บทที่ 6 - นั่นมันน่าปลาบปลื้มจริงๆ

อะไรคือขอบเขตแตกหน่อขั้นสมบูรณ์?

ทำไมขั้นสมบูรณ์ถึงต้องมีคำนำหน้าว่าครึ่งก้าวด้วย?

หลักการในเรื่องนี้ ปิงถังคิดจนหัวแตกก็ไม่เข้าใจ แต่เธอรู้อยู่อย่างหนึ่ง

นั่นคือเจียงซือรู้เยอะจริงๆ

เขามักจะพูดคำศัพท์มหัศจรรย์ที่เธอไม่เคยได้ยินมาก่อน แม้จะฟังไม่รู้เรื่อง แต่เธอก็รู้สึกว่ามันสุดยอดมาก

เธอเชื่อทุกอย่างที่เจียงซือพูดอย่างสนิทใจ เวลาสามปีทำให้เธอแทบไม่ถามเจียงซือแล้วว่านั่นหมายความว่าอะไร

ยังไงซะถ้ามีประโยชน์เดี๋ยวเขาก็อธิบายเอง ถ้าไร้ประโยชน์เดี๋ยวก็คงไม่ได้ยินอีก

ศัพท์ที่เจียงซือใช้แล้วทิ้งก็มีไม่น้อย

กว่าจะลอกการบ้านเสร็จ เจียงซือทางฝั่งนั้นก็วอร์มอัพร่างกายเรียบร้อยแล้ว

"ได้เวลาสู้จริง"

ถูกต้อง การออกกำลังกายทำให้สัมผัสได้ว่าตัวเองเก่งขึ้น

แต่สำหรับเจียงซือ การฝึกฝนที่สามารถนำไปใช้ในการต่อสู้จริงได้เท่านั้นถึงจะมีประสิทธิภาพ

เหมือนกับแก่นแท้ของการเรียนคือการสร้างวิธีการเรียนรู้ในแบบของตัวเอง

ความรู้มัธยมหรือมหาวิทยาลัยพอเข้าสังคมไปเกินครึ่งก็ไม่ได้ใช้ แต่วิธีการเรียนรู้จะไม่มีวันไร้ค่า

หากมองไม่ทะลุถึงแก่นแท้ มัวแต่หลงระเริงกับการออกกำลังกาย นั่นคือการเห็นกงจักรเป็นดอกบัว นอนแช่อยู่ในคอมฟอร์ทโซนเพื่อหลอกตัวเอง

เขาเคยผ่านช่วงเวลาที่สับสนแบบนั้นมาแล้ว มาถึงตอนนี้เขาไม่หลงกลกับการแข็งแกร่งขึ้นเพียงเปลือกนอกอีกต่อไป

ถ้าไม่สามารถแปลงการฝึกฝนให้เป็นความแข็งแกร่งที่แท้จริงได้ ก็ไร้ความหมาย

ทุกครั้งหลังออกกำลังกาย เมื่อสัมผัสได้ว่าแข็งแกร่งขึ้นจริง ก็ต้องทำการพิสูจน์ด้วยการต่อสู้จริง

"ตงจวิน"

"ก็บอกแล้วไงว่าให้เรียกว่าปิงถัง..."

เธอบ่นอุบอิบเล็กน้อย แต่ก็หยิบเมล็ดพันธุ์เวทมนตร์ของตัวเองออกมาอย่างว่าง่าย

เมล็ดพันธุ์สีฟ้าใสกระจ่างราวกับงานแกะสลักน้ำแข็ง

เมื่อกำเมล็ดพันธุ์ไว้ พลังสีฟ้าเย็นเยียบก็เริ่มเบ่งบาน ไอเย็นแผ่ซ่านออกมา แววตาของปิงถังค่อยๆ แน่วแน่ขึ้น

เธอร่ายคาถาเบาๆ ด้วยเสียงที่แทบไม่ได้ยิน

ก้อนน้ำแข็งก่อตัวขึ้นเป็นมังกรยักษ์ ร่างมหึมาพุ่งออกมาจากเมล็ดพันธุ์ในมือ ปกคลุมถ้ำสวรรค์ทั้งหลังด้วยเกล็ดน้ำแข็ง

"มังกรบรรพกาลจุติ!"

มังกรน้ำแข็งยักษ์อ้าปากงับลงมาจากด้านบน กลืนร่างปิงถังเข้าไป!

