บทที่ 474 ถึงตลาดภูเขาดำ ขุมกำลังของทั้งสองฝ่าย

บทที่ 474 ถึงตลาดภูเขาดำ ขุมกำลังของทั้งสองฝ่าย

คำพูดของสวีฉางเซิงทำให้ทุกคนตกอยู่ในภวังค์ความคิดอีกครั้ง

เฉินเฟยเยว่กัดริมฝีปาก แววตาเต็มไปด้วยความกังวล "ท่านพี่กล่าวถูกแล้ว แต่พวกเราก็ยังอดห่วงไม่ได้อยู่ดี..."

สวีฉางเซิงกุมมือนางแน่น กล่าวเสียงอ่อนโยน "เฟยเยว่ เชื่อใจพี่เถิด ข้าสวีฉางเซิงไม่เคยทำสิ่งใดโดยไม่มั่นใจ"

อันซือเยว่และอันเหยียนซีสบตากัน สุดท้ายก็ได้แต่พยักหน้าเห็นด้วย

เมื่อเห็นว่าไม่มีใครคัดค้านอีก สวีฉางเซิงก็พยักหน้าด้วยความพอใจ "ดี ถ้าอย่างนั้นตกลงตามนี้ เทียนเฉิง ระหว่างที่พ่อไม่อยู่ เรื่องภายในตระกูลทั้งหมดฝากเจ้าดูแลด้วย หากมีเรื่องสำคัญอันใด ส่งข่าวบอกพ่อได้ทันที"

สวีเทียนเฉิงรับคำอย่างหนักแน่น "ท่านพ่อวางใจเถิด เทียนเฉิงจะรอบคอบระมัดระวังให้มากขอรับ"

หนึ่งชั่วยามต่อมา สวีฉางเซิงเตรียมตัวเรียบร้อยและไปพบอู๋หมิงที่กำลังรอคอยอย่างกระวนกระวายใจ

"ท่านบรรพชนสวี หารือกันเสร็จแล้วหรือขอรับ?" อู๋หมิงเห็นสวีฉางเซิงเดินออกมาก็รีบก้าวเข้าไปถาม

สวีฉางเซิงพยักหน้า "เรียบร้อยแล้ว"

อู๋หมิงดีใจจนออกนอกหน้า รีบกล่าวว่า "ขอบคุณท่านบรรพชนสวีมากขอรับ เช่นนั้นเราออกเดินทางกันเลยเถิด"

ว่าแล้ว ทั้งสองก็เหาะเหินกระบี่เคียงคู่กัน มุ่งหน้าสู่ตลาดภูเขาดำด้วยความเร็วสูง

ระหว่างทาง อู๋หมิงเห็นว่ามีเพียงสวีฉางเซิงติดตามมาเพียงผู้เดียว จึงอดถามด้วยความสงสัยไม่ได้ "ท่านบรรพชนสวี ท่านไปเพียงคนเดียวจะดีหรือขอรับ? ประมุขพันธมารทมิฬผู้นั้นเป็นถึงผู้ฝึกตนขอบเขตสร้างรากฐานขั้นปลาย ผู้อาวุโสเนี่ยไม่มาช่วยด้วยหรือขอรับ?"

สวีฉางเซิงยิ้มเรียบเฉย "สหายพรตอู๋วางใจเถิด ข้ารู้กำลังของตนเองดี"

เมื่อเห็นเช่นนั้น อู๋หมิงก็ได้แต่เก็บความสงสัยไว้ในใจ แล้วนำทางสวีฉางเซิงมุ่งหน้าต่อไปยังตลาดภูเขาดำ

......

