บทที่ 14 - บ่อหมายเลขหก

บทที่ 14 - บ่อหมายเลขหก

พอกลับเข้าบ้าน โจวลี่หัวถามด้วยความเป็นห่วง

"ไม่ได้ตีโดนอาสามใช่ไหมลูก? ยังไงเขาก็เป็นอาแท้ๆ แตกหักกันไปพ่อแกจะลำบากใจ!"

"ผมแค่ขู่แกเฉยๆ! อาสามอะไร ผมไม่มีอาแบบนี้! พ่อจะนับญาติก็เรื่องของพ่อ แต่ผมไม่นับ อย่ามาขอให้ผมช่วย ให้ขอทานผมยังสบายใจกว่าให้อาสามคนนี้!"

จ้าวซานเหอหยิบมือถือออกมา โอนเงินให้โจวลี่หัว 60,000 หยวน

"แม่ หาเวลาบอกพ่อให้ไปคุยกับผู้ใหญ่บ้าน เราจะสร้างบ้านใหม่! รอบนี้เอาให้ใหญ่โต โอ่อ่าไปเลย! ที่ยัยป้าสามกล้ามาหยามเราถึงบ้านก็เพราะเห็นว่าบ้านเราจน ผมต้องกู้หน้าคืนมา ต่อไปใครจะได้ไม่กล้าดูถูก!"

ในโลกคู่ขนานใบนี้ ขอแค่มีโฉนดที่ดินในชนบท จะสร้างบ้านรื้อบ้านกี่รอบก็ได้ ขอแค่พื้นที่ไม่ล้ำเส้น ไม่สร้างเป็นโรงงานอุตสาหกรรม ก็ไม่มีใครว่า

"ลูกเอ๊ย! ไปเอาเงินมาจากไหนเยอะแยะ? ไปปล้นธนาคารมาเหรอ?" เห็นเงินหกหมื่นเข้าบัญชี โจวลี่หัวมือไม้สั่นแทบทำมือถือร่วง

"แม่ เงินน้องชายหนูขาวสะอาดจ้ะ เขาเจอทองหัวหมา แล้วบังเอิญเจอคนเล่นของเก่ารับซื้อไปในราคาสูง" พี่สาวรีบช่วยคุยโว

"ดี! ดีจริงๆ! ลูกแม่เก่งแล้ว หาเงินก้อนโตได้แล้ว! แต่เรื่องบ้านไม่ต้องรีบหรอก เราอยู่ของเราแบบนี้ก็สบายใจดี ไว้มีเงินเหลือเยอะๆ ค่อยสร้างก็ได้!"

จ้าวซานเหออยากจะแย้ง แต่คิดดูแล้ว คนแก่ก็มักจะระวังตัวแบบนี้ และเงินแค่นี้จะสร้างบ้านดีๆ ก็ยังไม่พอจริงๆ เขาต้องหาเงินให้ได้มากกว่านี้...

ในขณะที่จ้าวซานเหอไล่ตะเพิดอาสาม ที่ร้านชำปากหมู่บ้าน วงไพ่กำลังจับกลุ่มนินทา

"หนึ่งคู่! เมื่อกี้ข้าไปเข้าส้วม เห็นสองพี่น้องบ้านจ้าวนั่งรถโดยสารกลับมา หิ้วถุงพะรุงพะรัง สงสัยรวยเละ!"

"ไอ้รองมันเข้าเมือง ชัดเจนว่าหนีพวกเราไปขายทอง รับรองว่าสามหนุ่มตระกูลจ้าวเมื่อวานต้องได้ของดีแน่ๆ!"

"พรุ่งนี้พวกมันไปไหน ข้าจะตามไปที่นั่น ไม่เชื่อหรอกว่ามันหาเจอแล้วเราจะหาไม่เจอ!"

