บทที่ 54 - พลังกระดูก

บทที่ 54 - พลังกระดูก

ด้วยเส้นสายของซูหลี

ที่พักชั่วคราวของซูเหิงจึงถูกจัดเตรียมไว้อย่างรวดเร็วที่ หอเจียงยวี่

หอเจียงยวี่ตั้งอยู่บนเนินเขาที่มีทิวทัศน์งดงาม ออกจากประตูก็มองเห็นแม่น้ำกวนเจียงที่กว้างใหญ่และราบเรียบ

ลมเย็นพัดเอื่อยๆ มาจากผิวน้ำ ชายเสื้อคลุมของซูเหิงสะบัดพับพับอยู่ด้านหลัง

ซูเหิงไม่กลัวหนาว ยืนอยู่ตรงนี้กลับรู้สึกสดชื่นสบายใจ

"กินอยู่ฟรี ลงบัญชีหน่วยงานย่อยของหน่วยปราบมาร กินให้เต็มที่เลย" ซูหลีตบไหล่ซูเหิง ตอนนี้นางทำท่านี้ยากขึ้นเรื่อยๆ ต้องเขย่งเท้าสุดตัวถึงจะถึง

"ข้าต้องกลับไปรายงานตัวก่อน" ซูหลีทัดผมที่ข้างหู "เดี๋ยวอาจจะมีผู้อาวุโสหน่วยปราบมารมาหาเจ้า เจ้าก็ระวังตัวหน่อยละกัน"

"แล้วก็..."

ซูหลีเสริม "อีกไม่กี่วันจะมี เทศกาลโคมไฟแม่น้ำ เป็นเทศกาลประจำปีที่ยิ่งใหญ่ ถึงตอนนั้นจะมีการลอยโคมในแม่น้ำ มีหอแดง การแสดงกายกรรม การละเล่นต่างๆ มากมาย คึกคักมาก ไว้เจ้าค่อยออกไปเดินเล่นดู ถ้ามีเวลาข้าจะมาอยู่เป็นเพื่อน แต่ข้าอาจจะมีธุระยุ่งๆ หน่อย"

"แล้วก็เรื่องสมุดเล่มนั้น ข้าจะรีบหาของข้างในให้" ซูหลีนับนิ้วสั่งความซูเหิง

ใกล้จะแยกกัน

ตอนนี้นางดูเหมือนพี่สาวจริงๆ ขึ้นมาบ้างแล้ว ดูขี้บ่นนิดๆ

"รู้แล้วน่า" ซูเหิงพยักหน้า ก้มหัวเดินกลับเข้าห้อง

นี่คือห้องชงชาขนาดใหญ่ พื้นไม้แท้ ระหว่างเบาะนั่งสองอันมีโต๊ะไม้ทรงสี่เหลี่ยมสลักลายกระดานหมากวางอยู่ บนโต๊ะมีอุปกรณ์ชงชาครบครัน จินตนาการได้เลยว่า การนั่งจิบชาชมวิวไปเดินหมากไปที่นี่ คงเป็นช่วงเวลาที่ดีไม่น้อย

ซูหลีเดินตามเข้ามาในห้อง

นางเอียงคอคิดดู เหมือนจะไม่มีอะไรต้องสั่งซูเหิงแล้ว

ความแข็งแกร่งและพรสวรรค์ของเจ้านี่มันน่ากลัวเกินไป เมื่อสิบกว่าวันก่อนก็มีฝีมือระดับเหนือกว่าผู้อาวุโสทั่วไปของหน่วยปราบมารแล้ว และตอนนี้ ได้เห็นกับตาว่าซูเหิงฝึกวิชาพฤกษานิรันดร์จนบรรลุขั้นสูงภายในไม่กี่วัน ซูหลีนึกไม่ออกเลยว่าความแข็งแกร่งที่แท้จริงของซูเหิงไปถึงระดับไหนแล้ว

เฮ้อ หวังว่าถึงตอนนั้นคงไม่ทำพวกผู้อาวุโสหน่วยปราบมารตกใจจนหัวใจวายนะ

ซูหลีถอนหายใจ แล้วก็แอบยิ้มเจ้าเล่ห์อย่างคาดหวัง

"งั้นข้าไปล่ะ" นางพาเสี่ยวชิงเดินจากไปอย่างกระฉับกระเฉง ก้าวเดินไปบนทางเดินปูหินกรวดในลานบ้าน