ภายในหอประชุมตระกูลอู๋ ณ ตลาดภูเขาดำ

บรรพชนตระกูลอู๋ 'อู๋ซานเหอ' นั่งอยู่หัวโต๊ะด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

แม้อายุจะล่วงเลยกว่าสองร้อยปีแล้ว แต่เขายังคงดูกระฉับกระเฉง พลังบำเพ็ญเพียรบรรลุถึงขั้นสูงสุดของระดับสร้างรากฐานขั้นที่เจ็ด

"ท่านบรรพชน ตระกูลสวีจะมาช่วยเราจริงๆ หรือขอรับ?" ผู้อาวุโสตระกูลอู๋คนหนึ่งอดถามไม่ได้

อู๋ซานเหอลูบเคราสีขาวพลางกล่าวเสียงเข้ม "วางใจเถิด ตระกูลสวียังมีทรัพย์สินอยู่ในตลาดภูเขาดำ นี่เป็นเรื่องผลประโยชน์ของตระกูลพวกเขา ยิ่งไปกว่านั้น สิทธิ์ในการบริหารตลาดสองส่วนนั้น พวกเขาปฏิเสธไม่ลงหรอก"

ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าเร่งรีบก็ดังมาจากนอกประตู "รายงาน! ท่านบรรพชนสวีมาถึงหน้าตลาดแล้วขอรับ!"

ประกายตาของอู๋ซานเหอวูบไหว เขาลุกขึ้นยืนเพื่อต้อนรับ "รีบเชิญเข้ามาเร็ว!"

ณ หน้าตลาดภูเขาดำ หลังจากเหาะเหินมาค่อนวัน ในที่สุดสวีฉางเซิงและอู๋หมิงก็มาถึง

มองจากระยะไกล ตลาดทั้งตลาดถูกปกคลุมด้วยม่านแสงสีฟ้าจางๆ แสดงให้เห็นว่าค่ายกลป้องกันตลาดกำลังทำงานอย่างเต็มกำลัง

เหนือตลาดมีเงาร่างหลายสายบินลาดตระเวนไปมา บรรยากาศดูตึงเครียดและเข้มงวด

"ท่านบรรพชนสวี ถึงแล้วขอรับ" อู๋หมิงชี้ไปยังตลาดเบื้องหน้า น้ำเสียงเจือความเหนื่อยล้า

การเดินทางไกลต่อเนื่องทำเอาผู้ฝึกตนสร้างรากฐานขั้นที่สองอย่างเขาเริ่มอ่อนล้า

ในทางกลับกัน สวีฉางเซิงยังคงดูสงบนิ่ง ลมหายใจสม่ำเสมอไม่ผิดปกติแม้แต่น้อย

อู๋หมิงลอบตกใจในใจ ‘ท่านบรรพชนสวีผู้นี้ พลังฝีมือน่าจะแข็งแกร่งกว่าข่าวลือเป็นแน่!’

เมื่อทั้งสองเข้าใกล้ตลาด สัมผัสวิญญาณหลายสายก็กวาดผ่านมาสำรวจ

หลังยืนยันตัวตน ช่องว่างของม่านพลังป้องกันก็เปิดออก ให้ทั้งสองผ่านเข้าไปได้

ทันทีที่เท้าแตะพื้น ชายชราผมขาวผู้หนึ่งก็เดินเข้ามาต้อนรับ "สหายพรตสวี ได้ยินชื่อเสียงมานาน! ข้าคืออู๋ซานเหอ บรรพชนตระกูลอู๋ ขอบคุณสหายพรตที่มีน้ำใจยื่นมือเข้าช่วยเหลือ!"

กล่าวจบ อู๋ซานเหอก็ส่งสัมผัสวิญญาณตรวจสอบสวีฉางเซิงและด้านหลัง เมื่อพบว่ามีเพียงสวีฉางเซิงมาเพียงผู้เดียว ไร้เงาของเนี่ยเหวินเชี่ยน แววตาของเขาก็ฉายความผิดหวังวูบหนึ่ง

ทว่าเมื่อเขาพยายามตรวจสอบพลังของสวีฉางเซิง กลับไม่สามารถสัมผัสถึงกลิ่นอายใดๆ ได้เลย ทำเอาอู๋ซานเหอตกตะลึง

ต้องรู้ว่าในโลกผู้บำเพ็ญเพียร หากสัมผัสวิญญาณไม่สามารถตรวจสอบพลังของอีกฝ่ายได้ มีความเป็นไปได้เพียงสามอย่าง หนึ่งคืออีกฝ่ายมีพลังสูงส่งกว่าตน สองคือมีวิเศษหรือวิชาที่ใช้ปกปิดกลิ่นอาย และสามคืออีกฝ่ายเป็นเพียงปุถุชนธรรมดา

