2148 - เตรียมการเรื่องหลัง

2148 - เตรียมการเรื่องหลัง

ส่วนหลังของบันทึกบรรพกาลที่แท้จริง?

ข่าวนี้ทำให้สือฮ่าวตกตะลึงเป็นอย่างมาก!

มีข่าวลือว่าบันทึกบรรพกาลที่แท้จริงมีทั้งหมดสามชิ้น, บันทึกส่วนหน้า, ส่วนกลาง และส่วนหลังที่ไม่มีใครรู้ว่าอยู่ที่ไหน

"เจ้าต้องระวังตัวให้ดี. ตระกูลของปู่ข้าต้องการก่อตั้งราชวงศ์อมตะด้วย บุคคลเหล่านั้นถือว่าตนเองเป็นจักรพรรดิของดินแดนอมตะ แต่ในท้ายที่สุดก็ยังไม่สามารถทะลวงออกจากอาณาจักรราชาอมตะได้

ในท้ายที่สุดพวกเขาทั้งหมดก็พังทลายลงทีละคน แม้แต่พวกพ้องของพวกเขาก็ถูกกำจัดจนหมดสิ้น ข้าถูกผนึกและคนฆ่าหมูก็หนีไปอาณาจักรโบราณอื่น ว่ากันว่าพวกที่ยังมีชีวิตอยู่ตอนนี้ได้ร่วมชุมนุมกันอยู่ที่อาณาจักรทะเลทั้งสิ้น”

เมื่อสือฮ่าวได้ยินเรื่องเหล่านี้ เขาก็รู้สึกตัวสั่นและมึนงงอย่างมาก

หลังจากนี้เขาต้องค่อยๆย่อยสลายเรื่องราวที่เขาได้ยินในวันนี้ทั้งหมด?

ไม่น่าแปลกใจที่บนกระดูกเขียนว่ามันเป็นโชคตามธรรมชาติที่แม้แต่จักรพรรดิสวรรค์ก็ไม่อาจได้รับ

“ตั้งแต่สมัยโบราณ ยังมีอีกสองสามคนที่กล้าอ้างว่าเป็นจักรพรรดิในอาณาจักรเต๋าอมตะ แต่ไม่มีใครสามารถทะลวงออกจากระดับราชาอมตะได้ ท้ายที่สุดพวกเขาก็ตายอย่างน่าสังเวช” หญิงผมทองบอกเขา

สือฮ่าวพยักหน้า เขาได้ก่อตั้งราชสำนัก โลกมนุษย์เรียกเขาว่าราชาสวรรค์แต่ในความเป็นจริงนี่เป็นเพียงโลกใบเล็กๆเท่านั้น

นี่ไม่ใช่ดินแดนอมตะ และไม่ใช่อีกด้านหนึ่ง เขารู้สึกว่าชื่อนี้ไม่มีค่ามากนัก

มันเป็นแค่ชื่อ มีอะไรพิเศษเกี่ยวกับเรื่องนั้น?

ซิ่ว!

ในท้ายที่สุด ต้นไม้โลกก็กลายเป็นลำแสงที่พาผู้หญิงคนนั้นหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย

สือฮ่าวนำฮั่วหลิงเอ๋อกลับไปที่ราชสำนัก การแสดงออกของคนหลังนั้นซับซ้อน ไม่รู้ว่านางกำลังคิดอะไรอยู่ นางแอบมองเขาเป็นครั้งคราว

“นี่คือไข่อมตะของหงส์เพลิงที่แท้จริงแม้ว่ามันจะไม่ใช่ไข่ของหงส์ไฟที่มีสายเลือดเดียวกันกับเจ้าแต่ก็เก็บไว้อย่างระมัดระวังด้วยในอนาคตมันจะมีค่ากับเจ้ามาก!” สือฮ่าวกล่าวโดยมอบไข่ของหงส์เพลิงที่แท้จริงให้ฮั่วหลิงเอ๋อ

“ข้าไม่ต้องการมัน!” ฮั่วหลิงเอ๋อยังคงมีความระมัดระวังตัว

หลังจากนั้นเวลาก็ผ่านไปเรื่อยๆ ร้อยปีผ่านไปอย่างรวดเร็ว สือฮ่าวสงบลงอย่างสมบูรณ์และเข้าสู่ความสันโดษ ฝึกฝนอย่างขมขื่น

เป็นเพราะเขารู้ว่าถ้าเขาต้องการเข้าสู่ดินแดนแห่งความมืด ด้วยการฝึกฝนในปัจจุบันของเขามันก็ยังไม่เพียงพอ เขาต้องกลายเป็นผู้ยิ่งใหญ่แห่งอาณาจักรราชาอมตะให้ได้เสียก่อน!

อย่างไรก็ตาม คนอื่นจะให้โอกาสเขาอย่างนั้นหรือ?