"ข้าว่าพวกเอ็งอย่าไปบ้าจี้ตามเลย จะร่อนทองต้องซื้อเครื่องตรวจจับ ถูกสุดก็สี่ห้าพัน คุ้มเหรอ? อีกอย่าง ทองมันไม่ได้หาง่ายๆ คนเขาได้เพราะดวง เอ็งไปก็เสียเวลาเปล่า!"

"งั้นข้าจะไปส่องดูเฉยๆ ดูซิว่ามันขุดยังไง!"

"ประสาท! เอาเวลาไปรับจ้างเชือดไก่ได้เงินวันละร้อยสองร้อยไม่ดีกว่าเหรอ?"

คุยกันสนุกปาก แป๊บเดียวก็เปลี่ยนเรื่อง...

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น จ้าวซานเหอตื่นนอน ล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ พี่เป่ากับจ้าวซานเฟิงก็ขี่มอเตอร์ไซค์มารับ เจอกันแล้ว ทั้งสามคนไม่ได้ออกทางหน้าหมู่บ้าน แต่ขับอ้อมไปออกทางท้ายหมู่บ้าน มุ่งหน้าตรงสู่บ่อหมายเลขหก

เมื่อวานพี่เป่ากับจ้าวซานเฟิงได้เงินมาหมาดๆ พอเห็นเงิน ไฟก็แรง เมียพี่เป่าถึงขนาดตุ๋นซี่โครงหมูให้ห่อไปกินกลางวัน คุณภาพชีวิตดีขึ้นทันตาเห็น เงินนี่มันคือพลังขับเคลื่อนจริงๆ พอมีเงิน ทุกคนในบ้านก็มีแรงฮึด

ฟ้ายังไม่ทันสาง สามหนุ่มก็มาถึงบ่อหมายเลขหก ไม่พูดพร่ำทำเพลง ต่างคนต่างแยกย้าย เดินหน้ากระดานปูพรมค้นหาทันที

รอบนี้จ้าวซานเหอเลาะไปตามขอบด้านนอกสุดของเหมือง ระหว่างเดิน เงาดำวิ่งตัดหน้าวูบ ทำเอาสะดุ้งโหยง มองดีๆ ที่แท้ก็หนู...

เดินไปไม่นาน ระบบก็แจ้งเตือน "ติ๊ง: พบโลหะมีค่า"

เริ่มเอาเครื่องสแกน กวาดไปมาเหมือนกู้ระเบิด พอเสียงติ๊ดๆ ดังขึ้น จ้าวซานเหอยิ้มกริ่ม เล็งเป้า แล้วขุด ขุดไปสองนาที เครื่องตรวจจับล็อกเป้าที่ก้อนดินก้อนหนึ่ง เปิดไฟฉายมือถือส่อง ค่อยๆ บิออกดู

"ฮึบ!"

เปิดบิลสวยงาม เจอทองคำ! ถึงจะเป็นแค่เกล็ดทองเล็กจิ๋วหนักแค่ 1 กรัม แต่ขาตั๊กแตนก็คือเนื้อ เปิดมาเจอทองถือว่าฤกษ์ดี เก็บใส่ขวดแก้ว แล้วลุยต่อ

วันนี้จ้าวซานเหอขยันกว่าปกติ เพราะเขาต้องการเงิน! เงินเยอะๆ ด้วยความช่วยเหลือของระบบ เขาหาเป้าหมายเจอได้ไวมาก ขุดไปอีกสามหลุม ไม่เจอทอง ได้เงินสอง ทองแดงหนึ่ง (ทองแดงทิ้งไป) เม็ดเงินเล็กไปหน่อย แต่เก็บเล็กผสมน้อย เอาหมด

ตอนนี้ฟ้าเริ่มสางแล้ว ขณะที่พวกจ้าวซานเหอกำลังสมาธิจดจ่อ เสียงเครื่องยนต์มอเตอร์ไซค์กระหึ่มก็ดังใกล้เข้ามา มองไปตามเสียง จ้าวซานเหอเห็นซุนผิงพาพวกมาเป็นโขยง สิบกว่าคน บุกมาที่บ่อหมายเลขหก!