บทที่ 53 กุ้งลายเสือราคาดี

เมิ่งเฟยชั่งน้ำหนักไปพลาง จดบันทึกไปพลาง

“ฉลามกบสองตัว ตัวหนึ่ง 12 ชั่ง อีกตัว 15 ชั่ง รวมเป็น 28 ชั่ง ฉลามกบตัวใหญ่ขนาดนี้ ราคาย่อมไม่เหมือนกับตัวทั่วไปอยู่แล้ว คิดให้ชั่งละ 150 หยวน ฉลามกบสองตัวนี้คิดเป็นเงิน 4,200 หยวน”

เจียงหานและจางไห่ไต้ต่างดีใจกันยกใหญ่ นึกไม่ถึงว่าฉลามกบแค่สองตัวจะทำเงินได้ถึง 4,200 หยวน

ถึงจะทำสวิงพังไปสองอัน แต่สวิงอันหนึ่งราคาแค่สิบหยวนเท่านั้น พวกเขาได้กำไรเห็นๆ

เมิ่งเฟยเอาปลิงทะเลขึ้นชั่งต่อ ปลิงทะเลเป็นสัตว์ที่อมน้ำมาก ปลิงทะเลธรรมชาติแค่บีบเบาๆ น้ำก็จะพุ่งออกมาเป็นสาย

แต่เมิ่งเฟยไม่ได้บีบน้ำออกเลยแม้แต่น้อย เธอยกมันขึ้นชั่งทั้งอย่างนั้น

“ปลิงทะเลธรรมชาติของนายตัวใหญ่มาก คิดให้ชั่งละ 200 หยวน ตรงนี้มี 35 ชั่ง รวมเป็นเงิน 7,000 หยวน”

จางไห่ไต้ตื่นเต้นมาก ปลิงทะเลพวกนี้เขาเป็นคนดำลงไปจับมาเองกับมือ มันทำให้เขารู้สึกว่าตัวเองก็เป็นคนมีประโยชน์เหมือนกัน

เมิ่งเฟยเอากุ้งลายเสือขึ้นชั่งเป็นรายการสุดท้าย

“กุ้งลายเสือพวกนี้ตัวใหญ่มาก เป็นของเกรดพรีเมียมเลย บวกกับตอนนี้เป็นช่วงปิดอ่าว กุ้งพวกนี้ขายได้ถึงชั่งละ 450 หยวน ตรงนี้มีทั้งหมด 38 ชั่ง เยอะกว่าปลิงทะเลถังนั้นตั้งสามชั่ง กุ้งลายเสือพวกนี้รวมเป็นเงิน 17,100 หยวน นายโอเคไหม”

“โอเคครับ โอเคมากๆ เลย” เจียงหานพยักหน้าหงึกหงัก

ราคาที่เมิ่งเฟยให้ยุติธรรมมาตลอด ถึงอย่างนั้นเจียงหานก็นึกไม่ถึงว่าลำพังกุ้งลายเสือพวกนี้จะทำเงินได้กว่า 17,000 หยวน

เมิ่งเฟยกดเครื่องคิดเลขคำนวณยอดรวม ยอดสุทธิครั้งนี้สูงถึง 28,300 หยวน

เมิ่งเฟยโอนเงิน 28,300 หยวนให้เจียงหานทันที

เจียงหานยังรู้สึกมึนงงเล็กน้อย นึกไม่ถึงว่าเมื่อคืนคืนเดียวจะทำเงินได้กว่า 28,000 หยวน

เมิ่งเฟยไม่ได้ปิดบังเจียงหานกับจางไห่ไต้ เธอเก็บอาหารทะเลไว้ส่วนหนึ่ง แล้วเรียกพนักงานในร้านเข้ามาคนหนึ่ง

“เอาของทะเลพวกนี้ไปส่งที่ท่าเรือให้ฉันหน่อย”

เมิ่งเฟยหันมาพูดกับเจียงหาน “ของดีที่นายหามาได้รอบนี้ปริมาณมันเยอะเกินไป ร้านเราอาจจะระบายของไม่ทันในเวลาสั้นๆ ทิ้งไว้นานก็กลัวจะไม่สด โดยเฉพาะกุ้งลายเสือ ถ้าตายไปส่วนหนึ่งก็ขาดทุนไม่น้อย ญาติฉันเปิดร้านอาหารอยู่แถบชายฝั่งเหมือนกัน ฉันเลยจะส่งของพวกนี้ไปให้เขา”