เด็กสาวถูกแช่แข็งอยู่ในก้อนน้ำแข็งรูปร่างคล้ายมังกร จนกระทั่งเธอใช้มือผลักเบาๆ

ก้อนน้ำแข็งรอบกายแตกกระจายเป็นเกล็ดแสงระยิบระยับสลายไป ปิงถังได้กลายเป็นสาวน้อยเวทมนตร์สีฟ้าที่กำจัดอสูรภัยพิบัติหน้ารถรับส่งเมื่อเช้าเรียบร้อยแล้ว

สาวน้อยเวทมนตร์ตงจวิน

สามปีมานี้เพื่อปกปิดสถานะของเจียงซือ อสูรภัยพิบัติส่วนใหญ่จึงเป็นเธอที่ลงมือจัดการ

ฝีมือไม่ต้องพูดถึง ก้าวขาข้างหนึ่งเข้าไปสู่ระดับ 'ผลิบาน' แล้ว

ต่อให้เป็นสำนักงานควบคุมภัยพิบัติในตอนนี้ก็ทำอะไรเธอไม่ได้ แม้แต่ตัวตนของเธอก็ยังหาไม่เจอ

แม้เจียงซือจะมองว่าเป็นเพราะสำนักงานกากเองก็เถอะ

"ทำไมเสียงร่ายคาถาเบาจัง? เมื่อเช้าไม่ได้กินข้าวหรือไง?"

เจอคำถามกะทันหันของเจียงซือเข้าไป ปิงถังดึงกระโปรงสาวน้อยเวทมนตร์ที่ดูเหมือนผลึกน้ำแข็งแก้เขิน "ก็มันน่าอายนี่นา..."

ทั้งที่ก็ดูเท่ดีออกแท้ๆ

บทร่ายแปลงร่างของปิงถัง เจียงซือก็เป็นคนช่วยคิดให้ แต่ในเมื่อไม่อยากท่องออกมาดังๆ ก็ช่วยไม่ได้ เขาเร่งเร้า "ช่างเถอะ รีบปล่อยอสูรภัยพิบัติเมื่อเช้าออกมาเร็ว"

สูดหายใจเข้าลึกๆ สาวน้อยเวทมนตร์สีฟ้ายื่นมือขวาที่สวมถุงมือสีขาวออกมา ชายลูกไม้ที่ข้อมือดูเหมือนพวงผลึกน้ำแข็ง

"ผลงานดาษดื่น ลำดับที่หนึ่ง เงาสะท้อนในกระจกอันหยาบโลน"

ไอเย็นที่แผ่ออกมาจากมือจับตัวเป็นก้อนอย่างรวดเร็ว ก่อตัวเป็นรูปร่างของอสูรภัยพิบัติลูกตายักษ์ที่หน้าขบวนรถเมื่อเช้าตรงหน้า

ร่างกายที่สร้างจากน้ำแข็งดูแข็งทื่อ ขยับตัวทีก็มีเศษน้ำแข็งร่วงกราว

ปิงถังพ่นไอขาวออกมา สำหรับเธอแล้ว การควบคุมความเย็นเป็นเวลานานทำให้อุณหภูมิร่างกายลดต่ำลงมาก

สาวน้อยเวทมนตร์ที่ยังไม่ถึงระดับผลิบานย่อมมีข้อจำกัดต่างๆ นานา

"จริงสิ นอกจากแบ่งสี่ระดับใหญ่ๆ แล้ว ความจริงในสำนักงานยังมีข้อมูลตัวเลขที่ละเอียดกว่านั้น แบ่งความสามารถสาวน้อยเวทมนตร์เป็นหกค่าหลักๆ ได้แก่ พลัง พลังเวท ปฏิกิริยา ความเร็ว..."

"พวกสายตัวเลขยิ่งขยะเข้าไปใหญ่"

เห็นเจียงซือพุ่งเข้าใส่อสูรลูกตายักษ์ ปิงถังรีบพูดด้วยความตื่นตระหนก "ค่าพลังของอสูรตัวนี้สูงกว่าร่างเนื้อของคุณทุกด้านเลยนะ..."

พูดยังไม่ทันจบ ลูกเตะตัดลำตัวอันดุดันราวกับขวานยักษ์ก็ฟาดเปรี้ยงเข้าที่ตัวเจ้าลูกตายักษ์!

เกล็ดน้ำแข็งแตกกระจายเกลื่อนพื้นในพริบตา

ปิงถังตาโต

เวทน้ำแข็งของเธอต่อให้เป็นเงาสะท้อนที่สร้างขึ้นครั้งแรก ความแข็งแกร่งก็เป็นของจริง

ถ้าดูจากค่าพลัง มันควรจะสูงกว่าเจียงซือตอนไม่แปลงร่างอยู่หนึ่งขั้นสิ

"เวลาสู้กัน ใครเขามานั่งเทียบตัวเลข"

คำวิจารณ์อย่างดูแคลนของเจียงซือทำให้ปิงถังได้สติ ก่อนจะพยักหน้าเห็นด้วยอย่างยิ่ง

"นั่นสินะ สุดท้ายก็ต้องดูที่การต่อสู้จริง แต่ร่างกายของคุณแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ เลย น่าเหลือเชื่อจริงๆ เกรงว่าสาวน้อยเวทมนตร์บางคนคงไม่ใช่คู่มือคุณแล้ว"

"ก็งั้นๆ แหละ"

เจียงซือไม่ได้ถ่อมตัว ร่างกายนี้ยังห่างชั้นกับตอนที่เขาแปลงร่างเป็นสาวน้อยเวทมนตร์อยู่มากโข

