บทที่ 47 - ความยากของการควบคุมหลายทาง

บทที่ 47 - ความยากของการควบคุมหลายทาง

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

สถาบันอีสปอร์ตถ้าพูดกันตามตรงก็ไม่ถือว่าเป็นมหาวิทยาลัย แต่ก็ตั้งตระหง่านอยู่ในเขตเมืองมหาวิทยาลัย

เนื่องจากเกณฑ์อายุรับสมัครอยู่ที่ 16-18 ปี ดังนั้นเวลาเดินตามท้องถนนจึงพอมองออกว่าใครเป็นเด็กสถาบันอีสปอร์ต

การเดตของเกาหรานและเยี่ยเจียหนิงนั้นเรียบง่ายมาก

แค่นั่งกินข้าวด้วยกัน...

งานนี้ต้องขอบคุณคำแนะนำอันจริงใจของพี่ว่านเวินซี ณ มุมหนึ่งของร้านบุฟเฟต์ เด็กหนุ่มและเด็กสาวค่อยๆ ทำความรู้จักกันและกันมากขึ้น

...

"กระทู้นั้นจะส่งผลกระทบอะไรกับเธอไหม"

เกาหรานถามอย่างจริงจัง เขาเป็นผู้ชายอาจจะไม่แคร์เรื่องชื่อเสียง แต่ผู้หญิงเสียหายไม่ได้

แถมพวกเขาก็แค่บังเอิญเจอกันจริงๆ

ตอนนี้ถือเป็นเพื่อนกันหรือยังนะ? เกาหรานเองก็ยังไม่แน่ใจ

"ไม่หรอก น่าจะโดนลบไปแล้วมั้ง"

เยี่ยเจียหนิงตักไอศกรีมเข้าปากคำเล็กๆ อารมณ์ดีสุดๆ ใบหน้าเปื้อนไปด้วยรอยยิ้มแห่งความสุข

เด็กสาววัย 16 ปี ช่างสดใสเหมือนดอกไม้แรกแย้ม

เกาหรานหยิบมือถือขึ้นมาดู จริงด้วย กระทู้เมื่อบ่ายหายวับไปแล้ว จู่ๆ เขาก็นึกขึ้นได้ว่าหยางฉู่เคยบอกว่าพ่อของเยี่ยเจียหนิงเป็นผู้ถือหุ้นของโรงเรียน

เรื่องเล็กแค่นี้คงจัดการได้ในพริบตา

การเดตครั้งแรก เกาหรานคุยอย่างระมัดระวัง กลัวจะไปสะกิดโดนเรื่องละเอียดอ่อนของเยี่ยเจียหนิงเข้า

เพิ่งรู้จักกันไม่กี่วัน จะให้ตกหลุมรักหัวปักหัวปำเลยมันก็ดูไม่สมจริงเท่าไหร่

จากการเลียบเคียงถาม เกาหรานก็ได้รู้ว่าเยี่ยเจียหนิงจะเรียนให้จบปีการศึกษานี้

ส่วนเพื่อนร่วมทีมในลีก 8 สถาบันของเธอส่วนใหญ่เทิร์นโปรกันหมดแล้ว การแข่งขันระดับประเทศครั้งนี้คงได้เห็นพวกเขาโลดแล่นในสนาม แต่คงไม่ได้เห็นเยี่ยเจียหนิง

พอเกาหรานถามว่าเธออยากลงแข่งบ้างไหม

เยี่ยเจียหนิงก็นิ่งเงียบไป

...

ฟ้าเริ่มมืด

เกาหรานเดินไปส่งเยี่ยเจียหนิงที่ใต้หอพักหญิง แล้วเดินย้อนกลับไปหน้าโรงเรียนเพื่อซื้อของกินรอบดึกไปฝากว่านเหวินซี

พอกลับถึงห้อง ก็เจอกับสายตาเย็นยะเยือกของว่านเหวินซีตามคาด สายตาที่เต็มไปด้วยความอิจฉา การจับผิด และความหมั่นไส้จางๆ...

"เอ้า พี่ว่าน ซื้อหนมมาฝาก"

เกาหรานหัวเราะร่า เดินเข้าไปกอดคอว่านเหวินซีแล้วยื่นของกินให้

"ค่อยยังชั่วหน่อย..."

