บทที่ 25 ชายฝั่งต้องห้าม

บทที่ 25: ชายฝั่งต้องห้าม

เกลือที่ต้มจากน้ำทะเลโดยตรงนั้นไม่สามารถนำมาใช้ได้ทันที เพราะมันมีสิ่งเจือปนและสารอันตรายมากมาย หากบริโภคในระยะยาวจะส่งผลเสียร้ายแรงต่อร่างกาย

เพื่อเปลี่ยนเกลือทะเลนี้ให้เป็นเกลือที่กินได้ จำเป็นต้องกรองและเจือจางเสียก่อน

นารานสั่งให้เคนบี้และคนอื่นๆ นำรถม้าไปขนน้ำจืดมา เมื่อได้น้ำจืดมาแล้ว ก็นำเกลือทะเลเทลงไปผสม

เมื่อเกลือทะเลละลายกลับไปในน้ำจืดอีกครั้ง กระบวนการกรองจึงเริ่มต้นขึ้นได้

เนื่องจากวัสดุมีจำกัด นารานจึงทำได้เพียงใช้วิธีพื้นบ้านที่ดั้งเดิมที่สุดในท้องถิ่น

เขาเจาะรูหลายรูที่ก้นอ่างไม้ใบหนึ่ง ปูด้วยผ้าปูโต๊ะ จากนั้นใช้ทรายและถ่านที่ได้จากการต้มเกลือมาเป็นวัสดุกรอง โดยวางเรียงเป็นชั้นๆ คือ ทราย ถ่าน และผ้าปูโต๊ะ ทำให้อ่างไม้กลายเป็นเครื่องกรองน้ำแบบง่ายๆ

หลังจากผ่านขั้นตอนต่างๆ น้ำเกลือที่กรองแล้วก็นำกลับไปต้มในหม้อเหล็กอีกครั้ง

เมื่อน้ำในหม้อระเหยออกไปจนหมดในที่สุด สิ่งที่เหลืออยู่ที่ก้นหม้อก็คือเกลือทะเลที่ใช้งานได้

"อา! ท่านลอร์ด เกลือกลายเป็นสีขาวแล้วขอรับ!" เมื่อเห็นเกลือทะเลที่เปลี่ยนรูปลักษณ์ไปอย่างสิ้นเชิง เคนบี้ ดัง, ควิก และคนอื่นๆ ต่างก็ตกตะลึงจนพูดไม่ออก

ในเวลานี้ เกลือทะเลในหม้อไม่ต่างจากเกลือที่พวกเขากินตามปกติ แม้จะไม่ขาวบริสุทธิ์นัก แต่สีแดงดั้งเดิมนั้นหายไปแล้ว

"ลองชิมดูสิ!" เทคนิคที่ง่ายที่สุดในการทำให้เกลือหยาบบริสุทธิ์นี้ เป็นสิ่งที่สอนในวิชาเคมีชั้นมัธยมต้นในชีวิตก่อนของเขา แต่สำหรับเคนบี้ ดังและคนอื่นๆ มันดูวิเศษยิ่งกว่าวิชาศักดิ์สิทธิ์เสียอีก

เมื่อได้ยินคำสั่ง ควิกและคนอื่นๆ ก็ขยับเข้าไปใกล้หม้ออย่างกระตือรือร้น แตะเกลือสีขาวขึ้นมาเล็กน้อยแล้วนำเข้าปาก

"โอ้! มันเป็นเกลือจริงๆ ด้วย! เหมือนกับที่เราซื้อจากดินแดนบารอนควินต์เปี๊ยบเลย!" เคนบี้ ดัง กระโดดตัวลอยจากพื้นทันที

เพียะ!

"เบาเสียงหน่อย! เทคนิคการทำเกลือนี้เป็นความลับเฉพาะของท่านลอร์ด! ถ้าใครได้ยินเข้า ข้าจะจับเจ้าไปแขวนคอที่ลานหมู่บ้านวีทลีฟ!" แม้ว่าควิกจะทึ่งไม่แพ้กัน แต่เมื่อเห็นท่าทางโวยวายของเคนบี้ ดัง เขาก็อดไม่ได้ที่จะเขกหัวเจ้าหมอนั่นไปทีหนึ่ง

เมื่อโดนเขกหัว เคนบี้ก็หดคอและเงียบเสียงลงในที่สุด!

