บทที่ 10: บันทึกการจัดการ! ภารกิจเลื่อนขั้น!

บทที่ 10: บันทึกการจัดการ! ภารกิจเลื่อนขั้น!

ชิงซานอพาร์ตเมนต์ ห้อง 502

แม้จะขึ้นชื่อว่าเป็นอพาร์ตเมนต์ แต่ภายในกลับโอ่อ่าหรูหราราวกับเพนท์เฮาส์

ห้องพักที่เว่ยหยวนจัดเตรียมให้อี้เทียนมีพื้นที่ใช้สอยกว่าร้อยตารางเมตร การจัดวางดูโปร่งโล่งสบายตา พร้อมระเบียงกว้างขวาง ภายในห้องยังติดตั้งระบบรักษาความปลอดภัยขั้นสูงที่รัฐบาลสร้างขึ้นเป็นพิเศษ มีปุ่มฉุกเฉินสำหรับกางม่านพลังป้องกันและปุ่มเรียกกำลังเสริมได้ในสัมผัสเดียว

ยิ่งไปกว่านั้น เว่ยหยวนยังพักอยู่ใกล้ๆ นี่แหละคือหลักประกันความปลอดภัยชั้นยอดที่ทำให้อุ่นใจได้อย่างแท้จริง

เมื่อเทียบกับที่พักเก่าของอี้เทียนแล้ว... มันคนละเรื่องราวกันเลย

เจ้าของร่างเดิมเป็นเด็กกำพร้าที่เติบโตมาในสถานสงเคราะห์เมืองชิงเฉิง ไร้พ่อขาดแม่ แม้แต่ที่ซุกหัวนอนเดิมก็ยังเป็นห้องพักสวัสดิการรัฐซอมซ่อ

การที่เด็กกำพร้าคนหนึ่งสามารถมีชีวิตรอดปลอดภัยในต้าเซี่ยจนจบมัธยมปลายและเข้าร่วมพิธีเปลี่ยนอาชีพได้... เป็นเรื่องที่แทบเป็นไปไม่ได้เลยในประเทศอื่น

แค่ข้อนี้ข้อเดียว การตัดสินใจร่วมมือกับรัฐบาลต้าเซี่ย ก็นับว่าเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องที่สุดแล้ว

เวลาปัจจุบัน 11:45 น.

ยังเหลือเวลาอีกนิดหน่อยก่อนจะถึงเที่ยงคืน ซึ่งเป็นเวลาที่ 【บันทึกการจัดการ】 จะรีเฟรชและแจกรางวัล

อี้เทียนเปิดกระเป๋ามิติส่วนตัวที่ได้มาพร้อมกับอาชีพ และหยิบ 【กล่องสุ่มอุปกรณ์เกรดสูง】 ที่ได้จากเงินปันผลตอนผ่านบททดสอบฝึกหัดออกมา

【กล่องสุ่มอุปกรณ์เกรดสูง】

คุณสมบัติ: เมื่อเปิดจะสุ่มได้รับอุปกรณ์ระดับสูง 1 ชิ้น (อาวุธ/เกราะ/เครื่องประดับ)

โอกาส: หายาก 50%, มหากาพย์ 40%, ตำนาน 10%!

ระดับคุณภาพของอุปกรณ์นั้นแบ่งเกรดเหมือนกับอาชีพ

อี้เทียนรู้สึกทึ่งไม่หาย แค่กล่องรางวัลจากบททดสอบฝึกหัด ยังมีโอกาสได้ของดีขนาดนี้

"ถ้าในอนาคตฉันชนะการแข่งขันใหญ่ระดับเผ่าพันธุ์... รางวัลพิเศษจากเงินปันผลมันจะน่ากลัวขนาดไหนกันนะ?"

อี้เทียนอดจินตนาการไม่ได้

ในระดับโลก อุปกรณ์ระดับมหากาพย์และระดับตำนานนั้นหายากยิ่งกว่าทองคำ

สาเหตุหลักก็เพราะดันเจี้ยนและดินแดนลับที่เป็นแหล่งดรอปของถูกพวกต่างเผ่ายึดครองไปเป็นจำนวนมาก ทำให้ทรัพยากรขาดแคลนอย่างหนัก แม้แต่ผู้ประกอบอาชีพระดับสูง หลายคนยังหาของใส่ให้ครบเซ็ตไม่ได้เลย

"เปิด!"

