2149 - ยังคงมารนหาที่ตาย

2149 - ยังคงมารนหาที่ตาย

สือฮ่าวสั่งให้ใครบางคนเตรียมหม้อขนาดใหญ่ จากนั้นเขาได้นำร่างของสัตว์ร้ายโบราณออกมาจากความว่างเปล่า เพียงร่างกายครึ่งเดียวของสัตว์ร้ายตัวนี้ก็แผ่รัศมีพลังกดดันออกมาจนทุกคนแทบจะยืนไม่อยู่

“นี่มันเผ่าพันธุ์อะไร” จูหลินถาม

“อสูรกาลเวลา จักรพรรดิแดง!” สือฮ่าวตอบกลับ

เสียงกวงดงดังขึ้น ถ้วยสุราของเฉาอวี่เซิ่งตกลงไปที่พื้น แม้แต่สุนัขตัวน้อยก็ยังกระโดดถอยหลังด้วยความตกใจ

จักรพรรดิแดงนี่คือการดำรงอยู่แบบไหน? ในอดีตเขาต่อสู้กับราชาอมตะของเก้าสวรรค์สิบพิภพ ยิ่งกว่านั้นยังได้ปรับแต่งราชาอมตะที่ไม่มีใครเทียบให้กลายเป็นพลังงานของตัวเอง!

“มันเป็นแค่เรื่องบังเอิญ…” สือฮ่าวหัวเราะเบาๆและอธิบายสิ่งต่างๆให้พวกเขาฟัง

“นี่มันรู้สึกดีจริงๆ! เจ้าเกือบจะฆ่ามันได้!” เฉาอวี่เซิ่งร้องออกมา สุนัขตัวน้อยก็เห่าด้วยความตื่นเต้น

ย้อนกลับไปในตอนนั้นจักรพรรดิแดงเป็นคนที่ชั่วร้ายอย่างยิ่ง เพียงแค่เอ่ยชื่อของเขาผู้บ่มเพาะคนใดของเก้าสวรรค์พิภพในยุคนั้นจะไม่หน้าซีดเผือด

นี่เป็นร่างกายที่เกิดใหม่ ไม่ใช่จักรพรรดิแดงที่เกิดใหม่โดยสมบูรณ์สือฮ่าวไม่รู้ว่าสาระสำคัญในเนื้อชนิดนี้มีมากน้อยเพียงใด เขาไม่เคยแตะต้องมันตลอดเวลา

แต่วันนี้เขาเชิญทุกคนให้ออกมาลิ้มลองพร้อมกัน

จากนั้นเขาก็ล้วงต้นไม้ล้ำค่าต้นหนึ่งออกมา และปลูกมันไว้กลางสวนของตำหนักที่เขาอาศัยอยู่ มันคือต้นชาสารพัดเต๋าที่มีใบไม้สองพันแปดร้อยใบที่ส่องแสงเจิดจ้า

“ชารู้แจ้งแห่งเต๋า” ราชันดินแดนปิดผนึกตกใจกะโหลกศีรษะครึ่งหนึ่งของเขาเปลี่ยนเป็นชายหนุ่มรูปงามชุดขาว

นี่เป็นสิ่งที่ล้ำค่าอย่างแน่นอน มันสามารถช่วยให้ใครบางคนรู้แจ้งในเต๋า รวบรวมการบ่มเพาะ ทำลายขอบเขตการบ่มเพาะในปัจจุบันของพวกเขาได้

“นี่คือสิ่งที่เจ้าต้องการมากที่สุด เจ้าไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับพวกเรา” มดเขาสวรรค์กล่าว

"ทุกอย่างปกติดี. เมื่อทะลวงสู่ระดับราชาอมตะ สิ่งเหล่านี้คงไม่มีประโยชน์อะไรมากนัก” สือฮ่าวส่ายหัว

ไม่นานหลังจากนั้น กลิ่นหอมของเนื้อก็อบอวลไปทั่วสถานที่แห่งนี้ น้ำแกงที่เคี่ยวอยู่ในหม้อไหลออกมาด้วยความเจิดจ้าเจ็ดสี พลังงานที่เป็นมงคลพลุ่งพล่าน กลิ่นหอมเย้ายวนใจอย่างยิ่ง

ถ้าจักรพรรดิแดงรู้เรื่องนี้ เขาจะต้องโกรธจนตายแน่นอน!

