2150 - เจตจำนงของสวรรค์ไม่อาจหลีกเลี่ยง

2150 - เจตจำนงของสวรรค์ไม่อาจหลีกเลี่ยง

“เจ้ายังไม่รับราชโองการนี้อีก!” ผู้อมตะที่แท้จริงตะโกนออกมา

ครั้งนี้แม้ว่าเขาจะไม่บังคับสือฮ่าวคุกเข่า แต่ทัศนคติของเขาก็ไม่เปลี่ยนแปลงเลย เขายังคงเย่อหยิ่งและหยิ่งผยอง

เป็นเพราะเขามีครึ่งก้าวราชาอมตะหนุนหลัง เขาเชื่อว่าเมื่อผู้ยิ่งใหญ่ระดับนี้มาด้วยตนเองฮวงจะต้องงอมือรับความตายแน่นอน

น่าเสียดายที่เขาไม่รู้ว่าหลังจากผ่านไปหลายพันปีฮวงกลายเป็นครึ่งก้าวราชาอมตะเช่นเดียวกัน มิหนำซ้ำเขายังมุ่งหน้าข้ามมิติไปโดยตรงและทำการสังหารครึ่งก้าวจักรพรรดิผู้ไม่ดับสูญมาแล้ว!

ถ้าเขารู้เรื่องนี้ เขาจะต้องสั่นสะท้านอย่างแน่นอน

ทุกอย่างเป็นเพราะความเร็วในการฝึกฝนของสือฮ่าวนั้นเร็วเกินไป เร็วเกินความคาดหมายของคนเหล่านี้ ท้ายที่สุดมันเป็นเวลาเพียงไม่กี่พันปีเท่านั้น

“ฆ่าให้หมด!”

สือฮ่าวตะโกนออกมา จากนั้นเขาก็กระแทกหมัดออกไปโดยตรง

ปู!

หมัดยักษ์นั้นเป็นเหมือนภูเขาลูกเล็กๆที่กระแทกเข้าไปในความว่างเปล่า

ผู้อมตะที่แท้จริงต้องการหลบหนี แต่เขาถูกห้อมล้อมด้วยกฎธรรมชาติ ไม่สามารถต่อสู้ได้อย่างอิสระ ร่างกายของเขาระเบิดเป็นจุลไม่สามารถต่อต้านได้แม้แต่กระบวนท่าเดียว

มันเป็นเพียงหมัดเดียว แต่ก็สามารถสังหารผู้อมตะคนหนึ่งได้จริงๆ!

“บังอาจ!” ตู่มู่ตวาดออกมาด้วยความโกรธเกรี้ยว ฝ่ายตรงข้ามกล้าลงมือฆ่าคนต่อหน้าเขาจริงๆ

“เจ้าไม่ใช่ราชาอมตะด้วยซ้ำ เจ้ากล้าดีอย่างไรถึงจะให้ข้ารับราชโองการของเจ้า!” เสียงของสือฮ่าวเย็นชา

สิ่งที่น่าหงุดหงิดที่สุดคือตู่มู่อยู่ที่นี่ด้วยตนเองแท้ๆ แต่เขากลับทำสีหน้าเย่อหยิ่งและให้ใครบางคนอ่านราชโองการของเขา นี่นับเป็นการรนหาที่ตายอย่างแท้จริง

“ข้าเป็นครึ่งก้าวราชาอมตะหรือนี่ยังไม่เพียงพอให้เจ้าของเขารับราชโองการ” ตู่มู่ถามด้วยใบหน้าที่มืดคล้ำ

“ครึ่งก้าวราชาอมตะมีค่าอะไร! ไม่ใช่ว่าข้าไม่เคยฆ่ามาก่อน!” สือฮ่าวตะโกน กำปั้นของเขากระแทกออกไปข้างหน้าอย่างดุเดือด

ในเวลาเดียวกัน เขาได้แสดงความสามารถอันศักดิ์สิทธิ์อันยิ่งใหญ่เพื่อปิดผนึกบริเวณแห่งนี้ไว้ ก่อนจะพาตู่มู่มุ่งหน้าเข้าไปยังส่วนลึกของจักรวาล

“เจ้า…”

ตู่มู่ตกใจและขาดสติชั่วครู่ เขาถูกฝ่ายตรงข้ามพาตัวออกไปจากนอกโลกนี้โดยที่เขาไม่สามารถต่อต้านได้

ผู้อมตะที่แท้จริงอีกสามคนและคนอื่นๆก็ถูกพาตัวมาพร้อมกัน ในเวลานี้พวกเขาต่างก็ตกตะลึงใบหน้าซีดเผือด

"ฆ่า!" สือฮ่าวคำราม

สิ่งที่ทำให้ทุกคนตกใจได้เกิดขึ้น การต่อสู้ที่รุนแรงปะทุขึ้นโดยตรง

แต่ถึงกระนั้นมันก็ดำเนินไปเพียงไม่กี่สิบกระบวนท่าเท่านั้น

ตู่มู่ซึ่งเป็นครึ่งก้าวราชาอมตะถูกหมัดของสือฮ่าวกระแทกศีรษะจนแหลกละเอียด วิญญาณดั้งเดิมของเขาถูกบดขยี้ไปภายใต้หมัดนั้น

ปู!