ตอนที่จะเลี้ยวผ่านภูเขาจำลอง ซูหลีหยุดเดิน หันมาโบกมือให้ซูเหิง ก่อนจะยิ้มแล้วหายลับไปจากสายตา

ส่งพี่สาวกลับไปแล้ว

ซูเหิงกลับเข้ามาในห้องชงชา นั่งขัดสมาธิ

ตอนนี้เขาต้องพิจารณาเรื่องในมือ อย่างแรกคือสืบข่าว เตรียมตัวลงมือกับตระกูลหลัวผู้ผนึกมาร

อย่างที่สอง คือยกระดับความแข็งแกร่ง

ในมือเขายังมีเนื้อไท่ซุ่ยอีกหลายสิบจิน บวกกับอาหารธรรมดาที่หอเจียงยวี่เสิร์ฟไม่อั้น เวลาไม่กี่วันนี้ น่าจะเพียงพอให้เขายกระดับวิชาพฤกษานิรันดร์ไปถึงขีดสุด

ถึงตอนนั้น ความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นอีกขั้น การลงมือกับตระกูลหลัวก็จะมั่นใจยิ่งขึ้น

พริบตาเดียว สองวันผ่านไป

ฟิ้ว

แสงไฟพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าพร้อมเสียงหวีดหวิว ก่อนจะระเบิดเป็นดอกไม้ไฟสีทองอร่าม

แสงพลุสะท้อนบนผิวน้ำที่เป็นระลอกคลื่น วูบวาบอยู่บนร่างผู้คนที่เดินขวักไขว่ที่ท่าเรือ เริงระบำอยู่ระหว่างแมกไม้ที่ไหวตามลม และสุดท้ายสาดส่องลงบนใบหน้าอันเคร่งขรึมของซูเหิง ย้อมให้เป็นสีทองจางๆ

"ฟู่ว..." เขาพ่นลมหายใจขุ่นมัว ลืมตาขึ้น

ตั้งสติ เตรียมใจให้พร้อม แล้วเทแต้มสถานะกว่าหกสิบแต้มที่สะสมมาหลายวันลงในวิชาพฤกษานิรันดร์รวดเดียว

กล้ามเนื้อบนตัวเขาเกร็งแน่น อุณหภูมิร่างกายพุ่งสูง เสียงกระดูกลั่นเปรี๊ยะปร๊ะเหมือนข้าวตอกแตกดังออกมาจากภายใน

ไอน้ำสีขาวลอยกรุ่นขึ้นจากกลางกระหม่อมซูเหิง

แต่ดวงตาที่ดำขลับของเขายังคงสงบนิ่ง จิตใจจดจ่อ สัมผัสถึงความเปลี่ยนแปลงต่างๆ ที่เกิดจากการยกระดับวิชาพฤกษานิรันดร์อย่างละเอียด

พลังในกายเพิ่มขึ้นอีกขั้น หนาแน่น เหนียวแน่น และเปี่ยมไปด้วยพลังชีวิต

การกลายพันธุ์ของกระดูกลึกซึ้งขึ้นไปอีก

กระดูกของมนุษย์ประกอบด้วยเยื่อหุ้มกระดูก เนื้อกระดูก และไขกระดูก

เยื่อหุ้มกระดูกคือเนื้อเยื่อที่มีเส้นประสาทและหลอดเลือดปกคลุมกระดูก เนื้อกระดูกคือเกลือแร่ต่างๆ ที่ก่อตัวเป็นโครงสร้างหลัก ส่วนไขกระดูกคือเนื้อเยื่อเกี่ยวพันที่เติมเต็มภายในกระดูก โดยรวมแล้ว กระดูกคนเรานั้นตัน แข็งแต่ก็เปราะบาง

แต่เมื่อวิชาพฤกษานิรันดร์ก้าวหน้า ระดับการกลายพันธุ์ของร่างกายลึกซึ้งขึ้น

โครงสร้างกระดูกของซูเหิงเริ่มเปลี่ยนแปลง

อย่างแรกคือหนาและใหญ่ขึ้น เพื่อรองรับความหนาแน่นของกล้ามเนื้อที่เหนือมนุษย์

จากนั้นภายในกระดูกที่ควรจะตัน กลับเกิดท่อกลวงเล็กๆ จำนวนมาก ท่อเหล่านี้ไม่ได้ลดความแข็งแกร่งของกระดูกซูเหิงลง แต่ด้วยโครงสร้างรังผึ้งสามมิติที่ซับซ้อน กลับทำให้ความเหนียวและความทนทานต่อแรงกระแทกของกระดูกซูเหิงเพิ่มขึ้นไปอีกขั้น