ร้อยปีต่อมาสือฮ่าวก็ออกมาจากความสันโดษ เขาเตรียมเผชิญอันตราย ปรารถนาจะโจมตีเข้าสู่อาณาจักรราชาอมตะ ตอนนี้เขาสามารถท้าทายราชาอมตะครึ่งก้าวได้และยังสามารถฆ่าคู่ต่อสู้ที่อยู่ใต้ระดับราชาอมตะได้ทั้งหมด

อย่างไรก็ตาม ถ้าเขาเผชิญหน้ากับราชาอมตะจริงๆเขาก็ไม่สามารถดิ้นรนได้แม้แต่กระบวนท่าเดียว!

นั่นคือเหตุผลที่เขารู้สึกกังวลภายใน รู้สึกว่าเขาต้องเสี่ยงทุกอย่าง เขาไม่มีเวลาสะสมความแข็งแกร่งอีกต่อไป ความสงบสุขกำลังจะพังทลายในไม่ช้า

เป็นเพราะการต่อสู้ที่น่าตกใจของสวรรค์เกิดขึ้นที่อาณาจักรทะเลซึ่งมีสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งขึ้นฝั่งมานานแล้ว!

ผู้เชี่ยวชาญที่นั่นล้วนแล้วแต่คาดไม่ถึง ทุกคนล้วนเป็นร่างที่แปรปรวนจากสวรรค์ที่รอดชีวิตจากการต่อสู้กับแม่น้ำสายยาวแห่งประวัติศาสตร์

การปรากฏตัวของพวกเขาคนใดคนหนึ่งเพียงพอที่จะทำลายทุกอย่างที่นี่ให้ราบคาบ

อาจกล่าวได้ว่าสิ่งมีชีวิตของอาณาจักรทะเลเป็นตัวละครหลักในยุคต่างๆซึ่งพวกเขาฝ่าฟันอันตรายไม่รู้จบเพื่อมาต่อสู้กันในครั้งนี้

หากไม่ใช่ว่าทุกคนกำลังสะสมความแข็งแกร่งของตัวเองให้อยู่ในระดับสูงสุด ไม่ว่าจะเป็นจักรพรรดิผู้ไม่ดับสูญหรือราชาอมตะเอ๋าเฉิงคงลงมือกับเขามานานแล้ว!

การกลับมาของผู้คนเหล่านี้แสดงถึงความโกลาหลครั้งใหญ่ สิ่งมีชีวิตบางตัวยังคงมีจิตใจของตัวเองอยู่

ในขณะที่บางคนวิญญาณดั้งเดิมถูกลบล้างบอกไปแล้วและร่างกายของพวกเขาถูกแทนที่ด้วยวิญญาณดั้งเดิมใหม่ไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไป!

“เชิญทุกคนมาที่นี่!”

หลังจากที่สือฮ่าวออกมาจากความสันโดษ เขาสั่งให้คนรับใช้เรียกมังกรแดง มู่ชิง มดเขาสวรรค์ และคนอื่นๆทั้งหมดมาที่นี่

ในโลกนี้ คนที่เขาใกล้ชิดเหลือเพียงคนเหล่านี้ ในหมู่พวกเขา มีเพียงวิญญาณสายฟ้า ผีเสื้อจักรพรรดิ มดเขาสวรรค์ เพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่กลายเป็นผู้เชี่ยวชาญเต๋าสุดโต่งที่อยู่บนจุดสูงสุดของอาณาจักรสูงสุด

อีกหลายคนก็แก่ลงตามกาลเวลา!

ศิษย์แปดร้อยคนที่ผ่านมาล้วนตายไปหมดแล้ว ในเวลานี้มีเพียงลูกหลานของพวกเขาเท่านั้นที่เป็นกองกำลังประจำการอยู่ในราชสำนักนี้!

สือฮ่าวมองเข้าไปในภูเขาด้านหลังราชสำนัก ที่นั่นมีหลุมศพจำนวนมากเกินไป

ที่ฝังศพอยู่ในนั้นคือผู้มีอำนาจบางคนที่ติดตามเขามาหลายปีแล้ว แต่ก็ในที่สุดพวกเขาก็ไม่สามารถต่อสู้กับกาลเวลาได้

มู่ชิงและ จูหลิน มดเขาสวรรค์ วิญญาณสายฟ้า ผีเสื้อจักรพรรดิ หินศักดิ์สิทธิ์แห่งสวรรค์และคนอื่นๆก็ปรากฏตัวขึ้นเช่นกัน

ก่อนหน้านี้คนเหล่านี้เป็นคนรุ่นเดียวกัน พวกเขาเป็นพวกสุดท้ายที่มีชีวิตมาตั้งแต่ก่อนเริ่มต้นยุคที่ไร้การฝึกฝนซึ่งยังคงมีชีวิตอยู่

ฮั่วหลิงเอ๋อก็อยู่ที่นี่เช่นกัน ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา นางถูกห้ามไม่ให้ออกจากราชสำนัก แต่นางไม่ได้พยายามหลบหนี ที่เท้าของนางมีหมาป่าตัวน้อยยาวครึ่งจ้าง

