บทที่ 13 ดวงดีสองเท่า

การซ่อมหมวกโจรสลัดต้องใช้สกิลช่างตัดเย็บ หลิงชูหาช่างตัดเย็บที่รับงานในแชทสาธารณะได้อย่างรวดเร็ว ค่าจ้างแค่ขนมปังโฮลวีตหนึ่งก้อนกับน้ำแร่หนึ่งขวด หลังจากเซ็นสัญญากับเขาแล้ว หลิงชูก็ส่งหมวกไปให้

วันนี้เป็นวันที่สองของช่วงเวลาคุ้มครองมือใหม่ ผู้คนจำนวนมากได้เปิดใช้งานอาชีพของตัวเองแล้ว

หลิงชูเจอทั้งช่างตีเหล็กและช่างตัดเย็บที่รับซ่อมอุปกรณ์ พ่อครัวที่รับทำอาหาร ชาวสวนที่รับซื้อเมล็ดพันธุ์พืช ชาวประมงที่ขายปลา และอื่นๆ อีกมากมาย พวกนี้ล้วนเป็นอาชีพธรรมดาทั่วไป เงื่อนไขในการเปิดใช้งานดูเหมือนจะไม่ยากนัก

หลิงชูไม่ได้ถาม ลูบันน้อยเซิร์ฟจีน เกี่ยวกับเรื่องนี้ เธอไม่สนใจสกิลสายดำรงชีวิตพวกนี้หรอก จะมาเสียแรงทำไมในเมื่อจ้างคนอื่นทำได้?

ผ้าปิดตาข้างเดียวของเธอเป็นอุปกรณ์ชิ้นเดียวที่สามารถอัปเกรดได้ ซึ่งต้องใช้ผ้าไหมห้าผืน

ผ้าไหมดูเหมือนจะเป็นวัสดุชั้นสูง หลิงชูหาไม่เจอในตลาดซื้อขาย เลยต้องพักเรื่องนี้ไว้ก่อน

ช่างตัดเย็บทำงานเร็วมาก เขาซ่อมหมวกเสร็จและส่งคืนมาให้ภายในห้านาที

หลิงชูคืนหมวกโจรสลัดให้ทีช หมวกใบนี้เป็นแค่อุปกรณ์ระดับยอดเยี่ยมที่เพิ่มขวัญกำลังใจได้ 1 แต้ม ซึ่งไม่ได้มีประโยชน์อะไรมากนัก แถมยังใหญ่เกินไปสำหรับเธอ ใส่แล้วดูไม่เข้าท่าเลย

หลังจากทีชสวมหมวกปิดหัวโล้นๆ ของมันแล้ว ก็ดูเหมือนคนขึ้นมาบ้างนิดหน่อย

ด้วยความกังวลเรื่องยุง งู และมดบนเกาะ คืนนั้นหลิงชูจึงกลับไปนอนในห้องโดยสาร

แม้เตียงไม้กระดานในห้องโดยสารจะเล็ก แต่พอปูเครื่องนอนนุ่มๆ ลงไปแล้ว ก็สบายกว่านอนบนเก้าอี้พับเยอะเลย

หลิงชูหลับสนิทจนถึงเช้า

เช้าตรู่ เธอผลักประตูห้องโดยสารเดินออกมาที่ดาดฟ้าเรือ พบทีชยังคงยืนคุมหางเสืออยู่ มันทักทายเมื่อเห็นเธอ

"อรุณสวัสดิ์ กัปตัน"

"ไม่ได้นอนทั้งคืนเลยเหรอ?" หลิงชูแปลกใจเล็กน้อย

"หลังจากกลายเป็นโครงกระดูก ข้าก็พบว่าตัวเองไม่รู้สึกเหนื่อยและไม่อยากนอนเลย" ทีชตอบตามตรง