ที่สำคัญกว่านั้น ภายในท่อเหล่านี้ ยังมีพังผืดและหลอดเลือดปกคลุมอยู่

นอกจากจะเพิ่มความเหนียวของกระดูกแล้ว ยังช่วยให้พลังของซูเหิงหมุนเวียนอยู่ภายในนั้นได้

ทำแบบนี้มีข้อดีที่เห็นได้ชัดสองอย่าง

อย่างแรก คือเพิ่มปริมาณพลังในกายซูเหิงอย่างมหาศาล

และอย่างที่สอง คือการอัดแรงดันพลังผ่านท่อในกระดูก เพิ่มพลังทำลายล้างของพลังวัตรไปอีกขั้น

ถ้าบอกว่าพลังปราณแท้ก่อนหน้านี้ คือการใช้หนังสติ๊กยิงนก

ตอนนี้...

พลังกระดูก ที่ผ่านการผลัดเปลี่ยน ก็เหมือนการใช้ปืนไรเฟิลกลอัตโนมัติยิงทีละนัด

ไม่ว่าจะเป็นอานุภาพหรือประสิทธิภาพการส่งออก เมื่อเทียบกับเมื่อก่อน ถือเป็นการยกระดับแบบพลิกฟ้าคว่ำดิน แถมพลังพฤกษานิรันดร์เป็นกระดูก พลังมารทมิฬอัคคีหยางเป็นเส้นลมปราณที่คลุมทับกระดูก ไม้ก่อเกิดไฟ ทั้งสองเกื้อหนุนส่งเสริมกัน เหมือนไฟป่าที่โหมกระหน่ำบนทุ่งหญ้า

ในระหว่างการต่อสู้ หากพลังของซูเหิงแทรกซึมเข้าสู่ร่างกายคู่ต่อสู้

ต่อให้มีเพียงนิดเดียว ก็จะลุกไหม้ราวกับไฟบรรลัยกัลป์ ยากจะดับให้มอดลง

ปัง

ซูเหิงดีดนิ้ว

พร้อมเสียงหวีดแหลม กลุ่มพลังสีเขียวจางๆ พุ่งผ่านอากาศ ปะทะเข้ากับตอไม้ในลานบ้าน

เสียงแตกดังโพละ

ตอไม้ระเบิดออก แตกเป็นเสี่ยงๆ เศษไม้ปลิวว่อน

ยังไม่จบแค่นั้น หลังเงียบไปครู่หนึ่ง เศษไม้เหล่านี้ก็เริ่มลุกไหม้บนพื้น ไฟลุกโชน

ยังดีที่รอบๆ เป็นพื้นดินและหิน

แม้ไฟจะแรง แต่ก็ไม่ต้องห่วงว่าจะลามไปติดอะไร

รอจนแสงไฟสุดท้ายมอดดับ เศษไม้กลายเป็นเถ้าถ่านที่เผาไหม้สมบูรณ์ ซูเหิงพยักหน้าเล็กน้อย ยิ้มอย่างพอใจ

ฟิ้ว

พลุอีกดอกระเบิดเหนือแม่น้ำ คราวนี้เป็นแสงสีส้มแดงร้อนแรง

ซูเหิงเปิดแผงสถานะ

【ซูเหิง】

【ส่วนสูง 2.10 เมตร】

【น้ำหนัก 595 จิน】

【ขอบเขต การกลายพันธุ์ของเส้นเอ็น 120% การกลายพันธุ์ของกระดูก 35%】

【วิชา วิชามารทมิฬอัคคีหยาง ขั้นที่ 12 (เอฟเฟกต์ พลังปราณขั้วหยาง แผ่นหลังอสูร พิษอัคคี) วิชาพฤกษานิรันดร์ ขั้นที่ 8 (เอฟเฟกต์ พลังพฤกษานิรันดร์ พลังกระดูก ฟื้นฟู สมานแผล จุดติดไฟ)】

【แต้มสถานะ 0】

[จบแล้ว]