อี้เทียนตัดสินใจเปิดกล่องสุ่มทันที

แสงสีทองสว่างวาบ วินาทีต่อมา เกราะสีทองอร่ามที่มีลวดลายคล้ายเกลียวทรายหมุนวนก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา

【เกราะทราย (ระดับมหากาพย์)】

เลเวล: 5

คุณสมบัติ: พลังป้องกัน +30, ความทนทาน +6, ลดความเสียหายเวทมนตร์ 20%

สกิลติดตัว: เมื่อได้รับความเสียหาย จะสร้างโล่ดูดซับความเสียหายเท่ากับค่าความทนทาน x 500%

เกราะระดับมหากาพย์! นี่คือไอเทมระดับท็อปที่ผู้ประกอบอาชีพส่วนใหญ่ใฝ่ฝัน

อี้เทียนสวมใส่มันทันที รู้สึกถึงพลังป้องกันที่เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล

แม้จะมีคนคุ้มกัน แต่การมีของป้องกันตัวไว้กับตัวย่อมดีที่สุด

โลกนี้ไม่ได้สวยหรู ยังมีพวก "ลัทธิคลั่งต่างเผ่า" แฝงตัวอยู่ในสังคม พวกมันเชื่อว่าเผ่าพันธุ์อื่นแข็งแกร่งและจะมายึดครองโลกในที่สุด จึงหันไปรับใช้ต่างเผ่าและคอยไล่ล่าสังหารอัจฉริยะของมนุษย์เพื่อเอาหน้า

องค์กรขายชาติพวกนี้มีไม่น้อย เพราะเผ่าพันธุ์ต่างโลกส่วนใหญ่มีประวัติศาสตร์ยาวนานนับพันปี มีประชากรมหาศาล พลังอำนาจล้นเหลือ แถมยังมีข่าวลือว่าบางเผ่ามี "เทพเจ้า" คอยหนุนหลังอีกต่างหาก!

เมื่อเทียบกันแล้ว เส้นทางของมนุษยชาตินั้นช่างยากลำบากและโดดเดี่ยวเหลือเกิน

...

ในที่สุด เข็มนาฬิกาก็ชี้บอกเวลาเที่ยงคืน

บนหน้าต่างสถานะอาชีพของอี้เทียน ข้อความแจ้งเตือนยาวเหยียดเด้งขึ้นมา พร้อมกับจำนวนเงินทุนที่เพิ่มขึ้นอย่างน่าพอใจ

【บันทึกการจัดการ】

【พนักงาน - ว่านเจียง: ชนะเลิศอันดับ 1 การประลองยุทธ์ทหารใหม่ชายแดน | รางวัล: เงินทุน +7!】

【พนักงาน - ไป๋ชิวหลี: พิชิตดันเจี้ยนเดี่ยว 'สันเขาอสูรคลั่ง' ระดับนรก เป็นคนแรกของเมืองชิงเฉิง | รางวัล: เงินทุน +4!】

【พนักงาน - ไป๋ชิวหลี: เคลียร์ดันเจี้ยน 'สันเขาอสูรคลั่ง' ระดับนรก 4 รอบ | รางวัล: เงินทุน +0.4!】

————

【ได้รับส่วนแบ่งค่าประสบการณ์จากการพิชิตดันเจี้ยนระดับนรกครั้งแรกของไป๋ชิวหลี — 5,000 แต้ม!】

【ได้รับส่วนแบ่งค่าประสบการณ์จากการฟาร์มมอนสเตอร์ของพนักงาน — 26,000 แต้ม!】

【เลเวลของคุณเพิ่มขึ้นเป็น: เลเวล 10!】

【คุณได้รับเลเวลถึงเกณฑ์ที่กำหนด สามารถทำภารกิจเลื่อนขั้นเพื่อปลดล็อกสกิลเฉพาะอาชีพได้แล้ว!】

"ดูเหมือนพนักงานของฉันจะขยันกันน่าดูเลยแฮะ!"

