บทที่ 24 ชะตากรรมแห่งสายเลือด การถือกำเนิดของคะแนนเกม

บทที่ 24 ชะตากรรมแห่งสายเลือด การถือกำเนิดของคะแนนเกม

ความผิดปกติของท่านหญิงผีเสื้อ คำถามที่ไม่อาจหาคำตอบได้ของ โนกามิ เก็นไซ

รวมถึงพฤติกรรมประหลาดต่างๆ ของกลุ่มโจรที่นำโดย จูเซ็น ผู้มีฉายาว่ายาจก

ข้อสงสัยทั้งมวลเกี่ยวกับการบุกรุกที่เคยหาคำตอบไม่ได้ ล้วนถูกเชื่อมโยงเข้าด้วยกันในวินาทีนี้ เพราะการฟื้นคืนชีพของคนเพียงคนเดียว

ไม่สิ

พ่อบุญธรรม ไม่ควรฟื้นคืนชีพได้เหมือนหมาป่า เป็นไปได้มากว่าเขาใช้วิธีพิเศษบางอย่างหลอกสัมผัสของหมาป่าในตอนนั้น และแกล้งตาย

ช่างชั่วร้ายนัก!

ณ ลานถ่ายทอดสด

ผู้คนนับไม่ถ้วนแสดงสีหน้าตกตะลึง โดยเฉพาะผู้ชมที่เคยชื่นชมเนื้อเรื่องช่วงที่ พ่อบุญธรรม ยอมตายอย่างเสียสละ ตอนนี้พวกเขารู้สึกทั้งละอายใจและโกรธแค้น

"ในโลกนี้มีคนเลวร้ายขนาดนี้อยู่ด้วยหรือ!"

"เดี๋ยวก่อนทุกคน อย่าเพิ่งด่วนตัดสิน จากมุมมองนี้เรายืนยันได้แค่ว่าดาบที่แทงหมาป่าเป็นของพ่อบุญธรรม แต่ยังยืนยันไม่ได้ว่าคนที่ถือดาบคือตัวพ่อบุญธรรมเองนะ"

"จะเป็นใครไปได้อีกนอกจากพ่อบุญธรรม? พวกนายต้องเข้าใจนะว่าหมาป่าคือนินจาที่ก้าวเข้าสู่ขอบเขตเหนือมนุษย์แล้ว คิดจริงๆ เหรอว่าแค่ควันกับฝุ่นเมื่อกี้จะปิดกั้นการรับรู้ของหมาป่าได้ทั้งหมด?"

"เมื่อเทียบกับเจ้าอินทรีเฒ่า (พ่อบุญธรรม) แล้ว การลอบโจมตีตอนเปิดเรื่องของ อาชินะ เก็นอิจิโร่ ดูเป็นเรื่องเล็กน้อยไปเลย..."

"พอมารู้ว่าพ่อบุญธรรมคือหนอนบ่อนไส้และคนทรยศ ยิ่งคิดก็ยิ่งน่ากลัว ตอนนั้นที่เขาสั่งให้หมาป่าสาบานว่าจะจงรักภักดีต่อองค์ชายรัชทายาท เป็นไปได้ไหมว่าเขาต้องการใช้โอกาสนี้สืบสภาพการณ์ภายในคฤหาสน์ฮิราตะ?"

"ข้าได้รับบทเรียนราคาแพงจริงๆ"

เล็กซ์ถอนหายใจออกมาเบาๆ

ตัวเขาเองก็เคยถูกพวกพ้องหักหลังมาก่อน แต่พูดตามตรง นักผจญภัย ในทีมของเขามักจะแสดงพิรุธให้เห็นก่อนที่จะลงมือทรยศ

"ถ้าพวกนั้นเหมือนกับพ่อบุญธรรมล่ะก็..."

เมื่อหวนนึกถึงชายชราในหน้าจอแสงที่แม้กระทั่งก่อน ตาย ยังไม่ลืมที่จะสอนสั่งหมาป่าให้ปฏิบัติตามกฎของนินจา

เล็กซ์รู้สึกเสียวสันหลังวาบ

หากมีใครสักคนที่มีความอดทนและเจ้าเล่ห์เพทุบายเหมือนพ่อบุญธรรม จุดจบของเขาในวันนี้คงจะแตกต่างออกไป

"น่ากลัวเกินไปแล้ว เขาถึงกับฆ่าลูกบุญธรรมที่เลี้ยงมากับมือได้เชียวหรือ? พลังสายเลือดมังกร มันหอมหวานขนาดที่ทำให้คนยอมทรยศทุกอย่างเลยหรือไง?"

ในหน้าจอแสง

ดันเจี้ยนความทรงจำเมื่อสามปีก่อนได้ดำเนินมาถึงบทสรุปสุดท้าย

ภายในวัดที่เพลิงกำลังลุกโชน ลมหายใจของหมาป่ารวยรินลงเรื่อยๆ

ทันใดนั้น

เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้น

ในภาพที่พร่ามัว ดูเหมือนจะมีใครบางคนเดินเข้ามาและยกท่อนไม้ที่ไหม้เกรียมและหนักอึ้งซึ่งทับร่างของหมาป่าออกไป

"เจ้าต่อสู้เพื่อข้า ข้าจะทิ้งเจ้าลงได้เยี่ยงไร?"

