บทที่ 11 - ทองหัวหมา

บทที่ 11 - ทองหัวหมา

ที่บ้านของจ้าวซานเฟิง ซิ่วเหยียนผู้เป็นภรรยาทำกับข้าวเสร็จสรรพ

สามหนุ่มพี่น้องนั่งล้อมวงกินข้าวพลางคุยกันอย่างมีความสุข

"เมียจ๋า ปากเธอทำไมถึงรั่วแบบนี้? ให้ยาหยาไปร้านชำแล้วไปป่าวประกาศว่าพี่ขุดได้ทอง ผลคือรู้กันทั้งหมู่บ้าน ป่านนี้ไม่รู้เอาไปลือกันเสียหายขนาดไหนแล้ว!"

"ฉันไม่ได้บอกยาหยานะ พี่นั่นแหละคุยโทรศัพท์เสียงดังลั่นบ้าน ยาหยาอยู่ข้างๆ ก็ได้ยินหมด แต่ฉันลืมกำชับลูก แกยังเด็ก คงอยากอวดเลยไปพูดเรื่อยเปื่อย เดี๋ยววันหลังฉันจะสอนแกใหม่"

พอเมียพูดแบบนี้ จ้าวซานเฟิงก็พูดไม่ออก

จริงๆ เรื่องนี้ต้องโทษตัวเขาเองด้วย เก็บความลับไม่อยู่ ใจร้อนอยากอวดเมียเกินไป

"พยากรณ์อากาศบอกว่าพรุ่งนี้ฝนตก เราคงขึ้นเขาไปที่เหมืองไม่ได้ ว่าแต่ พรุ่งนี้ใครว่างบ้าง เข้าเมืองกันไหม?" พี่เป่าคีบเนื้อเข้าปากแล้วถาม

"ไปทำไม?" จ้าวซานเหอถามกลับ

"ไปร้านทอง เอาของไปเปลี่ยนเป็นเงินสดสิ! เงินสดอยู่ในมือมันอุ่นใจกว่า ตอนนี้ราคาทองผันผวน วันต่อวัน เก็บไว้นานกลัวขาดทุน พรุ่งนี้ข้าขี้เกียจขยับตัวแล้วด้วย"

"พรุ่งนี้ผมต้องไปทำธุระที่บ้านพ่อตา ไม่มีเวลาเหมือนกัน" จ้าวซานเฟิงเสริม

"งั้นผมไปเอง พวกพี่ไว้ใจผมก็เอาของมา เดี๋ยวผมจัดการให้" จ้าวซานเหอรับอาสา

"คนกันเองทั้งนั้น จะไม่ไว้ใจได้ไง! เอ้า เอาไปจัดการให้ที ไปร้านทองร้านแรกตรงหัวมุมห้างสรรพสินค้านะ ร้านนั้นของเสี่ยสาม ชัวร์สุด"

ตกลงกันเสร็จสรรพ พี่เป่ากับจ้าวซานเฟิงก็นับของส่งให้จ้าวซานเหอ

กินอิ่มดื่มเสร็จ จ้าวซานเหอก็กลับบ้านไปนอน...

วันรุ่งขึ้น จ้าวซานเหอพาพี่สาว จ้าวจิ่นซิ่ว นั่งรถโดยสารประจำทางจากหน้าหมู่บ้านเข้าเมืองไปด้วยกัน

เหตุผลหลักคือ โจวลี่หัวกลัวว่าลูกชายถือของมีค่าเยอะขนาดนี้จะไม่ปลอดภัย กลัวโดนขโมยหรือทำหาย เลยให้พี่สาวไปช่วยเป็นหูเป็นตา

พอถึงตัวอำเภอ ก็ตรงดิ่งไปที่ร้านทองของเสี่ยสาม โชคดีที่เจอเสี่ยสามเฝ้าร้านพอดี

ทักทายพอเป็นพิธี ก็เริ่มซื้อขาย

เริ่มจากของพี่เป่า เงิน 11.2 กรัม ราคาในเมืองให้ 9.5 หยวน ได้เงิน 106.4 หยวน ทองคำมีเม็ดเดียว 2.04 กรัม ราคาในเมืองให้ 888 หยวน ได้เงิน 1,811.5 หยวน รวมเป็นเงิน 1,917.92 เสี่ยสามปัดให้เป็น 1,920 หยวน

ส่วนของจ้าวซานเฟิง เงิน 39.44 กรัม ทองคำ 3.12 กรัม รวมเป็นเงิน 3,145.24 เสี่ยสามปัดให้ 3,146 หยวน

