ้าวหมิงอวี่แล้วจ้องมองไปข้างหน้าด้วยความมุ่งมั่น เธออยากให้เขาเห็นผลจากการฝึกฝนอย่างหนักของเธอ

ในบรรดานักเรียนสามคนจากปีหนึ่งห้องสี่ เจียหลง เป็นหัวหน้าทีม เจียหลงตัวไม่สูงและค่อนข้างเจ้าเนื้อ แต่ดูบึกบึนแข็งแรงมาก หลินซุนหยวน เป็นเด็กหนุ่มผอมบาง ส่วน โม่ซือ มีรูปร่างสมส่วนและดูตื่นเต้นที่จะได้เริ่มการต่อสู้

ถังอู่หลินยืนอยู่ตรงกลางด้านหน้าของทีม ใช่แล้ว เป็นเธอ การยืนตำแหน่งนี้หมายความว่าเธอคือกัปตันทีม

"เตรียมตัว!" ทั้งสองฝ่ายยืนห่างกันห้าสิบเมตร หลงเหิงซวี่ชูมือขวาขึ้นสูง

"การแข่งขันเลื่อนชั้นปีการศึกษาใหม่: ปีหนึ่งห้องห้า ปะทะ ปีหนึ่งห้องสี่ เริ่มการแข่งขันได้!"

สิ้นเสียงตะโกนของหลงเหิงซวี่ นักเรียนสามคนจากห้องสี่ก็ปลดปล่อยทักษะวิญญาณและพุ่งเข้าใส่

ถังอู่หลินพุ่งออกไปเป็นคนแรก ปลดปล่อยวิญญาณยุทธ์หญ้าเงินครามเพื่อใช้ทักษะ พันธนาการ ใส่พวกเขา เซี่ยเซี่ยก็ปลดปล่อยวิญญาณยุทธ์เช่นกัน ตามมาติดๆ ด้วยการประสานงานของกู่เยว่

ด้วยความรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ ปีหนึ่งห้องสี่ไม่มีโอกาสได้ตอบโต้และถูกกำจัดจนหมดสิ้น หลงเหิงซวี่ต้องรีบเข้าไปรับตัวพวกเขาทีละคน

เหลือง, เหลือง, เหลือง! วง! แหวน! วิญญาณ! ร้อย! ปี! สาม! วง!

คงฮั่นเหวินมองภาพตรงหน้าด้วยความตะลึงงัน ตั้งแต่เริ่มจนจบแมตช์ ถึงสิบวินาทีหรือเปล่าเนี่ย? เขาถึงกับหันไปมองหลงเหิงซวี่

ถึงตอนนี้ ปีหนึ่งห้องห้าก็เริ่มส่งเสียงเชียร์และกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจแล้ว ทั้งสามคนบนเวทีแตะมือกันและเดินลงมา รู้สึกเหมือนยังไม่จุใจเท่าไหร่

"ปีหนึ่งห้องห้าชนะ จนกว่าการแข่งขันเลื่อนชั้นจะสิ้นสุด พวกเธอยังคงเป็นห้องห้าชั่วคราว อันดับจะถูกจัดใหม่หลังจบการแข่งขัน พรุ่งนี้พวกเธอจะต้องท้าชิงกับปีหนึ่งห้องสามต่อ"

เมื่อเห็นว่าถังอู่หลินและคนอื่นๆ ชนะแล้ว จ้าวหมิงอวี่ก็ลุกขึ้นเตรียมกลับหอพัก เขาเริ่มศึกษาเวทมนตร์ต่อ เวทมนตร์มีหลายประเภทเกินไป เขาเน้นศึกษา เวทมนตร์บุปผา และ เวทมนตร์เสริมกำลัง บางส่วนเพื่อเพิ่มความสามารถในการต่อสู้ แม้เขาจะไม่มีตราเวท แต่เขามี แกนเตาหลอมเวทมนตร์ ที่ทรงพลังยิ่งกว่า สิ่งสำคัญที่สุดคือการใช้เวทมนตร์โดยอาศัยพลังวิญญาณ

อีกด้านหนึ่ง "เลิกเรียนได้" อู่ฉางคงไม่แม้แต่จะปรายตามองอาจารย์ห้องสี่

เซี่ยเซี่ยและถังอู่หลินยืนข้างกัน "จู่ๆ ฉันก็รู้สึกว่าช่วงแข่งเลื่อนชั้นนี่มีความสุขจัง อย่างน้อยตอนเย็นก็ไม่ต้องฝึกพิเศษ"