นารานเพียงแค่ยิ้มโดยไม่พูดอะไร นี่เป็นเพียงการทำให้บริสุทธิ์รอบแรกเท่านั้น หากเขาต้องการเกลือที่ขาวสะอาดไร้ที่ติเหมือนในชีวิตก่อน ก็แค่ต้องทำซ้ำกระบวนการนี้อีกครั้ง

แน่นอนว่านารานจะไม่พูดเรื่องนี้ตอนนี้ เขาเห็นด้วยอย่างยิ่งกับความระมัดระวังของควิก การทำเกลือนั้นต่างจากการจับปลา

แม้ว่าเทคนิคการตกปลาด้วยเหยื่อล่อจะไม่ได้แพร่หลาย แต่ลอร์ดที่มีอำนาจบางคนก็สามารถส่งกองทัพมาขับไล่มนุษย์เงือกแล้วทำการประมงได้

แต่สำหรับการผลิตเกลือ แม้แต่เคานต์หรือราชา หากไม่มีภูตเหมืองเกลือ ก็ยังต้องซื้อจากที่อื่น

ดังนั้น เกลือปรุงอาหารนี้จึงเป็นธุรกิจที่ทำกำไรได้อย่างมหาศาล ยิ่งกว่าในชีวิตก่อนของเขาเสียอีก เพราะการสกัดเกลือจากน้ำทะเลเป็นสิ่งที่นารานทำได้เพียงคนเดียว

"เคนบี้ ดัง!"

"ท่านลอร์ด ข้าน้อยอยู่นี่ขอรับ!"

"ไปที่หมู่บ้านเดี๋ยวนี้ แล้วรวบรวมทาสกสิกรมาสักยี่สิบคน ไม่จำเป็นต้องแข็งแรงหรือไถนาเป็น และไม่สำคัญว่าเป็นชายหรือหญิง แต่มีเงื่อนไขข้อเดียวคือ พวกเขาต้องมีสมาชิกครอบครัวคนอื่นรออยู่ที่บ้าน"

"รับทราบขอรับ ท่านลอร์ด!" เคนบี้ ดังรู้ว่าท่านลอร์ดต้องการจะทำอะไร จึงรีบวิ่งไปทางหมู่บ้านดูมด้วยความตื่นเต้นทันที

"ควิก ส่งคนไปที่หมู่บ้านวีทลีฟเดี๋ยวนี้ ไปตามหาพีท แล้วให้เขาส่งทาสแรงงานแข็งแรงสักสี่สิบคนมาที่นี่ สร้างรั้วล้อมรอบชายฝั่งเอาไว้ ต่อไปนี้ ชายฝั่งแห่งนี้จะเป็นเขตหวงห้ามของดินแดนสตอร์มวินด์!"

เมื่อคำสั่งของนารานถูกถ่ายทอดออกไปทีละข้อ ในที่สุดดินแดนสตอร์มวินด์ก็เริ่มมีการเคลื่อนไหวครั้งใหญ่เป็นครั้งแรก

ความคิดของนารานนั้นเรียบง่าย คือกำหนดให้ชายฝั่งเป็นเขตหวงห้ามที่ใครก็ห้ามเข้าใกล้เว้นแต่จะได้รับคำสั่ง นี่เป็นวิธีเดียวที่จะรับประกันได้ว่าความลับในการผลิตเกลือจะไม่รั่วไหล

สำหรับคนที่ต้มเกลือ ข้อกำหนดของนารานที่ว่าต้องมีญาติพี่น้องก็ด้วยเหตุผลเดียวกัน อย่างน้อยเมื่อมีครอบครัวอยู่ด้วย ทาสกสิกรก็จะควบคุมได้ง่ายกว่า

นอกจากนี้ ชาวบ้านในหมู่บ้านดูมส่วนใหญ่เป็นผู้ถูกเนรเทศที่ไม่มีที่ไปนอกจากดินแดนสตอร์มวินด์ ซึ่งช่วยเพิ่มความปลอดภัยให้กับความลับเรื่องเกลือได้อีกระดับหนึ่ง

แน่นอนว่านี่เป็นเพียงมาตรการชั่วคราว หากเป็นไปได้ นารานจะสร้างฐานการผลิตเกลือขนาดใหญ่และจัดกำลังทหารลาดตระเวนถาวร เพื่อให้มั่นใจว่าการผลิตเกลือทะเลจะปลอดภัยไร้กังวล

หลังจากออกคำสั่ง เหล่าทาสก็เข้าประจำตำแหน่ง นารานสอนวิธีต้มเกลือให้พวกเขาอีกครั้งก่อนจะกลับไปที่หมู่บ้านดูม!