อู๋ซานเหอลอบคาดเดาในใจ แต่สีหน้ากลับซ่อนความผิดหวังไว้อย่างมิดชิด

【ตัวละคร: อู๋ซานเหอ】

【อายุ: ๒๐๕ ปี】

【พรสวรรค์: รากวิญญาณระดับเจ็ด】

【พรสวรรค์พิเศษ: ไม่มี】

【กายา: ไม่มี】

【พลังบำเพ็ญ: สร้างรากฐานขั้นที่ ๗】

สวีฉางเซิงประสานมือคารวะตอบ "สหายพรตอู๋เกรงใจเกินไปแล้ว สถานการณ์ตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง?"

สีหน้าของอู๋ซานเหอเคร่งเครียดลง "ตามข่าวกรอง กองกำลังพันธมารทมิฬได้รวมพลกันแล้ว คาดว่าจะบุกโจมตีตลาดภูเขาดำในวันพรุ่งนี้"

เขาหยุดครู่หนึ่ง ก่อนจะลดเสียงลง "สหายพรตสวี ข้ามีเรื่องอยากจะรบกวนสักหน่อย..."

สวีฉางเซิงเลิกคิ้ว "สหายพรตอู๋ เชิญพูดมาเถิด"

อู๋ซานเหอสูดหายใจลึก "วันพรุ่งนี้ หากประมุขพันธมารทมิฬลงมือ ข้าอยากขอแรงสหายพรตสวีช่วยต้านรับเขาแทนข้าสักหน่อย เมื่อไม่กี่วันก่อนข้าได้ปะทะกับเขาจนได้รับบาดเจ็บภายใน ยังรักษาไม่หายดี หากต้องเผชิญหน้ากับมารเฒ่าทมิฬนั่นอีก เกรงว่า..."

แววตาของสวีฉางเซิงฉายแววเข้าใจ "ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้ สหายพรตอู๋วางใจเถิด ในเมื่อข้ามาแล้ว ย่อมต้องช่วยอย่างเต็มกำลัง"

อู๋ซานเหอดีใจเป็นล้นพ้น "ขอบคุณสหายพรตสวี!"

เวลานั้น สวีฉางเซิงจึงเอ่ยขึ้นบ้าง "สหายพรตอู๋ ข้าเองก็มีเรื่องเล็กน้อยอยากจะขอร้องเช่นกัน"

"โอ้? สหายพรตสวีต้องการสิ่งใดหรือ?" อู๋ซานเหอถามด้วยความสงสัย

"สหายพรตอู๋ ในการต่อสู้วันพรุ่งนี้ ข้าจะใช้นามแฝง และหวังว่าตระกูลอู๋จะช่วยเก็บข้อมูลของข้าเป็นความลับ ทั้งก่อนและหลังการต่อสู้ รวมถึงเรื่องสิทธิ์บริหารตลาดภูเขาดำสองส่วนหลังจากนี้ ก็ขอให้โอนถ่ายอย่างลับๆ ด้วย" สวีฉางเซิงกล่าวอย่างมีเลศนัย

อู๋ซานเหอครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วตอบตกลง "ได้ ไม่มีปัญหา ตระกูลอู๋ข้าจะเก็บเรื่องนี้เป็นความลับแน่นอน เชิญสหายพรตสวี ข้าได้จัดงานเลี้ยงต้อนรับท่านไว้แล้ว"

ในงานเลี้ยง สวีฉางเซิงได้พบกับผู้ฝึกตนระดับสร้างรากฐานของตระกูลอู๋อีกสองท่าน คือประมุขตระกูลอู๋ 'อู๋ชิงซาน' ซึ่งอยู่ระดับสร้างรากฐานขั้นที่สี่ และ 'อู๋ชิงเย่ว์' ระดับสร้างรากฐานขั้นที่สาม