"แต่พูดจริงนะเกาหราน นายคบกับเยี่ยเจียหนิงแล้วเหรอ"

ว่านเหวินซีลากเก้าอี้มานั่ง เปิดถุงดมกลิ่นหอมด้วยความฟิน แต่ปากก็ยังไม่วายถามเรื่องชาวบ้าน

เกาหรานทิ้งตัวลงนอนบนเตียง ยิ้มแล้วตอบว่า

"เปล่า เพิ่งรู้จักกัน"

"แต่ฉันก็ชอบเธออยู่นะ คงต้องพยายามจีบดูสักตั้ง"

"เอาเรื่องว่ะไอ้น้อง สู้ๆ เพื่อนเชียร์อยู่ อย่าลืมสอน FIFA พี่ด้วยก็พอ"

"ฉันยังอยากเป็นโปรอยู่นะเว้ย"

...

เข้าสู่ระบบอีกครั้ง

ครั้งนี้ความสนใจในเกม StarCraft 2 ของเกาหรานพุ่งสูงขึ้นกว่าเดิมมาก

อาจเป็นเพราะประสบการณ์แปลกใหม่ในวันนี้

อยู่ดีๆ ก็ทำภารกิจเสริมสำเร็จซะงั้น

มาต่อกันที่การฝึก "Multitask" หรือ การควบคุมหลายทาง

การควบคุมหลายทาง อธิบายตามชื่อเลย คือการควบคุมยูนิตในหลายทิศทางพร้อมๆ กัน

ด่านย่อยแรกคือการยิงแล้ววิ่ง (Kite) ของยมทูต 2 ตัว

ยมทูตแต่ละตัวจะมี Zealot (ซีลอต) วิ่งไล่ตามหลังมา เกาหรานต้องบังคับยมทูตทั้งสองตัวให้ยิงสวนกลับไปพร้อมๆ กัน

จังหวะนี้ต้องตั้งปุ่มคีย์ลัดแยกยูนิตแต่ละตัวไว้ สั่งตัวแรกยิงแล้วขยับหนี กดปุ่มสลับไปหาตัวที่สองสั่งยิงแล้วขยับหนี แล้วสลับกลับมา ทำวนไปเรื่อยๆ

ด่านพวกนี้เกาหรานฝึกผ่านหมดแล้วเมื่อไม่กี่วันก่อน

ในฉากเดียวกัน การควบคุมของเกาหรานผ่านเกณฑ์ที่ระบบกำหนดเรียบร้อย

ไม่ว่าจะแยกคุม 2 ตัว หรือ 3 ตัว เกาหรานทำได้อย่างสมบูรณ์แบบ

แต่ครั้งนี้สิ่งที่เกาหรานต้องฝึกคือ "การควบคุมหลายหน้าจอ"

และนี่คือแก่นแท้ของ StarCraft 2

...

โปรเพลเยอร์สามารถใช้ความสามารถส่วนตัวควบคุมเกมได้ 2 ทาง 3 ทาง หรือแม้กระทั่ง 4-5 ทาง!

การควบคุม 5 ทางคืออะไร? คือการรบใน 5 จุดพร้อมกัน!

นี่คือช่องว่างที่ใหญ่ที่สุดระหว่างมือสมัครเล่นกับมืออาชีพ

การควบคุมหลายทางต้องอาศัยทักษะการบังคับ ความสัมพันธ์มือและตา สัญชาตญาณ และสมองที่ประมวลผลข้อมูลได้รวดเร็วระดับปีศาจ

ตอนแรกเกาหรานก็ไม่เข้าใจว่าพวกเขาทำเรื่องบ้าๆ แบบนั้นได้ยังไง

แต่พอระบบสาธิตการคุม 2 ทางที่ง่ายที่สุดให้ดู เกาหรานก็เข้าใจหลักการ

ตัวอย่างการคุม 2 ทางแบบพื้นฐาน

เช่น เผ่า Terran กองทัพหลักบุกด้านหน้า พร้อมกับส่งยานขนส่งไป "ดรอป" (Drop) ทหารลงหลังบ้านศัตรู

นี่คือการคุม 2 ทางแบบเบสิก ยิ่งเก่งเท่าไหร่ ก็ยิ่งลดทอนความซับซ้อนของการควบคุมลงได้มากเท่านั้น

พูดง่ายๆ คือ "การซ้อนทับของช่วงเวลา" (Time Overlap)

ทันทีที่กองหลังบ้านไปถึง กองหน้าก็เริ่มเปิดฉากยิง

ฝ่ายตั้งรับจู่ๆ เจอศึกขนาบข้าง ก็ต้องแยกประสาทมากันบ้าน 2 ทางพร้อมกัน!