เมิ่งเฟยทำอะไรเปิดเผยตรงไปตรงมา เจียงหานนับถือนิสัยใจคอและการทำงานของเมิ่งเฟยมาก

“ของพวกนี้ในเมื่อขายให้ร้านคุณแล้ว คุณจะจัดการยังไงก็ตามสบายเลยครับ พวกผมไม่มีความเห็นอะไรหรอก”

เจียงหานหันไปมองจางไห่ไต้ จางไห่ไต้ก็รีบพูดตามทันที “ใช่ครับ พวกผมไม่มีความเห็น”

เมิ่งเฟยยิ้มอย่างเบิกบาน ของที่เจียงหานกับจางไห่ไต้เอามาส่งล้วนแต่เป็นของดีทั้งนั้น ช่วงนี้ร้านของเธอเลยยิ่งมีชื่อเสียงขึ้นไปอีก เธอเองก็ชอบที่จะร่วมงานกับเจียงหาน

[ติ๊ง โฮสต์ขายของทะเลได้เงิน 28,300 หยวน ได้รับคะแนนระบบ 28,300 คะแนน]

[สะสมคะแนนจากครั้งก่อน รวมคะแนนระบบ: 29,637 คะแนน]

[ขณะนี้สามารถใช้ 27,500 คะแนนระบบ แลกเปลี่ยนระยะสแกน 55 เมตร ยืนยันการแลกเปลี่ยนหรือไม่]

[แลกเปลี่ยนสำเร็จ โฮสต์ครอบครองระยะสแกน 205 เมตร]

[แลกเปลี่ยนสำเร็จ คะแนนระบบคงเหลือ 2,137 คะแนน]

[ขอให้โฮสต์พยายามต่อไป!]

เจียงหานชะงัก นึกไม่ถึงว่าระยะสแกนของเขาจะทะลุ 200 เมตรเร็วขนาดนี้

ในใจรู้สึกตื่นเต้นอยู่ลึกๆ

เจียงหานลาเมิ่งเฟย แล้วโอนเงินให้จางไห่ไต้ 2,800 หยวน

จางไห่ไต้เผลอถอนหายใจออกมา

เจียงหานมองเขาอย่างสงสัย “นายถอนหายใจทำไม”

“เฮ้อ เงินเยอะเกินไปก็น่ากลุ้มใจเหมือนกันนะ”

เจียงหานพูดไม่ออก รู้สึกคันไม้คันมืออยากจะตบกะโหลกคนขึ้นมาตงิดๆ

เขาก้มมองมือถือของตัวเอง มือถือเครื่องนี้เริ่มรวนแล้วจริงๆ เมื่อกี้ตอนโอนเงินให้จางไห่ไต้ก็เสียเวลาไปตั้งนาน

ถือโอกาสนี้เปลี่ยนมือถือใหม่เลยดีกว่า

มือถือซานไจ้ราคา 999 หยวนเครื่องนี้ ได้เวลาปลดระวางแล้ว

เขากับจางไห่ไต้เดินเข้าไปในร้านขายมือถือแห่งหนึ่ง ในร้านมีพนักงานอยู่สองคน คนที่ยืนอยู่ข้างหน้าพอเห็นเจียงหานกับจางไห่ไต้เดินเข้ามา ก็ทำท่าทางไม่สนใจไยดี

เธอทำงานขายมาหลายปี ประสบการณ์โชกโชน เด็กหนุ่มท่าทางแบบนี้ ปกติไม่ค่อยมีเงินหรอก แต่ดันชอบสนใจมือถือรุ่นดีๆ หยิบมือถือแพงๆ มาพลิกดูไปมาอยู่ครึ่งค่อนวัน สุดท้ายก็ซื้อรุ่นที่ราคาถูกที่สุด

“คุณพนักงานครับ ขอดูมือถือเครื่องนี้หน่อยครับ” เจียงหานชี้ไปที่มือถือราคา 8,000 กว่าหยวนเครื่องหนึ่ง

พนักงานที่ยืนอยู่ข้างหน้ากลอกตามองเพดานทันที

เธอรู้อยู่แล้วเชียวว่าเป็นแบบนี้ ชอบให้แนะนำของดีๆ สุดท้ายก็ไม่ซื้อ

เธอเบี่ยงตัวหลบ แล้วบิดเอวเดินหนีไปที่มุมร้าน

พนักงานหญิงอีกคนที่ยืนอยู่มุมร้านกลับเดินเข้ามาต้อนรับอย่างกระตือรือร้น

“คุณลูกค้าอยากดูรุ่นนี้ใช่ไหมคะ เดี๋ยวฉันหยิบให้ค่ะ”