คนเหล่านี้เคี้ยวเนื้อของจักรพรรดิแดงชิ้นใหญ่

“สิ่งนี้ไม่ได้ผล สาระสำคัญในสิ่งนี้แปลกเกินไป แม้ว่ามันจะไม่ทำให้ข้าระเบิด แต่ข้าก็รู้สึกอึดอัดเล็กน้อย ไม่สามารถสนุกกับมันต่อไปได้” เฉาอวี่เซิ่งกรีดร้องออกมา

จากนั้นคนอื่นๆก็สัมผัสได้ถึงบางอย่างเช่นกัน โดยหยุดหลังจากรับประทานไปบางส่วน

สำหรับราชันย์ดินแดนปิดผนึก เขาเพียงจิบชาเท่านั้น ไม่กินเนื้อของอสูรกาลเวลา

สือฮ่าวไม่รังเกียจเขาชิมเนื้อนี้อย่างระมัดระวัง เขากำลังค้นหาดูว่ามีเศษผลไม้เต๋าของจักรพรรดิผู้ไม่ดับสูญที่ว่ากันว่าแข็งแกร่งที่สุดหรือไม่ แต่เขาไม่พบอะไรเลย

ฮั่วหลิงเอ๋อก็อยู่ที่นี่เช่นกัน สือฮ่าวตักเนื้อที่นุ่มที่สุดให้กับนาง

ในท้ายที่สุด หม้อขนาดใหญ่ส่วนใหญ่ที่มีร่างเกิดใหม่ของจักรพรรดิแดงก็ถูกทุกคนกินลงไปในท้องจนหมด

จากนั้นพวกเขาก็เริ่มเพลิดเพลินกับชาและหารือเกี่ยวกับเต๋า หลังจากที่ไม่ได้เจอกันมาหลายปี

ตอนนี้เหลือเพียงพวกเขาเท่านั้น พวกเขาจึงรู้สึกประทับใจอย่างเป็นธรรมชาติและมีหลายสิ่งที่ต้องการจะพูดคุย

เวง!

ทันใดนั้นสวรรค์และปฐพีสั่นสะเทือน สือฮ่าวเงยหน้าขึ้นทันที ดวงตาของเขาปล่อยลำแสงที่น่าตกใจ จ้องมองไปที่โดมท้องฟ้า

เขารู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ มีประตูอาณาจักรอันยิ่งใหญ่ที่ถูกเปิดออก มันคือความผันผวนอันทรงพลังประเภทนี้

ในโดมท้องฟ้ามีประตูที่เปิดอยู่มันปลดปล่อยแสงอมตะ แสงหลากสีสันเป็นมงคลส่องประกายอย่างไม่สิ้นสุด เส้นทางสีทองอันยิ่งใหญ่ปรากฏขึ้น นำบางใครคนออกมา

แล้วประตูบานนั้นก็ปิดลงอีกครั้งก่อนจะหายไป

“ฮวงเจ้ายังอยู่ในโลกนี้หรือไม่? ถ้าเจ้ายังมีชีวิตอยู่ รีบมารับราชโองการนี้!”

มีคนตะโกนส่งเสียงสั่นสะเทือนเก้าสวรรค์สิบพิภพ นี่เป็นผู้อมตะที่แท้จริง ตอนนี้เขากำลังมองลงมายังโลกนี้ และตรวจสอบสถานการณ์อย่างเย็นชา

โลกก็เงียบลงในทันที มีเพียงเสียงของเขาที่ก้องกังวาน ผู้บ่มเพาะทุกตระกูลต่างก็เงียบไม่มีใครกล้าตอบกลับ

ภายในวิหารกลางสวรรค์สือฮ่าวถอนหายใจเบาๆโดยกล่าวว่า

“ตอนแรกข้าคิดว่าจักรพรรดิผู้ไม่ดับสูญจะเป็นคนลงมือก่อน ใครจะรู้ว่าแท้ที่จริงแล้วราชาอมตะกลับไม่สามารถทนไหว ถึงจะอย่างนั้นคนที่มาที่นี่ก็แค่มารนหาที่ตาย!”

เขานั่งอยู่ที่นั่นโดยไม่ขยับและจิบชารู้แจ้งในเต๋าต่อไป

“อาจารย์!”

“สือฮ่าว!”

มังกรแดง มดเขาสวรรค์ และคนอื่นๆต่างก็แสดงท่าทีกังวล ทำไมคนของอาณาจักรเซียนถึงมาอีก?

ครั้งนี้เห็นได้ชัดว่าพวกเขามาโดยมีเจตนาร้าย คลื่นของรัศมีของพวกเขาที่ปลดปล่อยออกมานั้นรุนแรงมากเกินไป

“บังอาจ! เนื่องจากราชสำนักจอมปลอมยังคงมีอยู่ เหตุใดจึงไม่มีใครตอบ? แม้ว่าฮวงจะตาย แต่พวกเจ้าทุกคนก็ยังต้องรับราชโองการแทนเขา!” ผู้อมตะที่แท้จริงตะโกน

เขาตะโกนใส่ราชสำนักด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“เจ้าก็เป็นคนที่มารนหาที่ตายเหรอ?”