ใครบางคนในลานถ่ายทอดสดตอบสนองทันที

"นั่นองค์ชายรัชทายาท!"

"ข้าต้องบอกเลยว่า นี่แหละคือคนที่คู่ควรแก่การถวายชีวิตรับใช้ เจ้านายเก่าอย่างท่านหญิงผีเสื้อคิดจะฆ่าเขา พ่อบุญธรรมที่เลี้ยงดูมาก็แทงข้างหลัง สุดท้ายกลับเป็นนายน้อยที่ต้องการการปกป้องที่ยอมฝ่าอันตรายมาช่วยชีวิตหมาป่า ข้าซึ้งใจจริงๆ! ถ้าเป็นข้า ข้าจะยอมแลกด้วยชีวิตเพื่อตอบแทนบุญคุณนี้!"

"เข้าใจแล้ว สรุปว่าในเนื้อเรื่องปกติ ความสามารถในการฟื้นคืนชีพของหมาป่าได้มาจากตรงนี้นี่เอง?"

หน้าจอแสงค่อยๆ มืดลง แต่เสียงของ องค์ชายคุโร่ ยังคงดังก้อง

"หมาป่า... จงมีชีวิตอยู่ต่อไปด้วยสายเลือดของข้า..."

มาถึงจุดนี้

เนื้อเรื่องหลักในปัจจุบันของ เซคิโระ: ชาโดว์ส ดาย ทไวซ์ ก็กระจ่างชัดอย่างสมบูรณ์

สิ่งที่เรียกว่า องค์ชายรัชทายาท หรือจะเรียกว่า บุตรแห่งเทพ ก็ได้ แม้จะไม่รู้ที่มาของพลังเทพ แต่ องค์ชายรัชทายาท ครอบครองพลังที่มอบความเป็นอมตะให้แก่คนธรรมดาได้ ซึ่งก็คือ พลังสายเลือดมังกร ตามที่เนื้อเรื่องกล่าวถึง

ในยี่สิบปีนับตั้งแต่การปฏิวัติของ อิชชิน อาชินะ แคว้นอาชินะก็เสื่อมถอยลงทุกวัน ตกอยู่ในสภาวะศึกในยังไม่สงบ ศึกนอกก็รุมเร้า โดยเฉพาะกองกำลังจาก กรมภายใน (ฝ่ายรัฐบาลกลาง) ที่จ้องจะตะครุบแคว้นอาชินะตาเป็นมัน สร้างความลำบากใจให้กับ อาชินะ เก็นอิจิโร่ ผู้สืบทอดแคว้นอาชินะคนปัจจุบันเป็นอย่างมาก

ดังนั้น

อาชินะ เก็นอิจิโร่ จึงเพ่งเล็งไปที่ องค์ชายรัชทายาท ผู้ครอบครองพลังอมตะ เขาชิงตัวองค์ชายไปจากข้างกายของหมาป่า เพื่อหวังจะใช้พลังขององค์ชายมากอบกู้สถานการณ์อันย่ำแย่ของอาชินะ

ทว่า องค์ชายรัชทายาทไม่ยินยอมที่จะมอบพลังอมตะให้แก่เก็นอิจิโร่

ไม่ใช่เพราะองค์ชายตระหนี่หรือไม่อยากช่วยแคว้นอาชินะ แต่เป็นเพราะ พลังสายเลือดมังกร นั้นไม่สมบูรณ์ มันมีผลข้างเคียงบางอย่างที่ทำให้เกิดโรคร้ายแรงขึ้นรอบตัวผู้ที่ผูกพันธสัญญาด้วย ซึ่งรู้จักกันในชื่อ โรคป่วยมังกร (Dragonrot)

ในขั้นนี้ ผู้เล่นยังรู้ข้อมูลเกี่ยวกับ โรคป่วยมังกร น้อยมาก

แต่ทว่า

การอาศัยอยู่ในโลกเหนือธรรมชาติอย่าง ดิสบอร์ด สิ่งมีชีวิตทรงปัญญาที่นี่เข้าใจพลังเหนือธรรมชาติเป็นอย่างดี

แม้จะไม่รู้หลักการทำงาน แต่ผู้เล่นที่มีอาชีพ นักบวช หรือบทบาทที่ไวต่อพลังชีวิต ก็มองเห็นแก่นแท้ของ โรคป่วยมังกร ได้ในปราดเดียว

มันคือการแสดงออกของการถูกสูบกลืนพลังชีวิตอย่างต่อเนื่อง

และสำหรับผู้ที่ติดเชื้อ โรคป่วยมังกร หากไม่ได้รับการรักษาอย่างมีประสิทธิภาพ ผลลัพธ์สุดท้ายมีเพียงหนึ่งเดียว นั่นคือ ความตาย!

