บทที่ 17: ปลดล็อกผังสกิลชั้นที่สาม

บทที่ 17: ปลดล็อกผังสกิลชั้นที่สาม

ภารกิจระดับเอฟ (F) นั้นอันตรายมาก จำเป็นต้องใช้สมาชิกที่มีความแข็งแกร่งระดับเอฟบวก (F+) ถึงสองคนในการรับมือ

ส่วนภารกิจระดับอี (E) ต้องใช้สมาชิกระดับอีบวก (E+) ถึงสามคน

ทว่า สำหรับภารกิจระดับดี (D)...

จำเป็นต้องใช้สมาชิกระดับดีบวก (D+) ถึงห้าคนเลยทีเดียว!

แตกต่างจากเคซี่ย์ที่เป็นเพียงหุ่นเชิดของรัฐบาล เรย์คือผู้กุมอำนาจที่แท้จริงของสมาคมจอมเวท

ตามเกณฑ์การประเมินของฝ่ายศาสตร์ลี้ลับ ความแข็งแกร่งของเรย์อยู่ในระดับเอบวก (A+)!

อย่างไรก็ตาม นั่นไม่ได้สะท้อนถึงพลังที่แท้จริงทั้งหมดของเธอ

นั่นเป็นเพราะระดับเอบวก คือผลการประเมินสูงสุดที่พวกเขาสามารถระบุได้

พูดง่ายๆ ก็คือ ไม่มีใครรู้ว่าความแข็งแกร่งที่แท้จริงของเรย์นั้นน่าสะพรึงกลัวเพียงใด

เรย์ทราบข่าวการตายของลูคัสในทันที นั่นจึงเป็นเหตุผลที่เธอตัดสินใจอย่างเด็ดขาดที่จะยกระดับความอันตรายของหุ่นไล่กาให้เป็นระดับดี

แม้การทำเช่นนี้จะดูเหมือนขี่ช้างจับตั๊กแตนไปบ้าง แต่มันเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการปลอบประโลมจิตใจของลูเซียส

หากเป็นไปได้ เรย์ก็อยากจะล้างแค้นให้ลูคัสด้วยมือของเธอเอง

แต่ทว่า เธอไม่อาจปลีกตัวไปได้

ครั้งนี้เธอไม่สามารถรั้งรอได้อีกต่อไป เธอจำต้องออกจากเดอรัมทันที

เพราะมีภารกิจที่สำคัญยิ่งกว่ารอเธออยู่

ส่วนเรื่องสิ่งลี้ลับเกิดใหม่ตนนั้น แค่ระดมพลระดับดีก็น่าจะเพียงพอต่อการจัดการแล้ว

...

[โฮสต์] ฟลานเดอร์ส

[สายเลือด] กายเนื้อประหลาด — หุ่นไล่กา

[ความแข็งแกร่ง] ระดับอีบวก (E+)

[ทักษะ] ความกลัว, กายาเทพมาร, คมเคียวรัตติกาล, กระดูกทั้งห้า, พายุกาทมิฬ, อำพรางกาย

[ไอเทม] โทรศัพท์มือถือ, เรดาร์ตรวจจับสิ่งลี้ลับ

[ค่าความกลัว] 168,575 แต้ม

หนึ่งแสนหกหมื่นแต้ม!

เมื่อมองดูข้อมูลสถิติของตัวเอง ฟลานเดอร์สก็ยิ้มออกมาด้วยความพึงพอใจ

การตัดสินใจปล่อยวิดีโอคลิปออกไปเป็นการเดินหมากที่ถูกต้องจริงๆ

สองคลิปแรกสร้างผลกำไรให้ฟลานเดอร์สไม่น้อย แต่วิดีโอที่สามคือกุญแจสำคัญ เพราะมันเปรียบเสมือนการสาดความจริงใส่หน้าผู้ชมทุกคนว่า 'ทุกอย่างคือเรื่องจริง'

ความกลัวที่เกิดจากเรื่องจริงกับเรื่องแต่งนั้นอยู่ในระดับที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

ยิ่งไปกว่านั้น ความเชื่อมโยงของทั้งสามวิดีโอจะช่วยกระตุ้นยอดการรับชมซึ่งกันและกัน

ขอเพียงมีใครสักคนกดดูคลิปใดคลิปหนึ่ง พวกเขาก็ย่อมต้องตามไปดูอีกสองคลิปที่เหลืออย่างแน่นอน

