บทที่ 12 เหรียญนักพนัน

หลิงชูเลิกคิ้ว นี่กำลังข่มขู่เธอเหรอ?

"เอาสิ ถ้าทำได้ก็เชิญ"

เมื่อ ไร้พ่ายรูปงาม เห็นคำตอบของหลิงชู ใบหน้าของเขาก็มืดมนลงทันที

คนคนนี้ดื้อด้านจริงๆ จะไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตาใช่ไหม

เขาเป็นโจรสลัดจริง แต่ไม่มีไอเทมติดตามผู้เล่นหรอก เขาแค่พยายามขู่ให้หลิงชูกลัว

เขาจำชื่อไอดีของหลิงชูไว้แม่น คิดในใจว่าถ้าเจอเธอบนเส้นทางเดินเรือเมื่อไหร่ เขาจะไม่เพียงแค่ปล้น แต่จะสั่งสอนเธอให้รู้สำนึกด้วย

หลิงชูก็จำไอดีเขาได้แม่นเช่นกัน หมอนี่เที่ยวประกาศศักดาว่าเป็นโจรสลัดแถมยังอวดดีขนาดนี้ ดีไม่ดีอาจจะตายเป็นผีเฝ้าทะเลก่อนจะได้เจอหลิงชูด้วยซ้ำ

เธอไม่ให้ค่ากับคำขู่ของพวกขยะแบบนี้เลยสักนิด เธอไม่เชื่อว่าเขามีอุปกรณ์ติดตาม ถ้ามีจริงเขาคงใช้มันกับเธอไปนานแล้ว ทำไมต้องยอมเสียอาหารตั้งสิบปอนด์เพื่อแลกข้อมูลกับเธอด้วย?

เขาอาจจะไม่มีอุปกรณ์ติดตาม แต่เธอมีสกิลติดตามแน่นอน อย่างไรก็ตาม สกิลติดตามของเธอบอกได้แค่ตำแหน่งของโจรสลัดที่อยู่ใกล้ที่สุด ถ้าเธอรู้พิกัดคร่าวๆ ของเขา ประกอบกับสกิลติดตาม เธอก็ไม่รังเกียจที่จะเป็นฝ่ายลงมือก่อน...

หลิงชูไล่อ่านแชทส่วนตัวต่อ หลายคนอยากแลกอุปกรณ์กับแร่เหล็กของเธอ แต่คุณภาพของเหล่านั้นแย่เกินไป ส่วนใหญ่เป็นแร่คุณภาพต่ำขึ้นสนิมที่ดูเหมือนเพิ่งกู้ขึ้นมาจากทะเล

เธอมีอุปกรณ์ชั้นยอดอยู่กับตัวเยอะเกินไป เลยไม่ได้สนใจของพวกนี้จริงๆ หาอยู่นาน ในที่สุดเธอก็เจอคนที่ดูจริงใจอยากจะค้าขายด้วย

ลูบันน้อยเซิร์ฟจีน: "ลูกพี่ ผมขอแลกอาวุธของผมกับแร่เหล็กยี่สิบก้อน อาวุธชั้นยอด รับประกันความพึงพอใจ!"

หลิงชูตอบกลับไปว่า "ส่งมาให้ดูหน่อยสิ"

ผู้เล่น ลูบันน้อยเซิร์ฟจีน ส่งค่าสถานะไอเทมมาให้อย่างไม่อิดออด

[ธนูยาวไม้โอ๊ค]

[คุณภาพ: ยอดเยี่ยม]

[ธนูยาวที่มีความแม่นยำใช้ได้ ทุกๆ การยิง 5 ดอก จะเก็บลูกธนูกลับคืนมาได้ 1 ดอกโดยอัตโนมัติ]

อาวุธชิ้นนี้ค่อนข้างดีทีเดียว ตอนนี้หลิงชูมีแค่กริชสั้นเหล็ก ยังขาดอาวุธระยะไกลอยู่

หลิงชูเริ่มสนใจจะทำการค้ากับเขาแล้ว แต่อดถามไม่ได้ว่า "อัปเกรดแพใช้แร่เหล็กแค่ก้อนเดียว นายจะเอาไปทำไมเยอะแยะ?"

ลูบันน้อยเซิร์ฟจีน ก็ซื่อสัตย์มาก ตอบกลับมาตรงๆ ว่า "ผมเป็นช่างตีเหล็ก ต้องใช้แร่เหล็กมาสร้างอุปกรณ์เพื่อเพิ่มความชำนาญและเลื่อนขั้น แร่เหล็กหายากเกินไป ผมรอประมูลในตลาดซื้อขาย แต่แย่งไม่ทันสักที"

หมอนี่เป็นช่างตีเหล็กจริงๆ ด้วย

หลิงชูนึกอะไรขึ้นได้ จึงหยิบปืนลูกโม่ที่เสียหายออกมาจากแหวน แล้วส่งข้อมูลคุณสมบัติไปให้เขา "นายซ่อมของชิ้นนี้ได้ไหม?"

