บทที่ 13 - อย่าหนีนะมึง

บทที่ 13 - อย่าหนีนะมึง

สองพี่น้องลงรถเดินมาถึงหน้าบ้าน ก็พบว่ามีญาติมาเยี่ยม

แต่เป็นญาติที่จ้าวซานเหอไม่ปลื้มเอาซะเลย

อาสาม จ้าวเยว่เอ๋อ

พ่อของจ้าวซานเหอมีพี่น้องสามคน ลุงใหญ่เสียชีวิตด้วยโรคภัยไข้เจ็บไปนานแล้ว ป้าสะใภ้ใหญ่ก็หนีหายสาบสูญ โชคดีที่ลูกพี่ลูกน้องอย่างจ้าวซานเฟิงเป็นคนขยันขันแข็ง มาเจอ "ซิ่วเหยียน" ภรรยาที่ไม่รังเกียจความจน ช่วยกันสร้างเนื้อสร้างตัวจนพอมีพอกิน

ตอนจ้าวซานเฟิงแต่งงาน ก็ได้จ้าวซื่อไห่กับโจวลี่หัวนี่แหละที่เป็นเจ้าภาพฝ่ายชาย ตอนซิ่วเหยียนคลอดลูกอยู่ไฟ ก็ได้โจวลี่หัวไปช่วยดูแล ดังนั้นบ้านจ้าวซานเฟิงกับบ้านจ้าวซานเหอถึงสนิทกันเหมือนบ้านเดียวกัน ที่สำคัญ จ้าวซานเฟิงเคยช่วยชีวิตจ้าวซานเหอไว้ ปีนั้นจ้าวซานเหอจมน้ำ ถ้าไม่ได้พี่ชายคนนี้โดดลงไปช่วยแทบตาย ก็คงไม่มีจ้าวซานเหอในวันนี้

คนที่สองคือพ่อของจ้าวซานเหอ จ้าวซื่อไห่ ส่วนคนที่สามก็คือยัยอาสาม จ้าวเยว่เอ๋อ นี่แหละ

ตอนจ้าวเยว่เอ๋อแต่งงาน พี่ชายทั้งสองคนทุ่มสุดตัว หาของรับขวัญให้เท่าที่จะหาได้ สมัยก่อนจ้าวเยว่เอ๋อลำบาก พี่ชายสองคนก็คอยจุนเจือตลอด ต่อมาตำบลที่สามีเธออยู่โดนเวนคืนที่ดิน ได้เงินชดเชยมาก้อนโต เธอก็ย้ายไปอยู่ตึกแถวในเมือง ซื้อรถขับ กลายเป็นคุณนายในชั่วข้ามคืน

พอมีเงิน ก็เริ่มมาเบ่งใส่พี่ชาย ชอบพูดจาดูถูกจ้าวซานเฟิงกับจ้าวซานเหอว่าเป็นพวกบ้านนอก ไม่เอาถ่าน ทำตัวเหนือกว่าตลอดเวลา ตอนลุงใหญ่ป่วยเข้าโรงพยาบาล จ้าวเยว่เอ๋อที่มีเงินถุงเงินถังกลับไม่ยอมช่วยสักแดงเดียว จ้าวซานเฟิงคุกเข่าขอร้องจะเขียนสัญญาเงินกู้ให้ก็ไม่สน

ตั้งแต่นั้นมา บ้านจ้าวซานเฟิงก็ตัดขาดกับอาสามคนนี้ เธอก็ไม่อยากนับญาติกับพี่ชายจนๆ อยู่แล้ว คงกลัวเสียหน้า หรือกลัวจะมาเกาะแกะขอเงิน แต่สมบัติผลัดกันชม เงินที่ได้มาจากการเสี่ยงโชค บางทีคนธรรมดาก็รักษาไว้ไม่อยู่ สามีเธอพอมีเงินก็เริ่มเหลิง ติดการพนัน ไม่เพียงผลาญเงินค่าที่ดินจนเกลี้ยง สุดท้ายหนีหนี้หายเข้ากลีบเมฆ ตอนนี้จ้าวเยว่เอ๋อหมดสภาพ ไม่เหลือคราบคุณนาย

สองวันก่อนตอนจ้าวซานเหอตายแล้วฟื้น เธอไม่โผล่หัวมาเลย แต่วันนี้ไม่รู้ลมอะไรหอบมา

"อุ๊ยตาย จิ่นซิ่วกับซานเหอกลับมาแล้วเหรอ! เดี๋ยวนี้ซานเหอดูภูมิฐานนะเนี่ย รอดตายมาได้ต้องมีโชคใหญ่แน่ๆ ส่วนจิ่นซิ่วก็สวยวันสวยคืน"

จ้าวจิ่นซิ่วยังรักษามารยาทพยักหน้าทักทาย แต่จ้าวซานเหอเมินใส่ ไม่เห็นหัวอาสามจอมปลอมคนนี้แม้แต่หางตา

"ซานเหอ ได้ข่าวว่าเป็นนักร่อนทอง หาเงินได้เยอะเลยนี่ช่วงนี้? ข้างนอกเขาลือกันว่าได้เป็นแสน จริงรึเปล่า?"