ด้วยวิธีนี้ ประสิทธิภาพในการเก็บเกี่ยวค่าความกลัวจึงพุ่งสูงขึ้นอย่างทวีคูณ

เมื่อรู้สึกว่าอัตราการไหลเข้าของค่าความกลัวเริ่มชะลอตัวลง ฟลานเดอร์สจึงเปิดหน้าต่างเรียนรู้ทักษะขึ้นมา

ทักษะทั้งหมดในผังสกิลชั้นที่สองถูกอัปเกรดเป็นเลเวล 4 เรียบร้อยแล้ว

จากเลเวล 2 ขึ้นเลเวล 3 ต้องใช้ค่าความกลัว 5,000 แต้ม

จากเลเวล 3 ขึ้นเลเวล 4 ต้องใช้ค่าความกลัว 10,000 แต้ม

ลำพังแค่สามทักษะนี้ก็ผลาญแต้มของฟลานเดอร์สไปถึง 35,000 แต้ม

แต่ฟลานเดอร์สไม่ได้รู้สึกเสียดายเลยแม้แต่น้อย

ตรงกันข้าม เขากลับรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาด้วยซ้ำ

นั่นเป็นเพราะเมื่อทักษะทั้งสามในชั้นที่สองถูกอัปเกรดจนถึงเลเวล 4 มันได้ปลดล็อกผังสกิลชั้นที่สามขึ้นมา!

หากทักษะในชั้นที่สองยังมีประโยชน์ขนาดนี้ แล้วทักษะในชั้นที่สามจะทรงพลังขนาดไหนกัน?

ฟลานเดอร์สแทบอดใจรอที่จะดูไม่ไหว

ทว่าเมื่อได้เห็นรายการทักษะ เขาก็ต้องประหลาดใจเล็กน้อย

ทักษะในชั้นที่สามแต่ละอย่างมีราคาค่าเรียนรู้สูงถึง 10,000 แต้ม!

ฟลานเดอร์สตกใจ แต่ไม่ใช่เพราะมันแพงเกินไป

ในทางกลับกัน เขากลับคิดว่ายิ่งแพงก็ยิ่งดี

ของที่ราคาแพงกว่า ย่อมหมายความว่ามันต้องทรงอานุภาพมากไม่ใช่หรือ?

[หุ่นฟางต้องสาป] ใช้ค่าความกลัว 10,000 แต้ม

ฝังหุ่นฟางต้องสาปเข้าไปในร่างกายของสิ่งมีชีวิต หากโฮสต์ได้รับความเสียหาย หุ่นฟางต้องสาปจะรับความเสียหายนั้นแทน หากโฮสต์ได้รับบาดเจ็บถึงแก่ชีวิต หุ่นฟางต้องสาปจะตายแทนและจำนวนการรับคำสาปจะถูกรีเซ็ต (ที่เลเวล 1 สามารถรับคำสาปแทนได้ 1 ครั้ง)

ทันทีที่เห็นความสามารถของทักษะแรก ฟลานเดอร์สก็ลิงโลดใจทันที

ความสำคัญของทักษะนี้ไม่อาจประเมินค่าด้วยตัวเลขเพียงหมื่นแต้ม

ต่อให้ต้องจ่ายแสนแต้ม ฟลานเดอร์สก็จะไม่ลังเลที่จะเรียนมัน

เพราะนี่คือทักษะช่วยชีวิต!

และเมื่อมองไปที่ทักษะถัดไป ฟลานเดอร์สก็ต้องประหลาดใจซ้ำสอง

[หุ่นฟางพิทักษ์] ใช้ค่าความกลัว 10,000 แต้ม

วางหุ่นฟางพิทักษ์ไว้ที่ใดก็ได้และทำให้มันล่องหน โฮสต์สามารถเข้าถึงการได้ยิน การดมกลิ่น และการมองเห็นของหุ่นฟางพิทักษ์ได้ นอกจากนี้ โฮสต์ยังสามารถสลับตำแหน่งกับหุ่นฟางพิทักษ์ได้ตลอดเวลา เมื่อหุ่นฟางพิทักษ์ถูกทำลาย จำนวนหุ่นจะถูกรีเซ็ต (ที่เลเวล 1 สามารถวางหุ่นได้ 1 ตัว)

ทักษะนี้เข้าคู่กับ 'หุ่นฟางต้องสาป' ได้อย่างสมบูรณ์แบบ

หากฟลานเดอร์สเจอศัตรูที่สู้ไม่ได้ และไม่มีเวลาพอที่จะสลับตำแหน่งหนี หุ่นฟางต้องสาปจะช่วยรับการโจมตีถึงตายไว้ให้

ซึ่งจะช่วยซื้อเวลาให้ฟลานเดอร์สสลับตำแหน่งหนีได้ทันท่วงที

พูดง่ายๆ ก็คือ ตราบใดที่ระดับเลเวลของสองทักษะนี้เพิ่มสูงขึ้น ฟลานเดอร์สก็แทบจะเป็นอมตะ

เขาจะไม่มีวันถูกฆ่าตาย!