หลิงชูคิดดูแล้วก็จริง โครงกระดูกจะต้องการนอนไปทำไมกัน

ลูกน้องคนนี้ไม่ต้องกินไม่ต้องพัก แถมยังควบตำแหน่งคนถือหางเสือและคนดูต้นทางได้อีก นี่มันพนักงานดีเด่นยุคใหม่ชัดๆ ช่วยให้เธอเบาใจได้เยอะเลย

เธอมองไปรอบๆ หลังจากล่องเรือมาทั้งคืน ดูเหมือนจะมาถึงน่านน้ำที่ไม่คุ้นเคย บนผิวน้ำมีวัตถุลอยน้ำเยอะขึ้นกว่าเดิม

ผ่านไปหนึ่งคืน เครื่องกรองน้ำก็เต็มแล้ว หลิงชูใช้น้ำล้างหน้าล้างตาอย่างรวดเร็ว แล้วเดินไปที่ดาดฟ้าเรือ

คราวที่แล้วเปิดกล่องสุ่มระบบได้กระถางต้นไม้มาห้าใบ และยังได้เมล็ดพันธุ์หนามวิญญาณเป็นรางวัลจากการยึดครองเกาะแร่เหล็ก ซึ่งเหมาะจะปลูกในกระถางพอดี

หลิงชูพรวนดินรอบๆ เมล็ดพันธุ์และรดน้ำจืดลงไปเล็กน้อย

[ต้นกล้าหนามวิญญาณ]

[กำลังเจริญเติบโต]

[เวลาที่เหลือจนโตเต็มวัย: 6 วัน 23 ชั่วโมง 59 นาที]

หลิงชูเดาว่าหนามวิญญาณนี้น่าจะเป็นกิ่งไม้แห้งที่เฝ้าแกนกลางเกาะและดูดเลือดเนื้อคนได้นั่นแหละ ถ้าใช้ให้ถูกวิธี มันอาจเป็นกับดักป้องกันศัตรูชั้นดีเลยทีเดียว ยังไงก็ปลูกไว้ก่อนดีกว่า

หลังจากจัดการเรื่องกระถางต้นไม้เสร็จ หลิงชูก็ตรวจสอบแพลตฟอร์มการค้า

นอกจากแร่เหล็ก 45 ก้อนที่ให้ ลูบันน้อยเซิร์ฟจีน, 20 ก้อนให้ ห่างไกลยาเสพติดฯ และ 50 ก้อนสำหรับคนที่ต้องการซื้อน้ำตาภูตพราย แร่เหล็กที่เหลืออีก 385 ก้อนขายหมดเกลี้ยงแล้ว

พวกเขาได้รับอาหารประเภท มันฝรั่ง กะหล่ำปลี มันเทศ ข้าวโพด และขนมปังโฮลวีต รวมกว่า 500 ชั่ง; ปลา กุ้ง และอาหารทะเลกว่า 200 ชั่ง; ผลไม้สดกว่า 200 ชั่ง; และอาหารกระป๋อง 120 กระป๋อง ในหมวดทรัพยากร แลกได้ไม้กว่า 5,800 ท่อน ผ้ากว่า 4,900 ผืน สาหร่ายกว่า 1,500 เส้น แก้วกว่า 1,800 แผ่น และถ่านไม้กว่า 1,200 ก้อน

จะบอกว่ารวยข้ามคืนก็คงไม่เกินจริง

ถ้าไม่ใช่เพราะขาดไอเทมสำคัญอย่างน้ำตาภูตพราย หลิงชูคงมีทรัพยากรพอให้อัปเกรดเรือไปอีกสองระดับเลยด้วยซ้ำ

ในเวลาเดียวกัน ลูบันน้อยเซิร์ฟจีน ก็ส่งปืนลูกโม่ที่ซ่อมเสร็จพร้อมกระสุนมาให้ แถมกระสุนยาสลบให้อีกสิบนัดเป็นของแถม

[กระสุนสะกดจิต]

[ขนาด: 9 มม.]