ร่างของตู่มู่ระเบิดออกจากกัน ร่างกายและวิญญาณของเขาถูกทำลายกลายเป็นหมอกโลหิต

คนที่เหลือต่างหวาดกลัวอย่างยิ่ง ฮวงนี้ต้องการที่จะท้าทายสวรรค์หรือไม่? เขาอายุเท่าไหร่? เขาสามารถฆ่าครึ่งก้าวราชาอมตะได้จริงๆ!

ตู่มู่ถูกฆ่าตาย ฉากน้ำตาสวรรค์และฉากที่ไม่ปกติอื่นๆก็ปรากฏขึ้น มันเป็นเพราะเขาถูกดูดซับโดยโลกนี้

นี่เป็นกรณีของสิ่งมีชีวิตอมตะและผู้อมตะที่แท้จริงที่เสียชีวิตในดินแดนนี้

โลกที่ถูกทำลายนี้กำลังได้รับการฟื้นฟู มันกลืนกินสิ่งมีชีวิตทั้งหมดในทางกลับกันเมื่อใดก็ตามที่สิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังตาย พลังงานแก่นแท้อันทรงพลังจะถูกดูดซับโดยสวรรค์และปฐพี

กฎเต๋าและความสามารถศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขาจะรวมเข้ากับเต๋าผู้ยิ่งใหญ่ของโลกนี้อย่างสมบูรณ์

คนอื่นๆเริ่มตื่นตระหนก

ตอนแรกพวกเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจ ผู้ติดตามเหล่านี้บางคนไม่ใช่แม้แต่ผู้อมตะ แต่พวกเขาก็หยิ่งทะนงและเจ้ากี้เจ้าการ ดูถูกชาวโลกนี้

แต่ตอนนี้ มันเป็นเรื่องที่แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง

ครึ่งก้าวราชาอมตะที่พวกเขาเทิดทูนถูกสังหารแล้ว หลังจากนี้พวกเขาจะทำอย่างไร?

ทันใดนั้น ใบหน้าของผู้คนที่นี่ก็ซีดเซียว ตื่นตระหนกในใจ ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร สิ่งนี้แตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากสิ่งที่พวกเขาคาดการณ์ไว้

ในความเห็นของพวกเขา เมื่อครึ่งก้าวราชาอมตะเข้าสู่อาณาจักรล่างเพื่อปราบศัตรู ฮวงอะไร ราชสำนักอะไร พวกมันเป็นเพียงแค่ไก่ ไม่สามารถโจมตีได้แม้แต่ครั้งเดียว

ผู้ติดตามเหล่านั้นเข้ามาเพื่อรับส่วนแบ่งของโชคตามธรรมชาติ ไม่ว่าอาณาจักรเบื้องล่างจะยากจนเพียงใด ก็ต้องมีวัสดุสวรรค์หลงเหลืออยู่บ้าง

คราวนี้ครึ่งก้าวราชาอมตะเสด็จลงมาด้วยตัวเอง

ดังนั้นพวกเขาจึงมั่นใจว่าราชสำนักจะหายไป เมื่อคลังสมบัติของฝ่ายตรงข้ามถูกค้น พวกเขาก็จะได้รับผลตอบแทนที่ดีอย่างแน่นอน

น่าเสียดายที่ทุกอย่างต่างไปจากที่พวกเขาคิดไว้!

แม้แต่การแสดงออกของผู้อมตะที่แท้จริงเหล่านั้นก็ยังน่าเกลียด สั่นสะเทือนจากภายใน

พวกเขารู้สึกเสียใจอย่างมาก พวกเขาไม่ควรเข้าร่วมในการดำเนินการในครั้งนี้จริงๆ ทำไมพวกเขาต้องโลภสมบัติของอาณาจักรล่าง?

