ตอนที่ 29: วิญญาณอาฆาต?

เมืองเคลา

เมืองเงียบๆ ที่มีประชากรแค่สองพันกว่าคน

และความเงียบหมายถึงความน่าเบื่อ และความน่าเบื่อก็ทำให้ตลาดข่าวซุบซิบขายดีเป็นเทน้ำเทท่า

ยิ่งข่าวลือพิสดารแค่ไหน ตลาดก็ยิ่งกว้างขวางเท่านั้น

ตัวอย่างเช่น เจส แรมส์ เศรษฐีอันดับหนึ่งของเมือง เรื่องบนเตียงไม่เอาไหน เมียเก่าเลยไปมีชู้กับช่างประปาผิวสี

แล้วก็โดนเจส แรมส์ที่โกรธจัดซ้อมจนตาย

หรือลูกสาวของเจส แรมส์ที่ได้รับเชื้อความร่านมาจากแม่ เลยไปนอนกับพี่ชายบุญธรรมผิวสีของเจส แรมส์

แล้วก็โดนเจส แรมส์ที่โกรธจัดซ้อมจนตายอีกเหมือนกัน

ส่วนเรื่องแจ้งตำรวจ?

ถ้าไม่มีหลักฐาน แจ้งไปก็เปล่าประโยชน์

นิติวิทยาศาสตร์?

อย่างที่บอก ถ้าไม่มีหลักฐาน นิติวิทยาศาสตร์ก็ช่วยอะไรไม่ได้

ความสงสัยก็เป็นแค่ความสงสัย ตราบใดที่ไร้หลักฐาน จำเลยก็ยังถือว่าเป็นผู้บริสุทธิ์

หลังจากลูกเมียตาย วิลล่าเดี่ยวของเจส แรมส์ก็ไม่เคยสงบสุขอีกเลย ปรากฏการณ์ผีหลอกวิญญาณหลอนเกิดขึ้นบ่อยครั้ง

เริ่มจากเรื่องแกล้งให้ตกใจเล่นๆ จากนั้นหมาแมวที่เลี้ยงไว้ในวิลล่าก็เริ่มตาย ตามมาด้วยพ่อครัวถูกผลักตกบันได แขนหักละเอียดทั้งสองข้าง

จนกระทั่งเช้าวันหนึ่ง คนสวนผิวสีถูกพบเป็นศพถูกสายยางรัดคอตายบนซุ้มไม้เลื้อยในสวนหลังบ้าน

ตำรวจมาตรวจที่เกิดเหตุ แต่สรุปว่าเป็นเหตุฆ่าตัวตาย

ฆาตกรรม?

ขอโทษที ไม่มีหลักฐาน

และนั่นคือที่มาของภารกิจนักล่าปีศาจครั้งนี้

ส่วนทำไมไม่จ้างเอ็กซอร์ซิสต์?

มีเหตุผลแค่สามข้อ

หนึ่ง ค่าจ้างแพง

สอง ขั้นตอนการยื่นเรื่องนานเกินไป

สาม เจส แรมส์รอไม่ไหวจริงๆ เขาละกลัวว่าศพต่อไปจะเป็นตัวเอง

ดังนั้น แม้แต่นักล่าปีศาจเถื่อนที่ดูมีความเป็นมืออาชีพน้อยกว่า ก็เลยกลายเป็นตัวเลือกแรกของเจส แรมส์

ยังไงซะ มันก็ราคาถูกกว่า

.....

ขับรถมาหนึ่งชั่วโมง

บ็อบขับรถกระบะคันเล็กพาไวส์และเดซี่มาถึงจุดหมายของภารกิจ

ทันทีที่ลงจากรถ

พ่อบ้านผิวสีในชุดสูทก็ออกมาต้อนรับ

พ่อบ้านผิวสียืนตัวตรงทื่อ ทักทายอย่างสง่างามและสุภาพ "สวัสดีครับทุกท่าน พวกคุณคือนักล่าปีศาจที่รับภารกิจใช่ไหมครับ?"