นี่คือเหตุผลสำคัญที่องค์ชายรัชทายาทไม่ยอมมอบ พลังสายเลือดมังกร ให้ใครพร่ำเพรื่อ

เมื่อสามปีก่อน หลังจากมอบพลังอมตะให้หมาป่า พระองค์ได้สืบค้นข้อมูลเกี่ยวกับพลังของ สายเลือดมังกร ผ่านตำราโบราณต่างๆ จนเข้าใจถึงความน่าสะพรึงกลัวของมัน

นี่คือชะตากรรมที่ต้องแลกด้วยเลือด

หากมอบ พลังสายเลือดมังกร ให้แก่ อาชินะ เก็นอิจิโร่ แม้ว่าในสงครามกับ กรมภายใน ที่จะตามมา เก็นอิจิโร่อาจจะคว้าชัยชนะได้อย่างต่อเนื่องด้วยพลังอมตะ แต่ก็จะมีผู้คนจำนวนมากที่ต้องถูกสูบพลังชีวิตจนแห้งเหือดเพราะเหตุนั้น

"อาชินะ เก็นอิจิโร่ หลงทางไปไกลกู่ไม่กลับแล้ว..."

เล็กซ์เรียบเรียงเนื้อเรื่องในหัวอย่างต่อเนื่อง

เห็นได้ชัดว่า

อาชินะ เก็นอิจิโร่ เองก็น่าจะรู้ถึงผลที่ตามมาของการใช้พลังอมตะบ่อยครั้งหลังจากได้รับ พลังสายเลือดมังกร

อย่างไรก็ตาม

เขายังคงดื้อดึงที่จะครอบครอง พลังสายเลือดมังกร

"อาชินะ เก็นอิจิโร่ ต้องการใช้ พลังสายเลือดมังกร เพื่อช่วยแคว้นอาชินะจริงๆ หรือว่าการกอบกู้อาชินะเป็นเพียงข้ออ้าง แต่ลึกๆ แล้วเขาแค่ต้องการพลังอมตะนั่นกันแน่?"

เล็กซ์กลับมาที่ วัดร้าง ซึ่งเป็นที่อยู่ของ ช่างแกะสลัก

ข้อมูลเกี่ยวกับ อาชินะ เก็นอิจิโร่ ยังมีน้อยเกินไป รู้เพียงแค่อีกฝ่ายมีบารมีสูงส่งในดินแดนอาชินะ แทบจะเป็นรองเพียงแค่อิชชิน อาชินะ และเป็นผู้ปกครองคนปัจจุบันของแคว้น

"ไม่ว่าจะยังไง ภารกิจของข้ามีเพียงหนึ่งเดียว คือการชิงตัว องค์ชายรัชทายาท กลับคืนมาจากมือของ อาชินะ เก็นอิจิโร่!"

เล็กซ์อดไม่ได้ที่จะมองไปทาง ปราสาทอาชินะ

ทันใดนั้นเอง

การแจ้งเตือนจากระบบก็เด้งขึ้นมา

"คุณได้รับยอดบริจาค หนึ่งพันคะแนนเกม"

"นี่มันอะไรกัน? บริจาคคะแนนเกม?"

เสียงของเล็กซ์ไม่ได้ถูกปิดกั้นจากผู้ชมในลานถ่ายทอดสด

ไม่นานนัก

คอมเมนต์แล้วคอมเมนต์เล่าก็เด้งขึ้นมาใหม่

"สตรีมเมอร์พูดเพ้อเจ้ออะไรอยู่เนี่ย? เร็วเข้า เวลาอินเทอร์เน็ตของนายใกล้หมดแล้วไม่ใช่เหรอ? ข้ายังอยากเห็นนายใช้ แขนกลท่อพ่นไฟ สั่งสอนเจ้า ยักษ์ตาแดง นั่นอยู่นะ! อย่ามัวโอ้เอ้!"

"ข้าเพิ่งกลับมาจากฝั่งตัวเปิดเกม ระบบหลังบ้านบอกว่าข้าก็ได้รับ คะแนนเกม เหมือนกัน แต่ไม่ได้มาจากการบริจาค มันบอกว่ามาจากการล็อกอินรายวันอะไรสักอย่าง"

"พวกนายบ่นงุบงิบเรื่องอะไรกัน?"

"ข้ารู้แล้ว! ผู้ศรัทธาใน เทพแห่งเกม คนไหนก็ตามที่เข้าสู่ แดนมายาแห่งฝันนิรันดร์ ทุกวัน จะได้รับ คะแนนเกม จำนวนหนึ่งโดยอัตโนมัติ เหมือนกับได้ ถั่วหรรษา เวลาเช็คชื่อเข้างานนั่นแหละ เพียงแต่จำนวนคะแนนที่ได้จะไม่ตายตัว ขึ้นอยู่กับระดับความศรัทธาของตัวเอง อีกอย่าง ตรงนี้ยังมีบอกวิธีใช้ คะแนนเกม ด้วย..."

"พระเจ้าช่วย! ใช้แค่หนึ่งพัน คะแนนเกม ก็สามารถแลก ผลึกเกม จากระบบได้แล้ว!"