บทที่ 21 – ตอบตกลงอย่างเสียมิได้

แค่ก แค่ก แค่ก!

มาร์คิออนเนสำลักน้ำลายตัวเอง ยักษ์ใหญ่แห่งวงการธุรกิจระดับโลก ผู้กอบกู้เฟียตกรุ๊ปด้วยมือเปล่า กลับกำลังไอหน้าแดงก่ำ หายใจไม่ทัน

ข้างๆ เขา แววตาของท็อดด์เต็มไปด้วยรอยยิ้มอย่างเบิกบานใจ เขาเพลิดเพลินกับละครฉากนี้ในฐานะผู้ชมอย่างเต็มที่

"แค่ก..." มาร์คิออนเนคว้าลมหายใจกลับมาได้ในที่สุด เขาถลึงตาใส่ท็อดด์อย่างดุเดือด ก่อนจะหันกลับมาหาเด็กหนุ่ม น้ำเสียงเต็มไปด้วยความกังขา "เธอรู้ตัวไหมว่าพูดอะไรออกมา?"

ลู่จือโจวยังคงสงบนิ่ง "รู้ครับ"

"แต่คุณมาร์คิออนเน การแข่งรถสูตรมันเป็นกีฬาของคนรวย ไม่เหมาะกับผมหรอก" เขาหยุดเล็กน้อย "ผมเหมาะกับข้างถนนมากกว่า"

"คุณท็อดด์น่าจะบอกคุณแล้ว ที่ผมยอมมามาราเนลโลก็เพราะ..."

มาร์คิออนเนหงุดหงิดจนคำพูดจุกอยู่ที่คอหอย เขาตวาดด้วยความรำคาญ "รู้แล้วๆๆ เธอไม่ได้มาด้วยความสมัครใจ แต่ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่การทดสอบกับเฟอร์รารีมันราคาถูกขนาดนี้?"

มาร์คิออนเนจ้องเขม็งไปที่ลู่จือโจว "แปดพันยูโร? นั่นมันถูกเหมือนได้เปล่า เธอควรจะเรียกสักสองหมื่นเป็นอย่างต่ำ"

ลู่จือโจวหันขวับไปมองท็อดด์ทันทีด้วยสีหน้าใสซื่อ

ท็อดด์ที่กำลังนั่งดูความสนุกอยู่เงียบๆ ไม่คิดว่าไฟจะลามมาถึงตัว เขากระแอมเบาๆ "หมากรุกเดินแล้วห้ามชักกลับ เราตกลงกันแล้วและทำตามสัญญาแล้ว จะมากลับคำตอนนี้ไม่ได้"

ลู่จือโจวไม่เซ้าซี้ เขาผายมือและยักไหล่นิดๆ "ยังไงก็ต้องลองดูหน่อยไม่ใช่เหรอครับ?" จากนั้นเขาก็หันกลับมาหามาร์คิออนเนเพื่อดึงประเด็นกลับมา "นั่นแหละที่ผมหมายถึง ทุกย่างก้าวในวงการรถสูตรปูด้วยเงินสด มันไม่เหมาะกับผมหรอก"

ตรรกะฟังดูสมเหตุสมผลจริงๆ

แต่ประเด็นคือ เมื่อเผชิญกับคำเชิญจากเฟอร์รารี ไดรเวอร์ อคาเดมี่ ลู่จือโจวยังคงสติสัมปชัญญะครบถ้วน เยือกเย็น ไม่หวั่นไหว และไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย

พลังใจระดับนี้ช่างน่าทึ่ง

มาร์คิออนเนสังเกตเห็นและอดไม่ได้ที่จะชื่นชมเด็กหนุ่มคนนี้มากขึ้นไปอีก เขาปรับลมหายใจ "แล้วถ้า... อคาเดมี่ออกค่าใช้จ่ายให้ทั้งหมดล่ะ?"

มอนต์ฟาทินีอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองมาร์คิออนเน แต่สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไร

ในอคาเดมี่นักขับ—ไม่ว่าจะเป็นเฟอร์รารี, เรดบูล, เรโนลต์, เมอร์เซเดส-เบนซ์, แม็คลาเรน และอื่นๆ—แม้การดำเนินงานจะต่างกัน แต่โครงสร้างหลักเหมือนกันหมด นักขับเยาวชนจะถูกแบ่งออกเป็นสามประเภท

ประเภทแรก: อคาเดมี่สนับสนุนเต็มรูปแบบ (Full Academy Sponsorship)

อคาเดมี่จ่ายค่าฝึกซ้อม ค่าธรรมเนียมการแข่งขัน และค่าครองชีพทั้งหมด ซึ่งรวมถึง (แต่ไม่จำกัดเพียง) เครื่องจำลอง การทดสอบสนาม โค้ช อุปกรณ์รถสูตร และค่าสมัครแข่ง นี่เป็นสิทธิ์เฉพาะสำหรับนักขับที่มีศักยภาพระดับท็อป และเชื่อมโยงกับกลยุทธ์ระยะยาวของอคาเดมี่ ซึ่งต้องพิจารณาอย่างรอบคอบ