หลงเหิงซวี่มองพวกเขาด้วยสีหน้าเคร่งขรึมก่อนจะเดินจากไป ในการแข่งขันเลื่อนชั้น หากห้องอันดับต่ำกว่าชนะติดต่อกัน มันไม่ใช่เรื่องดีสำหรับเขาในฐานะผู้รับผิดชอบการรับนักเรียน มันพิสูจน์ว่าการแบ่งห้องตอนรับเข้าเรียนนั้นไม่ยุติธรรม เขาเริ่มรู้สึกเสียใจนิดๆ แล้ว—ทำไมเขาถึงยอมให้อู่ฉางคงเอากู่เยว่เข้าห้องห้า หรือทำไมเขาไม่จับถังอู่หลินกับจ้าวหมิงอวี่ไว้ห้องเดียวกันตั้งแต่แรก

"เราออกไปเที่ยวกันไหม?" เซี่ยเซี่ยกระซิบข้างหูถังอู่หลิน ถังอู่หลินเบี่ยงตัวหลบ เซี่ยเซี่ยมองเธอด้วยความงุนงง

"ฉันจะโทรชวนจ้าวหมิงอวี่ดูว่าเขาอยากไปไหม" เธอไม่อยากไปกับเซี่ยเซี่ยสองต่อสองเลยสักนิด เดี๋ยวจ้าวหมิงอวี่จะเข้าใจผิด

"ทำไมต้องชวนหมอนั่นด้วย?" เซี่ยเซี่ยถอยหลังไปสองก้าว

"เพราะฉันอยากให้ไปไง" ถังอู่หลินตอบพร้อมรอยยิ้ม กฎระเบียบของโรงเรียนตงไห่ไม่ได้เข้มงวดมากนัก เมืองตงไห่เป็นเมืองที่ร่ำรวยและความปลอดภัยก็ดีเยี่ยม

"ฉันไปด้วย!" กู่เยว่โผล่มาข้างๆ พวกเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้

เซี่ยเซี่ยทำหน้าเบื่อหน่าย "พวกเราไม่เล่นกับผู้หญิง!"

กู่เยว่แค่นเสียงเย็นชาแล้วมองไปที่ถังอู่หลิน "เธอจะไปกับเขา หรือไปกับฉัน?"

ถังอู่หลิน: "เอ๊ะ?"

"นายก็จะไม่พูดอะไรเลยใช่ไหม?"

กู่เยว่พยักหน้า แล้วจู่ๆ ก็หันไปทางทิศที่อู่ฉางคงเดินจากไปและตะโกนว่า "อาจารย์อู่คะ หนูรู้สึกว่าการประสานงานของเรายังไม่รู้ใจกันพอ เราควรฝึกพิเศษต่อค่ะ!"

"เฮ้ย!" เซี่ยเซี่ยพุ่งไปปิดปากเธอทันที แสงสีเงินวาบบนร่างกู่เยว่ เธอเคลื่อนย้ายไปด้านข้างสองเมตร ไปยืนข้างถังอู่หลินแล้วยิ้มเยาะ "อยากสู้เหรอ?"

เซี่ยเซี่ยทำหน้ายอมแพ้ "ก็ได้ๆ ถ้าเธออยากตามมา ก็มาด้วยกันสิ" กับกู่เยว่ เขาไม่มีทางสู้ได้เลย เธอเก่งกว่าเขา และแค่ข้อนี้ข้อเดียว กู่เยว่ก็ข่มเขาได้มิด เขาแทบไม่เคยชนะเธอได้เลย

ถังอู่หลินกดโทรศัพท์หาจ้าวหมิงอวี่ "หมิงอวี่ วันนี้ออกไปเที่ยวกันไหม? ถือโอกาสไปหาอะไรอร่อยๆ กินด้วย" ตั้งแต่เริ่มฝึกพิเศษ พวกเขาก็แทบไม่มีเวลาออกไปไหนเลย สมัยอยู่โรงเรียนหงซาน ทั้งสามคนรวมถึง น่าเอ๋อร์ มักจะออกไปเที่ยวด้วยกันบ่อยๆ