ฝ่ายบุกจะได้เปรียบเรื่องความริเริ่ม (Initiative) เพราะศัตรูต้องพะวงสองด้าน ถ้าพลาดจุดใดจุดหนึ่ง แนวป้องกันก็จะถูกเจาะทะลวงทันที

จังหวะนี้ต้องวัดกันที่ความนิ่งในการรับมือแรงกดดันและการอ่านเกม

บางครั้งการคุมหลายทาง ไม่จำเป็นต้องควบคุมให้ละเอียดถี่ยิบทุกจุด ต่อให้เป็นเทพเจ้าก็ทำไม่ได้

หัวใจสำคัญของ StarCraft ยังไงก็ยังอยู่ที่การปะทะของกองทัพหลัก!

...

เกาหรานเริ่มดวลกับระบบอีกครั้ง รอบนี้เขาต้องรับบทฝ่ายตั้งรับ

ระบบจะเปิดเกมบุกใส่เขา 3 ทาง หรืออาจจะ 4 ทางพร้อมกัน!

พอการโจมตีมาถึง เกาหรานก็ต้องรีบแบ่งทหารและสลับหน้าจอไปมาเพื่อจัดการศัตรูในแต่ละทิศทาง!

ใช้เวลาไป 5 แต้มเวลาต่อเนื่อง เกาหรานก็ยังทำไม่ผ่านเกณฑ์ของระบบ

การคุมหลายทาง เป็นบททดสอบทั้งฝีมือและสมอง

ในหัวของนักแข่ง ต้องรู้ชัดเจนว่าแต่ละจุดเกิดอะไรขึ้น ต้องใช้ทหารกี่ตัวไปกัน

หน้าจอของนักแข่ง StarCraft จะสลับไปมาเร็วมาก และสลับไปหลายตำแหน่ง เช่น ฐานหลัก ฐานสอง ฐานสาม กองทัพหน้า ฯลฯ

ถ้าสมองประมวลผลช้าแค่นิดเดียว ความผิดพลาดก็จะตามมา

เกาหรานทำได้แค่ก้มหน้าก้มตาฝึกต่อไป!

แรงกดดันที่ระบบมอบให้เกาหรานนั้นมหาศาล แทบจะในวินาทีเดียวกัน ศัตรูหลายทิศทางก็ทำการดรอปทหารลงกลางฐานของเขา!

การตั้งปุ่มมุมกล้อง (Camera Hotkey) เป็นเทคนิคสำคัญที่ช่วยให้สลับหน้าจอได้ไวยิ่งขึ้น!

หน้าจอของเกาหรานสลับไปมาจนตาลาย แม้แต่ตัวเขาเองยังแทบรับไม่ไหว

มึนหัวจนอยากจะอ้วก...

"แม่งเอ๊ย สมแล้วที่เรียกว่าขีดสุดของความสามารถส่วนบุคคล..."

หลังจากล้มเหลวอีกครั้ง เกาหรานก็อดบ่นอุบไม่ได้

ในที่สุดเขาก็เข้าใจความแตกต่างระหว่างการคุมทางเดียวกับการคุมหลายทางแล้ว

เปรียบเทียบง่ายๆ เหมือนคุณเป็นนักเปียโน

การดีดเพลงที่ยากโคตรๆ เพลงหนึ่ง ตึงๆๆๆๆ นิ้วรัวเร็วเป็นพายุ อย่างน้อยคุณก็ยังทำได้

นี่เปรียบเหมือนการคุมทางเดียวด้วยความเร็วสูง เช่นในเกม LOL, DOTA หรือ Glory

แต่ถ้าตรงหน้าคุณมีเปียโนสองหลัง มือซ้ายต้องดีดเพลงหนึ่ง มือขวาต้องดีดอีกเพลงหนึ่ง...

นี่แหละคือการคุม 2 ทาง...

ต่อให้ทั้งสองเพลงเป็นเพลงง่ายๆ แต่พอต้องทำพร้อมกัน มันยากนรกแตกเลยจริงๆ

[จบแล้ว]