[บรรจุฮอร์โมนสะกดจิต ทำให้ศัตรูที่ถูกยิงหลับลึกทันที ไม่ถึงแก่ชีวิต]

"ลูกพี่ นี่เป็นกระสุนที่ผมเพิ่งพัฒนาขึ้นใหม่ ลองใช้ดูนะครับว่าได้ผลไหม ถ้าดี วันหลังสั่งเพิ่มได้ ผมลดราคาให้พิเศษเลย!"

"เกราะเปลือกปูมะพร้าวทำยากหน่อย พรุ่งนี้ถึงจะส่งให้ได้นะครับ"

โอเค ขอบใจนะ

หลังจากตอบข้อความ หลิงชูก็เพิ่มเขาเป็นเพื่อน ในรายชื่อเพื่อนของเธอมีแค่สองคนคือ "ลูบันน้อยเซิร์ฟจีน" และ "ห่างไกลยาเสพติดฯ" เธอรู้สึกว่าทั้งสองคนนี้มีฝีมือพอตัว และในอนาคตอาจได้ร่วมงานกันยาวๆ

หลิงชูไม่เคยใช้ปืนพกมาก่อน เลยทำหุ่นฟางง่ายๆ จากผ้าและสาหร่ายเพื่อฝึกความแม่นยำ

เธอเล็งไปที่หัวหุ่นฟางแล้วยิง เสียงปืนดังสนั่น หุ่นฟางไม่เป็นไรเลย แต่ราวระเบียงด้านหลังกลับมีรูกระสุนโผล่มาแทน

หลิงชูรีบตรวจสอบสภาพเรือ ความทนทานลดลงไป 10 แต้ม โชคดีที่กระสุนไม่โดนตัวเรือ ไม่งั้นคงรั่วแน่ๆ

"ทีช"

หลิงชูเรียกทีชที่กำลังคุมหางเสืออยู่ แล้วโยนปืนพกให้

"เพื่อนเก่า ข้าคิดถึงแกจริงๆ..."

ทีชลูบไล้กระบอกปืนด้วยสีหน้าโหยหา "เอ๊ะ สนิมเกรอะกรังหายไปหมดแล้ว ช่างปืนคนนั้นฝีมือดีใช้ได้เลยนี่"

"นายลองยิงดูสิ" หลิงชูบอก

ทีชถือปืนมือเดียว แล้วยิงใส่หุ่นฟางอย่างมั่นใจและเด็ดขาด

กระสุนเจาะเข้ากลางแสกหน้าพอดิบพอดี

เธอมันห่วยเองแหละ...

หลิงชูล้มเลิกความคิดที่จะใช้ปืน และหยิบธนูยาวไม้โอ๊คออกมา เธอรีบสร้างลูกธนูร้อยดอกเก็บไว้ในแหวนเพื่อใช้ในภายหลัง

เธอมีพละกำลังโดยธรรมชาติ จึงง้างสายธนูจนตึงได้โดยไม่ต้องออกแรงมาก เธอล็อกเป้าที่หัวหุ่นฟาง กลั้นหายใจ แล้วปล่อยลูกธนู

ลูกธนูปักเข้าที่แขนหุ่นฟาง

แม้จะเล็งพลาดไปหน่อย แต่อย่างน้อยก็ไม่ว่าว

หลังจากลองใช้ดู หลิงชูชอบความรู้สึกของธนูมากกว่า แถมลูกธนูยังเงียบเชียบ เหมาะสำหรับการลอบโจมตีเมื่อใช้คู่กับสกิลระบำวิญญาณของเธอมากกว่า

หลังจากฝึกยิงธนูอยู่พักหนึ่ง หลิงชูก็นึกขึ้นได้ว่าเธอยังไม่ได้ใช้เหรียญนักพนันที่เพิ่งได้มา

หลิงชูวางเหรียญไว้บนฝ่ามือ โยนขึ้นไปในอากาศ แล้วใช้หลังมือรับไว้อย่างรวดเร็ว

กริ๊ก

ออกหัว!