บ็อบก้าวออกมา "ใช่ครับ คุณไลม์ พวกเราคือนักล่าปีศาจที่คุณเจสเชิญมาแก้ปัญหา"

พ่อบ้านผิวสียิ้ม "เรียกผมว่าไลม์เฉยๆ ก็ได้ครับ เชิญตามผมมาเลยครับ ท่านนักล่าปีศาจทั้งสาม คุณเจสรอมานานแล้ว"

พูดจบ ไลม์ก็เดินนำทางไปโดยไม่ชักช้า

บ็อบและเดซี่หันไปมองไวส์โดยสัญชาตญาณ นัยน์ตาสีแดงดำของไวส์หรี่ลงเล็กน้อย ไม่มีคำพูดใดหลุดออกมา มีเพียงการพยักหน้าเบาๆ

เห็นแบบนั้น บ็อบและเดซี่ก็โล่งใจ แสดงว่าตอนนี้ยังไม่มีปัญหาอะไร

จากนั้น ทั้งสามก็เดินตามไลม์เข้าไปในวิลล่า

ผ่านไปอีกห้านาที

ไวส์และพรรคพวกก็ได้พบกับคุณเจสที่รออยู่ในห้องรับรอง

คุณเจสเป็นชายวัยกลางคนผิวขาว แต่ดูซูบผอมและทรุดโทรมมาก แก้มตอบ ขอบตาดำคล้ำลึก มองปราดเดียวก็รู้ว่าร่างกายอ่อนแอสุดขีด

"แค่ก แค่ก ~" คุณเจสไออย่างอ่อนแรงก่อนจะหันมามองชายสองหญิงหนึ่งที่พ่อบ้านไลม์พาเข้ามา "พวกคุณคือนักล่าปีศาจที่รับงานของผมเหรอ?"

ไวส์ใช้เนตรมารกวาดตามองเจสอย่างเงียบเชียบ เขาไม่พูดอะไร เพราะเขาเกลียดขั้นตอนการสืบสวนที่ยิบย่อยพวกนี้

เดซี่เองก็ไม่พูด เพราะมัวแต่แอบมองไวส์ ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกว่าเขาหล่อ ยิ่งมองก็ยิ่งหลงเสน่ห์

ดังนั้น บ็อบเลยต้องเป็นคนพูด "ใช่ครับคุณเจส แต่ก่อนจะเริ่มแก้ปัญหา ผมขอถามอะไรสักหน่อยได้ไหมครับ?"

คุณเจสพยักหน้า "แน่นอน ผมจะบอกทุกอย่างที่รู้"

บ็อบถาม "คุณมักจะรู้สึกว่าอุณหภูมิลดฮวบกะทันหัน หรือถึงขั้นหายใจออกมาเป็นไอขาวบ้างไหมครับ? หรือเจอไฟกระพริบบ่อยๆ เพราะไฟตก?"

คุณเจสยืนยัน "ใช่ ผมเจอแบบนั้น"

ดวงตาของบ็อบเป็นประกายขึ้นเล็กน้อยเมื่อได้คำตอบ มันเป็นไปตามที่เขาคาดไว้ เขาถามต่อ "แล้วคุณเคยเจอวิญญาณร้ายบ้างไหม? รู้สึกคุ้นเคยบ้างหรือเปล่า? เช่น รูปร่างหน้าตาคล้ายภรรยาหรือลูกสาวของคุณ?"

เจสส่ายหน้าปฏิเสธทันที "เป็นไปไม่ได้ เมียกับลูกสาวผมถูกเผาไปหมดแล้ว ตามธรรมเนียมปกติ พวกหล่อนไม่มีทางกลายเป็นวิญญาณร้ายได้หรอก ผมเผาของดูต่างหน้าพวกหล่อนทิ้งไปพร้อมกันหมดแล้วด้วย"

คราวนี้เป็นบ็อบที่อึ้งไป แม้แต่ของดูต่างหน้าที่วิญญาณอาจจะสิงสู่ก็เผาหมดแล้วเหรอ? รอบคอบขนาดนั้นเชียว?

บ็อบถามด้วยความประหลาดใจ "คุณรู้ได้ยังไงว่าการเผาศพและของดูต่างหน้าจะป้องกันการเกิดวิญญาณร้ายได้?"