“ฮวงเจ้าทำเกินไปแล้ว หากมีอะไรก็ค่อยๆพูดค่อยๆจากันเหตุไฉนเจ้าจึงลงมือฆ่าฟันผู้บ่มเพาะของเรา” ผู้อมตะที่แท้จริงพยายามกัดฟันพูดออกมาด้วยความกลัว

เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องหาทางเอาชีวิตรอด เพราะการแสดงออกในปัจจุบันของฮวงนั้นไร้ความปราณีอย่างยิ่ง

เพียงสายตาที่เขาจ้องมองมาก็ทำให้ทุกคนที่อยู่ที่นี่หวาดกลัวจนถึงจิตใจแล้ว

“พวกเจ้าทั้งหมดลงมาที่นี่เพื่อฆ่าข้า ประสงค์จะทำลายราชสำนักของข้า เป็นไปได้ไหมว่าข้ายังต้องคุกเข่ายอมรับคำสั่งนี้จริงๆ” สือฮ่าวถามอย่างเย็นชา

“ฮวงรื่องนี้สามารถพูดคุยกันได้ เราก็ไม่มีทางเลือกเช่นกัน เจ้าควรจะรู้ว่าเจตจำนงของสวรรค์ไม่อาจขัดขืนได้!”

ดวงตาผู้อมตะที่แท้จริงเปล่งประกายด้วยแสงสีทองและต้องการสงบสติอารมณ์ของสือฮ่าว

“เจตจำนงของสวรรค์ไม่อาจขัดขืนได้? เจตจำนงของสวรรค์ใด?” สือฮ่าวถาม

“ราชาอมตะเอ๋าเฉิง ราชาอมตะไท่สือและราชาอมตะหยวนชู!” ในเวลานี้ ชายหนุ่มที่เป็นผู้อมตะที่แท้จริงกล่าว

เขาเป็นผู้อมตะที่แท้จริงเมื่อไม่นานมานี้จึงรู้สึกภาคภูมิใจอย่างยิ่ง เมื่อเขาเห็นสือฮ่าวกระทำการนี้อย่างทรงพลัง เขาจึงไม่พอใจอย่างมากและได้ยกอ้างราชาอมตะทั้งสามเพื่อกดดันสือฮ่าว

เมื่อผู้อมตะที่แท้จริงอีกสองคนได้ยินสิ่งนี้ สีหน้าของพวกเขาก็เปลี่ยนไปทันที โดยคิดว่าพวกเขาต้องตายแน่นอน!

ย้อนกลับไปในตอนนั้น ผู้คนของอาณาจักรเซียนมากมายเคยได้ยินเกี่ยวกับพลังของฮวง

ทายาทของราชาอมตะเอ๋าเฉิง และทายาทโดยตรงของราชาอมตะไท่สือทั้งหมดถูกฆ่าโดยฮวง หากว่าผู้อมตะที่แท้จริงคนนั้นยกอ้างราชาอมตะคนอื่นขึ้นมายังพอทน

แต่เมื่อชื่อของราชาอมตะทั้งสองถูกกล่าวออกมาพวกเขาก็รู้ดีว่าพวกเขาต้องตายอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง!

ฮวงมีความแค้นอย่างลึกล้ำกับราชาอมตะทั้งสอง ตอนนี้พวกเขายังคงพยายามใช้ชื่อของราชาอมตะทั้งสองเพื่อข่มขู่เขา

ในความเป็นจริงแล้วการข่มขู่ครั้งนี้มันย่อมไร้ผลแน่นอนและจะเป็นอันตรายต่อพวกเขาอย่างถึงที่สุดอีกด้วย

“เอ๋าเฉิง ไท่สือ หยวนชู? ฮึ่ม พวกมันเป็นเพียงราชาอมตะ แต่พวกมันก็กล้าเรียกตัวเองว่าเจตจำนงของสวรรค์ พวกมันมีคุณสมบัติอะไรถึงมากำหนดโทษให้ข้า” ใบหน้าของสือฮ่าวจมลง

การแสดงออกของผู้อมตะที่แท้จริงที่อายุน้อยกว่านั้นเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง

เขาฝึกฝนอย่างสันโดษมาหลายปีและเพิ่งบรรลุสถานะผู้อมตะที่แท้จริงในไม่กี่ปีมานี้

ถึงแม้เขาจะรู้ว่าฮวงแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก แต่เขาก็ไม่เข้าใจว่าเหตุไฉนฮวงจึงมีท่าทีคล้ายกับมีความแค้นกับราชามาตะ

“แค่กแค่ก ราชาเอ๋าเฉิง, ไท่สือและหยวนชู ราชาอมตะทั้งสามไม่แน่ว่าจะตัดสินความผิดท่าน พระองค์เพียงต้องการสอบถามบางอย่างจากท่านเท่านั้น หากว่าท่านไม่สะดวกพวกข้าก็ขอกลับไปรายงานเรื่องนี้ก่อน”

ผู้อมตะที่แท้จริงอายุมากที่สุดพยายามลอมชอมสถานการณ์เพื่อให้ตัวเองรอดชีวิตไปให้ได้