[ยินดีด้วย! คุณเปิดใช้งานเอฟเฟกต์เหรียญนักพนัน โชคของคุณเพิ่มเป็นสองเท่าในวันนี้]

ขอบคุณสวรรค์ ถ้าออกก้อย หลิงชูคงเตรียมตัวนอนอืดอยู่เฉยๆ ทั้งวันแน่ๆ

เธอไปฝึกยิงธนูต่อ และต้องประหลาดใจที่ยิงเข้าแสกหน้าหุ่นฟางสามดอกรวดโดยไม่พลาดเลย!

นี่มันไม่ใช่ระดับปกติของมือใหม่หัดยิงธนูชัดๆ

ตกลงว่าความโชคดีส่งผลต่อความแม่นยำด้วยงั้นเหรอ?

เหรียญนักพนันนี่มีประโยชน์จริงๆ แฮะ!

ในเมื่อยิงเข้าเป้าทุกดอกแล้ว หลิงชูก็เลิกฝึกยิงธนู และอาศัยช่วงดวงกำลังขึ้น ไปยืนริมดาดฟ้าเรือเพื่อตกปลาด้วยคันเบ็ดหมึกแช่แข็งนำโชค

ไม่นานหลังจากเหวี่ยงเหยื่อลงทะเล หลิงชูก็รู้สึกถึงน้ำหนักที่ปลายคันเบ็ด

หลิงชูรีบหมุนรอกเก็บสายทันที และเมื่อวัตถุถูกดึงพ้นน้ำขึ้นมา เธอก็เบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ

ผลของความโชคดีนี่มันทรงพลังเกินไปแล้ว

เธอตกได้หีบสมบัติเฉยเลย!

หีบสมบัติไม้หนักอึ้งและมีสาหร่ายเกาะเต็มไปหมด

หลิงชูยกมันขึ้นมาบนดาดฟ้าเรือและเปิดดูอย่างกระตือรือร้น

[คุณได้รับ 100 เปลือกหอยทะเล และ สร้อยคอพรแห่งนางเงือก*1]

[สร้อยคอพรแห่งนางเงือก]

[คุณภาพ: ไม่เหมือนใคร]

[สกิลกดใช้: ขยายเวลาหายใจใต้น้ำเป็นสองชั่วโมง คูลดาวน์ 24 ชั่วโมง]

[สกิลติดตัว: นางเงือกจะไม่โจมตีคุณ]

อุปกรณ์ระดับ "ไม่เหมือนใคร" อีกชิ้น แถมด้วยเปลือกหอยทะเลอีกร้อยอัน

หลิงชูยิ้มแก้มปริ สร้อยคอนี้ช่วยให้หายใจใต้น้ำได้นานขึ้น ไม่เพียงแต่ใช้งานได้จริง แต่ยังอาจช่วยชีวิตได้ในยามคับขันอีกด้วย

เพราะการตายที่น่ากลัวที่สุดในทะเลคือการจมน้ำ ด้วยสร้อยเส้นนี้ โอกาสรอดชีวิตในมหาสมุทรของเธอจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก

สายตาของเธอไปสะดุดที่คำอธิบายบรรทัดสุดท้าย และคำถามหนึ่งก็ผุดขึ้นในใจ: โลกนี้มีนางเงือกด้วยเหรอ?

แต่พอลองคิดดูอีกที ขนาดโครงกระดูกเธอยังปลุกชีพได้ การจะมีนางเงือกก็คงไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรมั้ง

หลังจากเปิดหีบสมบัติ หลิงชูก็นึกขึ้นได้ว่าเธอยังมีกล่องสุ่มระบบที่ยังไม่ได้เปิดอีกหนึ่งกล่อง ซึ่งเป็นรางวัลจากการยึดครองเกาะแร่เหล็ก

ต้องรีบเปิดตอนดวงกำลังขึ้นนี่แหละ