การแปลงร่างเป็นสาวน้อยเวทมนตร์มีข้อจำกัด แถมยังถูกเพ่งเล็งได้ง่าย

ถ้าทำได้ เขาอยากจะดันค่าพลังกาย การตอบสนอง และความเร็วของร่างกายเนื้อให้ไปถึงขอบเขตของสาวน้อยเวทมนตร์ให้ได้มากที่สุด

การแปลงร่างเป็นสาวน้อยเวทมนตร์ควรเป็นไม้ตายก้นหีบ ไม่ใช่รูปแบบการต่อสู้ปกติ

เซียวเหยียนไม่เปิดมาก็ปาบัวเพลิงพิโรธถังซานก็ไม่เปิดมาด้วยหญ้าเงินครามพันธนาการ

แต่น่าเสียดาย ตอนนี้ยังทำไม่ได้ ความเร็วในการพัฒนาร่างกายมันช้าเกินไป ต้องค่อยเป็นค่อยไป

หลังจากยืดเส้นยืดสายเล็กน้อย เจียงซือเตรียมจะหันกลับไปฝึกต่อ แต่ก็พบว่าเศษน้ำแข็งบนพื้นกลับมารวมตัวกันเป็นอสูรลูกตายักษ์อีกครั้ง

"ยังไม่จบนะ จุดเด่นที่สุดของอสูรลูกตานั่นคือความสามารถในการฟื้นฟูต่างหาก"

มองดูปิงถังที่ยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ เจียงซือทำได้แค่แค่นเสียงฮึในลำคอ

ขณะกำลังจะเข้าไปทุบเจ้าลูกตาให้แตกอีกรอบ แสงสีแดงจากตาของอสูรก็สาดส่องลงมา ตรึงร่างเขาจนขยับไม่ได้

จากนั้นมันก็ค่อยๆ ลอยสูงขึ้น ทิ้งระยะห่างออกไป

พลังรอบด้านถูกดูดซับเข้ามา พลังสีแดงฉานในลูกตาอัดแน่นขึ้นเรื่อยๆ เล็งเป้ามาที่เจียงซือ

ต่อให้ฝึกมาหนักแค่ไหน ร่างกายที่แข็งแกร่งก็กระโดดสูงขนาดนั้นไม่ได้

ความสูงระดับนี้ต้องบินแล้ว ร่างกายเนื้อของเขาตอนนี้ยังเหยียบอากาศเดินไม่ได้

วินาทีที่พลังงานสีแดงฉานจากลูกตายักษ์ระเบิดออกมา เปลวเพลิงสีม่วงก็ลุกโชนขึ้นเงียบๆ

เงาร่างงดงามวูบผ่าน อสูรน้ำแข็งกลางอากาศถูกกลืนกินด้วยเปลวเพลิงสีม่วง ลุกไหม้โชติช่วงในพริบตา!

เจียงซือทิ้งตัวลงพื้นจนเท้าจมดิน ในมือถือเมล็ดพันธุ์สีม่วงที่ร้อนจี๋ เขาเป่าลมใส่มันเบาๆ

เปลวเพลิงที่ลุกไหม้อยู่ตรงหน้ามอดดับลงทันที

แปลงร่างชั่วพริบตา? หรือว่าไม่ได้แปลงร่างเลย? แค่ยืมพลังเวทจากเมล็ดพันธุ์?

ปิงถังพบว่าตัวเองมองตามความเร็วของเจียงซือไม่ทันเลย

แน่นอน สิ่งที่น่าเสียดายยิ่งกว่าคือมองไม่ทันเห็นเจียงซือในร่างน่ารักๆ หลังแปลงร่าง

สาวน้อยเวทมนตร์ที่เคยช่วยชีวิตเธอไว้ในตอนนั้น เดี๋ยวนี้จะหาดูสักครั้งไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

"ดูเหมือนยังต้องฝึกอีกเยอะ"

ไม่รู้ว่าไปเอาข้อสรุปนี้มาจากไหน เจียงซือเก็บเมล็ดพันธุ์แล้วกลับไปเข้าโหมดบ้าคลั่งออกกำลังกายต่อทันที

ปิงถังคลายการแปลงร่าง ถูมือไปมาพลางเป่าลมร้อนใส่มือ แล้วหยิบมือถือขึ้นมาดู

"หลิงหลิงที่แฝงตัวอยู่ในสำนักงานส่งข่าวมาแล้ว"

เจียงซือที่กำลังวิดพื้นอยู่ถามผ่านๆ "ข่าวอะไร?"

"สำนักงานตรวจพบจุดกำเนิดอสูรภัยพิบัติ หลายจุด แต่กำลังคนไม่พอ เลยวางแผนจะปล่อยทิ้งไว้ชั่วคราวบางจุด..."

ปิงถังที่มองมือถืออยู่ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยกมือถือขึ้นดูอีกที

"มีจุดกำเนิดจุดหนึ่ง อยู่ที่โรงเรียนมัธยมต้นของน้องสาวคุณ..."

[จบแล้ว]