อี้เทียนยิ้มแก้มปริเมื่อเห็นรายงาน

เขาไม่คิดเลยว่านอกจากว่านเจียงจะคว้าแชมป์มาได้แล้ว ไป๋ชิวหลียังไปโซโล่ดันเจี้ยนระดับนรกจนได้เฟิร์สเคลียร์มาอีก

แต่สำหรับระดับตำนานอย่างเธอ ที่มีฝีมือดาบขั้นเทพ การลุยเดี่ยวดันเจี้ยนระดับนรกก็คงไม่ใช่เรื่องเหนือบ่ากว่าแรงอะไร

เมื่อรวมกับเงินทุนที่เหลืออยู่ 10 แต้ม ตอนนี้เขามีเงินทุนรวม 21.4 แต้ม แล้ว

"ดูเหมือนว่าการเคลียร์ดันเจี้ยนซ้ำๆ จะได้เงินทุนน้อยกว่าการเคลียร์ครั้งแรกมากเลยแฮะ"

หลังจากได้เฟิร์สเคลียร์ การลงซ้ำแต่ละรอบได้เงินทุนแค่ 0.1 เท่านั้น

ดูท่าเขาต้องกระตุ้นให้พนักงานขยันไปเปิดแมพใหม่ๆ หรือท้าทายความยากระดับใหม่ๆ เพื่อหาเงินทุนมาหมุนเวียนซะแล้ว

แต่นอกเหนือจากเรื่องเงิน สิ่งที่ทำให้อี้เทียนดีใจที่สุดคือ... เลเวล 10!

นี่สินะ ชีวิตของการ 'นอนกินแรง' ที่แท้ทรู!

ต้องขอบคุณความบ้าพลังของไป๋ชิวหลีจริงๆ... คนอื่นเขาใช้เวลาทั้งวันกว่าจะเคลียร์ดันเจี้ยนนรกได้รอบนึงแบบลากเลือด แต่แม่คุณเล่นโซโล่ไป 5 รอบรวด ประสิทธิภาพเกินร้อยจริงๆ

ในที่สุด... เขาก็จะได้เลื่อนขั้นสักที!

อี้เทียนกดปุ่มลูกศรชี้ขึ้นข้างๆ คำว่า 【ระดับ 0】 ในหน้าต่างอาชีพ เพื่อดูเงื่อนไขภารกิจ

【ภารกิจเลื่อนขั้นสู่ระดับ 1: ว่าจ้างผู้มีศักยภาพระดับทอง 3 คน!】

【ความคืบหน้าปัจจุบัน: 2/3!】

ขาดอีกแค่คนเดียว!

อี้เทียนมองดูยอดเงินทุน 21.4 แต้ม แล้วก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

โชคดีที่พนักงานสองคนแรกที่เขาเลือกมานั้นเป็น 'ของจริง' สามารถหาเงินทุนมาคืนทุนให้เขาได้ทันเวลา ไม่อย่างนั้นภารกิจเลื่อนขั้นคงต้องดองยาวแน่ๆ

ตอนนี้มีทุนพร้อมแล้ว พรุ่งนี้ค่อยลองไปส่องหาเพชรเม็ดงามอีกสักคน

อี้เทียนเริ่มตั้งตารอคอยแล้วว่า... สกิลเฉพาะอาชีพของ 'บอส' มันจะเจ๋งขนาดไหนกันนะ...

...

ณ ภูมิภาคกลาง, ศูนย์บัญชาการใหญ่ต้าเซี่ย

ภายในห้องประชุมยุทธการ ชายชราท่าทางกระฉับกระเฉงยืนอยู่หน้าโต๊ะบัญชาการ สายตาอันลึกล้ำจ้องมองไปยังแผนที่โฮโลแกรมสามมิติขนาดใหญ่

แผนที่แสดงอาณาเขตทั้งหมดของต้าเซี่ย แบ่งออกเป็น 5 เขตสงครามหลัก: ตะวันออก, ใต้, ตะวันตก, เหนือ และกลาง พร้อมสถานการณ์การสู้รบแบบเรียลไทม์

ภายนอกอาณาเขต จุดสีดำทมิฬจำนวนมหาศาลรายล้อมอยู่ทุกทิศทาง นั่นคือสัญลักษณ์ของ 'กองทัพปีศาจ' ที่พร้อมจะกลืนกินต้าเซี่ยได้ทุกเมื่อ