"เคนบี้ ดัง ข้ามอบหมายเรื่องชายฝั่งให้เจ้าดูแล! บอกชาวบ้านว่าตั้งแต่นี้ไป หากไม่ได้รับอนุญาตจากข้า ห้ามใครเข้าใกล้ชายฝั่งเด็ดขาด ผู้ฝ่าฝืนจะถูกแขวนคอที่หมู่บ้านวีทลีฟ!"

"แน่นอน ชาวบ้านสามารถช่วยเป็นหูเป็นตาได้ หากจับใครที่มีเจตนาร้ายได้ ข้าจะตบรางวัลให้อย่างงาม!" ใบหน้าของนารานแฝงไว้ด้วยความน่าเกรงขามอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน ทำให้เคนบี้ ดัง ตัวสั่น

"รับทราบขอรับ ท่านลอร์ด!" เคนบี้ ดัง ตอบรับอย่างระมัดระวัง

ความจริงแล้ว ต่อให้นารานไม่พูดอะไร เขาก็พร้อมจะปกป้องแนวชายฝั่งอย่างสุดชีวิต

เพราะเมื่อครู่นี้ นารานได้แต่งตั้งให้เขาเป็น "หัวหน้าผู้ดูแลการต้มเกลือและตกปลา" เอิ่ม... แม้ว่าเขาจะไม่เคยได้ยินชื่อตำแหน่งทางการแบบนี้มาก่อน แต่มันก็เป็นการแต่งตั้งจากท่านลอร์ดโดยตรง ศักดิ์สิทธิ์พอๆ กับขุนนางแต่งตั้งอัศวินเลยทีเดียว

ที่สำคัญกว่านั้น ในตำแหน่งนี้ เขาไม่ต้องทำอย่างอื่นนอกจากรักษาความสงบเรียบร้อยและจัดการเรื่องการต้มเกลือและตกปลาที่ชายฝั่ง ซึ่งเขาจะได้รับเงินเดือนสิบเหรียญเงินต่อเดือน

นี่เป็นค่าตอบแทนที่เท่ากับพวกทหารยาม ใครก็ตามที่คิดจะมาทำลายลาภลอยของเขา ก็เท่ากับมาเอาชีวิตของเคนบี้

"อืม! เดี๋ยวข้าจะส่งคนมาลงทะเบียนรายชื่อทาสพวกนั้น ในอนาคตเจ้าก็ช่วยรวบรวมและแจกจ่ายค่าจ้างให้พวกเขาด้วย!"

จะให้ม้าวิ่ง ก็ต้องให้หญ้าม้ากิน แม้ว่าเขาจะเพิ่งให้เนื้อวาฬแก่พวกทาสด้วยวิธีลงบัญชีเชื่อไว้เมื่อวานซืน แต่นารานก็ยังสามารถจ่ายค่าจ้างรายวันสามสิบเหรียญทองแดงได้ ซึ่งจะทำให้พวกทาสมีความเป็นปึกแผ่นมากขึ้น

"รับทราบขอรับ ท่านลอร์ด!" หลังจากได้ยินดังนั้น เคนบี้ ดัง ก็รู้สึกว่าภาระบนบ่าหนักอึ้งขึ้น ซึ่งนั่นหมายความว่าเขาได้รับความสำคัญจากท่านลอร์ดมากขึ้นด้วย

"แย่แล้วขอรับ ท่านลอร์ด! ธิดาแห่งหายนะปรากฏตัวในหมู่บ้านขอรับ!" ทันทีที่นารานสั่งการเสร็จ ชาวบ้านหลายคนก็วิ่งหน้าตื่นออกมาจากหมู่บ้านดูม รายงานด้วยใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

"ธิดาแห่งหายนะ?" เคนบี้ ดัง และชาวบ้านคนอื่นๆ ต่างหวาดผวาขึ้นมาทันทีที่ได้ยิน