ลูบันน้อยเซิร์ฟจีน ตอบกลับทันควัน: "ได้ครับ! วัสดุซ่อมใช้แร่เหล็กสองก้อน ถ้าคุณยอมแลกเปลี่ยนกับผม ผมซ่อมให้ฟรี ไม่คิดค่าแรง!"

สร้างกระสุนปืนพกได้ไหม?

"ทำได้ครับ แต่การทำกระสุนต้องใช้ดินปืน ผมมีดินปืนไม่เยอะ ทำได้มากสุดแค่ร้อยนัด"

หลิงชูคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า "ช่วยซ่อมปืนกระบอกนี้ให้ฉัน แล้วฉันจะให้แร่เหล็กอีกยี่สิบก้อน ช่วยทำกระสุนร้อยนัดให้ฉันด้วย"

"ไม่มีปัญหาครับ!!!"

เครื่องหมายตกใจสามตัวเผยให้เห็นถึงความตื่นเต้นของ ลูบันน้อยเซิร์ฟจีน

แค่เปิดมาก็เปย์แร่เหล็กสี่สิบก้อน นี่มันขาใหญ่ชัดๆ!

"แล้วนี่ล่ะ นายคิดว่าเอามาทำอุปกรณ์อะไรได้บ้างไหม?"

หลิงชูไม่ลืมส่งข้อมูลเปลือกปูมะพร้าวที่กินเหลือไปให้เขาดู

"เปลือกปูค่อนข้างแข็ง ใช้ทำอุปกรณ์จำพวกเกราะได้ แต่มันมีน้อยไปหน่อย"

"ฉันยังมีอีกสิบกว่าตัว"

งั้นก็พอแล้ว

ลูบันน้อยเซิร์ฟจีน อดคิดไม่ได้ว่าปูมะพร้าวพวกนี้น่าจะเป็นสัตว์บก เทพทรูก็คือเทพทรู หาของพวกนี้มาได้ตั้งเยอะแยะ

หลิงชูยังมีปูมะพร้าวเหลืออีกสิบห้าตัว เธอเก็บไว้กินเล่นสองตัว แล้วแลกเปลี่ยนส่วนที่เหลือพร้อมกับแร่เหล็กสี่สิบห้าก้อนและปืนลูกโม่ให้กับ ลูบันน้อยเซิร์ฟจีน พร้อมเซ็นสัญญาระบบกับเขาด้วย เลยไม่ต้องกลัวว่า ลูบันน้อย จะเชิดอาวุธหนี

"เนื้อปูนี่กับแร่เหล็กห้าก้อนถือเป็นค่าจ้าง ทำเกราะให้ฉันชุดหนึ่ง"

นี่เป็นครั้งแรกที่ ลูบันน้อยเซิร์ฟจีน ได้เห็นปูมะพร้าวเป็นๆ เห็นความอวบอ้วนและฉ่ำน้ำของมัน เขาถึงกับต้องกลืนน้ำลายเอื้อก

"ไม่ต้องห่วงครับลูกพี่ ผมจะทำออกมาให้สุดฝีมือเลย!"

เมื่อก่อนเขาเคยสร้างอุปกรณ์ให้คนอื่น ได้ค่าตอบแทนเป็นแค่อาหารกับทรัพยากรพื้นฐาน ขาใหญ่คนนี้ให้แร่เหล็กตั้งห้าก้อน แถมเนื้อปูสดคุณภาพดีอีกเพียบ ดูเหมือนเขาจะเป็นฝ่ายได้กำไรเสียมากกว่า

ลูบันน้อยเซิร์ฟจีน มีลางสังหรณ์ว่าถ้าเกาะลูกค้าคนนี้ไว้แน่นๆ เขาอาจไม่ต้องขาดแคลนแร่เหล็กอีกต่อไป

ปืนและกระสุนต้องใช้เวลาซ่อมและสร้างทั้งวัน ลูบันน้อยเซิร์ฟจีน ส่งธนูยาวไม้โอ๊คมาให้ก่อน แถมพิมพ์เขียวลูกธนูไม้มาให้อีกแผ่น

ลูบันน้อยเซิร์ฟจีน: "นี่ครับลูกพี่ พิมพ์เขียวแถมให้ ลูกธนูพวกนี้ไม่ต้องใช้ช่างตีเหล็กทำก็ได้ คุณทำเองด้วยมือได้เลย"

หลิงชูกวาดตามองเอกสารและพบว่าการทำลูกธนูหนึ่งชุดยี่สิบดอก ต้องใช้ไม้ 20 ท่อนและขนนก 5 อัน ขนนกมีขายในตลาดแลกเปลี่ยน สะดวกมากในการสร้าง เธอจึงกล่าวขอบคุณเขา