พวกเขารู้ว่ามีบางอย่างกำลังจะเกิดขึ้นอย่างแน่นอน

“อาจารย์ เกิดอะไรขึ้น” มังกรแดงถาม

“ข้าคิดถึงทุกคน” สือฮ่าวกล่าว

เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาให้ทุกคนมุ่งหน้าไปยังภูเขาด้านหลังของราชสำนักอมตะซึ่งครั้งหนึ่งเขาเคยสร้างหลุมศพขนาดใหญ่ มีหุบเขาพิเศษอยู่ที่นั่นซึ่งฝังสิ่งมีชีวิตสองตัวไว้

นี่เป็นถ้ำฝังศพลึกลับแต่เดิมไม่ใช่ของที่นี่ มันถูกย้ายมาที่นี่จากที่อื่น

เมื่อถ้ำฝังศพถูกเปิดออก เสียงร้องจากภายในก็ดังขึ้น ราวกับเสียงหอนของหมาป่า

“น่าเสียดาย เราพบผู้บุกรุกสุสานแล้ว! พวกเจ้ากล้าโจมตีร่างบรรพบุรุษของเจ้าจริงๆ ไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อไปหรือ!”

นั่นคือเสียงของเฉาอวี่เซิ่งที่สั่นเทาและโกรธเคือง

“ฮ่อง…” จากนั้นเสียงสุนัขเห่าก็ดังขึ้น “ใครกันที่กล้าปล้นหลุมฝังศพของข้า? ฮ่อง!”

แม่ทัพศักดิ์สิทธิ์ของราชสำนักต่างพูดไม่ออก ทำไมสองคนนี้ถึงยังมีชีวิตอยู่? ในตอนแรกพวกเขาตกใจ แต่เมื่อตรวจสอบอย่างใกล้ชิด พวกเขาสังเกตเห็นว่าชายคนนั้นและสุนัขยังไม่ตาย!

“พวกเราคือแม่ทัพศักดิ์สิทธิ์ของราชสำนัก!”

หนึ่งในนั้นรีบอธิบาย เขาเป็นลูกหลานของสาวกแปดร้อยคนเหล่านั้น

คชา!

เสียงที่ชัดเจนดังขึ้น นักพรตชราสวมเสื้อผ้าล้ำค่า ทำลายผลึกต้นกำเนิดศักดิ์สิทธิ์ออกมา นี่คือเฉาอวี่เซิ่งซึ่งมีร่างกายอ้วนถ้วนเป็นอย่างมาก แต่ก็ค่อนข้างแก่ชรามีเส้นผมหงอกขาวเต็มศีรษะ

อีกด้านหนึ่งเป็นสุนัขตัวเล็กขนาดเท่าฝ่ามือ เส้นขนทุกเส้นของมันกลายเป็นสีแดงหมดแล้วและแก่ชราอย่างน่าเหลือเชื่อ มันเป็นสุนัขของราชาอมตะแต่ในตอนนี้ทักษะเต๋าของมันถูกทำลายไปหมดแล้ว

ย้อนกลับไปในตอนนั้น ชายชราและสุนัขตัวนี้ไม่สามารถไปถึงจุดสูงสุดของเต๋าได้ ดังนั้นพวกเขาจึงถูกผนึกไว้ในของเหลวต้นกำเนิดและถูกฝังไว้ที่นี่

“อะไรนะ ฮวงสั่งให้ทุกคนขุดหลุมฝังศพ?”

เฉาอวี่เซิ่งพึมพำ แม้ว่าเขาจะไม่พอใจ แต่เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องปรากฏตัวในโลกนี้

อย่างไรก็ตาม เขาไม่กังวลเช่นกันสือฮ่าวยังคงอยู่ที่นี่ ดังนั้นเขาจึงสามารถปรับแต่งของเหลวต้นกำเนิดได้อย่างรวดเร็ว และสามารถผนึกพวกเขาไว้อีกครั้งเมื่อไหร่ก็ได้

“เจ็ดถึงแปดพันปีแล้ว”

เมื่อเขาเข้าไปในวิหารสวรรค์กลางเฉาอวี่เซิ่งได้ถอนหายใจ รู้สึกซาบซึ้งเล็กน้อย คนจากเมื่อก่อนเหลืออยู่ไม่มากแล้วเขารู้ดีว่าทุกคนที่ไม่ได้ปรากฏตัวล้วนตายไปจนหมดสิ้น

จากนั้นราชันย์ดินแดนปิดผนึก กะโหลกแก้ว และสัตว์ประหลาดตัวอื่นๆก็ได้รับเชิญไปด้วยเช่นกัน

ทุกคนรู้ว่ามีเหตุการณ์สำคัญเกิดขึ้นอย่างแน่นอน มิฉะนั้นแล้วเหตุใดสือฮ่าวถึงทำการเคลื่อนไหวครั้งใหญ่เช่นนี้และเรียกผู้คนทั้งหมดมาที่นี่

“ข้าตั้งใจจะทะลวงอาณาจักรราชาอมตะ หากข้าทำไม่สำเร็จพวกเจ้าต้องเตรียมตัวให้พร้อมด้วย” สือฮ่าวพูดตรงไปตรงมา

นอกจากราชันย์ดินแดนปิดผนึกและสัตว์ประหลาดโบราณอีกสองสามตัว คนอื่นๆต่างก็ตกตะลึง