สือฮ่าวปรากฏตัวพร้อมกับนำมดเขาสวรรค์ มู่ชิง และคนอื่นๆ รวมทั้งกลุ่มแม่ทัพศักดิ์สิทธิ์ออกไป ในตอนนี้สีหน้าของเขาเย็นชาอย่างยิ่ง

“มดปลวกตัวนี้มาจากที่ไหน?” หินศักดิ์สิทธิ์ตะโกน

“แสดงว่าเจ้ายังมีชีวิตอยู่จริงๆ!”

ดวงตาของผู้อมตะที่แท้จริงนี้หดตัว ในอดีตอาณาจักรเซียนได้ส่งอัจฉริยะออกไปภายใต้การดูแลของผู้เชี่ยวชาญระดับเต๋าอมตะเพื่อยึดแก่นแท้ของสวรรค์ของอาณาจักรนี้

แต่ในท้ายที่สุด พวกเขาทั้งหมดถูกฮวงฆ่าทิ้ง แม้กระทั่งผู้อมตะที่แท้จริงก็ร่วงหล่นทั้งหมด

เขาเริ่มเคร่งเครียดเล็กน้อยโดยกลัวว่าสือฮ่าวจะสังหารเขาก่อนที่จะทันได้อ่านราชโองการ

“ฮวง เจ้ามาก็ดีแล้วรีบคุกเข่ารับราชโองการ”

ผู้อมตะที่แท้จริงนี้กล่าว เขายกมือขึ้นราชโองการสีทองปรากฏจากความว่างเปล่า จากนั้นเขาก็เริ่มอ่าน

ในขณะเดียวกัน มีกลุ่มคนที่อยู่ข้างหลังเขา ในหมู่พวกเขาเป็นผู้อมตะที่แท้จริง และสิ่งมีชีวิตตัวหนึ่งที่มีกลิ่นอายที่น่าสะพรึงกลัว พลังศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ในร่างกายของเขาไม่สิ้นสุดแท้ที่จริงแล้วคือครึ่งก้าวราชาอมตะคนหนึ่ง

สิ่งนี้ทำให้สือฮ่าวขมวดคิ้วอาณาจักรเซียนสามารถส่งครึ่งก้าวราชาอมตะมายังอาณาจักรล่างได้ วิธีการของพวกเขาก็น่าตกตะลึงจริงๆ

“ราชโองการนี้เป็นของราชาอมตะคนไหน” สือฮ่าวถาม

ผู้เป็นอมตะที่แท้จริงเย้ยหยัน ถือราชโองการในมือขณะที่เขากล่าวว่า

“เจ้าประเมินตัวเองสูงส่งไปแล้ว?”

ดวงตาของสือฮ่าวเย็นยะเยือกและทะลุทะลวงเกินกว่าจะเปรียบเทียบได้ราวกับสายฟ้า

สิ่งนี้ทำให้ผู้อมตะที่แท้จริงแตกสลายในทันที เขาตัวสั่นอย่างหนาวเหน็บจนต้องถอยหลังออกไปสองก้าว

“นี่คือราชโองการของครึ่งก้าวราชาอมตะตู่มู่ ทำไมเจ้ายังไม่ยอมคุกเข่า!” เขาตะคอกออกมา

จากนั้นเขามองไปทางคนที่อยู่ข้างหลังและโค้งคำนับด้วยความเคารพอย่างยิ่ง เห็นได้ชัดว่าคนผู้นี้คือตู่มู่

ผู้คนในราชสำนักต่างโกรธเคือง สิ่งมีชีวิตอมตะของอาณาจักรเซียนนั้นเอาแต่ใจเกินไป เรียกร้องให้ราชาสวรรค์ของที่นี่คุกเข่ารับราชโองการของครึ่งก้าวราชาอมตะคนหนึ่ง

“อยากตายเหรอ!”

สือฮ่าวมีเพียงคำพูดเหล่านี้ เขามองไปยังอมตะที่แท้จริงที่ถือราชโองการด้วยสายตาเย็นชา

“อ่านให้เขาฟังสิ!”

ในเวลานี้ตู่มู่กล่าวด้วยท่าทางขึงขังโดยมีผู้อมตะที่แท้จริงอ่านราชโองการ

“ฮวงก่อตั้งราชสำนักจอมปลอมด้วยความคิดริเริ่มของเขาเอง …”

ผู้อมตะที่แท้จริงอ่านด้วยเสียงดัง เนื้อหาในราชโองการเป็นด่าทอสือห่าว น้ำเสียงของเขารุนแรง ตัดสินความผิดของสือฮ่าวตามพระราชกฤษฎีกา

พวกเขากำลังจะพาสือฮ่าวไปยังอาณาจักรเซียนเพื่อทำการพิจารณาคดีและลงโทษ