โดยทั่วไป การสนับสนุนแบบนี้มีมูลค่าประมาณ 1 ล้านถึง 1.5 ล้านยูโรต่อปี

เลอแคลร์ของเฟอร์รารี และเวอร์สแตพเพนของเรดบูล อยู่ในกลุ่มนี้

ประเภทที่สอง: อคาเดมี่สนับสนุนบางส่วนร่วมกับสปอนเซอร์ส่วนตัวของนักขับ

อคาเดมี่จ่ายค่าฝึกซ้อมบางส่วน ในขณะที่นักขับต้องรับผิดชอบค่าธรรมเนียมการแข่งขันและค่าครองชีพเอง แม้อคาเดมี่จะดูแลการฝึกซ้อมประจำวัน แต่จะเรียกเก็บ 'ค่าธรรมเนียมสังกัด' (Affiliation fee) จากนักขับราว 50,000 ถึง 100,000 ยูโร เพื่อชดเชยค่าใช้จ่ายบางส่วน

ในกลุ่มนี้ สถานการณ์ของนักขับแต่ละคนจะต่างกัน แต่โดยรวมแล้ว พวกเขามักต้องหาสปอนเซอร์ให้ได้ราว 500,000 ถึง 1 ล้านยูโรต่อปีเพื่อประคองเส้นทางการแข่งรถ

แน่นอนว่าความร่วมมือนี้ยืดหยุ่นได้ หากนักขับทำผลงานได้ดีใน F2 หรือ F3 อคาเดมี่ก็มักจะเพิ่มสัดส่วนการสนับสนุนให้ ในทางกลับกัน หากผลงานย่ำแย่ต่อเนื่อง นักขับก็ต้องวิ่งเต้นหาเงินตัวเป็นเกลียวเพื่อต่อลมหายใจในอาชีพ

ที่เฟอร์รารี อเลซีจัดอยู่ในประเภทนี้; ที่เรดบูล ปิแอร์ แกสลีย์ ก็เช่นกัน โดยอคาเดมี่และสปอนเซอร์แบ่งรับภาระกันคนละครึ่ง

ประเภทที่สาม: ฝึกซ้อมด้วยทุนส่วนตัว (Self-funded Training)

อคาเดมี่จัดเตรียมเพียงแพลตฟอร์มการฝึกซ้อม ส่วนนักขับต้องแบกรับค่าใช้จ่ายทั้งหมดหรือเกือบทั้งหมด สถานการณ์นี้พบเห็นได้ทั่วไปในโลกของรถสูตร

อันที่จริง แค่จะหาโอกาสทดสอบฝีมือก็ไม่ใช่เรื่องง่าย บ่อยครั้งต้องจ่ายเงิน 20,000 ถึง 50,000 ยูโร เพียงเพื่อแลกกับโอกาสทดสอบหนึ่งครั้ง ต้องผ่านการทดสอบเท่านั้นถึงจะมีสิทธิ์เข้าอคาเดมี่ในฐานะเด็กฝึกทุนส่วนตัว ถ้าผลงานไม่ถึงเกณฑ์ก็ถูกคัดออกทันที

นั่นคือเหตุผลที่มาร์คิออนเนบอกว่าลู่จือโจวควรจะเรียกเงินท็อดด์สักสองหมื่นยูโรสำหรับการมาทดสอบที่มาราเนลโล

ในความเป็นจริง เฟอร์รารีแทบไม่รับการทดสอบแบบเสนอตัวเอง (Self-recommended) ต่อให้เอาเงินมากองตรงหน้าพวกเขาก็ไม่สน ในโอกาสที่หายากยิ่งที่พวกเขายอมยกเว้น การทดสอบครั้งเดียวอาจมีมูลค่าสูงถึง 100,000 ยูโร

อันโตนิโอ ฟูโอโก ที่ปัจจุบันอยู่ในเฟอร์รารี ไดรเวอร์ อคาเดมี่ คือตัวอย่าง เขาใช้ทุนส่วนตัวในการทดสอบและฝึกซ้อม และหลังจากพิสูจน์ตัวเองด้วยผลงานยอดเยี่ยมตลอดปี 2016 ปีหน้าอคาเดมี่จะเลื่อนขั้นเขาขึ้นสู่ประเภทที่สอง โดยมอบการสนับสนุนบางส่วนให้ เพื่อหวังให้ฟูโอโกเติบโตต่อไป

โดยรวมแล้ว ประเภทแรกและประเภทที่สามนั้นค่อนข้างหายาก ที่พบเห็นได้บ่อยที่สุดในระบบรถสูตรคือประเภทที่สอง—รูปแบบความร่วมมือแบบสองทาง

อคาเดมี่ลงทุนในตัวนักขับ ขณะที่นักขับก็ลงทุนในอนาคตของตัวเองผ่านอคาเดมี่ หวังผลลัพธ์แบบวิน-วินในที่สุด

มอนต์ฟาทินีเข้าใจถึงพรสวรรค์ของลู่จือโจว แต่การทดสอบยังไม่สมบูรณ์ และยังมีความไม่แน่นอนอีกมากในตัวเขา การที่มาร์คิออนเนเสนอการสนับสนุนเต็มรูปแบบ (Full sponsorship) ให้ทันที แสดงถึงความมุ่งมั่นอันแรงกล้าที่จะคว้าตัวเขาไว้ หัวใจของมอนต์ฟาทินีเต้นแรง ราวกับกำลังเป็นสักขีพยานในหน้าประวัติศาสตร์

ทว่า ที่น่าประหลาดใจยิ่งกว่าคือ ลู่จือโจวลังเล

ลู่จือโจว! ถึงกับ! ลังเล!