ลูบันน้อยเซิร์ฟจีน ตอบกลับอย่างเขินอาย "ผมต่างหากที่ต้องขอบคุณ แร่เหล็กสี่สิบก้อนนี้ช่วยผมได้มากเลย ไว้มาแลกเปลี่ยนกันใหม่นะครับ ผมขอตัวไปทำกระสุนและอุปกรณ์ก่อน เสร็จแล้วจะรีบส่งให้ทันที"

หลังจากปิดหน้าต่างแชทกับ ลูบันน้อยเซิร์ฟจีน หลิงชูก็เห็นข้อความกะพริบเตือนในรายการเพื่อน

ห่างไกลยาเสพติด การพนัน และโสเภณี: "ไหนล่ะปลาดาวเรืองแสงสีชมพูที่สัญญาไว้? จะเบี้ยวเหรอ?"

หลิงชูถึงเพิ่งนึกได้ว่าเธอลืมให้ปลาดาวที่สัญญากับคนนี้ไว้

"โทษที วันนี้ยุ่งมากเลยลืมไปเลย เดี๋ยวจะตกให้"

"ไม่รีบ" ห่างไกลยาเสพติดฯ ตอบ "เห็นคุณขายแร่เหล็ก ผมก็ต้องการเหมือนกัน มาแลกเปลี่ยนกันเถอะ สนใจอันนี้ไหม?"

อีกฝ่ายส่งข้อมูลไอเทมมาให้โดยไม่พูดพร่ำทำเพลง

[เหรียญนักพนัน]

[คุณภาพ: ไม่เหมือนใคร]

[โยนเสี่ยงทายทุกเช้าเพื่อกำหนดโชคชะตาประจำวัน ออกหัว โชคดีสองเท่า ออกก้อย โชคร้าย]

ดวงตาของหลิงชูเป็นประกายเล็กน้อย ของสิ่งนี้เพิ่มค่าโชคได้สองเท่า เหมาะมากที่จะใช้คู่กับ คันเบ็ดหมึกแช่แข็งนำโชค ของเธอ

อยากแลกกับแร่เหล็กกี่ก้อน?

"20"

"ตกลง"

หลิงชูตอบตกลงทันที

แม้ไอเทมนี้จะมีคุณภาพระดับ "ไม่เหมือนใคร" แต่ก็ไม่ใช่อุปกรณ์ที่มีพลังทำลายล้าง แถมยังมีความเสี่ยงสูงในการใช้งาน แร่เหล็ก 20 ก้อนถือเป็นราคายุติธรรม

นายเคยใช้เหรียญนี้ไหม? "โชคร้าย" ที่ว่าหมายถึงอะไร?

"...ซวยขนาดที่ว่ากินน้ำเย็นยังติดฟัน"

เขาเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง "ถ้าเผลอโยนออกก้อย วันนั้นพยายามอย่าไปตกปลาหรือออกทะเลไปไกล เพราะอาจเจออะไรที่น่ากลัวและรับมือยาก"

"โอเค ขอบใจนะ"

หลิงชูสงสัยว่า ห่างไกลยาเสพติดฯ อาจเคยซวยเพราะเหรียญนี้มาก่อน ถึงได้อยากขายทิ้ง

เธอไม่ค่อยกังวลเรื่องผลข้างเคียงของเหรียญเท่าไหร่ อย่างที่เขาบอก ถ้าโชคร้ายโยนออกก้อย เธอก็แค่เก็บตัวเงียบๆ หน่อย โอกาสย่อมมาพร้อมความเสี่ยงเสมอ ถ้ามัวแต่กลัวตาย ก็คงอยู่ไม่รอดในเกมเอาชีวิตรอดนี้หรอก

ห่างไกลยาเสพติดฯ ทำการแลกเปลี่ยนเหรียญเรียบร้อย

หลิงชูหยิบมันขึ้นมาพิจารณา มันดูเหมือนเหรียญธรรมดาทั่วไป เดิมทีเธออยากลองใช้ดู แต่ตอนนี้เย็นมากแล้ว และคำอธิบายไอเทมบอกให้โยนตอนเช้า โยนตอนนี้คงไม่มีผลอะไร

เธอเก็บเหรียญเข้ากระเป๋า แล้วตรวจสอบอุปกรณ์ของตัวเอง

ตอนนี้เธอมีธนูยาวไม้โอ๊คและกริชสั้นเหล็กที่ใช้งานได้ดี หลังจากซ่อมปืนลูกโม่เสร็จ เธอวางแผนจะยกให้ทีช เพราะเดิมทีมันเป็นของเขา และเขาน่าจะยิงแม่นกว่าเธอแน่นอน

เหลือแค่หมวกโจรสลัดเก่าๆ กับผ้าปิดตาข้างเดียว