หลังจากสูดหายใจเข้าลึกๆ สองครั้งเพื่อระงับความตื่นเต้น ฟลานเดอร์สก็มองไปที่ทักษะที่สาม

[จอมมารผู้พิชิต] ใช้ค่าความกลัว 10,000 แต้ม

หลังจากแปลงร่างเป็นจอมมารผู้พิชิต โฮสต์จะได้รับพละกำลังที่เหนือกว่าขีดจำกัดของตนเองอย่างมหาศาล หลังสิ้นสุดการใช้งาน ร่างกายจะเข้าสู่สภาวะอ่อนแอเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง

เมื่อเห็นทักษะนี้ ฟลานเดอร์สอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว

ทักษะราคาหมื่นแต้มดันมีผลข้างเคียงด้วยหรือนี่?

ช่วงเวลาอ่อนแอหนึ่งชั่วโมงไม่ใช่เวลาน้อยๆ ในช่วงเวลานั้นชีวิตของเขาคงต้องขึ้นอยู่กับความเมตตาของผู้อื่น

ฟลานเดอร์สแบกรับความเสี่ยงระดับนั้นไม่ไหว

อย่างไรก็ตาม แม้เขาจะไม่คิดใช้ทักษะนี้พร่ำเพรื่อ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเขาจะไม่เรียนมัน

ในเมื่อมีผลข้างเคียงรุนแรงขนาดนี้ พลังที่ได้จากการแปลงร่างเป็นจอมมารผู้พิชิตย่อมต้องมหาศาลอย่างแน่นอน

หากสองทักษะแรกคือโล่ ทักษะนี้ก็คือไพ่ตาย

และเป็นไพ่ตายที่เขาจะไม่ยอมงัดออกมาใช้เด็ดขาด เว้นแต่จะตกอยู่ในสถานการณ์วิกฤตถึงชีวิต!

"เรียนรู้ หุ่นฟางต้องสาป, หุ่นฟางพิทักษ์ และ จอมมารผู้พิชิต ทั้งหมดเดี๋ยวนี้!"

ฟลานเดอร์สจ่าย 30,000 แต้มอย่างไม่ลังเล

หากเงื่อนไขเอื้ออำนวย เขาก็อยากจะเรียนรู้ให้มากกว่านี้

แต่ตอนนี้เขาเหลือแต้มความกลัวอยู่เพียงแสนนิดๆ เท่านั้น

การอัปเกรดทักษะในชั้นที่สามจากเลเวล 1 เป็นเลเวล 2 ต้องใช้แต้มถึง 50,000 แต้มต่อหนึ่งทักษะ

ชัดเจนว่าฟลานเดอร์สต้องเลือก

หลังจากไตร่ตรองครู่หนึ่ง ฟลานเดอร์สตัดสินใจคงระดับของ 'หุ่นฟางพิทักษ์' ไว้เท่าเดิม และนำแต้มไปทุ่มให้กับอีกสองทักษะที่เหลือจนเป็นเลเวล 2

หุ่นฟางพิทักษ์มีหน้าที่แค่ถูกวางไว้ในที่ไกลๆ เพื่อเป็นจุดวาร์ปหนี

ตราบใดที่สลับตำแหน่งได้ ฟลานเดอร์สก็มีเวลาเหลือเฟือที่จะทำอย่างอื่น

ดังนั้น อีกสองทักษะจึงมีความสำคัญเร่งด่วนกว่า

หลังจากการอัปเกรดเสร็จสิ้น แต้มความกลัวของฟลานเดอร์สก็กลับมาแตะที่ก้นถังอีกครั้ง

เขาหันไปมองซากศพของคนขับรถที่นอนอยู่บนพื้นในสภาพที่ไม่เหลือเค้าความเป็นมนุษย์

เวลานี้ ใบหน้าของคนขับรถร่างอ้วนบิดเบี้ยวจนถึงขีดสุด คราบน้ำตาเปรอะเปื้อนเต็มใบหน้า

แขนขาของเขาถูกตัดขาดจนหมดสิ้น ผิวหนังทั่วร่างถูกถลกออก... แม้กระทั่งหนังศีรษะ

ฟลานเดอร์สมองดูผลงานชิ้นเอกของตัวเอง แล้วยิ้มร่าพร้อมกับโบกมือลา

"ขอบใจสำหรับมิตรภาพของเจ้านะ"