มอนต์ฟาทินีกลั้นหายใจทันที

มาร์คิออนเนก็สังเกตเห็นความลังเลของลู่จือโจว ตอนนี้เขาใจเย็นลงแล้ว และอยากรู้ปฏิกิริยาของเด็กหนุ่ม

ลู่จือโจวยอมรับว่าเขาหวั่นไหวเล็กน้อย ฝึกแข่งรถฟรี?

ไม่มีอะไรดีไปกว่านี้แล้ว!

แต่พอลองคิดดูดีๆ มันไม่ใช่ดีลที่คุ้มค่า เพราะนักขับเยาวชนไม่มีรายได้ ภายนอกดูหรูหรา แต่ความจริงก็คือยาจกไม่มีเงินติดตัว

พูดกันตามตรง ในโลกของรถสูตร ทุกคนคือยาจกจนกว่าจะไปถึง F1

ลู่จือโจวเงยหน้ามองมาร์คิออนเน "ถ้าผมเข้าอคาเดมี่ หมายความว่าผมไปแข่งรถข้างถนนไม่ได้แล้วใช่ไหมครับ?"

มาร์คิออนเนเลิกคิ้วด้วยความสนใจ "ทำไม? ด้วยฝีมือระดับเธอ ชนะพวกนั้นไปมันมีความภูมิใจตรงไหน?"

ลู่จือโจวยักไหล่นิดๆ "มีสิครับ ตอนเห็นเงินสดไง"

มาร์คิออนเน: ...

ท็อดด์กลั้นขำไม่ไหวอีกต่อไป หายากที่จะเห็นเพื่อนเก่าเสียเปรียบในการเจรจา "ฮ่าๆๆ!" เขาหัวเราะลั่นอย่างไม่เกรงใจ

มาร์คิออนเนเองก็อดไม่ได้ มุมปากกระตุกยิ้ม เขาสูดหายใจลึก ในเมื่อมาถึงขั้นนี้แล้ว ก็รุกฆาตไปเลยแล้วกัน "ไม่ต้องไปข้างถนนหรอก ที่นี่ในอคาเดมี่เนี่ยแหละ—แข่งทดสอบในเครื่องจำลอง (Simulator test races) ซ้อมในสนามจริง (Track practice sessions)... ชนะแต่ละครั้ง รับไปเลยสองพันยูโร"

"รู้ว่ามันไม่เยอะเท่าเงินด่วนจากข้างถนน แต่ยินดีต้อนรับให้มาท้าดวลกับนักเรียนของเราทุกคนได้เลย"

ดวงตาของลู่จือโจวเป็นประกาย—

ไม่เพียงแต่ไม่มีอันตรายแบบข้างถนน แต่เขายังสามารถใช้เครื่องจำลองสำรวจขีดจำกัดของรถและตัวเองได้อย่างต่อเนื่อง นี่มันคุ้มยิ่งกว่าคุ้ม

เดิมพันต่อครั้งอาจจะน้อยกว่า แต่ประเด็นสำคัญคือ ไม่จำกัดจำนวนครั้งและเวลา นี่มันต่างกันนะ—นี่มันตู้เอทีเอ็มกดเงินได้ไม่อั้นชัดๆ?

ที่สำคัญคือ ครั้งนี้เขากำลังจะรีดไถแกะตัวอ้วนพีที่ชื่อว่า เฟอร์รารี!

มาร์คิออนเน จิ้งจอกเฒ่าเจ้าเล่ห์ จับสังเกตการเปลี่ยนแปลงสีหน้าของลู่จือโจวได้อย่างแม่นยำ แววตาฉายแววพึงพอใจ

กะแล้วเชียว เขาผ่านร้อนผ่านหนาวมาสารพัด แม้แต่การเจรจาธุรกิจพันล้าน จะมาตกม้าตายกับเด็กอายุสิบเจ็ดได้ยังไง?

"เดี๋ยวไปจัดการรายละเอียดสัญญา เตรียมเซ็นกันเลย" มาร์คิออนเนพูดอย่างสบายใจ รอยยิ้มพึงพอใจประดับบนใบหน้า

แต่แล้วเขาก็เห็นรอยยิ้มของลู่จือโจวแข็งค้าง สีหน้าเริ่มมีความลำบากใจปรากฏขึ้น ขณะที่ภาพของแม่ค่อยๆ ลอยเข้ามาในหัว—

นั่นแหละปัญหาใหญ่ของจริง

"...แต่ว่า การสอบปลายภาคของผมล่ะครับ?"