พอถึงตาจ้าวซานเหอ เขาแอบกั๊กของไว้หน่อย

เทเม็ดเงินออกมาสองขวดเต็มๆ ทำเอาเสี่ยสามตาลุกวาว ส่วนทองคำ เขาเอาออกมาขายแค่สองเม็ด

สรุปยอด เงินได้ 312 กรัม แค่เงินอย่างเดียวก็ขายได้ 2,964 หยวน เกือบสามพัน! ทองคำ 6.89 กรัม ขายได้ 6,118 หยวน รวมเป็นเงิน 9,082 หยวน

ยื่นหมูยื่นแมว จ่ายเงินเรียบร้อย เสี่ยสามยิ้มร่า

"วันหลังมีของก็มาหาเฮียนะ รับรองให้ราคาดีที่สุด!"

จ้าวซานเหอขอบคุณแล้วเดินออกมา พอพ้นร้านก็โอนเงินทางวีแชทให้พี่เป่ากับจ้าวซานเฟิงทันที

พอเงยหน้าขึ้นมา ก็เห็นจ้าวจิ่นซิ่วทำหน้างง

"น้องชาย แกยังมีทองก้อนนั้นอยู่นี่? แล้วก็มีเม็ดทองสามกรัมอีกเม็ดไม่ใช่เหรอ? ทำไมไม่ขายพร้อมกันไปเลย?"

"ขายสิเจ๊ แต่ต้องเปลี่ยนที่หน่อย น้องชายเจ๊ได้ของดีมา เรื่องนี้รู้กันแค่สี่คนพ่อแม่ลูกพอนะ"

จ้าวจิ่นซิ่วเข้าใจทันที ยิ้มกว้าง

"เข้าใจแล้ว น้องเจ๊นี่หัวไวจริงๆ"

"เจ๊ไปซื้อของตามที่แม่สั่งก่อนเลย เดี๋ยวผมไปหาที่ปล่อยของแป๊บ"

"ระวังตัวด้วยล่ะ อย่าทำหายนะ!"

"วางใจเถอะ!"

แยกกับพี่สาวแล้ว จ้าวซานเหอก็เดินไปย่านร้านทองอีกฝั่งที่อยู่ถัดไปสองบล็อก กะว่าจะลองถามราคาดู

จังหวะดีจริงๆ เขาบังเอิญเจอผู้หญิงคนหนึ่งกำลังยืนถามพนักงานในร้านทองพอดี

"เถ้าแก่ ร้านคุณมีทองหัวหมา (Nugget) แบบธรรมชาติไหม? ฉันรับซื้อราคาสูง"

"ของแบบนั้นหายากครับ ตอนนี้ไม่มีใครเอามาขายเลย คุณลองไปดูร้านอื่นเถอะ"

หญิงสาวทำหน้าผิดหวัง เดินออกจากร้าน

ขาหน้าเธอก้าวพ้นประตู ขาหลังจ้าวซานเหอก็รีบตามไปติดๆ

"คนสวย อยากซื้อทองหัวหมาเหรอครับ?"

หญิงสาวหันกลับมามองสำรวจจ้าวซานเหอ

แค่มองแวบเดียว จ้าวซานเหอก็แทบละลาย

ผู้หญิงคนนี้สวยจัด! สวมชุดสูทเข้ารูปดูทะมัดทะแมง รองเท้าส้นสูงเสริมให้หุ่นดูเพรียวระหง ส่วนเว้าส่วนโค้งชัดเจน โดยเฉพาะหน้าอกหน้าใจคู่นั้น แทบจะระเบิดออกมาอยู่แล้ว เครื่องหน้าประณีตงดงาม ผมยาวสลวย ติดตรงที่บุคลิกดูเย็นชา เหมือนมีกำแพงกั้นคนแปลกหน้าตลอดเวลา

ถึงจะสวยแค่ไหน แต่จ้าวซานเหอก็รู้สถานะตัวเองดี ผู้หญิงระดับนี้ แค่มองก็พอแล้ว ไม่ใช่สิ่งที่คนกระจอกอย่างเขาจะเอื้อมถึง ต่อให้จีบติด ก็เลี้ยงไม่ไหว ต่อให้เลี้ยงไหว ก็ไม่เอา ผู้หญิงมีแต่จะทำให้ความเร็วในการขุดทองลดลง ชาติที่แล้วตายเพราะเป็นสายเปย์ให้ผู้หญิงมาแล้ว ชาตินี้จะให้กลับไปเลียขาผู้หญิงอีก? ฝันไปเถอะ! เว้นแต่ผู้หญิงจะมาเลียเขา นั่นก็อีกเรื่อง!