และตามแนวชายแดน ยังมีจุดสีเทาและสีแดงอีกนับสิบจุด ซึ่งหมายถึง 'เผ่าพันธุ์ต่างโลก' ที่เป็นทั้งคู่ค้าและศัตรูที่ต้องระวัง

หากเป็นคนทั่วไปมาเห็นสถานการณ์ที่ถูกบีบอัดรอบด้านแบบนี้ คงถอดใจยอมแพ้ไปนานแล้ว

แต่สำหรับศูนย์บัญชาการใหญ่ต้าเซี่ย นี่คือความกดดันที่พวกเขาแบกรับมาหลายสิบปี

ที่อีกฟากหนึ่งของห้องประชุม ผู้บัญชาการระดับสูงอีกสองคนกำลังหารือกันด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

"เผ่าหมาป่าจันทร์ทมิฬทางเหนือ... จักรวรรดิแดร็กคูล่าทางตะวันตก... และราชวงศ์ยากู่ทางตะวันออก... ปีนี้เราต้องเจอกับศึกหนักในการแข่งขันใหญ่ถึง 3 เผ่าพร้อมกัน..."

"ส่งทหารใหม่จากภาคกลางและภาคใต้ไปเสริมทัพด่วน โดยเฉพาะทางเหนือกับทางตะวันออก ห้ามให้เกิดความผิดพลาดเด็ดขาด"

"ได้ข่าวว่าเมื่อสองวันก่อน เมืองหลวงของ 'ประเทศฮาน' โดนพวก 'เซิร์กแห่งความว่างเปล่า' ถล่มจนราบเป็นหน้ากลอง บลูสตาร์เสียพันธมิตรไปอีกหนึ่งประเทศแล้ว"

"ประเทศฮานอยู่ใกล้กับทางตะวันออกเฉียงใต้ของเราด้วย... ไม่รู้ว่าจะส่งผลกระทบอะไรไหม..."

ยิ่งคุยกัน บรรยากาศก็ยิ่งตึงเครียดและสิ้นหวัง

ทันใดนั้น ชายชราที่ยืนจ้องแผนที่อยู่ก็เอ่ยขึ้นเสียงเรียบ

"ปีนี้... ภาคตะวันออก ไม่ต้องเป็นห่วง"

ผู้บัญชาการคนอื่นๆ หันขวับมามองด้วยความตกใจ "มะ... ไม่ต้องเป็นห่วง? แต่ภาคตะวันออกนั่น..."

"ไม่ใช่ว่าเราจะทิ้งภาคตะวันออกนะ"

ชายชราก้มมองข้อความในโทรศัพท์ดาวเทียม แววตาฉายแววคาดหวังลึกๆ

"เว่ยหยวนส่งข่าวมาว่า... ปีนี้พวกเขาอาจจะ 'เอาอยู่' ด้วยตัวเอง"

"โยกกำลังเสริมจากภาคกลางและภาคใต้ไปช่วยด้านอื่นเถอะ!"

ทุกคนในห้องถึงกับอึ้ง ก่อนจะเปลี่ยนเป็นความยินดีปนสงสัย

"ภาคตะวันออกต้องเจอกับ ราชวงศ์ยากู่ ที่ขึ้นชื่อว่าโหดหินที่สุดในบรรดาต่างเผ่าเลยนะ... เว่ยหยวนไปเอาความมั่นใจมาจากไหนกัน?"

"เชื่อใจเขาเถอะ..."

"ถ้าภาคตะวันออกยันไหวจริงๆ งั้นเราก็ทุ่มกำลังไปช่วยทางเหนือกับตะวันตกได้เต็มที่ บางทีปีนี้เราอาจจะรอดก็ได้!"

สถานการณ์ชัดเจนขึ้น

แม้ทุกด้านจะวิกฤตพอกัน แต่สำหรับต้าเซี่ยในตอนนี้ การแก้ปัญหาไปทีละเปราะคือทางรอดเดียว

"ฉันหวังว่า... ปีนี้ภาคตะวันออกจะสร้างปาฏิหาริย์ให้เราเห็นนะ"