เจสหัวเราะหึๆ ราวกับภูมิใจในสิ่งที่ทำ "ผมรู้ด้วยว่าวิญญาณร้ายกลัวเกลือและเหล็กบริสุทธิ์ ค่าจ้างเอ็กซอร์ซิสต์น่ะแพง แต่ค่าสมาชิก VIP ของเว็บไซต์ทางการ 'กรมจัดการสิ่งมีชีวิตผิดปกติ' ไม่แพงนี่นา ในนั้นมีทริคเล็กๆ น้อยๆ สำหรับป้องกันวิญญาณร้ายเพียบ"

บ็อบไปไม่เป็นทันทีที่ได้ยินแบบนั้น หรือว่าจะไม่ใช่วิญญาณร้ายธรรมดาที่ออกอาละวาด?

เรื่องราวมันชักจะซับซ้อนขึ้นมาทันที

เจสมองสีหน้าที่เปลี่ยนไปของบ็อบแล้วถามอย่างไม่พอใจ "อะไรกัน แก้ไม่ได้เหรอ?"

ขณะที่บ็อบไม่รู้จะตอบยังไง ไวส์ก็พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา "คุณฆ่าลูกเมียตัวเองใช่ไหม?"

"เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับภารกิจ ผมไม่มีหน้าที่ต้องอธิบายให้คุณฟัง" เจสจ้องหน้าไวส์ที่จู่ๆ ก็โพล่งขึ้นมา "คุณแค่ช่วยผมแก้ปัญหาก็พอ"

ไวส์เมินคำพูดของเจส แล้วถามสวนตรงๆ "กลัวตายไหม?"

หน้าของเจสมืดครึ้มทันที "งั้นคุณอยากรู้อะไร?"

ไวส์ไม่ได้ถามคำถาม แต่เริ่มอธิบายความจริงอันโหดร้ายเกี่ยวกับวิญญาณอาฆาตที่เขาเคยอ่านเจอในบันทึกนักล่าปีศาจของซามูเอล "วิญญาณร้ายที่เปี่ยมไปด้วยความอาฆาตแค้นมหาศาล ไม่สามารถชำระล้างได้ด้วยไฟ ต่อให้เผาศพหรือของดูต่างหน้าไปก็ไร้ประโยชน์"

เจสเริ่มร้อนตัว "หมายความว่ายังไง?"

ไวส์อธิบายต่อ "วิญญาณร้ายที่ไม่สามารถชำระล้างด้วยไฟ จะวิวัฒนาการไปเป็นสิ่งอื่นที่คล้ายกับวิญญาณร้าย แต่น่ากลัวยิ่งกว่า"

ตรงนี้ ไวส์เว้นจังหวะ แล้วปรายตามองไปที่ไลม์ พ่อบ้านผิวสีที่ยืนอยู่ด้านหลังเจสไม่ไกลอย่างมีความหมาย ก่อนจะพูดต่อ "วิญญาณอาฆาต ตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าวิญญาณร้าย "

คำอธิบายของไวส์ทำให้สีหน้าของเจสเปลี่ยนไปมา เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย เขาไม่เคยเจอความรู้นี้ในเว็บของกรมจัดการสิ่งมีชีวิตผิดปกติมาก่อน

ส่วนบ็อบและเดซี่ต่างก็ยืนอึ้ง สองพี่น้องเองก็มีความรู้เกี่ยวกับวิญญาณอาฆาตน้อยมาก

ผ่านไปพักใหญ่ เจสสงบสติอารมณ์ที่แตกกระเจิงลงได้ แล้วมองไปที่ไวส์ "ผมเพิ่มเงินให้ได้! หรือคุณจะเรียกราคามาเลยก็ได้"

ไวส์มีแววตาเจ้าเล่ห์วาบขึ้น แล้วบอกราคา "ตกลง สองแสนเหรียญสหพันธ์ จ่ายก่อน ต้องเป็นเงินสดเท่านั้น"

หน้าของเจสมืดสนิททันที "คุณเรียกแพงเกินไปแล้ว! ต่อให้เอ็กซอร์ซิสต์มาเอง ค่าตัวยังไม่ถึงแสนเลย!"

"งั้นเหรอ ก็ไปหาเอ็กซอร์ซิสต์มาช่วยสิ" ไวส์พูดประชด แล้วหันไปพยักหน้าให้บ็อบกับเดซี่ ทำท่าจะลุกออกไป "ไปกันเถอะ เราไม่รับงานนี้แล้ว เขาจะเป็นจะตายก็เรื่องของเขา ไม่เกี่ยวกับเรา"

......