พนักงานหยิบมือถือเครื่องที่เจียงหานชี้ออกมาให้ดู แถมยังแนะนำฟังก์ชั่นต่างๆ ให้ฟัง

เจียงหานลองหยิบมาเล่นดู สัมผัสและการใช้งานถือว่าไม่เลว

จู่ๆ เขาก็นึกอะไรขึ้นมาได้ “เอ่อ ผมขอถามหน่อยครับ มีมือถือรุ่นกันน้ำไหมครับ”

พนักงานอีกคนส่งเสียง ‘เหอะ’ ในลำคอ “คุณจะซื้อมือถือซานไจ้เหรอคะ มือถือซานไจ้น่ะมีฟังก์ชั่นนี้อยู่หรอก”

เจียงหานไม่สนใจเธอ เขาหันไปมองพนักงานที่หยิบมือถือให้เขา

พนักงานคนนี้ยังคงพูดจาด้วยความใจเย็น “มือถือซานไจ้ส่วนใหญ่ชอบโฆษณาว่ากันน้ำ แต่ก็ไม่ได้กันน้ำได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ค่ะ แค่โดนน้ำสาดใส่นิดหน่อยไม่มีปัญหา อย่างเช่นโดนน้ำก๊อกราดใส่ก็ไม่เป็นไร แต่ถ้าจมลงไปในน้ำเลยคงไม่ไหวค่ะ”

“ยังมีมือถือแบรนด์เนมอีกรุ่นที่มีฟังก์ชั่นนี้ แต่ราคาค่อนข้างสูง แล้วก็เป็นรุ่นใหม่ล่าสุดที่ ‘ฟางเหวย’ เพิ่งเปิดตัวด้วยค่ะ” (ชื่อแบรนด์มือถือสมมติ ล้อเลียน Huawei)

“ฟางเหวยมีฟังก์ชั่นนี้ด้วยเหรอครับ” เจียงหานแปลกใจเล็กน้อย

พนักงานพยักหน้า “ใช่ค่ะ มือถือรุ่นนี้แช่อยู่ในน้ำได้นานหนึ่งชั่วโมงโดยไม่มีปัญหาค่ะ”

“ไม่ถึงต้องขนาดหนึ่งชั่วโมงหรอกครับ” เขาต้องไปเดินชายหาดบ่อยๆ ต่อให้ไม่เจอเหตุการณ์แบบเมื่อคืน แต่โอกาสที่มือถือจะร่วงลงไปในแอ่งน้ำก็มีสูงมาก

ขอแค่ตอนที่รู้ตัวว่ามือถือร่วง แล้วรีบหยิบขึ้นมายังใช้งานได้ปกติ เขาก็พอใจแล้ว

พนักงานหยิบมือถือฟางเหวยรุ่นกันน้ำออกมาให้เจียงหานดู

เจียงหานพบว่ามือถือรุ่นนี้จับถนัดมือกว่ารุ่นที่เขาดูเมื่อกี้เสียอีก

หน้าจออินเตอร์เฟสต่างๆ ก็ใช้งานได้ลื่นไหล

“เครื่องนี้เท่าไหร่ครับ” เมื่อกี้พนักงานบอกว่าแพง เจียงหานเลยกังวลว่าเงินเขาจะพอหรือเปล่า

“เครื่องนี้ราคา 7,500 หยวนค่ะ” พนักงานรู้สึกว่าราคานี้แพงจริงๆ

เจียงหานชะงัก “เท่าไหร่นะครับ”

พนักงานคิดว่าเจียงหานคงตกใจกับราคา “7,500 ค่ะ ถ้าคุณลูกค้าชอบจริงๆ ไม่ต้องจ่ายเงินก้อนครั้งเดียวก็ได้นะคะ ทางเรามีโปรโมชั่นผ่อนชำระ หรือจะใช้บัตรเครดิตก็ได้ค่ะ”

เจียงหานทำหน้างง “รุ่นที่ผมดูเมื่อกี้ตั้ง 8,000 กว่าหยวนแน่ะ”

พนักงานชะงักไป รุ่นเมื่อกี้ราคา 8,000 กว่าหยวนจริงๆ แต่เขาแค่ขอดูเล่นๆ ไม่ใช่เหรอ เธอไม่คิดว่าเขาจะซื้อจริงๆ สักหน่อย

แต่รุ่นกันน้ำเครื่องนี้ เธอสังเกตเห็นว่าเขาชอบมันจริงๆ

เจียงหานลองเล่นมือถือในมืออีกครั้ง “โอเคครับ เอารุ่นนี้แหละ จัดพวกเคสมือถือกับอุปกรณ์อื่นๆ มาให้ผมด้วยนะครับ”