"ผมจะหาได้สิบล้านแล้วมันเกี่ยวอะไรกับป้า? ถ้าจะมายืมเงิน เชิญเลี้ยวซ้ายออกจากบ้านไปเลย!"

จ้าวซานเหอไม่ไว้หน้าญาติแบบนี้หรอก มีญาติแบบนี้ ไม่มีซะดีกว่า!

"เด็กคนนี้นี่ พูดจาอะไรแบบนั้น อาสามก็แค่ดีใจด้วยเฉยๆ!"

ปากพูดดี แต่ในใจคิดว่า ไอ้เด็กเวร ปีนเกลียวผู้ใหญ่ แค่ฟลุคเหยียบขี้หมาหาเงินได้นิดหน่อยทำมาเป็นกร่าง คอยดูเถอะ แม่จะจัดการให้เข็ด!

พอจ้าวซานเหอไม่เล่นด้วย อาสามก็หันไปหาจ้าวจิ่นซิ่ว คว้ามือหลานสาวมาจับ

"จิ่นซิ่ว หลานก็อายุไม่น้อยแล้วนะ รุ่นราวคราวเดียวกับหลาน ลูกโตไปซื้อซีอิ๊วได้หมดแล้ว อาสามร้อนใจแทนจริงๆ นี่อาสามเพิ่งติดต่อทาบทามผู้ชายไว้คนนึง เป็นหลานห่างๆ ของฝั่งสามีอาเอง แก่กว่าหลานแค่แปดปี นิสัยซื่อสัตย์ หล่อ! สูงตั้งร้อยหกสิบเก้า รู้หัวนอนปลายเท้ากันดี ถ้าแต่งไป ก็ถือว่าญาติเกี่ยวดองญาติ!"

"อาสาม หนูยังไม่อยากมีแฟน!"

"เด็กคนนี้ไม่รู้เรื่องซะแล้ว ไม่รีบหาแฟนเดี๋ยวก็ขึ้นคานหรอก พ่อแม่จะเป็นห่วงเอานะ! อาสามจะบอกให้นะ บ้านฝ่ายชายฐานะดีมาก! หลังปีใหม่จะสร้างบ้าน จะออกรถด้วย! ถึงหลานชายอาคนนี้จะเคยแต่งงานแล้วหย่า แต่ฝ่ายหญิงมันเลว หลานอาเป็นเหยื่อ!"

"แต่งไปปีหน้าก็ได้อยู่บ้านใหม่ นั่งรถเก๋ง ถ้าไม่อยากมีลูกก็สบายเลย เพราะเขามีลูกติดหกขวบคนนึง เลี้ยงดีๆ ก็รักเหมือนลูกในไส้นั่นแหละ!"

"สินสอดทองหมั้นน่ะ คนกันเอง ยกเว้นได้ก็ยกเว้นเถอะ บ้านเราก็จน คงไม่มีสินเดิมติดตัวไปเท่าไหร่หรอก ถ้าหลานตกลง อาสามรับรอง..."

ยายป้าปากมากยังพ่นน้ำลายไม่หยุด จ้าวซานเหอที่นอนฟังอยู่ในห้องนอนทนไม่ไหวอีกต่อไป คว้าคานหาบของหลังห้องวิ่งออกมาฟาด

โชคดีที่อาสามแก่แต่ยังพริ้ว หลบทัน ไม่งั้นได้หลังหัก

"จ้าวซานเหอ! แกจะทำอะไร!"

"จะทำอะไร? กูจะฟาดมึงไง! มึงอย่าหนีนะ กูเอาตายแน่!"

"ซานเหอ อย่าลูก!" โจวลี่หัวตะโกนห้ามเสียงหลง

"แม่! แม่ฟังมันพูดสิ ภาษาคนหรือภาษาหมา? ญาติแบบนี้ เลี้ยงหมายังดีกว่าอีก! ไปตายซะ!"

"พ่อแกเป็นพี่ชายฉันนะ ไอ้หลานเนรคุณ!"

"ว้าย! อย่าตี! อย่าตี!"

"ช่วยด้วย! จ้าวซานเหอจะฆ่าคน! ช่วยด้วย!"

ภาพที่ชาวบ้านหมู่บ้านฮามาเห็นคือ จ้าวซานเหอถือไม้คานไล่กวดอาสามจ้าวเยว่เอ๋อ จ้าวเยว่เอ๋อวิ่งหนีตายสุดชีวิต สุดท้าย วิ่งหนีออกไปทางถนนใหญ่ หายลับไปเลย...