จากการสนทนา ทำให้สวีฉางเซิงเข้าใจขุมกำลังของตลาดภูเขาดำชัดเจนขึ้น นอกจากผู้ฝึกตนระดับสร้างรากฐานทั้งสี่ของตระกูลอู๋แล้ว ยังมีผู้อาวุโสอาคันตุกะระดับสร้างรากฐานขั้นต้นอีกหนึ่งท่านประจำอยู่ในตลาด

รวมแล้วตลาดภูเขาดำมีผู้ฝึกตนระดับสร้างรากฐานทั้งหมด ๕ คน แบ่งเป็น ขั้นปลาย ๑ คน ขั้นกลาง ๑ คน และขั้นต้น ๓ คน

ส่วนฝ่ายพันธมารทมิฬ มีผู้ฝึกตนระดับสร้างรากฐานที่เปิดเผยตัวแล้ว ๕ คนเช่นกัน ประมุขพันธมิตรอยู่ระดับสร้างรากฐานขั้นที่ ๗ รองประมุขทั้งสองอยู่ระดับขั้นที่ ๖ และ ๕ ตามลำดับ ส่วนผู้คุมกฎซ้ายขวาอยู่ระดับสร้างรากฐานขั้นที่ ๒

หากดูจากขุมกำลังภายนอก ถ้าสวีฉางเซิงไม่เข้ามาร่วมด้วย ตลาดภูเขาดำคงพ่ายแพ้อย่างไม่ต้องสงสัย

จู่ๆ สวีฉางเซิงก็เอ่ยถาม "สหายพรตอู๋ มารเฒ่าทมิฬผู้นั้นมีวิชาพิเศษอันใดหรือไม่?"

สีหน้าของอู๋ซานเหอตึงเครียดขึ้น "คนผู้นี้เชี่ยวชาญวิชาพิษ 'ธงพิษมารทมิฬ' ในมือของเขาสามารถปล่อยหมอกพิษร้ายแรง เพียงแค่สัมผัสก็ทำให้ผู้ฝึกตนสร้างรากฐานทั่วไปบาดเจ็บได้ นอกจากนี้เขายังเลี้ยง 'แมงมุมพิษมารทมิฬ' ระดับสองขั้นกลางไว้อีกตัว ซึ่งรับมือยากมาก"

ได้ยินดังนั้น สวีฉางเซิงก็ลอบระวังตัวขึ้นมา

ดูท่าประมุขพันธมารทมิฬจะมีลูกไม้แพรวพราวไม่น้อย แต่เขาก็มีไม้ตายของตนเองเช่นกัน

หลังงานเลี้ยงเลิกรา อู๋ซานเหอเดินมาส่งสวีฉางเซิงที่เรือนรับรองอันเงียบสงบด้วยตนเอง

"สหายพรตสวี คืนนี้พักผ่อนให้เต็มที่เถิด ศึกวันพรุ่งนี้คงไม่ง่ายนัก" อู๋ซานเหอกล่าวทิ้งท้ายอย่างมีความหมาย

สวีฉางเซิงพยักหน้า "สหายพรตอู๋ ท่านเองก็พักผ่อนแต่หัวค่ำเถิด เก็บแรงไว้สู้ศึก"

เมื่ออู๋ซานเหอจากไป สวีฉางเซิงก็กางค่ายกลกันเสียงครอบคลุมห้องพัก แล้วเริ่มตรวจสอบอุปกรณ์ของตน

"กระบี่ 'โพ่ว่าง' ศาสตราวุธระดับสอง, 'โล่เต่าทมิฬ' ศาสตราวุธป้องกันระดับสองขั้นกลาง, ยันต์ระดับสองอีกกว่าสามสิบแผ่น..."

เขาตรวจเช็คข้าวของทุกชิ้นอย่างละเอียด เพื่อให้มั่นใจว่าจะไม่มีข้อผิดพลาดใดๆ

จากนั้น สวีฉางเซิงก็นั่งขัดสมาธิเข้าฌาน ปรับสภาพร่างกายและจิตใจให้พร้อมสมบูรณ์ที่สุดสำหรับวันพรุ่งนี้